Gênesis 50

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tsa'caen pasi Joséja tise yaya ai'voma munsimba i'namba mocha.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Omboe tise mandasi sejesundeccuma manda cuintsu tise yaya Israel ai'voma tseni'su balsa'mo ñome'bai'ccu onjoen'faye junde congonsa'ne. Tsa'caen mandasi tsa'caen tsu tson'fa.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Nane tsa'caen pa'chombe ai'voma onjoeñe cuarenta a'ta tsa balsa'mo ñome'bai'ccu onjoen'jeña'cho. Nane tsa'caen tsu injienge.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Ina'jen'cho pasapa Joséja faraón tsa'o'su joccapindeqquiama qquen su:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 ‘Ña yayaja tise paya'cho nepiji tsu ñama su cuintsu ñajan ñoa'metsse su'choma afaye tise in'jan'chove tsoñe. Nane tiseja atu'ttima Canaán andeni tayo ñoñamba tseni a'tuyeye in'jansi gi ñoa'metsse su'choi'ccu tsa'caen tsoñe su. Tsa'camba gi iñajan chigáne ñama antteja ña yayama atu'ngaye. Japa mangae a'tu nani'da gi ccase vani jiya.’
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Pañamba faraónjan su:
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Faraón anttesi José tise yayama a'tu'su jayisi poiyi'cco faraónma shondosundeccu, Egipto ande'su coenzandeccu'qque Joséma fuiteye ja'fa.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Toya'caen Jacob dutssiyendeccu, nane José tsa'o'su aindeccu, José antiandeccumbe aindeccu'qque jaja'fa. Gosén andenijan jo'su dushundeccu toya'caen tise'pa aiña'chondeccuveyi cati'fa.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Toya'caen faesu aindeccu'qque qquitssa'je'cho carongae majanda cavayongae japa tsain'bio a'i tsu Joséma fuite'fa.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Jordán na'ema chiga sombo'jefanga Atad trigo ttonoma qquesho'je'ttinga nepipa ñoa'me ñombi'yepa i'nañe ashaen'fa. Nane tse'ttinga tsu Joséja tise yaya pa'chone asi'ttaemba siete a'ta pa'cco ñombi'ye.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Tsa'caen i'na'fa'choma attepa tse'tti'su canjaen'su cananeondeccuja su'fa: “Nane egiptondeccuja tise'pa'su joccapitssia pasi tsa'caen i'namba a'tu'fa.” Tsa'caen supa tse'ttima inisian'fa Abed-mizraim, “Egiptondeccu ñombi'ye'tti” qquen suye. Tse'tti tsu Jordán na'ema chiga sombo'jefa.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Tsa'caen tsu Jacob dutssiyendeccuja pa'cco tise'pa yaya iñajan'choma tson'fa.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Nane Canaánni angapa Macpela ande'su fattocco changonga a'tu'fa. Abraham tayoe tise aindeccuma atu'jeya'chove tsa fattocco changoma hitita'su a'i Efrómbema chava'chonga tsu Jacobma'qque a'tu'fa. Tsa ande toya'caen changota tsu Mamre canqquema chiga sombo'jefani.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Tise yayama a'tu nanimba Joséja tise antiandeccui'ccu toya'caen poiyi'cco tisei'ccu jacansundeccu'qque toequi Egiptoni ji'fa.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Tsa'caen Jacob pasi José antiandeccuja qquen in'jan'fa: “Isha tsu ja'ñonda Joséja ingima chi'gapa ccane'qque ingi tisema egae tsonqquia'caenjan tsoña.”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Tsa'caen asi'ttaemba faesuma manda'fa cuintsu Josénga japa qquen condaye: “Toya pambi'te tsu que yayaja ingima manda
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 quenga qquen suye: ‘Quema gi iñajan chigáne que antiandeccu egae tsincon'choma aqque'papa ñoquija. Nane ñoa'me tsu tsendeccu quema egae tson.’ Tsa'caen su'chosi gi quema iñajan'fa ingi egae tsincon'choma aqque'paja. Nane ingita gi que yayambe Chigama shondosundeccu.”
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 José ina'jen'ni ñoa'me tise antiandeccu'qque jipa andenga camba'jui'ccu puntssan ccuipa qquen su'fa:
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Tsa'ma Joséja tise'panga su:
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Que'ita qui ñama egae tsoñe in'jan'fa. Tsa'ma Chiga tsu tsa ega'ye cambiamba ñotssiave canjaemba tsain'bio a'ima ccushaen, ingi ja'ño a'ta atteqquia'caen.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Tsa'cansi dyombe can'faja. Ña gi anqque'suma afe'jeya que'inga toya'caen que'i dushundeccunga'qque.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 José toya'caen tise yaya Jacob dutssiyendeccu'qque bo'tsse Egipto andeni canse'fa. Joséja ciento diez canqque'fave cansepa
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 tise dutssi'ye Efraíne tercer omba'su dutssi'yema'qque atte. Toya'caen Manasés dutssi'ye Maquirmbe dushundeccuma'qque tsu attepa mende'je.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Fae a'ta Joséja tise antiandeccunga su: “Re'ricco tsu shaca ña paya'cho. Tsa'ma Chiga Quitsa tsu jipa que'ima fuite'jeya. Toya'caen tise tsu va ande'ye que'ima somboemba Abrahamnga, Isaacnga, toya'caen Jacobnga afeye su'cho andenga que'ima angaya.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Tsa'caen supa Israel dutssiyendeccuma su cuintsu ñoa'metsse su'choi'ccu tise in'janqquia'caen tsoñe qquen su'faye: “Ñoa'me gi su Chiga Quitsa jipa tsu fuiteya. Tsa'caen ashaensi jayi'ta ña tsu'ttama'qque somboemba anga'faya'cho.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Joséja ciento diez canqque'fave an'biamba Egiptoni pa. Tsa'caen pasi tise ai'voma tseni'su balsa'mo ñome'bai'ccu onjoemba cafonga ppiña'fa.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.