Gênesis 50
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH
1 Tsa'caen pasi Joséja tise yaya ai'voma munsimba i'namba mocha.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Omboe tise mandasi sejesundeccuma manda cuintsu tise yaya Israel ai'voma tseni'su balsa'mo ñome'bai'ccu onjoen'faye junde congonsa'ne. Tsa'caen mandasi tsa'caen tsu tson'fa.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Nane tsa'caen pa'chombe ai'voma onjoeñe cuarenta a'ta tsa balsa'mo ñome'bai'ccu onjoen'jeña'cho. Nane tsa'caen tsu injienge.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Ina'jen'cho pasapa Joséja faraón tsa'o'su joccapindeqquiama qquen su:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 ‘Ña yayaja tise paya'cho nepiji tsu ñama su cuintsu ñajan ñoa'metsse su'choma afaye tise in'jan'chove tsoñe. Nane tiseja atu'ttima Canaán andeni tayo ñoñamba tseni a'tuyeye in'jansi gi ñoa'metsse su'choi'ccu tsa'caen tsoñe su. Tsa'camba gi iñajan chigáne ñama antteja ña yayama atu'ngaye. Japa mangae a'tu nani'da gi ccase vani jiya.’
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Pañamba faraónjan su:
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Faraón anttesi José tise yayama a'tu'su jayisi poiyi'cco faraónma shondosundeccu, Egipto ande'su coenzandeccu'qque Joséma fuiteye ja'fa.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Toya'caen Jacob dutssiyendeccu, nane José tsa'o'su aindeccu, José antiandeccumbe aindeccu'qque jaja'fa. Gosén andenijan jo'su dushundeccu toya'caen tise'pa aiña'chondeccuveyi cati'fa.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Toya'caen faesu aindeccu'qque qquitssa'je'cho carongae majanda cavayongae japa tsain'bio a'i tsu Joséma fuite'fa.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Jordán na'ema chiga sombo'jefanga Atad trigo ttonoma qquesho'je'ttinga nepipa ñoa'me ñombi'yepa i'nañe ashaen'fa. Nane tse'ttinga tsu Joséja tise yaya pa'chone asi'ttaemba siete a'ta pa'cco ñombi'ye.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Tsa'caen i'na'fa'choma attepa tse'tti'su canjaen'su cananeondeccuja su'fa: “Nane egiptondeccuja tise'pa'su joccapitssia pasi tsa'caen i'namba a'tu'fa.” Tsa'caen supa tse'ttima inisian'fa Abed-mizraim, “Egiptondeccu ñombi'ye'tti” qquen suye. Tse'tti tsu Jordán na'ema chiga sombo'jefa.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Tsa'caen tsu Jacob dutssiyendeccuja pa'cco tise'pa yaya iñajan'choma tson'fa.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Nane Canaánni angapa Macpela ande'su fattocco changonga a'tu'fa. Abraham tayoe tise aindeccuma atu'jeya'chove tsa fattocco changoma hitita'su a'i Efrómbema chava'chonga tsu Jacobma'qque a'tu'fa. Tsa ande toya'caen changota tsu Mamre canqquema chiga sombo'jefani.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Tise yayama a'tu nanimba Joséja tise antiandeccui'ccu toya'caen poiyi'cco tisei'ccu jacansundeccu'qque toequi Egiptoni ji'fa.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Tsa'caen Jacob pasi José antiandeccuja qquen in'jan'fa: “Isha tsu ja'ñonda Joséja ingima chi'gapa ccane'qque ingi tisema egae tsonqquia'caenjan tsoña.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Tsa'caen asi'ttaemba faesuma manda'fa cuintsu Josénga japa qquen condaye: “Toya pambi'te tsu que yayaja ingima manda
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 quenga qquen suye: ‘Quema gi iñajan chigáne que antiandeccu egae tsincon'choma aqque'papa ñoquija. Nane ñoa'me tsu tsendeccu quema egae tson.’ Tsa'caen su'chosi gi quema iñajan'fa ingi egae tsincon'choma aqque'paja. Nane ingita gi que yayambe Chigama shondosundeccu.”
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 José ina'jen'ni ñoa'me tise antiandeccu'qque jipa andenga camba'jui'ccu puntssan ccuipa qquen su'fa:
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Tsa'ma Joséja tise'panga su:
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Que'ita qui ñama egae tsoñe in'jan'fa. Tsa'ma Chiga tsu tsa ega'ye cambiamba ñotssiave canjaemba tsain'bio a'ima ccushaen, ingi ja'ño a'ta atteqquia'caen.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Tsa'cansi dyombe can'faja. Ña gi anqque'suma afe'jeya que'inga toya'caen que'i dushundeccunga'qque.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 José toya'caen tise yaya Jacob dutssiyendeccu'qque bo'tsse Egipto andeni canse'fa. Joséja ciento diez canqque'fave cansepa
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 tise dutssi'ye Efraíne tercer omba'su dutssi'yema'qque atte. Toya'caen Manasés dutssi'ye Maquirmbe dushundeccuma'qque tsu attepa mende'je.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Fae a'ta Joséja tise antiandeccunga su: “Re'ricco tsu shaca ña paya'cho. Tsa'ma Chiga Quitsa tsu jipa que'ima fuite'jeya. Toya'caen tise tsu va ande'ye que'ima somboemba Abrahamnga, Isaacnga, toya'caen Jacobnga afeye su'cho andenga que'ima angaya.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Tsa'caen supa Israel dutssiyendeccuma su cuintsu ñoa'metsse su'choi'ccu tise in'janqquia'caen tsoñe qquen su'faye: “Ñoa'me gi su Chiga Quitsa jipa tsu fuiteya. Tsa'caen ashaensi jayi'ta ña tsu'ttama'qque somboemba anga'faya'cho.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Joséja ciento diez canqque'fave an'biamba Egiptoni pa. Tsa'caen pasi tise ai'voma tseni'su balsa'mo ñome'bai'ccu onjoemba cafonga ppiña'fa.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.