Gênesis 45
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH
1 Majan tisema shondosundeccu tseni can'jen'fasi Joséja ti'tsse injama'choni osha'chove a'tuye oshambipa quian'me fundo: “¡Poiyi'cco va'ttie sombo'faja!” Tsa'caen tteya moesi poiyi'cco tisema shondosundeccu me'i'en ja'fasi Joséja tise antiandeccunga tisuma attian.
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Nane i'nañe ashaemba quian'me i'nasi poiyi'cco tseni can'jen'cho egiptondeccu paña'fa. Pañamba conda'fasi na'su faraón'qque paña.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Tsa'caen i'namba Joséja tise antiandeccunga tisungae su:
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Tsa'ma Joséja su:
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Tsa'ma chigáne ñoquimbi'fajama ni tisupama iyicca'ye'fajama ñama chavaen'chone. Nane Chiga Quitsa tsu ñama manda que'ima o'tie vani jipa que'ima ccushaeñe.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Tayo tsu dos canqque'fa va andeni qquipoesuiteve da'cho. Toya tsu cinco canqque'fa tsa'caen da'jeya. Nane jon'an'qque qui tai'faya'bi.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Tsa'ma Chigaja que'ima o'tie ñama vani moe cuintsu ña tsonsi ingi dushundeccu ccushapa canse'faye; toya'caen tsain'bio que'i'suma ccushaeñe.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Tsa'camba Chiga tsu ñama vani moe'su. Que'ija me'in. Tise tsu ñama tson faraónga conda'suve; toya'caen faraón tsa'o na'suve; toya'caen pa'cco Egipto andema manda'suve.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 Junde ña yaya can'jeni ja'faja. Japa tisenga su'faja: ‘Qquen tsu que dutssi'ye Joséja su: Chiga mandasi gi pa'cco Egipto ande'su na'suve da. Jundeyi ñani jija.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Jipa qui Gosén andeni canseya. Nane que dutssiyendeccu, que du'tssiyembe dushundeccu, pa'cco que aiña'cho, toya'caen pa'cco que an'bian'choi'ccu fae'ngae qui tseni canseya. Tsa'caen jipa qui ñai'ccu pporotsse canse'faya.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Vani gi quenga, que etti'sunga, poiyi'cco que'i'ccu canjensundeccunga anqque'suma afeya cuintsu que'i jongoesuve shacambitsse canse'faye. Nane toya tsu cinco canqque'fa pa'cco qquipoesuite jinchoya.’
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Tsa'caen condaye japa ña quinshin Benjamin, toya'caen que'i'qque qui ñoa'me ñotsse su'choma pañamba condasundeccu.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Ña yayanga condase'faja ma'caen ña egipto'suma manda'je'choma, toya'caen pa'cco que'i vani atte'choma. ¡Junde japa ña yayama i'nga'faja!
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Tsa'caen supa Joséja tise quinshin Benjamínma munsimba i'nañe ashaen. Benjamín'qque Joséma munsimba i'na.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Omboe poiyi'cco tisu antiandeccuma munsimba mochapa i'na. Tsa'caen tson nanisi poiyi'cco tise antiandeccu Joséi'ccu condasecco'fa.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Tsa'caen tsonsi faraón tsaone'qque José antiandeccu ji'chove paña'fa. Tsama pañamba faraón toya'caen poiyi'cco tisema shondosundeccu'qque avuja'fa.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Tsa'caen avujapa faraónjan Joséma su:
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 que yayama i'nga'faye; toya'caen tisei'ccu canjensundeccuma'qque. Ña gi va Egipto ande'su bove ñotssia andema afeya. Tsonsi tsu va ande'su bove ñotssia anqque'suma amba canse'faya.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 — ausente —
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 — ausente —
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Faraón suqquia'caen tsu Israel dutssiyendeccuja tson'fa. Joséja faraón mandaqquia'caen qquitssa'je'cho caroma afepa anqque'suma'qque afe tise'pa jayipa aña'chove.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Toya'caen cuna ondiccu'je ñotssiama poiyi'cconga afe cuintsu ondiccu'faye. Tsa'ma Benjamíngaja tresciento corifin'dima afepa cinco ondiccu'je ñotssiama afe.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Tise yayangaja moe diez boro Egipto ande'su bove ñotssiama andu'suve. Toya'caen faesu diez boro trigo, pan, anqque'suma'qque andu'suve moe tise yaya jiñamba tsaiquiningae aña'chove.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Joséja tise antiandeccuma chigambiamba moe'jemba qquen su:
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Egipto ande'ye sombopa Canaán andeni nepi'fa tise'pa yaya Jacob can'jeni.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Tseni nepipa tise'pa yaya Jacobnga conda'fa José toya canse'choma. Toya'caen tsu condase'fa José pa'cco Egipto ande'su na'suve da'choma. Condasesi paña'ma ñoa'me su'chove in'jambi. Nane ma'caen tsomba suya'chove atesumbi.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Tsa'ma pa'cco José su'choma condase'fasi toya'caen José moe'cho tise'pama angaya'cho qquitssa'je'cho caroma attepa vuiquipa ñoa'me avuja.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Avujapa su: “¡Nanitssi tsu ña dutssi'ye José toya canse'choma ña pañasi! Toya pambi'te gi japa tisema atteya.”
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.