2 Coríntios 10
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ami Pol —ale lehnëɗe aryëm yeɓu ge haryënkw hun nkeɓu, ɓare ge ŋaw̃ëtamu ñoñ cow̃ëɗa ile ỹaɗëfu hnësu ỹa— këlaɗëmu g'iƴam do gë ipërëna Këris ŋa,
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Muntaɗëmu ant'ahnësehnuno gë wayap ge haryënkw hun nkeɓu! Njapënanëɗëfuhëhni vële lehnëɗ njasa ɗuniỹa yasëɗen.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Paryi nke vahnë fo yeyinëk, ɓare gante mëtëɗëfun ka gena had gante mëtëɗëni vahnë.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Viw̃ëta vile w̃ëtanden va gena viva vahnë, ɓare fanka falëw̃ fu fa W̃ën hna matik soŋe mbëvehnahn fop vile yaw̃ënaɗ haryënkw W̃ën va. Mbëvehnëɗëfun vinahan vimeh va,
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 gë fop ile w̃emaỹehnëɗ vahnë va njëtëniha W̃ënu ŋa. Ñaɗëfun wëcëtëfu wahakili vahnë va soŋe maw̃ëhnahnëniha Këris ỹa.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Wati nte padëɗ imaw̃ëhn hun ŋa, tac këbënaɗëfun finiŋëfu fop iŋwëỹëhn ŋa.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Ƴëkëryin viỹë vi gante nke ka. Ge nke ale pacëk Këris hwëhnëka, tëfëka njët wapacëk waŋi: Këris hwëhnëkëfu fuhnë fëna g'umë ki!
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Ahwëhn a njëɗakëfu imëk ŋa soŋe ayaw̃ënahniwu hn'ikwëtahn hun hna, gena soŋe afërëkaniwu. Soŋe rac ye cëfëhnëɗilohna naỹënaw̃.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Ñaɗa ntiya had ñaɗëmu lakënawu gë wante herëndiɗëmu ŋi.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Vëryampo ntehnëɗëni: «Waŋi wanës Pol ntënëk do njaw̃ëk, ɓare ge fagant lëw̃ fu nke, kihnëk do wante nësëɗ ŋa kwëhnana nafa.»
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Araɓi vële hnësëɗ aki va njëtëni wapacëk iỹin: gante nkeɓun hnë wanës wante herëndiɗerun ŋaw̃ët ki, koyëna nkeɗëfun fëna hn'ile liɗëfun hna ge tëkëryiɓun ỹal hun hna.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Ɗëkëɗilëfuhna hëñëndëlehnafu ma dënk w̃ëntëndëlehnafu gë vahnë vële ỹak hnaỹënaɗ vëhni dënk vi. Añëŋa ntiyaɗëni vëhni dënk ñëŋahnëni do mëntëndëlehnani gë vëhni dënk. Vëỹi vahnë wahwëhnana hakili.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Ɓare fuhnë, naỹënaɗilëfuhna hafo ryëcëtëfu rëkwëlehna ỹa; ɗoku ile njëɗakëfu W̃ënu ŋa hnaỹënandëɓun, ɗëcëtëɗilëfuhna rëkwëlehna dëw̃u ỹa, do ɗoku rac yokëfu hafo ỹal hun hna.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Ge ƴiryekëndilëfuhna ỹal hun hna, vëryampo kokënd ntehnëhni ndëcëtëɓun virëkwëlehna va soŋe ile hnaỹënanderun ỹa. Ɓare njëtërun dënk fuhnë ryënkwëko rëkëryifu ỹal hun hna gë Wanës Wakasëk wëɓa Këris.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Ɗëcëtëɗilëfuhna rëkwëlehna fu ỹa: naỹënaɗilëfuhna soŋe waɗoku vëhaw̃ary. Ɓare ñaɗëfun ikwëtahn hun ŋa nkwëna, do koyëna ikaỹ ɗokuŋa fu ŋa nkwënaɗ g'ahaw̃ary, hnë w̃uhnë, ɓare hara ɗëcëtëlëfuhna hn'ile kahnëndëhniɓun rëryëfu hna.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Wati rac koɗëfun fëƴahnëfu Wanës Wakasëk ŋa hnë waresiỹo wale ye ƴankwët ỹal hun hna. Ñaɗilëfuhna ryokuŋëfu ile pëgwëni vëỹëntaw̃ do hnaỹënahnëndëfu waɗoku wante ntini ŋa.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Age ahnë ñaɗ naỹëna, araɓi naỹëna soŋe ile ntinëhnëka Ahwëhn a.
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Mo rëfëka naỹëna? Gena ale sëkwaryëɗ nkaf ntëw̃u ŋa, ɓare ale cëkwaryëɗ Ahwëhn a ye.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.