1 Tessalonicenses 2

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vëỹënta mën, njëtërun, w̃uhnë dënk, ante njiryiɓunëho ỹal hun hna gelohna uhnëfak këm!
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Njëtërun, Filip hna korotehniɓunëho ten do njew̃ëɗeɓunëho rëkahnindëfu ỹal hun hna. Ɓare W̃ënu ŋa njaw̃ënëkëfuno wasakahn w̃a soŋe ahnësëhnahniwu Wanës Wakasëk ŋa mama mëtaryandeɓunëho ɗus.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 W̃ac ule w̃acëɓunëhëhni vahnë va matina hn'idënt, ma hnë vinahan vide wok pacëna, do ƴëkëlehnëɗilëfuhna rokafuna ahnë!
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Hali! Gante ñaɗ W̃ën ka nësëɗëfun. W̃ënu ŋa catahnëka gë fuhnë, umë hwëtehnahnëkëfu fëƴahnëfu Wanës Wakasëk ŋa. Ƴëkëlehnëlëfuhna vahnë nëŋahnëhni gë fuhnë, W̃ënu ŋa nëŋa gë fuhnë ỹaɗëfun, umë ale fëcëtaɗ walaw̃ary fu w̃a.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Njëtërun koɓëri dehnëlëfuhna wanës wapërën ahnëŋënahniw̃u, do iŋahn fu ŋa gelohna soŋe hnuỹahnëfu hnapul, W̃ënu ŋa seɗe ye.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Ƴëkëlehnëlëfuhna icëkwary ahnë, icëkwary hun ma icëkwary vëỹëntaw̃.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Kokëndëɓunëho arufiw̃u ucankaf fu ŋa, fuhnë vëfaƴik Këris va, ɓare nëŋënaɓunëho fagant hun, had hnëm nte faɓëkëhni vutah vuntëw̃u.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Soŋe iŋahn nte hwëhnaɓun ỹal hun hna, kahnëndaɓunëho, gena ayëɗayiwu Wanës Wakasëk W̃ënu ŋa fo, ayëɗayiwu fëna vintaw̃ary fu va. Ha, iŋahn dëw̃ fu soŋe hun ŋa nkwënako ɗus!
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Vëỹënta mën, ndënkwëtaɗun ɗoku ỹakah fu ỹa gë ambër fu ŋa. Ndokuŋëɗëfunëho g'umëɗ gë g'anent, soŋe antë yefu warib hun ga karaŋëɗerunëho Wanës Wakasëk W̃ënu ŋa.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Nkeya catah do caŋah hwëhnaɓunëho hnë w̃uhnë vële hwëtahnëk hna. Ñoñ gena ile hoɗeɓun hnirayifu, waseɗe warac yerun do W̃ënu ŋa fëna seɗe ye.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Njëtërun fëna, (ale-wo-le hnë w̃uhnë) ntiyirunëho ndampo fo gante nkeɗ rëm gë vutah vuntëw̃u ka.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Kamënaỹehnirun do njaw̃ënaỹehnirun, tëƴirun gë fanka ayewu gante ñaɗ W̃ën ka umë ale w̃acëɗëhu hn'Inaw̃ dëw̃u do gë hnë icëmb dëw̃u hna.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Do fëna, soŋe rac samehnëɗëfunëha W̃ënu ŋa kwëlëkwël soŋe iyin: ante karaŋiɗerunëho wanës W̃ënu ŋa, nëpaɗunëho do had wanës W̃ën mawërunëho; mawëlunohna had wanës vahnë. Ha, paryi nke W̃ën hna matik do ndokuŋëɗ hnë w̃uhnë, vële hwëtahnëk vi.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Ha, vëỹënta mën, tëfëtalahnërunëhëhni vëvë vacery sali Yuɗe va, vële kwëhnëk W̃ën hwëtahnëka Yesu Këris va. Vahnë vëvë nkal hun va korotehnënihu, had gante korotehnënihëhni wasëwif w̃a vëvë vacery sali vatac.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Wasëwif w̃i ryaw̃ëka Ahwëhn a Yesu gë wakila ŋa, do fuhnë korotehnënihëfu. Vëliɗina ile hnëŋëɗëha W̃ënu ŋa do vëỹew̃ vahnë va fop nkeni,
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 kaɓi memaỹehnëɗënihëfu antë hnësëhnëfuni vële wok vëyena wasëwif va wante fehëtëɗëhëhni ŋa. Koyëna padënëŋa padënëɗëni wameh wante ntiɗëniho koɓëri ŋa. Ɓare ntavah W̃ënu ŋa tëk njohahnëhni.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Vëỹënta mën, ge fuhnë ye, tëfëkawo aravëtayiwu fampëd; paryi nke goyilënëhna nulënden, ɓare wasakahn fu hna tavëlilënëhna! Përëkëfu ɗus gë w̃uhnë do ntiɓun fop soŋe avok ahnuhahniwu.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Awa pëhnaɓunëho yiryifu ayëkijiwu, do ami dënk Pol, pëhnaɓuho wahwënta wayaɓah, ɓare Sintani memaỹehnëkëfu.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Ye ye itamahn fu ŋa, uhnatah fu w̃a, dahëse imëk idëw̃ fu ŋa ge gena w̃uhnë? Do soŋe hun ỹa cëkwaɗëfun haryënkw Ahwëhn fu Yesu ge mbokajëk.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Ha, w̃uhnë ye icëmb fu ŋa g'uhnatah fu w̃a.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.