Marcos 6

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús tse'ttie sombopa tise canqqueni ja. Tisema shondosundeccu'qque ja'fa.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Tseni can'jemba sema'ma'qquia a'ta napisi Jesús Chiga manda'choma atesian'jen'ttinga ca'nimba atesiañe ashaen. Tsain'bio a'i tise atesian'jen'choma pañamba can'boemba su'fa:
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Tiseja vani'su mesama sema'su tsu, María dutssi'ye. Tise quinshingendeccu, Santiago, José, Judas, Simón, toya'caen tise que'ttendeccu'qque vani ingi'ccu can'jen'fa.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Tsa'ma Jesús tise'panga su:
4 Mas Jesus disse:
5 Tsa'can'fasi Jesúsja tise'panga minga'vieyi'qque canjaen'choma canjaembi. Nane aqquia enttingeve pajisundeccuma pporaemba ccushaen.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Tsendeccuja in'jan'cho shacasi Jesús asi'ttáen antte.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Tisema doce shondosundeccuma ttu'sepa manda cuintsu dosve dosveyi jacan'faye. Mandapa tise'panga antte cuintsu cocoyama joqquitssian'faye.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Toya'caen manda osha'choma angambe'yi fae accuicco'choveyi angaye. Nane pan, o'va, ni corifin'dive'qque meccoyi ja'faye.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Fae tisu ejian'cho sapatoi'ccuyi, fae ondiccu'jei'ccuyi jaya'cho –dosveja me'i.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Qquen mandapa su:
10 Disse ainda:
11 Majandeccu que'ima chi'gapa que aya'fama paña'fambi'nijan tsa canqque'ye sombopa ja'faja. Jayipa que tsu'ttenga ancamba totopa'ma fanttundu cati'faja tise'pa egae tson'choma canjaeñe. Ñoa'me gi que'ima su: Osefaeña'cho a'ta napijisi tsa canqquesundeccu tsu bove dyo'tsse da'faya. Nane tayopi'su Sodoma canqquesundeccu, Gomorra canqquesundeccu'qque ñoa'me egae tsincomba tsequi a'ta ñoa'me vana'faya. Tsa'ma que'ima chi'gasundeccuja tise'pama ti'tsse tsu vana'faya.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Jesús tsa'caen mandasi tsa doce tisema shondosundeccu japa candusian'fa cuintsu a'i tise'pa egae tsincon'choma catiye in'jamba ño'ame da'faye.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Toya'caen tsain'bitssia cocoyama'qque joqquitssian'fa. Tsain'bitssia pajisundeccuma'qque cambajuma yayapoemba ccusha'shaen'fa.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Poiyi'cco a'i Jesúsne ñotsse afa'fasi Na'su Herodes'qque paña. Nane majandeccu su'fa:
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Cca'indeccuja su'fa:
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Qquen su'fasi Herodes pañamba su:
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Herodíasja tsa'caen Juanma iyicca'yepa fi'ttiye in'jan'ma Herodes se'pisi oshambi.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Nane na'su Herodesja Juan egae jinchombipa ño'asi atesupa fi'ttiye dyojo. Tsa'caen in'jamba tsu se'pi Herodías Juanma fi'ttiye. Tsa'camba na'su Herodes Juanma pañañe in'jan'ma tise injama'choni dyojoqquia'caen asi'ttaen. Tsa'ma toya tsu avujatsse tisema paña.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Tsonsi Herodías ronda'je'cho a'ta napi. Tsequi a'ta na'su Herodes canqque'fa napisi fiestaen'jen'fa. Nane fiestaemba poiyi'cco nasundeccu, sundaro capitándeccu, Galilea'su joccapindeqquiama'qque ofian'jen.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Tsa'caen ofian'jen'ni Herodías onque'nge ca'nimba boirasi Herodes, pa'o tisei'ccu dyaisundeccu avuja'fa. Na'su Herodes avujapa pushesunga su:
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Toya'caen tsu ñoa'me su'choi'ccu qquen su:
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Qquen susi pushesuja japa tise chama iñajampaña:
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Qquen susi tse'faei'ccuyi pushesuja na'su can'jeni japa su:
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Qquen iñajansi na'su Herodes ñoa'me ñoquimbi. Tsa'ma ñoa'me su'choi'ccu tayo susi tisei'ccu dyaisundeccu'qque paña'fachosi afopoeñe in'jambi.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Tsa'camba tse'faei'ccuyi sundaroma manda cuintsu Feti'su Juan tsovema chattupa iye.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Tsonsi sundaroja picco'je'ttinga japa Juan tsovema chattu. Chattupa patiyanga ppiñamba ipa afe pushesunga. Pushesuja isupa tise changa afe.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Tsa'caen fi'tti'fasi tisema shondosundeccu pañamba jipa tise ai'voma angapa a'tu'fa.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Jesúsja tisema shondosundeccuma candusiañe mandasi japa toequi ji'fa. Jipa Jesúsnga bopa conda'fa tise'pa ma'caen tson'choma, tise'pa ma'caen atesian'choma'qque.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Conda'fasi Jesúsja su:
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Tsa'cansi Jesús tisema shondosundeccui'ccu tisupayi shavongae ja'fa a'i menia.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Tsa'ma ja'fasi tsain'bio a'i attepa asi'ttaemba in'jan'fa tise maningae ja'choma. Tsa'caen in'jamba poi canqqueni buttopa tisema o'tie napi'fa.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Tsonsi Jesúsja napipa shavo'ye sombopa a'i bo'fa'choma attepa tise'pama mende'ye. Nane oveja coira'suve mechondeqquia'caen injanga jacan'fa. Tise'pama mende'yepa osha'choma atesiañe ashaen.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Tayo sime da jisi tisema shondosundeccu jipa su'fa:
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Aindeccuma manda mañajan cuintsu majan canqqueni, faesu tsa'o pporotssianga japa jongoesuma chavapa an'faye.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Tsa'ma Jesúsja su:
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jesúsja su:
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Tsonsi Jesús manda cuintsu poiyi'cco a'i shoshovinga dyai'faye; enttingeve va'tti, enttingeve cca'tti cca'tti dyai'faye.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Fae'fanga cien, cca'fanga tsa'caen, fae'fanga cincuenta cca'fanga tsa'caen dyai'faye.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 A'i dyai'fasi Jesúsja cinco pan, dos avuma isupa Chiga sefacconima camba tsane Chigama ñotsse afa. Afa nanimba panma doñamba tisema shondosundeccunga afe cuintsu poiyi'cco a'inga attufaen'faye. Avuma'qque tsa'caen doñamba afesi attufaen'fa.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Poiyi'cco a'i amba tteppu'fa.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Tsa'caen tteppu'fasi doce saparove pan, avu antteye'choma on'boen'fa.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Nane panma an'fa'chondeccuja tsain'bitssia a'i. Tsandienaccuveyi agattosi cinco mil tsu an'fa.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Tsomba Jesúsja tisema shondosundeccuma manda cuintsu shavonga otsepa mar jonifani, Betsaidani isepa tise've ronda'je'faye. Tiseja shanda aindeccuma can moeñe.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Tsa'caen can moemba Jesúsja ccotta'cconga ansunde Chigama iñajañe.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Tayo cosesi shavoja mar enttingeni duse. Toya'caen Jesúsja tisuyi sa'ani can'jemba
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 tise'pa vana'jen'choma atte. Nane fingian indisi chho'chho'a'qque jaye osha'fambi. Tsa'caen vana'jen'fa'choma attepa Jesúsja a'taningae mar omba'ye tsui japa tise'panga catse. Nane tise'pama panshañe qquen in'jamba jayi.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Tsa'caen supa Jesús shavonga otsesi fingian'qque vuiqui. Tisema shondosundeccuja dyopa can'boen'fa.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Nane panma agattoen'choma toya injiengembipa dyo'fa, tise'pa injama'cho shacasi.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Marma isepa Genesaret andeni cattufa'fa. Cattufapa shavoma tandan dusiamba shavo'ye sombo'fa.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Sombo'fasi tseni'su aindeccu “Jesús tsu” qquen in'jan'fa.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Tsomba buttopa japa conda'fa pa'cco tsa andenga. Conda'fasi pajisundeccuma fechochoeñe ashaen'fa. Nane tise'pa ana'jen'chonga ppiñamba andupa Jesús can'jeni i'fa.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Tsa'caen boña'fasi mani Jesús ja'ni'qque tseni pajisundeccuja ccui'fa. Nane rande canqque, chipiri canqque, biacca can'jen'choni ja'ni'qque pajisundeccu tisema iñajan'fa cuintsu tise ondiccu'je utufama pporaeñe antteye. Nane poiyi'cco majan pporaen'choja ccusha'fa.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.