Gênesis 47

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Joséja faraónga condaye ja. Japa tise yaya, tise antiandeccu Canaánne jipa Gosén andeni nepi'choma condase. Nane tise'pa oveja, tise'pa vaura, pa'cco tise'pa an'bian'choma i'fa'chone condase.
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Tise antiandeccu'suma cincoveyi ttu'sepa faraónga canjaeñe anga cuintsu tise'pama atesuye.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Tsonsi faraónjan José antiandeccuma iñajampaña:
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Ingita gi ji'fa va andeni canseye. Nane Canaán andenijan tsain'bitssi qquipoesuite tsu ni ingi oveja an'jeña'cho shoshovive'qque me'i'on. Tsa'cansi chigáne ingi quema shondosundeccuma antteja Gosén andeni canse'faye.
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Tsonsi faraónjan Joséma su:
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Va Egipto ande tsu pa'cco que ande. Tsendeccunga afeja Gosén andema cuintsu tseni canse'faye. Tsa tsu ti'tsse ñotssia ande. Toya'caen majama que ñotsse atesupa in'jan'da tsama mandaja cuintsu ña vaurama'qque coira'jeye.
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Joséja tise yaya Jacobma'qque faraónga anga cuintsu tisema'qque atteye. Jacobja faraónma ñotsse afapa chigambian.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Chigambiansi faraónjan iñajampaña:
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Jacobja su:
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Tsa'caen afapa Jacobja faraónma chigambiamba tse'ttie sombo.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Tsonsi Joséja faraón mandaqquia'caen tise'panga afe Egipto ande'su bove ñotssia andema cuintsu tseni canse'faye. Tsa'caen tsu tise yaya tise antiandeccu'qque Ramsés canqque jin'tti'su andema isupa canse'fa.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Toya'caen Joséja anqque'suma'qque poiyi'cco tise antiandeccunga afe'je. Nane mañi'cco a'i fae ettini can'jen'chonga tsa'caen tsu afe'je.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Nane pa'cco andeni trigove metsse da. Qquipoesuiteja ti'tsse atapa'ñacca. Nane Egipto ande'su a'i toya'caen Canaán ande'su aindeccu'qque qquipoe'supa pa'je'fa.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Joséja pa'cco a'i corifin'dima, egipto'su toya'caen canaán'su aindeccu trigoma chava'cho corifin'dima, boñamba faraón tsa'onga ñoñamba an'bian.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Tsa'caen tsu egipto'su aindeccu, canaán'su aindeccu'qque corifin'dima metsse sefaen'fa. Sefaemba egiptosundeccuja Josénga japa su'fa:
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Joséja pañamba su:
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Tsa'caen susi egiptondeccuja tise'pa cavayo, oveja, vaura toya'caen boroma'qque Joséni anga'fa. Tsa'caen tsu Joséja trigoma cambian'jen pa'cco tsa canqque'fani.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Tsa'ma tsa canqque'fa pasapa faesu canqque'fani ccase japa Josénga su'fa:
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Ingi ai'vo, ingi andema'qque chavaja. Nane que trigoma afesi gi faraónmbe tsangae semasundeccuve dapa ingi andema'qque tise'beyi sema'faya. Toya'caen que qui inginga choma afe'jeya'cho ingi tsama jomba cansesi cuintsu tsa ande catiyembe cañe. ¿Ma'caen qui can antteya ingi tisu andei'ccu fae'ngae pa'faye?
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 Tsa'caen su'fasi Joséja pa'cco Egipto andema faraónmbe chava. Nane tsa'caen tsu poiyi'cco egipto'su aindeccuja qquipoe'supa tise'pa andema chavaen'fa. Chavaensi pa'cco ande tsu faraónmbeve da.
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 Tsa'caen tsomba tsu poiyi'cco egiptondeccu tsangae semasundeccuve da'fa. Nane poi Egipto canqqueni'su tsu tsa'caen da'fa.
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Jo'su egipto'su chigama afasundeccumbeveyi tsu Joséja chavambe pasa. Nane tsendeccungaja faraón tsu nanitsse trigoma afe'je. Tsa'caen faraón afe'jesi nanitsse an'jemba tsendeccuja tise'pa andema chavaen'fambi.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 Omboe Joséja aindeccunga su:
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 Tsa'ma tsama taipa cinco boñame boña'da tsu fae boñama faraónga afeya'cho. Faesu cuatro boña tsu que'i andenga jomba toya'caen que'i, que'i dushundeccu, poiyi'cco que'i'ccu canjensundeccu'qque an'jeña'cho.
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Tsama pañamba tsendeccuja su'fa:
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Tsa'caen tsu Joséja manda antte cuintsu poi egiptondeccu tise'pa tai'cho'suma fae cincoccoeyi faraónga afe'je'faye. Tsa manda'choja toya tsu jincho. Tsa'ma egipto'su chigama afasundeccuja afepoen'jen'faya'bi, nane tise'pa andeja faraón isumbi'choa ande.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Israendeccuja Egipto ande'su Gosén andeni can'jemba tsao'ñamba canse'fa. Tsa'caen cansepa tsain'bitssi a'ive atapa'fa.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Jacobja diez y siete canqque'fa pa'cco Egiptoni cansepa ciento cuarenta y siete canqque'fave nepian.
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 Fae a'ta Israelja tise junde paya'choma atesupa tise dutssi'ye Joséma ttusengaye manda. Tise jisi su:
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 Ña tayopi'su coenzandeqquia'caen ña pa'ninda va Egipto ande'ye somboemba angapa tsendeccumbe atu'ttingayi ñama a'tuja.
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Tsa'ma tise yayaja ccase quian'me su:
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.