Romanos 4

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tsa'caen tsonsi ¿jongoesu qquen gi suya ingi israe'su tayopi'su ccashe'ye Abrahamne?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abraham ñotsse tsomba tsa'caen ño'ame da'choecan'da ñoa'me tsu tiseja patsuye afaye oshaye'can. Tsa'ma aqquia a'inga tsu tsa'caen patsuye afaye'can. Nane Chigangaja nanitssimbi tsu.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Jongoe qquen tsu Chiga Aya'faja su? Qquen tsu su: “Abraham Chigave in'jansi Chigaja su: ‘Tiseja ño'a.’ ”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 A'i sema'jen'ninda tisenga afepoen'choja aqquia afe'chombi tsu. Tsa'ma tise semasi tsu tsa'caen afepoen.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Tsa'ma a'i semambi'ma aqquia Chigave in'jansi tsu Chigaja tsama in'jamba “Queja ño'a” qquen suya. Nane Chigaja egae tsinconsundeccuma ccushaeñe in'jan.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Chigaja a'i tson'choma in'jambe'yi “Queja in'jamba qui ño'a” qquen afasi tsu tsa a'ija ñoa'me'qque avujatssi. Nane David tsu tsane tayopi condase:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Chigaja a'i egae tsincon'cho shacama ccuchapa
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Na'su Chiga a'i egae tsincon'choma aqquepoensi
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Aqquia ttonoma chhiyitevaemba canjaen'chondeccuyi ti tsa'caen avujatssi'fa? Tsambi'ta ¿ttonoma chhiyitevaembindeqquia'qque ti tsa'caen avujatssi'fa? Tayo gi su'fa Abraham Chigave in'jansi tsu Chigaja “Abrahamjan ño'a” qquen su.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Tsa'ma ¿minga'ni tsu Chigaja tsa'caen su? ¿Abraham ttonoma chhiyitevaen'chosi ti tsa'caen su? Tsambi'ta ¿toya ttonoma chhiyitevaembi'te ti tsa'caen su? Nane toya tevaembi'te tsu Chigaja tsa'caen su.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Chigaja “Abrahamjan ño'a” qquen supa tisema manda cuintsu tisu ttonoma tevaeñe tiseja tayo Chigave in'jan qquen canjaeñe. Tsa'camba tsu Abrahamjan poiyi'cco Chigave in'jan'chondeccumbe yaya. Nane ttonoma tevaembindeqquia'qque Chigave in'jan'da Abraham dushundeccuve tsu da'fa. Chigaja tsendeccuma'qque su “Que'ija ño'a'fa qui.”
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Toya'caen tevaemba canjaen'chondeccu'qque Abraham dushundeccu tsu. Tsa'ma poiyi'cco aqquia injanga ttonoma tevaemba canjaen'chondeccuja tise dushundeccumbi tsu. Nane Abraham toya tevaembi'te Chigave in'janqquia'caen majan tsendeccu'qque tsa'caen Chigave in'jamba tsu ñoa'me Abraham dushundeccu'fa.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Chigaja Abrahamnga conda: Tise, tise dushundeccu'qque pa'cco andema isupa an'bian'faya. Manda'choma pañamba tsa'caen isu'faya'bi. Tsa'ma Chigave in'jamba ño'ame dapa tsu tsa'caen isu'faya'cho.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nane aqquia manda'choma pañasundeccuyi Chiga afa'choma isu'fa'choecan'da ñoa'me tsu ingi Chigave in'jan'choja barembiye'can. Toya'caen Chiga su'cho'qque tsu barembiye'can. Tsa'ma tsa'cambi tsu.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Nane manda'choma pañamba tsombian'da vanaeña'cho. Tsa'ma manda'chove me'i'ecan'da tsu a'i'qque shacave mecho'faye'can tsesu manda'chone.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tsa'caen tsu Chigaja Tise've pañamba in'jan'chondeccunga Tise suqquia'caen ñotssiama afe. Chiga aqquia afe'cho tsu. Poiyi'cco Abraham dushundeccu tsu ñoa'me isu'faya. Aqquia manda'choma pañasundeccuyi isu'faya'bi. Tsa'ma majan Abraham in'janqquia'caen in'jan'chondeccu'qque tsu tsama isu'faya. Tsa'camba tsu Abrahamjan ingi yaya.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Chiga Tevaen'jen tsu qquen conda Abrahamnga su'choma: “Tayo gi antte queja tsain'bitssia poi ande'su a'imbe yayave qui daya.” Abrahamjan Chigai'ccu condasepa Tise su'choma pañamba in'jan. Chiga tsu pa'chondeccuma qquendyaen'su. Nane Tiseja tayo canse'fa'ma'caen tsu toya isumbi'choane'qque afa.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abrahamjan “Oshaya'bi gi” qquen in'jan'ma Chigave in'jamba Chiga su'choma'qque in'jan: “Que dushundeccuja tsain'bitssia a'ive tsu da'faya.” Tsama in'jamba tiseja tsain'bitssia poi ande'su a'imbe yayave da.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abrahamjan coenza ccashe'ye tsu, cien canqque'fa'can. Abraham pushe Sara'qque dusungambi. Tayo paya'ngandeccu. Tsa'ma toya tsu tiseja Chiga su'choma injan'jen.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Injama'cho shacambipa ni ñombi'yembipa tiseja Chiga ñoa'me su'choma pañamba ti'tsse in'jamba Chigama ñotsse afa.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Chigaja osha'choma oshachopa Tise su'choma ñoa'me tsoña, qquen in'jamba Abrahamjan tsave ronda'je.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tsa'caen in'jansi Chigaja attepa in'jamba su “Tiseja ño'a.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Tsa'ma aqquia Abrahamneñi tsu Chiga Tevaen'jenga tsa'caen tevaembi.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Nane ingine'qque tsu tsa'caen tevaen. Chigaja Jesúsma pa'cho'ye qquendyaensi gi in'jan'fa. Chigaja ingi Tise've in'jan'choma'qque attepa in'jamba tsu su: “Que'ija ño'a'fa.”
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Chigaja Jesúsma afe cuintsu papa ingi egae tsincon'choma joqquitssiañe. Tsa'caen tsomba Chigaja tisema ccase qquendyaen cuintsu ingi tise've in'jan'fasi Chigaja “Que'ija ño'a'fa” qquen suye.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.