Gênesis 47
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs BKJ
1 Joséja faraónga condaye ja. Japa tise yaya, tise antiandeccu Canaánne jipa Gosén andeni nepi'choma condase. Nane tise'pa oveja, tise'pa vaura, pa'cco tise'pa an'bian'choma i'fa'chone condase.
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Tise antiandeccu'suma cincoveyi ttu'sepa faraónga canjaeñe anga cuintsu tise'pama atesuye.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Tsonsi faraónjan José antiandeccuma iñajampaña:
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Ingita gi ji'fa va andeni canseye. Nane Canaán andenijan tsain'bitssi qquipoesuite tsu ni ingi oveja an'jeña'cho shoshovive'qque me'i'on. Tsa'cansi chigáne ingi quema shondosundeccuma antteja Gosén andeni canse'faye.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Tsonsi faraónjan Joséma su:
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Va Egipto ande tsu pa'cco que ande. Tsendeccunga afeja Gosén andema cuintsu tseni canse'faye. Tsa tsu ti'tsse ñotssia ande. Toya'caen majama que ñotsse atesupa in'jan'da tsama mandaja cuintsu ña vaurama'qque coira'jeye.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Joséja tise yaya Jacobma'qque faraónga anga cuintsu tisema'qque atteye. Jacobja faraónma ñotsse afapa chigambian.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Chigambiansi faraónjan iñajampaña:
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Jacobja su:
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Tsa'caen afapa Jacobja faraónma chigambiamba tse'ttie sombo.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Tsonsi Joséja faraón mandaqquia'caen tise'panga afe Egipto ande'su bove ñotssia andema cuintsu tseni canse'faye. Tsa'caen tsu tise yaya tise antiandeccu'qque Ramsés canqque jin'tti'su andema isupa canse'fa.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Toya'caen Joséja anqque'suma'qque poiyi'cco tise antiandeccunga afe'je. Nane mañi'cco a'i fae ettini can'jen'chonga tsa'caen tsu afe'je.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Nane pa'cco andeni trigove metsse da. Qquipoesuiteja ti'tsse atapa'ñacca. Nane Egipto ande'su a'i toya'caen Canaán ande'su aindeccu'qque qquipoe'supa pa'je'fa.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Joséja pa'cco a'i corifin'dima, egipto'su toya'caen canaán'su aindeccu trigoma chava'cho corifin'dima, boñamba faraón tsa'onga ñoñamba an'bian.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Tsa'caen tsu egipto'su aindeccu, canaán'su aindeccu'qque corifin'dima metsse sefaen'fa. Sefaemba egiptosundeccuja Josénga japa su'fa:
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Joséja pañamba su:
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Tsa'caen susi egiptondeccuja tise'pa cavayo, oveja, vaura toya'caen boroma'qque Joséni anga'fa. Tsa'caen tsu Joséja trigoma cambian'jen pa'cco tsa canqque'fani.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Tsa'ma tsa canqque'fa pasapa faesu canqque'fani ccase japa Josénga su'fa:
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ingi ai'vo, ingi andema'qque chavaja. Nane que trigoma afesi gi faraónmbe tsangae semasundeccuve dapa ingi andema'qque tise'beyi sema'faya. Toya'caen que qui inginga choma afe'jeya'cho ingi tsama jomba cansesi cuintsu tsa ande catiyembe cañe. ¿Ma'caen qui can antteya ingi tisu andei'ccu fae'ngae pa'faye?
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Tsa'caen su'fasi Joséja pa'cco Egipto andema faraónmbe chava. Nane tsa'caen tsu poiyi'cco egipto'su aindeccuja qquipoe'supa tise'pa andema chavaen'fa. Chavaensi pa'cco ande tsu faraónmbeve da.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Tsa'caen tsomba tsu poiyi'cco egiptondeccu tsangae semasundeccuve da'fa. Nane poi Egipto canqqueni'su tsu tsa'caen da'fa.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Jo'su egipto'su chigama afasundeccumbeveyi tsu Joséja chavambe pasa. Nane tsendeccungaja faraón tsu nanitsse trigoma afe'je. Tsa'caen faraón afe'jesi nanitsse an'jemba tsendeccuja tise'pa andema chavaen'fambi.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Omboe Joséja aindeccunga su:
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Tsa'ma tsama taipa cinco boñame boña'da tsu fae boñama faraónga afeya'cho. Faesu cuatro boña tsu que'i andenga jomba toya'caen que'i, que'i dushundeccu, poiyi'cco que'i'ccu canjensundeccu'qque an'jeña'cho.
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Tsama pañamba tsendeccuja su'fa:
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Tsa'caen tsu Joséja manda antte cuintsu poi egiptondeccu tise'pa tai'cho'suma fae cincoccoeyi faraónga afe'je'faye. Tsa manda'choja toya tsu jincho. Tsa'ma egipto'su chigama afasundeccuja afepoen'jen'faya'bi, nane tise'pa andeja faraón isumbi'choa ande.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Israendeccuja Egipto ande'su Gosén andeni can'jemba tsao'ñamba canse'fa. Tsa'caen cansepa tsain'bitssi a'ive atapa'fa.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Jacobja diez y siete canqque'fa pa'cco Egiptoni cansepa ciento cuarenta y siete canqque'fave nepian.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Fae a'ta Israelja tise junde paya'choma atesupa tise dutssi'ye Joséma ttusengaye manda. Tise jisi su:
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Ña tayopi'su coenzandeqquia'caen ña pa'ninda va Egipto ande'ye somboemba angapa tsendeccumbe atu'ttingayi ñama a'tuja.
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Tsa'ma tise yayaja ccase quian'me su:
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.