2 Coríntios 3
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Awa, ntiyahnëku bi itufëhna vokëɓun rufëhnandëfu gë watac? Mbalëkëfu bi, had gë vëỹëntaw̃ ki, vëkayëte vante yëtahnëɗunëhëfu fuhnë gë vëỹëntaw̃?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 W̃uhnë dënk ye kayëte ntëw̃ fu tac nte herik hnë wasakahn fu hna, nte koɗëni vahnë va fop njëtëni do karaŋëni.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Ha, pacëk kayëte nte kerëk Këris ŋa yerun do hnë ɗoku lëw̃ fu hna ntihahnëk watac. Gena gë ihera kerik ɓare gë Iƴir W̃ën hunte wok cëmëɗina nke; kerina hnë wëraka, ɓare hnë wasakahn vahnë hna kerik.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Pacahnëkëfu waŋi haryënkw W̃ën hna, soŋe Këris ỹa.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Diyahnëlëfuhna koɗëfun lifu iñë fuhnë fo, ɓare g'iɗema W̃ënu ŋa w̃ëkahnëɓun lifu ile liɗëfun ỹi.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Umë w̃ëkahnëɓun yefu vële hnësëɗ soŋe kwëtëla kasëk ŋa. Kwëtëla tac, matina Sariya Moyis ỹa, ɓare hn'Iƴir Ipacah hna matik. Sariya Moyis ỹa g'icëm njiryeryëɗ, ɓare Iƴir Ipacah ŋa uwám w̃a njëɗahnëɗ.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Hnë wati Sariya Moyis hna W̃ënu ŋa tufahnëɗëho untënah ntëw̃u ŋa g'untancah cankaf. Yëka Moyis ỹa ntancëɗëho ɗus afo vëva Isërayel va vëhoɗilohna ntaŋëniha, ɓare untancah tac mbiỹëɗilohna. Ge paryi sariya ỹa kwëhnako untënah ŋi mama nkehahnëko ɗoku lëw̃u ỹa iƴiryery vahnë g'icëm,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 do kas untënah ɗoku Iƴir ŋa kwëhnaɗina rëkwëlehna!
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Ha, ge ɗoku sariya le yojëɗ ntavah W̃ënu ŋa kwëhnak untënah ŋa awa untënah nte kwëhnak ɗoku Iƴir nte satënëɗ ŋa lëbëk ɗus.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Do haryënkw hnë iŋi danc ntënah cankaf, danc ntënah sariya ỹa goryeryëna nafa.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Ge vëỹi vërac vile wok ɓiỹëna va njaɓëkawo ɗus ntënah ŋa, awa vile viỹëɗ va lëbëka ntënah ŋa.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Awa kaɓi ikwëtahn hwëhnayinëk hnë ɗoku Iƴir Ipacah li, gë afaya sankaf nësëɗen.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Diɗelënëhna had Moyis, umë ale sënkaɗëho yëka ỹa memaỹehnahnëhni vëva Isërayel va antë nuni yëka lancah lëw̃u ỹa lakënde lancah rac ɓiỹëɗina.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Ntiɗëniho koyëna kaɓi wahakili vëva Isërayel va piɗako, do cënkan tac nkok hafo dol ge karaŋëɗëni Vikerëh Vicër na. Ante maw̃ëhnëɗehnëha Këris ŋa fo ntihëtaɗ aŋi cënkan.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Ha, gë dol nte-wo-nte karaŋëɗëni vëva Isërayel vëkayëte Moyis va, iñë sankëɗ wahakili walëw̃ hni w̃a.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Ɓare ge ahnë gwëcëtak tëfa Ahwëhn a ntihëtëhnëɗe cënkan ŋa.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Awa, Ahwëhn a, umë hwëhnak Iƴir ŋa; do hn'ile nke Iƴir Ahwëhn hna, hnam nke ige afaya ŋa.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Do fuhnë fop, kaɓi wayëka fu w̃a cankëtak, nuɗen do tufahnëɗen hnë vankeya fu hna untënah Ahwëhn ŋa. Awa Iƴir Ahwëhn a vacëɗëhëfu, ntiɗëhëfu nkeyin gante nke umë ka, g'untënah nte wënaɗ kwëlëkwël.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.