2 Coríntios 1
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Ami Pol, afaƴik Yesu Këris ỹa yehahnëɓu kaɓi W̃ënu ŋa ỹak koyëna. Gë aỹënta fu ỹa, Timote, nkeɓun. Kerëhnëryiɗerun w̃uhnë vëvë cery sali W̃ën nte ye Korent ŋi do gë fop vële hwëtahnëka Yesu hn'inkal Akayi va fop.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Araɓi W̃ënu ŋa, Rëm fu ỹa g'Ahwëhn a Yesu Këris ndëwanihu do njëɗënihu ƴam ỹa!
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Cëmbënëfuna W̃ënu ŋa, Rëm Ahwëhn fu ỹa Yesu Këris, Rëm fu le fëɓëka kaỹëhnahn ŋa, ale hamënaỹehnëɗëhëfu kwëlëkwël!
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Kamënaỹehnëɗëhëfu hnë horot fu hna fop soŋe mëkin fuhnë fëna kamënaỹehninëhni fop horot hna, njëɗayinëhni ikamëna nte hnuỹayinëk fuhnë dënk hnë W̃ën hna.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Do gante korotëntëɗerun ɗus wahorot Këris w̃a, koyëna fëna Këris njëɗaɗëhëfu ikamënaỹehn ƴaɓah.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Age korotëɗëfun, soŋe ahnuỹahnu ikamënaỹehn ŋa ye do gë ipeh iŋa; ge kamënaỹehniɓun, soŋe ahnuỹahnu ikamënaỹehn nte yaw̃ënaỹehnëɗëhu ye gante korotërun gë fuhnë ki.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Ikwëtahn fu soŋe hun ŋa njaw̃ëk. Ha, njëtëɓun gante nkentëɗerun hnë horot lëw̃ fu ka, nuỹantëɗerun fëna kamënaỹehn nte hnuỹaɗëfun hna.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Ha, vëỹënta fu, ñaɗëfun ayëtu horot sankaf ile ryuñënaɓun hn'inkal Asi hna: horot fu ỹa ntënëkëfuno ɗus, ntëbëkëfuno fanka, ntiyahnëkëfuno dënk cëmëɗëfun.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ha, ntiyahnëkëfuno iɗaw̃ fu ŋa fëhnayik. Nkeho koyëna soŋe antë hwëtahn fu vankaf fu va dënk, ɓare W̃ën hunte w̃atëndëɗëhëhni vësëm ŋa fo hwëtahnëɓunëho.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Umë fehëtëkëfu iŋi cëm do mbokëɗ pehëtëfu kat; ha, pacëkëfu nkoɗ pehëtëndëfu.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 W̃uhnë fëna ndemaɗunëhëfu fac-wo-fac g'iƴëfa hun ŋa. Koyëna, nuỹaɗëfun W̃ën hna ufërënak lëw̃u w̃a soŋe iƴëfa nte njëfanëhnënihëfu vahnë vëyaɓah na do vëyaɓah camehnëɗëniha W̃ënu ŋa soŋe ufërënak ule njëɗakëfu ỹa.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Wëlin ile hnatëndanëkëfu ỹa: vinahan fu va ntañak soŋe ile yasëɓun ɗuniỹa li, do kas hnë w̃uhnë. Njasëɓun gë ipacëna do gë toña nte w̃atik hnë W̃ën; gena gë uyët vahnë, ɓare g'ipërëna W̃ënu ŋa nke.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 — ausente —
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 — ausente —
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Kwëtahnëɓuho watac do soŋe umë ñaɗëfuho yiryiwu wahwënta wahi ỹal hun hna, soŋe natu g'ahaw̃ary.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Ñaɗëfuho rëfëryiwu ỹal hun hna age njiɗëfu gë Masedëwan, tac ge matiɓu hnam, ỹalun hna ñaɗëfuho vokaju. Tac ge matëɓu ỹalun hna ñaɗëfuho aryemawuno fere yiwu Yuɗe.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Ante pëhnaɓuho watac ŋa, ntiyahnëkuno bi wakihnah ye? Wante fëhnaɗëfu ŋa nahan vahnë fo bi ye, vële nësëɗ: bi «ha» bi «hali» ndampo fo?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 W̃ënu ŋa umë dënk njëtëk wapacëk: wante hnësënderun ŋa gena «Ha» do «Hali» ndampo fo.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Aju W̃ënu ŋa, Yesu Këris, ale fëƴahnëɓun ami gë Silas do gë Timote ỹalun ỹa ƴijëlohna soŋe ntehn «Ha» do «Hali» ndampo fo. Wadëw̃u ŋa, «Ha» fo yeho.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Yesu ye «Ha» fop wante nësëko W̃ënu ŋa ntiɗ. Awa ge muntaɗen gë w̃ac Yesu ntehnëɗen «Amina», cëmbahnina W̃ënu ŋa.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Do W̃ënu ŋa umë dënk yaw̃ënëɗëhëfu gë w̃uhnë, hnë ɓëmënkël fu gë Këris hna. W̃ënu ŋa, umë dënk rëhnakëfu,
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 iyavëta lëw̃u yëɗakëfu, Iƴir Ipacah, nte kwëtëk ŋa vintaw̃ary fu hna, nke dahëse ile rufëɗëhëfu paryi nuỹaɗen viỹë vile ñaɗ njëɗafu va.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Awa age nurun ga nkoɓu ɓokala gë Korent kaɓi kaỹëhnahnëko gë w̃uhnë ye. Araɓi sëmu ge mërëɗëfu! W̃ënu ŋa ye seɗe ntaw̃ary mën ŋa.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Ƴëkëlehnëlëfuhna yefu vësankaf hun, alehniwu gante ntiɗun kwëtahn hun ŋa. Ikwëtahn hun ŋa njaw̃ëk! Ɓare ñaɗëfun ryokuŋëntifu soŋe uhnatah hun w̃a.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.