Gênesis 45
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVI
1 Majan tisema shondosundeccu tseni can'jen'fasi Joséja ti'tsse injama'choni osha'chove a'tuye oshambipa quian'me fundo: “¡Poiyi'cco va'ttie sombo'faja!” Tsa'caen tteya moesi poiyi'cco tisema shondosundeccu me'i'en ja'fasi Joséja tise antiandeccunga tisuma attian.
1 A essa altura, José já não podia mais conter-se diante de todos os que ali estavam, e gritou: "Façam sair a todos! " Assim, ninguém mais estava presente quando José se revelou a seus irmãos.
2 Nane i'nañe ashaemba quian'me i'nasi poiyi'cco tseni can'jen'cho egiptondeccu paña'fa. Pañamba conda'fasi na'su faraón'qque paña.
2 E ele se pôs a chorar tão alto que os egípcios o ouviram, e a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Tsa'caen i'namba Joséja tise antiandeccunga tisungae su:
3 Então disse José a seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai ainda está vivo? " Mas os seus irmãos ficaram tão pasmados diante dele que não conseguiam responder-lhe.
4 Tsa'ma Joséja su:
4 "Cheguem mais perto", disse José a seus irmãos. Quando eles se aproximaram, disse-lhes: "Eu sou José, seu irmão, aquele que vocês venderam ao Egito!
5 Tsa'ma chigáne ñoquimbi'fajama ni tisupama iyicca'ye'fajama ñama chavaen'chone. Nane Chiga Quitsa tsu ñama manda que'ima o'tie vani jipa que'ima ccushaeñe.
5 Agora, não se aflijam nem se recriminem por terem me vendido para cá, pois foi para salvar vidas que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Tayo tsu dos canqque'fa va andeni qquipoesuiteve da'cho. Toya tsu cinco canqque'fa tsa'caen da'jeya. Nane jon'an'qque qui tai'faya'bi.
6 Já houve dois anos de fome na terra, e nos próximos cinco anos não haverá cultivo nem colheita.
7 Tsa'ma Chigaja que'ima o'tie ñama vani moe cuintsu ña tsonsi ingi dushundeccu ccushapa canse'faye; toya'caen tsain'bio que'i'suma ccushaeñe.
7 Mas Deus me enviou à frente de vocês para lhes preservar um remanescente nesta terra e para salvar-lhes as vidas com grande livramento.
8 Tsa'camba Chiga tsu ñama vani moe'su. Que'ija me'in. Tise tsu ñama tson faraónga conda'suve; toya'caen faraón tsa'o na'suve; toya'caen pa'cco Egipto andema manda'suve.
8 "Assim, não foram vocês que me mandaram para cá, mas sim o próprio Deus. Ele me tornou ministro do faraó, e me fez administrador de todo o palácio e governador de todo o Egito.
9 Junde ña yaya can'jeni ja'faja. Japa tisenga su'faja: ‘Qquen tsu que dutssi'ye Joséja su: Chiga mandasi gi pa'cco Egipto ande'su na'suve da. Jundeyi ñani jija.
9 Voltem depressa a meu pai e digam-lhe: Assim diz o seu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Vem para cá, não te demores.
10 Jipa qui Gosén andeni canseya. Nane que dutssiyendeccu, que du'tssiyembe dushundeccu, pa'cco que aiña'cho, toya'caen pa'cco que an'bian'choi'ccu fae'ngae qui tseni canseya. Tsa'caen jipa qui ñai'ccu pporotsse canse'faya.
10 Tu viverás na região de Gósen e ficarás perto de mim — tu, os teus filhos, os teus netos, as tuas ovelhas, os teus bois e todos os teus bens.
11 Vani gi quenga, que etti'sunga, poiyi'cco que'i'ccu canjensundeccunga anqque'suma afeya cuintsu que'i jongoesuve shacambitsse canse'faye. Nane toya tsu cinco canqque'fa pa'cco qquipoesuite jinchoya.’
11 Eu te sustentarei ali, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, tu, a tua família e todos os teus rebanhos acabarão na miséria.
12 Tsa'caen condaye japa ña quinshin Benjamin, toya'caen que'i'qque qui ñoa'me ñotsse su'choma pañamba condasundeccu.
12 "Vocês estão vendo com os seus próprios olhos, e meu irmão Benjamim também, que realmente sou eu que estou falando com vocês.
13 Ña yayanga condase'faja ma'caen ña egipto'suma manda'je'choma, toya'caen pa'cco que'i vani atte'choma. ¡Junde japa ña yayama i'nga'faja!
13 Contem a meu pai quanta honra me prestam no Egito e tudo o que vocês mesmos testemunharam. E tragam meu pai para cá depressa".
14 Tsa'caen supa Joséja tise quinshin Benjamínma munsimba i'nañe ashaen. Benjamín'qque Joséma munsimba i'na.
14 Então ele se lançou chorando sobre o seu irmão Benjamim e o abraçou, e Benjamim também o abraçou, chorando.
15 Omboe poiyi'cco tisu antiandeccuma munsimba mochapa i'na. Tsa'caen tson nanisi poiyi'cco tise antiandeccu Joséi'ccu condasecco'fa.
15 Em seguida beijou todos os seus irmãos e chorou com eles. E só depois os seus irmãos conseguiram conversar com ele.
16 Tsa'caen tsonsi faraón tsaone'qque José antiandeccu ji'chove paña'fa. Tsama pañamba faraón toya'caen poiyi'cco tisema shondosundeccu'qque avuja'fa.
16 Quando se ouviu no palácio do faraó que os irmãos de José haviam chegado, o faraó e todos os seus conselheiros se alegraram.
17 Tsa'caen avujapa faraónjan Joséma su:
17 Disse então o faraó a José: "Diga a seus irmãos que ponham as cargas nos seus animais, voltem para a terra de Canaã
18 que yayama i'nga'faye; toya'caen tisei'ccu canjensundeccuma'qque. Ña gi va Egipto ande'su bove ñotssia andema afeya. Tsonsi tsu va ande'su bove ñotssia anqque'suma amba canse'faya.
18 e retornem para cá, trazendo seu pai e suas famílias. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês poderão desfrutar a fartura desta terra.
19 — ausente —
19 "Mande-os também levar carruagens do Egito para trazerem as suas mulheres, os seus filhos e seu pai.
20 — ausente —
20 Não se preocupem com os seus bens, pois o melhor de todo o Egito será de vocês".
21 Faraón suqquia'caen tsu Israel dutssiyendeccuja tson'fa. Joséja faraón mandaqquia'caen qquitssa'je'cho caroma afepa anqque'suma'qque afe tise'pa jayipa aña'chove.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes providenciou carruagens, como o faraó tinha ordenado, e também mantimentos para a viagem.
22 Toya'caen cuna ondiccu'je ñotssiama poiyi'cconga afe cuintsu ondiccu'faye. Tsa'ma Benjamíngaja tresciento corifin'dima afepa cinco ondiccu'je ñotssiama afe.
22 A cada um deu uma muda de roupa nova, mas a Benjamim deu trezentas peças de prata e cinco mudas de roupa nova.
23 Tise yayangaja moe diez boro Egipto ande'su bove ñotssiama andu'suve. Toya'caen faesu diez boro trigo, pan, anqque'suma'qque andu'suve moe tise yaya jiñamba tsaiquiningae aña'chove.
23 E a seu pai enviou dez jumentos carregados com o melhor do que havia no Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e outras provisões para a viagem.
24 Joséja tise antiandeccuma chigambiamba moe'jemba qquen su:
24 Depois despediu-se dos seus irmãos e, ao partirem, disse-lhes: "Não briguem pelo caminho! "
25 Egipto ande'ye sombopa Canaán andeni nepi'fa tise'pa yaya Jacob can'jeni.
25 Assim partiram do Egito e voltaram a seu pai Jacó, na terra de Canaã,
26 Tseni nepipa tise'pa yaya Jacobnga conda'fa José toya canse'choma. Toya'caen tsu condase'fa José pa'cco Egipto ande'su na'suve da'choma. Condasesi paña'ma ñoa'me su'chove in'jambi. Nane ma'caen tsomba suya'chove atesumbi.
26 e lhe deram a notícia: "José ainda está vivo! Na verdade ele é o governador de todo o Egito". O coração de Jacó quase parou! Não podia acreditar neles.
27 Tsa'ma pa'cco José su'choma condase'fasi toya'caen José moe'cho tise'pama angaya'cho qquitssa'je'cho caroma attepa vuiquipa ñoa'me avuja.
27 Mas, quando lhe relataram tudo o que José lhes dissera, e vendo Jacó, seu pai, as carruagens que José enviara para buscá-lo, seu espírito reviveu.
28 Avujapa su: “¡Nanitssi tsu ña dutssi'ye José toya canse'choma ña pañasi! Toya pambi'te gi japa tisema atteya.”
28 E Israel disse: "Basta! Meu filho José ainda está vivo. Irei vê-lo antes que eu morra".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.