Gênesis 47
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARIB
1 Joséja faraónga condaye ja. Japa tise yaya, tise antiandeccu Canaánne jipa Gosén andeni nepi'choma condase. Nane tise'pa oveja, tise'pa vaura, pa'cco tise'pa an'bian'choma i'fa'chone condase.
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Tise antiandeccu'suma cincoveyi ttu'sepa faraónga canjaeñe anga cuintsu tise'pama atesuye.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Tsonsi faraónjan José antiandeccuma iñajampaña:
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Ingita gi ji'fa va andeni canseye. Nane Canaán andenijan tsain'bitssi qquipoesuite tsu ni ingi oveja an'jeña'cho shoshovive'qque me'i'on. Tsa'cansi chigáne ingi quema shondosundeccuma antteja Gosén andeni canse'faye.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Tsonsi faraónjan Joséma su:
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Va Egipto ande tsu pa'cco que ande. Tsendeccunga afeja Gosén andema cuintsu tseni canse'faye. Tsa tsu ti'tsse ñotssia ande. Toya'caen majama que ñotsse atesupa in'jan'da tsama mandaja cuintsu ña vaurama'qque coira'jeye.
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Joséja tise yaya Jacobma'qque faraónga anga cuintsu tisema'qque atteye. Jacobja faraónma ñotsse afapa chigambian.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Chigambiansi faraónjan iñajampaña:
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Jacobja su:
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Tsa'caen afapa Jacobja faraónma chigambiamba tse'ttie sombo.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Tsonsi Joséja faraón mandaqquia'caen tise'panga afe Egipto ande'su bove ñotssia andema cuintsu tseni canse'faye. Tsa'caen tsu tise yaya tise antiandeccu'qque Ramsés canqque jin'tti'su andema isupa canse'fa.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Toya'caen Joséja anqque'suma'qque poiyi'cco tise antiandeccunga afe'je. Nane mañi'cco a'i fae ettini can'jen'chonga tsa'caen tsu afe'je.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Nane pa'cco andeni trigove metsse da. Qquipoesuiteja ti'tsse atapa'ñacca. Nane Egipto ande'su a'i toya'caen Canaán ande'su aindeccu'qque qquipoe'supa pa'je'fa.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Joséja pa'cco a'i corifin'dima, egipto'su toya'caen canaán'su aindeccu trigoma chava'cho corifin'dima, boñamba faraón tsa'onga ñoñamba an'bian.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Tsa'caen tsu egipto'su aindeccu, canaán'su aindeccu'qque corifin'dima metsse sefaen'fa. Sefaemba egiptosundeccuja Josénga japa su'fa:
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Joséja pañamba su:
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Tsa'caen susi egiptondeccuja tise'pa cavayo, oveja, vaura toya'caen boroma'qque Joséni anga'fa. Tsa'caen tsu Joséja trigoma cambian'jen pa'cco tsa canqque'fani.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Tsa'ma tsa canqque'fa pasapa faesu canqque'fani ccase japa Josénga su'fa:
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Ingi ai'vo, ingi andema'qque chavaja. Nane que trigoma afesi gi faraónmbe tsangae semasundeccuve dapa ingi andema'qque tise'beyi sema'faya. Toya'caen que qui inginga choma afe'jeya'cho ingi tsama jomba cansesi cuintsu tsa ande catiyembe cañe. ¿Ma'caen qui can antteya ingi tisu andei'ccu fae'ngae pa'faye?
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Tsa'caen su'fasi Joséja pa'cco Egipto andema faraónmbe chava. Nane tsa'caen tsu poiyi'cco egipto'su aindeccuja qquipoe'supa tise'pa andema chavaen'fa. Chavaensi pa'cco ande tsu faraónmbeve da.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Tsa'caen tsomba tsu poiyi'cco egiptondeccu tsangae semasundeccuve da'fa. Nane poi Egipto canqqueni'su tsu tsa'caen da'fa.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Jo'su egipto'su chigama afasundeccumbeveyi tsu Joséja chavambe pasa. Nane tsendeccungaja faraón tsu nanitsse trigoma afe'je. Tsa'caen faraón afe'jesi nanitsse an'jemba tsendeccuja tise'pa andema chavaen'fambi.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Omboe Joséja aindeccunga su:
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Tsa'ma tsama taipa cinco boñame boña'da tsu fae boñama faraónga afeya'cho. Faesu cuatro boña tsu que'i andenga jomba toya'caen que'i, que'i dushundeccu, poiyi'cco que'i'ccu canjensundeccu'qque an'jeña'cho.
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Tsama pañamba tsendeccuja su'fa:
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Tsa'caen tsu Joséja manda antte cuintsu poi egiptondeccu tise'pa tai'cho'suma fae cincoccoeyi faraónga afe'je'faye. Tsa manda'choja toya tsu jincho. Tsa'ma egipto'su chigama afasundeccuja afepoen'jen'faya'bi, nane tise'pa andeja faraón isumbi'choa ande.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israendeccuja Egipto ande'su Gosén andeni can'jemba tsao'ñamba canse'fa. Tsa'caen cansepa tsain'bitssi a'ive atapa'fa.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Jacobja diez y siete canqque'fa pa'cco Egiptoni cansepa ciento cuarenta y siete canqque'fave nepian.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Fae a'ta Israelja tise junde paya'choma atesupa tise dutssi'ye Joséma ttusengaye manda. Tise jisi su:
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Ña tayopi'su coenzandeqquia'caen ña pa'ninda va Egipto ande'ye somboemba angapa tsendeccumbe atu'ttingayi ñama a'tuja.
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Tsa'ma tise yayaja ccase quian'me su:
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.