Marcos 6
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ACF
1 Jesús tse'ttie sombopa tise canqqueni ja. Tisema shondosundeccu'qque ja'fa.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Tseni can'jemba sema'ma'qquia a'ta napisi Jesús Chiga manda'choma atesian'jen'ttinga ca'nimba atesiañe ashaen. Tsain'bio a'i tise atesian'jen'choma pañamba can'boemba su'fa:
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Tiseja vani'su mesama sema'su tsu, María dutssi'ye. Tise quinshingendeccu, Santiago, José, Judas, Simón, toya'caen tise que'ttendeccu'qque vani ingi'ccu can'jen'fa.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Tsa'ma Jesús tise'panga su:
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Tsa'can'fasi Jesúsja tise'panga minga'vieyi'qque canjaen'choma canjaembi. Nane aqquia enttingeve pajisundeccuma pporaemba ccushaen.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tsendeccuja in'jan'cho shacasi Jesús asi'ttáen antte.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Tisema doce shondosundeccuma ttu'sepa manda cuintsu dosve dosveyi jacan'faye. Mandapa tise'panga antte cuintsu cocoyama joqquitssian'faye.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Toya'caen manda osha'choma angambe'yi fae accuicco'choveyi angaye. Nane pan, o'va, ni corifin'dive'qque meccoyi ja'faye.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Fae tisu ejian'cho sapatoi'ccuyi, fae ondiccu'jei'ccuyi jaya'cho –dosveja me'i.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Qquen mandapa su:
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Majandeccu que'ima chi'gapa que aya'fama paña'fambi'nijan tsa canqque'ye sombopa ja'faja. Jayipa que tsu'ttenga ancamba totopa'ma fanttundu cati'faja tise'pa egae tson'choma canjaeñe. Ñoa'me gi que'ima su: Osefaeña'cho a'ta napijisi tsa canqquesundeccu tsu bove dyo'tsse da'faya. Nane tayopi'su Sodoma canqquesundeccu, Gomorra canqquesundeccu'qque ñoa'me egae tsincomba tsequi a'ta ñoa'me vana'faya. Tsa'ma que'ima chi'gasundeccuja tise'pama ti'tsse tsu vana'faya.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Jesús tsa'caen mandasi tsa doce tisema shondosundeccu japa candusian'fa cuintsu a'i tise'pa egae tsincon'choma catiye in'jamba ño'ame da'faye.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Toya'caen tsain'bitssia cocoyama'qque joqquitssian'fa. Tsain'bitssia pajisundeccuma'qque cambajuma yayapoemba ccusha'shaen'fa.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Poiyi'cco a'i Jesúsne ñotsse afa'fasi Na'su Herodes'qque paña. Nane majandeccu su'fa:
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Cca'indeccuja su'fa:
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Qquen su'fasi Herodes pañamba su:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodíasja tsa'caen Juanma iyicca'yepa fi'ttiye in'jan'ma Herodes se'pisi oshambi.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Nane na'su Herodesja Juan egae jinchombipa ño'asi atesupa fi'ttiye dyojo. Tsa'caen in'jamba tsu se'pi Herodías Juanma fi'ttiye. Tsa'camba na'su Herodes Juanma pañañe in'jan'ma tise injama'choni dyojoqquia'caen asi'ttaen. Tsa'ma toya tsu avujatsse tisema paña.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Tsonsi Herodías ronda'je'cho a'ta napi. Tsequi a'ta na'su Herodes canqque'fa napisi fiestaen'jen'fa. Nane fiestaemba poiyi'cco nasundeccu, sundaro capitándeccu, Galilea'su joccapindeqquiama'qque ofian'jen.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Tsa'caen ofian'jen'ni Herodías onque'nge ca'nimba boirasi Herodes, pa'o tisei'ccu dyaisundeccu avuja'fa. Na'su Herodes avujapa pushesunga su:
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Toya'caen tsu ñoa'me su'choi'ccu qquen su:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Qquen susi pushesuja japa tise chama iñajampaña:
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Qquen susi tse'faei'ccuyi pushesuja na'su can'jeni japa su:
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Qquen iñajansi na'su Herodes ñoa'me ñoquimbi. Tsa'ma ñoa'me su'choi'ccu tayo susi tisei'ccu dyaisundeccu'qque paña'fachosi afopoeñe in'jambi.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Tsa'camba tse'faei'ccuyi sundaroma manda cuintsu Feti'su Juan tsovema chattupa iye.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Tsonsi sundaroja picco'je'ttinga japa Juan tsovema chattu. Chattupa patiyanga ppiñamba ipa afe pushesunga. Pushesuja isupa tise changa afe.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Tsa'caen fi'tti'fasi tisema shondosundeccu pañamba jipa tise ai'voma angapa a'tu'fa.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Jesúsja tisema shondosundeccuma candusiañe mandasi japa toequi ji'fa. Jipa Jesúsnga bopa conda'fa tise'pa ma'caen tson'choma, tise'pa ma'caen atesian'choma'qque.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Conda'fasi Jesúsja su:
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Tsa'cansi Jesús tisema shondosundeccui'ccu tisupayi shavongae ja'fa a'i menia.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Tsa'ma ja'fasi tsain'bio a'i attepa asi'ttaemba in'jan'fa tise maningae ja'choma. Tsa'caen in'jamba poi canqqueni buttopa tisema o'tie napi'fa.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Tsonsi Jesúsja napipa shavo'ye sombopa a'i bo'fa'choma attepa tise'pama mende'ye. Nane oveja coira'suve mechondeqquia'caen injanga jacan'fa. Tise'pama mende'yepa osha'choma atesiañe ashaen.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tayo sime da jisi tisema shondosundeccu jipa su'fa:
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Aindeccuma manda mañajan cuintsu majan canqqueni, faesu tsa'o pporotssianga japa jongoesuma chavapa an'faye.
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Tsa'ma Jesúsja su:
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Jesúsja su:
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Tsonsi Jesús manda cuintsu poiyi'cco a'i shoshovinga dyai'faye; enttingeve va'tti, enttingeve cca'tti cca'tti dyai'faye.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Fae'fanga cien, cca'fanga tsa'caen, fae'fanga cincuenta cca'fanga tsa'caen dyai'faye.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 A'i dyai'fasi Jesúsja cinco pan, dos avuma isupa Chiga sefacconima camba tsane Chigama ñotsse afa. Afa nanimba panma doñamba tisema shondosundeccunga afe cuintsu poiyi'cco a'inga attufaen'faye. Avuma'qque tsa'caen doñamba afesi attufaen'fa.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Poiyi'cco a'i amba tteppu'fa.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Tsa'caen tteppu'fasi doce saparove pan, avu antteye'choma on'boen'fa.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Nane panma an'fa'chondeccuja tsain'bitssia a'i. Tsandienaccuveyi agattosi cinco mil tsu an'fa.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Tsomba Jesúsja tisema shondosundeccuma manda cuintsu shavonga otsepa mar jonifani, Betsaidani isepa tise've ronda'je'faye. Tiseja shanda aindeccuma can moeñe.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tsa'caen can moemba Jesúsja ccotta'cconga ansunde Chigama iñajañe.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Tayo cosesi shavoja mar enttingeni duse. Toya'caen Jesúsja tisuyi sa'ani can'jemba
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 tise'pa vana'jen'choma atte. Nane fingian indisi chho'chho'a'qque jaye osha'fambi. Tsa'caen vana'jen'fa'choma attepa Jesúsja a'taningae mar omba'ye tsui japa tise'panga catse. Nane tise'pama panshañe qquen in'jamba jayi.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Tsa'caen supa Jesús shavonga otsesi fingian'qque vuiqui. Tisema shondosundeccuja dyopa can'boen'fa.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Nane panma agattoen'choma toya injiengembipa dyo'fa, tise'pa injama'cho shacasi.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Marma isepa Genesaret andeni cattufa'fa. Cattufapa shavoma tandan dusiamba shavo'ye sombo'fa.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Sombo'fasi tseni'su aindeccu “Jesús tsu” qquen in'jan'fa.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Tsomba buttopa japa conda'fa pa'cco tsa andenga. Conda'fasi pajisundeccuma fechochoeñe ashaen'fa. Nane tise'pa ana'jen'chonga ppiñamba andupa Jesús can'jeni i'fa.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Tsa'caen boña'fasi mani Jesús ja'ni'qque tseni pajisundeccuja ccui'fa. Nane rande canqque, chipiri canqque, biacca can'jen'choni ja'ni'qque pajisundeccu tisema iñajan'fa cuintsu tise ondiccu'je utufama pporaeñe antteye. Nane poiyi'cco majan pporaen'choja ccusha'fa.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.