Marcos 6

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús tse'ttie sombopa tise canqqueni ja. Tisema shondosundeccu'qque ja'fa.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tseni can'jemba sema'ma'qquia a'ta napisi Jesús Chiga manda'choma atesian'jen'ttinga ca'nimba atesiañe ashaen. Tsain'bio a'i tise atesian'jen'choma pañamba can'boemba su'fa:
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Tiseja vani'su mesama sema'su tsu, María dutssi'ye. Tise quinshingendeccu, Santiago, José, Judas, Simón, toya'caen tise que'ttendeccu'qque vani ingi'ccu can'jen'fa.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Tsa'ma Jesús tise'panga su:
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Tsa'can'fasi Jesúsja tise'panga minga'vieyi'qque canjaen'choma canjaembi. Nane aqquia enttingeve pajisundeccuma pporaemba ccushaen.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tsendeccuja in'jan'cho shacasi Jesús asi'ttáen antte.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Tisema doce shondosundeccuma ttu'sepa manda cuintsu dosve dosveyi jacan'faye. Mandapa tise'panga antte cuintsu cocoyama joqquitssian'faye.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Toya'caen manda osha'choma angambe'yi fae accuicco'choveyi angaye. Nane pan, o'va, ni corifin'dive'qque meccoyi ja'faye.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Fae tisu ejian'cho sapatoi'ccuyi, fae ondiccu'jei'ccuyi jaya'cho –dosveja me'i.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Qquen mandapa su:
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Majandeccu que'ima chi'gapa que aya'fama paña'fambi'nijan tsa canqque'ye sombopa ja'faja. Jayipa que tsu'ttenga ancamba totopa'ma fanttundu cati'faja tise'pa egae tson'choma canjaeñe. Ñoa'me gi que'ima su: Osefaeña'cho a'ta napijisi tsa canqquesundeccu tsu bove dyo'tsse da'faya. Nane tayopi'su Sodoma canqquesundeccu, Gomorra canqquesundeccu'qque ñoa'me egae tsincomba tsequi a'ta ñoa'me vana'faya. Tsa'ma que'ima chi'gasundeccuja tise'pama ti'tsse tsu vana'faya.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Jesús tsa'caen mandasi tsa doce tisema shondosundeccu japa candusian'fa cuintsu a'i tise'pa egae tsincon'choma catiye in'jamba ño'ame da'faye.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Toya'caen tsain'bitssia cocoyama'qque joqquitssian'fa. Tsain'bitssia pajisundeccuma'qque cambajuma yayapoemba ccusha'shaen'fa.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Poiyi'cco a'i Jesúsne ñotsse afa'fasi Na'su Herodes'qque paña. Nane majandeccu su'fa:
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Cca'indeccuja su'fa:
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Qquen su'fasi Herodes pañamba su:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Herodíasja tsa'caen Juanma iyicca'yepa fi'ttiye in'jan'ma Herodes se'pisi oshambi.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Nane na'su Herodesja Juan egae jinchombipa ño'asi atesupa fi'ttiye dyojo. Tsa'caen in'jamba tsu se'pi Herodías Juanma fi'ttiye. Tsa'camba na'su Herodes Juanma pañañe in'jan'ma tise injama'choni dyojoqquia'caen asi'ttaen. Tsa'ma toya tsu avujatsse tisema paña.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Tsonsi Herodías ronda'je'cho a'ta napi. Tsequi a'ta na'su Herodes canqque'fa napisi fiestaen'jen'fa. Nane fiestaemba poiyi'cco nasundeccu, sundaro capitándeccu, Galilea'su joccapindeqquiama'qque ofian'jen.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Tsa'caen ofian'jen'ni Herodías onque'nge ca'nimba boirasi Herodes, pa'o tisei'ccu dyaisundeccu avuja'fa. Na'su Herodes avujapa pushesunga su:
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Toya'caen tsu ñoa'me su'choi'ccu qquen su:
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Qquen susi pushesuja japa tise chama iñajampaña:
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Qquen susi tse'faei'ccuyi pushesuja na'su can'jeni japa su:
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Qquen iñajansi na'su Herodes ñoa'me ñoquimbi. Tsa'ma ñoa'me su'choi'ccu tayo susi tisei'ccu dyaisundeccu'qque paña'fachosi afopoeñe in'jambi.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Tsa'camba tse'faei'ccuyi sundaroma manda cuintsu Feti'su Juan tsovema chattupa iye.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Tsonsi sundaroja picco'je'ttinga japa Juan tsovema chattu. Chattupa patiyanga ppiñamba ipa afe pushesunga. Pushesuja isupa tise changa afe.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Tsa'caen fi'tti'fasi tisema shondosundeccu pañamba jipa tise ai'voma angapa a'tu'fa.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jesúsja tisema shondosundeccuma candusiañe mandasi japa toequi ji'fa. Jipa Jesúsnga bopa conda'fa tise'pa ma'caen tson'choma, tise'pa ma'caen atesian'choma'qque.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Conda'fasi Jesúsja su:
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Tsa'cansi Jesús tisema shondosundeccui'ccu tisupayi shavongae ja'fa a'i menia.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Tsa'ma ja'fasi tsain'bio a'i attepa asi'ttaemba in'jan'fa tise maningae ja'choma. Tsa'caen in'jamba poi canqqueni buttopa tisema o'tie napi'fa.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Tsonsi Jesúsja napipa shavo'ye sombopa a'i bo'fa'choma attepa tise'pama mende'ye. Nane oveja coira'suve mechondeqquia'caen injanga jacan'fa. Tise'pama mende'yepa osha'choma atesiañe ashaen.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tayo sime da jisi tisema shondosundeccu jipa su'fa:
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Aindeccuma manda mañajan cuintsu majan canqqueni, faesu tsa'o pporotssianga japa jongoesuma chavapa an'faye.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Tsa'ma Jesúsja su:
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jesúsja su:
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Tsonsi Jesús manda cuintsu poiyi'cco a'i shoshovinga dyai'faye; enttingeve va'tti, enttingeve cca'tti cca'tti dyai'faye.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Fae'fanga cien, cca'fanga tsa'caen, fae'fanga cincuenta cca'fanga tsa'caen dyai'faye.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 A'i dyai'fasi Jesúsja cinco pan, dos avuma isupa Chiga sefacconima camba tsane Chigama ñotsse afa. Afa nanimba panma doñamba tisema shondosundeccunga afe cuintsu poiyi'cco a'inga attufaen'faye. Avuma'qque tsa'caen doñamba afesi attufaen'fa.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Poiyi'cco a'i amba tteppu'fa.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Tsa'caen tteppu'fasi doce saparove pan, avu antteye'choma on'boen'fa.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Nane panma an'fa'chondeccuja tsain'bitssia a'i. Tsandienaccuveyi agattosi cinco mil tsu an'fa.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Tsomba Jesúsja tisema shondosundeccuma manda cuintsu shavonga otsepa mar jonifani, Betsaidani isepa tise've ronda'je'faye. Tiseja shanda aindeccuma can moeñe.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Tsa'caen can moemba Jesúsja ccotta'cconga ansunde Chigama iñajañe.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Tayo cosesi shavoja mar enttingeni duse. Toya'caen Jesúsja tisuyi sa'ani can'jemba
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 tise'pa vana'jen'choma atte. Nane fingian indisi chho'chho'a'qque jaye osha'fambi. Tsa'caen vana'jen'fa'choma attepa Jesúsja a'taningae mar omba'ye tsui japa tise'panga catse. Nane tise'pama panshañe qquen in'jamba jayi.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Tsa'caen supa Jesús shavonga otsesi fingian'qque vuiqui. Tisema shondosundeccuja dyopa can'boen'fa.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Nane panma agattoen'choma toya injiengembipa dyo'fa, tise'pa injama'cho shacasi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Marma isepa Genesaret andeni cattufa'fa. Cattufapa shavoma tandan dusiamba shavo'ye sombo'fa.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Sombo'fasi tseni'su aindeccu “Jesús tsu” qquen in'jan'fa.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Tsomba buttopa japa conda'fa pa'cco tsa andenga. Conda'fasi pajisundeccuma fechochoeñe ashaen'fa. Nane tise'pa ana'jen'chonga ppiñamba andupa Jesús can'jeni i'fa.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Tsa'caen boña'fasi mani Jesús ja'ni'qque tseni pajisundeccuja ccui'fa. Nane rande canqque, chipiri canqque, biacca can'jen'choni ja'ni'qque pajisundeccu tisema iñajan'fa cuintsu tise ondiccu'je utufama pporaeñe antteye. Nane poiyi'cco majan pporaen'choja ccusha'fa.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.