2 Coríntios 10
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Ami Pol —ale lehnëɗe aryëm yeɓu ge haryënkw hun nkeɓu, ɓare ge ŋaw̃ëtamu ñoñ cow̃ëɗa ile ỹaɗëfu hnësu ỹa— këlaɗëmu g'iƴam do gë ipërëna Këris ŋa,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Muntaɗëmu ant'ahnësehnuno gë wayap ge haryënkw hun nkeɓu! Njapënanëɗëfuhëhni vële lehnëɗ njasa ɗuniỹa yasëɗen.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Paryi nke vahnë fo yeyinëk, ɓare gante mëtëɗëfun ka gena had gante mëtëɗëni vahnë.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Viw̃ëta vile w̃ëtanden va gena viva vahnë, ɓare fanka falëw̃ fu fa W̃ën hna matik soŋe mbëvehnahn fop vile yaw̃ënaɗ haryënkw W̃ën va. Mbëvehnëɗëfun vinahan vimeh va,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 gë fop ile w̃emaỹehnëɗ vahnë va njëtëniha W̃ënu ŋa. Ñaɗëfun wëcëtëfu wahakili vahnë va soŋe maw̃ëhnahnëniha Këris ỹa.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Wati nte padëɗ imaw̃ëhn hun ŋa, tac këbënaɗëfun finiŋëfu fop iŋwëỹëhn ŋa.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ƴëkëryin viỹë vi gante nke ka. Ge nke ale pacëk Këris hwëhnëka, tëfëka njët wapacëk waŋi: Këris hwëhnëkëfu fuhnë fëna g'umë ki!
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ahwëhn a njëɗakëfu imëk ŋa soŋe ayaw̃ënahniwu hn'ikwëtahn hun hna, gena soŋe afërëkaniwu. Soŋe rac ye cëfëhnëɗilohna naỹënaw̃.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ñaɗa ntiya had ñaɗëmu lakënawu gë wante herëndiɗëmu ŋi.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Vëryampo ntehnëɗëni: «Waŋi wanës Pol ntënëk do njaw̃ëk, ɓare ge fagant lëw̃ fu nke, kihnëk do wante nësëɗ ŋa kwëhnana nafa.»
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Araɓi vële hnësëɗ aki va njëtëni wapacëk iỹin: gante nkeɓun hnë wanës wante herëndiɗerun ŋaw̃ët ki, koyëna nkeɗëfun fëna hn'ile liɗëfun hna ge tëkëryiɓun ỹal hun hna.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ɗëkëɗilëfuhna hëñëndëlehnafu ma dënk w̃ëntëndëlehnafu gë vahnë vële ỹak hnaỹënaɗ vëhni dënk vi. Añëŋa ntiyaɗëni vëhni dënk ñëŋahnëni do mëntëndëlehnani gë vëhni dënk. Vëỹi vahnë wahwëhnana hakili.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Ɓare fuhnë, naỹënaɗilëfuhna hafo ryëcëtëfu rëkwëlehna ỹa; ɗoku ile njëɗakëfu W̃ënu ŋa hnaỹënandëɓun, ɗëcëtëɗilëfuhna rëkwëlehna dëw̃u ỹa, do ɗoku rac yokëfu hafo ỹal hun hna.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ge ƴiryekëndilëfuhna ỹal hun hna, vëryampo kokënd ntehnëhni ndëcëtëɓun virëkwëlehna va soŋe ile hnaỹënanderun ỹa. Ɓare njëtërun dënk fuhnë ryënkwëko rëkëryifu ỹal hun hna gë Wanës Wakasëk wëɓa Këris.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ɗëcëtëɗilëfuhna rëkwëlehna fu ỹa: naỹënaɗilëfuhna soŋe waɗoku vëhaw̃ary. Ɓare ñaɗëfun ikwëtahn hun ŋa nkwëna, do koyëna ikaỹ ɗokuŋa fu ŋa nkwënaɗ g'ahaw̃ary, hnë w̃uhnë, ɓare hara ɗëcëtëlëfuhna hn'ile kahnëndëhniɓun rëryëfu hna.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Wati rac koɗëfun fëƴahnëfu Wanës Wakasëk ŋa hnë waresiỹo wale ye ƴankwët ỹal hun hna. Ñaɗilëfuhna ryokuŋëfu ile pëgwëni vëỹëntaw̃ do hnaỹënahnëndëfu waɗoku wante ntini ŋa.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Age ahnë ñaɗ naỹëna, araɓi naỹëna soŋe ile ntinëhnëka Ahwëhn a.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Mo rëfëka naỹëna? Gena ale sëkwaryëɗ nkaf ntëw̃u ŋa, ɓare ale cëkwaryëɗ Ahwëhn a ye.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.