Romanos 4
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 Tsa'caen tsonsi ¿jongoesu qquen gi suya ingi israe'su tayopi'su ccashe'ye Abrahamne?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham ñotsse tsomba tsa'caen ño'ame da'choecan'da ñoa'me tsu tiseja patsuye afaye oshaye'can. Tsa'ma aqquia a'inga tsu tsa'caen patsuye afaye'can. Nane Chigangaja nanitssimbi tsu.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 ¿Jongoe qquen tsu Chiga Aya'faja su? Qquen tsu su: “Abraham Chigave in'jansi Chigaja su: ‘Tiseja ño'a.’ ”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 A'i sema'jen'ninda tisenga afepoen'choja aqquia afe'chombi tsu. Tsa'ma tise semasi tsu tsa'caen afepoen.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Tsa'ma a'i semambi'ma aqquia Chigave in'jansi tsu Chigaja tsama in'jamba “Queja ño'a” qquen suya. Nane Chigaja egae tsinconsundeccuma ccushaeñe in'jan.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Chigaja a'i tson'choma in'jambe'yi “Queja in'jamba qui ño'a” qquen afasi tsu tsa a'ija ñoa'me'qque avujatssi. Nane David tsu tsane tayopi condase:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Chigaja a'i egae tsincon'cho shacama ccuchapa
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Na'su Chiga a'i egae tsincon'choma aqquepoensi
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Aqquia ttonoma chhiyitevaemba canjaen'chondeccuyi ti tsa'caen avujatssi'fa? Tsambi'ta ¿ttonoma chhiyitevaembindeqquia'qque ti tsa'caen avujatssi'fa? Tayo gi su'fa Abraham Chigave in'jansi tsu Chigaja “Abrahamjan ño'a” qquen su.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Tsa'ma ¿minga'ni tsu Chigaja tsa'caen su? ¿Abraham ttonoma chhiyitevaen'chosi ti tsa'caen su? Tsambi'ta ¿toya ttonoma chhiyitevaembi'te ti tsa'caen su? Nane toya tevaembi'te tsu Chigaja tsa'caen su.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Chigaja “Abrahamjan ño'a” qquen supa tisema manda cuintsu tisu ttonoma tevaeñe tiseja tayo Chigave in'jan qquen canjaeñe. Tsa'camba tsu Abrahamjan poiyi'cco Chigave in'jan'chondeccumbe yaya. Nane ttonoma tevaembindeqquia'qque Chigave in'jan'da Abraham dushundeccuve tsu da'fa. Chigaja tsendeccuma'qque su “Que'ija ño'a'fa qui.”
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Toya'caen tevaemba canjaen'chondeccu'qque Abraham dushundeccu tsu. Tsa'ma poiyi'cco aqquia injanga ttonoma tevaemba canjaen'chondeccuja tise dushundeccumbi tsu. Nane Abraham toya tevaembi'te Chigave in'janqquia'caen majan tsendeccu'qque tsa'caen Chigave in'jamba tsu ñoa'me Abraham dushundeccu'fa.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Chigaja Abrahamnga conda: Tise, tise dushundeccu'qque pa'cco andema isupa an'bian'faya. Manda'choma pañamba tsa'caen isu'faya'bi. Tsa'ma Chigave in'jamba ño'ame dapa tsu tsa'caen isu'faya'cho.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nane aqquia manda'choma pañasundeccuyi Chiga afa'choma isu'fa'choecan'da ñoa'me tsu ingi Chigave in'jan'choja barembiye'can. Toya'caen Chiga su'cho'qque tsu barembiye'can. Tsa'ma tsa'cambi tsu.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Nane manda'choma pañamba tsombian'da vanaeña'cho. Tsa'ma manda'chove me'i'ecan'da tsu a'i'qque shacave mecho'faye'can tsesu manda'chone.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Tsa'caen tsu Chigaja Tise've pañamba in'jan'chondeccunga Tise suqquia'caen ñotssiama afe. Chiga aqquia afe'cho tsu. Poiyi'cco Abraham dushundeccu tsu ñoa'me isu'faya. Aqquia manda'choma pañasundeccuyi isu'faya'bi. Tsa'ma majan Abraham in'janqquia'caen in'jan'chondeccu'qque tsu tsama isu'faya. Tsa'camba tsu Abrahamjan ingi yaya.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Chiga Tevaen'jen tsu qquen conda Abrahamnga su'choma: “Tayo gi antte queja tsain'bitssia poi ande'su a'imbe yayave qui daya.” Abrahamjan Chigai'ccu condasepa Tise su'choma pañamba in'jan. Chiga tsu pa'chondeccuma qquendyaen'su. Nane Tiseja tayo canse'fa'ma'caen tsu toya isumbi'choane'qque afa.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abrahamjan “Oshaya'bi gi” qquen in'jan'ma Chigave in'jamba Chiga su'choma'qque in'jan: “Que dushundeccuja tsain'bitssia a'ive tsu da'faya.” Tsama in'jamba tiseja tsain'bitssia poi ande'su a'imbe yayave da.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abrahamjan coenza ccashe'ye tsu, cien canqque'fa'can. Abraham pushe Sara'qque dusungambi. Tayo paya'ngandeccu. Tsa'ma toya tsu tiseja Chiga su'choma injan'jen.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Injama'cho shacambipa ni ñombi'yembipa tiseja Chiga ñoa'me su'choma pañamba ti'tsse in'jamba Chigama ñotsse afa.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Chigaja osha'choma oshachopa Tise su'choma ñoa'me tsoña, qquen in'jamba Abrahamjan tsave ronda'je.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Tsa'caen in'jansi Chigaja attepa in'jamba su “Tiseja ño'a.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Tsa'ma aqquia Abrahamneñi tsu Chiga Tevaen'jenga tsa'caen tevaembi.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Nane ingine'qque tsu tsa'caen tevaen. Chigaja Jesúsma pa'cho'ye qquendyaensi gi in'jan'fa. Chigaja ingi Tise've in'jan'choma'qque attepa in'jamba tsu su: “Que'ija ño'a'fa.”
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Chigaja Jesúsma afe cuintsu papa ingi egae tsincon'choma joqquitssiañe. Tsa'caen tsomba Chigaja tisema ccase qquendyaen cuintsu ingi tise've in'jan'fasi Chigaja “Que'ija ño'a'fa” qquen suye.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.