Lucas 20
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT
1 Fae a'ta Jesúsja Chiga ettini can'jemba a'ima atesian'jen. Chiga ccushaeña'chone ñotsse condase'choma candusian'jensi Chigama afa'su nasundeccu, Chiga Tevaen'jema atesu'chondeccu, israe'su coenzandeccu'qque jipa tisema
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 su'fa:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesúsja pañamba tise'pama su:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Juan feti'chota ti sefacconi'su Chiga mandasi feti'cho? ¿Tsambi'ta ti a'i mandasi feti'cho?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Tsa'caen susi aindeccuja tisupaporai'ccu qquen condase'cco'fa:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Tsa'ma “A'i mandasi feti'cho” qquen su'ninda tsu ñoa'me poiyi'cco a'i iyicca'yepa ingima patui'ccu tovaccoen'faya. Poiyi'cco a'i tsu Juanjan Chiga Aya'fama afa'su qquen in'jan'fa.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Tsa'caen asi'ttaemba Jesúsma qquen su'fa:
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Tsonsi Jesúsja tise'pama su:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Tsomba Jesús va condase'choma a'inga condase:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Taiya'cho napijisi tisema shondo'suma coirasundeccunga manda moen cuintsu tise'pa tai'fa'cho'suma enttingeve isupa iye. Tsa'ma coirasundeccuja shondo'suma ma'ppipa me'ccoeyi moen'fa.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Tsonsi na'suja faesu shondo'suma moen. Tsama'qque ma'ppipa afasepa me'ccoeyi moen'fa.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Tsonsi ccase tres se faesu shondo'suma'qque moen. Tsendeccuma'qque iñaccaemba joqquitssian'fa.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Tsonsi o'fa tsajaccumbe na'suja su: “¿Ma'caen gi tsoña? Ña in'jan'cho dutssi'yema gi moeña. Tisemanda tsu paña'faya.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Tsa'ma coirasundeccuja na'sumbe dutssi'yema attepa tisupaporai'ccu qquen condasecco'fa: “Vaja jai'ngae osha'choma isupa na'suve daya'cho. Jinge tisema fi'ttipa o'fa tsajaccuma tisumbe isu'faye.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Tsa'caen supa tisema joqquitssiamba fi'tti'fa.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Nane tiseja jipa tsu coirasundeccuma fi'ttiya. Tsendeccuma fi'ttipa o'fa tsajaccuma cca'indeccunga afeya.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Tsa'ma Jesús tise'pama camba qquen su:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Majan tsa patunga zuccopanshan amppi'ta tsu tisu uccaya. Tsa'ma tsa patu majan a'inga amppi'ninda tsaja vuviangeya.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Chiga Tevaen'jema atesu'chondeccu, Chigama afa'su nasundeccu'qque tse'faei'ccuyi Jesúsma indiye in'jan'ma antte'fa aindeccuma dyojopa. Nane nasundeccuja pañamba in'jan'fa tise'pane Jesús va condase'pama tsa'caen condase.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Tsa'caen indiye oshambipa a'tutsse tisema can'boen'fa. Toya'caen cca'indeccuma moen'fa Jesúsma shondosundeqquia'caen attian'faye. Tsendeccuja Jesúsma can'boemba tise jongoesu qquen su'choma ttatta'fa tisema afopoemba indipa governaroronga afeye.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Jipa Jesúsma iñajampaña'fa:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 ¿Chiga manda'chota ti antte cuintsu ingija na'su Césarnga impuestoma afeye? ¿Tsambi'ta se'pi ti?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Tsa'caen Jesúsma qqueñañe iñajampaña'fasi Jesúsja tise'pa in'jan'choma in'jamba qquen tise'pama su:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 —Corifin'dima ñanga canjaenjan. ¿Majambe tsove, majambe tevaen'cho tsu vaja?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesúsja tise'pama su:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Tsa'caen Jesúsma iñajampaña'jen'fa'choma poiyi'cco a'i tsu paña'jen'fa. Tsa'ma nasundeccuja Jesús afa'chone tisema qqueñañe oshambipa “Ñotsse tsu afa” qquen in'jamba ziya'fa.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Tsonsi majan Saduseondeccu Jesúsni ji'fa. Saduseondeccuja su'fa a'i pa'chota ccase qquendyaya'bi.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Jipa qquen Jesúsma iñajampaña'fa:
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Nane siete a'i antiandeccuja can'jen'fa. Quindyaja o'tie pushepa du'shuve mechoyi pa.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Pasi tise quinshin pa'chombe pushema pushepa tsa'caen du'shuve mechoyi pa.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Tsa'caeñi faesu quinshinjan tisema pushepa pasi ñoa'me poiyi'cco siete antian tsa pushesuma pushepa du'shuve mechoyi tsu pa'fa.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Omboe pushesu'qque pa.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Tsa'caen tsonsi a'i ñoa'me ccase qquendya'ninda ¿majambe pushe tsu va pushesuja? Ñoa'me poiyi'cco siete antiandeccu tsu tisema pushe'fa.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesús tise'pama su:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Tsa'ma Chigaja majan a'ima in'jamba Tisei'ccu can'jeñe ánttesi pa'cho'ye ccase qquendyapa tseni Chiga Sefacconijan pushe'faya'bi ni tsa'ndu'faya'bi.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Tsangae pa'masiave dapa Chigama sefacconi'su shondosundeqquia'caen canse'faya. Nane tsendeccuja ccase qquendyapa tsu Chiga dushundeccuve da'fa.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Tsa'ma pa'chondeccu ccase qquendyaya'chone Moisés'qque tayopi tevaen. Chigaja quini'si anchanda'je'cho'ye Moisésnga attiansi tevaen'choja qquen tsu su: “Na'su Chigaja Abraham Chiga tsu. Isaac Chiga tsu. Jacob Chiga tsu.” Nane tsa'caen Chigaja tise'pa Chiga qquen supa tsendeccu'qque toya canse'fa qquen tsu su.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Nane Na'su Chigaja pa'chombe Chigambi tsu. Tsa'ma cansendeqquiambe Chiga tsu. Nane Chiganejan toya cansendeccu tayo pa'chondeccu'qque toya ñoa'me canse'fa tsu.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Tsonsi majan Chiga Tevaen'jema atesu'chondeccuja su'fa:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Tsa'ma dyojopa tisema ti'tsse iñajampaña'fambi.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Toya'caen Jesúsja tise'pama qquen iñajampaña:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Nane Davidja tise settapoen'cho tevaen'jenga qquen tsu su:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ña quema iyiccayesundeccuma patsusi que tsu'tte tsosiccunga ccuiqquia'caen oshambipa quema paña'faya'ngae.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 David tsa'caen “Ña Na'su” qquen su'ninda ¿ma'caen tsu Cristoja David dutssi'yeya?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Tsomba poiyi'cco a'i paña'jen'fa'ni Jesúsja tisema shondosundeccunga su:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Injama'tse, que'i'qque manda'choma atesu'chondeqquia'caen tsonsa'ne. Tsendeccuja bia'a ondiccu'jema ondiccu'fa. Canqque atandundunga a'i chavaeñe bo'fa'ni'qque tsendeccuja bia'ave tisupapora chigambianccoye in'jan'fa. Chigane atesian'jen'ttinga ja'ta ti'tsse joccapitssia dyaipa'chove tsu in'jan'fa. Bopa an'jen'fa'ni ja'ta tsa'caen joccapitssianga dyaiye in'jan'fa.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Tise'pa coiraye qquen afopoemba tsandupajen'chondeccu an'bian'choma cca'namba itsa'fa. Tsa'caen cca'namba bia'ave Chigama iñajan'fa ño'a qquen attiañe. Tsendeccuma tsu Chigaja ti'tsse tise'pa injama'choma somboeña.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.