2 Coríntios 10
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Ami Pol —ale lehnëɗe aryëm yeɓu ge haryënkw hun nkeɓu, ɓare ge ŋaw̃ëtamu ñoñ cow̃ëɗa ile ỹaɗëfu hnësu ỹa— këlaɗëmu g'iƴam do gë ipërëna Këris ŋa,
1 Além disto, eu, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde, mas ausente, ousado para convosco;
2 Muntaɗëmu ant'ahnësehnuno gë wayap ge haryënkw hun nkeɓu! Njapënanëɗëfuhëhni vële lehnëɗ njasa ɗuniỹa yasëɗen.
2 Rogo-vos, pois, que, quando estiver presente, não me veja obrigado a usar com confiança da ousadia que espero ter com alguns, que nos julgam, como se andássemos segundo a carne.
3 Paryi nke vahnë fo yeyinëk, ɓare gante mëtëɗëfun ka gena had gante mëtëɗëni vahnë.
3 Porque, andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Viw̃ëta vile w̃ëtanden va gena viva vahnë, ɓare fanka falëw̃ fu fa W̃ën hna matik soŋe mbëvehnahn fop vile yaw̃ënaɗ haryënkw W̃ën va. Mbëvehnëɗëfun vinahan vimeh va,
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, mas sim poderosas em Deus para destruição das fortalezas;
5 gë fop ile w̃emaỹehnëɗ vahnë va njëtëniha W̃ënu ŋa. Ñaɗëfun wëcëtëfu wahakili vahnë va soŋe maw̃ëhnahnëniha Këris ỹa.
5 Destruindo os conselhos, e toda a altivez que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo o entendimento à obediência de Cristo;
6 Wati nte padëɗ imaw̃ëhn hun ŋa, tac këbënaɗëfun finiŋëfu fop iŋwëỹëhn ŋa.
6 E estando prontos para vingar toda a desobediência, quando for cumprida a vossa obediência.
7 Ƴëkëryin viỹë vi gante nke ka. Ge nke ale pacëk Këris hwëhnëka, tëfëka njët wapacëk waŋi: Këris hwëhnëkëfu fuhnë fëna g'umë ki!
7 Olhais para as coisas segundo a aparência? Se alguém confia de si mesmo que é de Cristo, pense outra vez isto consigo, que, assim como ele é de Cristo, também nós de Cristo somos.
8 Ahwëhn a njëɗakëfu imëk ŋa soŋe ayaw̃ënahniwu hn'ikwëtahn hun hna, gena soŋe afërëkaniwu. Soŋe rac ye cëfëhnëɗilohna naỹënaw̃.
8 Porque, ainda que eu me glorie mais alguma coisa do nosso poder, o qual o Senhor nos deu para edificação, e não para vossa destruição, não me envergonharei.
9 Ñaɗa ntiya had ñaɗëmu lakënawu gë wante herëndiɗëmu ŋi.
9 Para que não pareça como se quisera intimidar-vos por cartas.
10 Vëryampo ntehnëɗëni: «Waŋi wanës Pol ntënëk do njaw̃ëk, ɓare ge fagant lëw̃ fu nke, kihnëk do wante nësëɗ ŋa kwëhnana nafa.»
10 Porque as suas cartas, dizem, são graves e fortes, mas a presença do corpo é fraca, e a palavra desprezível.
11 Araɓi vële hnësëɗ aki va njëtëni wapacëk iỹin: gante nkeɓun hnë wanës wante herëndiɗerun ŋaw̃ët ki, koyëna nkeɗëfun fëna hn'ile liɗëfun hna ge tëkëryiɓun ỹal hun hna.
11 Pense o tal isto, que, quais somos na palavra por cartas, estando ausentes, tais seremos também por obra, estando presentes.
12 Ɗëkëɗilëfuhna hëñëndëlehnafu ma dënk w̃ëntëndëlehnafu gë vahnë vële ỹak hnaỹënaɗ vëhni dënk vi. Añëŋa ntiyaɗëni vëhni dënk ñëŋahnëni do mëntëndëlehnani gë vëhni dënk. Vëỹi vahnë wahwëhnana hakili.
12 Porque não ousamos classificar-nos, ou comparar-nos com alguns, que se louvam a si mesmos; mas estes que se medem a si mesmos, e se comparam consigo mesmos, estão sem entendimento.
13 Ɓare fuhnë, naỹënaɗilëfuhna hafo ryëcëtëfu rëkwëlehna ỹa; ɗoku ile njëɗakëfu W̃ënu ŋa hnaỹënandëɓun, ɗëcëtëɗilëfuhna rëkwëlehna dëw̃u ỹa, do ɗoku rac yokëfu hafo ỹal hun hna.
13 Porém, não nos gloriaremos fora da medida, mas conforme a reta medida que Deus nos deu, para chegarmos até vós;
14 Ge ƴiryekëndilëfuhna ỹal hun hna, vëryampo kokënd ntehnëhni ndëcëtëɓun virëkwëlehna va soŋe ile hnaỹënanderun ỹa. Ɓare njëtërun dënk fuhnë ryënkwëko rëkëryifu ỹal hun hna gë Wanës Wakasëk wëɓa Këris.
14 Porque não nos estendemos além do que convém, como se não houvéssemos de chegar até vós, pois já chegamos também até vós no evangelho de Cristo,
15 Ɗëcëtëɗilëfuhna rëkwëlehna fu ỹa: naỹënaɗilëfuhna soŋe waɗoku vëhaw̃ary. Ɓare ñaɗëfun ikwëtahn hun ŋa nkwëna, do koyëna ikaỹ ɗokuŋa fu ŋa nkwënaɗ g'ahaw̃ary, hnë w̃uhnë, ɓare hara ɗëcëtëlëfuhna hn'ile kahnëndëhniɓun rëryëfu hna.
15 Não nos gloriando fora da medida nos trabalhos alheios; antes tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos abundantemente engrandecidos entre vós, conforme a nossa regra,
16 Wati rac koɗëfun fëƴahnëfu Wanës Wakasëk ŋa hnë waresiỹo wale ye ƴankwët ỹal hun hna. Ñaɗilëfuhna ryokuŋëfu ile pëgwëni vëỹëntaw̃ do hnaỹënahnëndëfu waɗoku wante ntini ŋa.
16 Para anunciar o evangelho nos lugares que estão além de vós e não em campo de outrem, para não nos gloriarmos no que estava já preparado.
17 Age ahnë ñaɗ naỹëna, araɓi naỹëna soŋe ile ntinëhnëka Ahwëhn a.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Mo rëfëka naỹëna? Gena ale sëkwaryëɗ nkaf ntëw̃u ŋa, ɓare ale cëkwaryëɗ Ahwëhn a ye.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, mas, sim, aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.