Gênesis 50

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tsa'caen pasi Joséja tise yaya ai'voma munsimba i'namba mocha.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Omboe tise mandasi sejesundeccuma manda cuintsu tise yaya Israel ai'voma tseni'su balsa'mo ñome'bai'ccu onjoen'faye junde congonsa'ne. Tsa'caen mandasi tsa'caen tsu tson'fa.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Nane tsa'caen pa'chombe ai'voma onjoeñe cuarenta a'ta tsa balsa'mo ñome'bai'ccu onjoen'jeña'cho. Nane tsa'caen tsu injienge.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Ina'jen'cho pasapa Joséja faraón tsa'o'su joccapindeqquiama qquen su:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Ña yayaja tise paya'cho nepiji tsu ñama su cuintsu ñajan ñoa'metsse su'choma afaye tise in'jan'chove tsoñe. Nane tiseja atu'ttima Canaán andeni tayo ñoñamba tseni a'tuyeye in'jansi gi ñoa'metsse su'choi'ccu tsa'caen tsoñe su. Tsa'camba gi iñajan chigáne ñama antteja ña yayama atu'ngaye. Japa mangae a'tu nani'da gi ccase vani jiya.’
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Pañamba faraónjan su:
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Faraón anttesi José tise yayama a'tu'su jayisi poiyi'cco faraónma shondosundeccu, Egipto ande'su coenzandeccu'qque Joséma fuiteye ja'fa.
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 Toya'caen Jacob dutssiyendeccu, nane José tsa'o'su aindeccu, José antiandeccumbe aindeccu'qque jaja'fa. Gosén andenijan jo'su dushundeccu toya'caen tise'pa aiña'chondeccuveyi cati'fa.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Toya'caen faesu aindeccu'qque qquitssa'je'cho carongae majanda cavayongae japa tsain'bio a'i tsu Joséma fuite'fa.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Jordán na'ema chiga sombo'jefanga Atad trigo ttonoma qquesho'je'ttinga nepipa ñoa'me ñombi'yepa i'nañe ashaen'fa. Nane tse'ttinga tsu Joséja tise yaya pa'chone asi'ttaemba siete a'ta pa'cco ñombi'ye.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Tsa'caen i'na'fa'choma attepa tse'tti'su canjaen'su cananeondeccuja su'fa: “Nane egiptondeccuja tise'pa'su joccapitssia pasi tsa'caen i'namba a'tu'fa.” Tsa'caen supa tse'ttima inisian'fa Abed-mizraim, “Egiptondeccu ñombi'ye'tti” qquen suye. Tse'tti tsu Jordán na'ema chiga sombo'jefa.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Tsa'caen tsu Jacob dutssiyendeccuja pa'cco tise'pa yaya iñajan'choma tson'fa.
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 Nane Canaánni angapa Macpela ande'su fattocco changonga a'tu'fa. Abraham tayoe tise aindeccuma atu'jeya'chove tsa fattocco changoma hitita'su a'i Efrómbema chava'chonga tsu Jacobma'qque a'tu'fa. Tsa ande toya'caen changota tsu Mamre canqquema chiga sombo'jefani.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Tise yayama a'tu nanimba Joséja tise antiandeccui'ccu toya'caen poiyi'cco tisei'ccu jacansundeccu'qque toequi Egiptoni ji'fa.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Tsa'caen Jacob pasi José antiandeccuja qquen in'jan'fa: “Isha tsu ja'ñonda Joséja ingima chi'gapa ccane'qque ingi tisema egae tsonqquia'caenjan tsoña.”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Tsa'caen asi'ttaemba faesuma manda'fa cuintsu Josénga japa qquen condaye: “Toya pambi'te tsu que yayaja ingima manda
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 quenga qquen suye: ‘Quema gi iñajan chigáne que antiandeccu egae tsincon'choma aqque'papa ñoquija. Nane ñoa'me tsu tsendeccu quema egae tson.’ Tsa'caen su'chosi gi quema iñajan'fa ingi egae tsincon'choma aqque'paja. Nane ingita gi que yayambe Chigama shondosundeccu.”
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 José ina'jen'ni ñoa'me tise antiandeccu'qque jipa andenga camba'jui'ccu puntssan ccuipa qquen su'fa:
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Tsa'ma Joséja tise'panga su:
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Que'ita qui ñama egae tsoñe in'jan'fa. Tsa'ma Chiga tsu tsa ega'ye cambiamba ñotssiave canjaemba tsain'bio a'ima ccushaen, ingi ja'ño a'ta atteqquia'caen.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Tsa'cansi dyombe can'faja. Ña gi anqque'suma afe'jeya que'inga toya'caen que'i dushundeccunga'qque.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 José toya'caen tise yaya Jacob dutssiyendeccu'qque bo'tsse Egipto andeni canse'fa. Joséja ciento diez canqque'fave cansepa
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 tise dutssi'ye Efraíne tercer omba'su dutssi'yema'qque atte. Toya'caen Manasés dutssi'ye Maquirmbe dushundeccuma'qque tsu attepa mende'je.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Fae a'ta Joséja tise antiandeccunga su: “Re'ricco tsu shaca ña paya'cho. Tsa'ma Chiga Quitsa tsu jipa que'ima fuite'jeya. Toya'caen tise tsu va ande'ye que'ima somboemba Abrahamnga, Isaacnga, toya'caen Jacobnga afeye su'cho andenga que'ima angaya.”
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Tsa'caen supa Israel dutssiyendeccuma su cuintsu ñoa'metsse su'choi'ccu tise in'janqquia'caen tsoñe qquen su'faye: “Ñoa'me gi su Chiga Quitsa jipa tsu fuiteya. Tsa'caen ashaensi jayi'ta ña tsu'ttama'qque somboemba anga'faya'cho.”
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Joséja ciento diez canqque'fave an'biamba Egiptoni pa. Tsa'caen pasi tise ai'voma tseni'su balsa'mo ñome'bai'ccu onjoemba cafonga ppiña'fa.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.