Gênesis 45
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs BKJ
1 Majan tisema shondosundeccu tseni can'jen'fasi Joséja ti'tsse injama'choni osha'chove a'tuye oshambipa quian'me fundo: “¡Poiyi'cco va'ttie sombo'faja!” Tsa'caen tteya moesi poiyi'cco tisema shondosundeccu me'i'en ja'fasi Joséja tise antiandeccunga tisuma attian.
1 Então José não se pôde conter diante de todos os que estavam com ele, e ele clamou: Fazei sair todo homem de diante de mim. E não havia homem algum com ele, enquanto José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Nane i'nañe ashaemba quian'me i'nasi poiyi'cco tseni can'jen'cho egiptondeccu paña'fa. Pañamba conda'fasi na'su faraón'qque paña.
2 E ele chorou em voz alta, e os egípcios e a casa de Faraó ouviu.
3 Tsa'caen i'namba Joséja tise antiandeccunga tisungae su:
3 E José disse a seus irmãos: Eu sou José; acaso ainda vive o meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois eles estavam conturbados com a sua presença.
4 Tsa'ma Joséja su:
4 E José disse a seus irmãos: Aproximai-vos de mim, rogo-vos. E eles se aproximaram. E ele disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes ao Egito.
5 Tsa'ma chigáne ñoquimbi'fajama ni tisupama iyicca'ye'fajama ñama chavaen'chone. Nane Chiga Quitsa tsu ñama manda que'ima o'tie vani jipa que'ima ccushaeñe.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos ireis convosco mesmos, por terdes me vendido para cá; pois Deus me enviou adiante de vós para preservar a vida.
6 Tayo tsu dos canqque'fa va andeni qquipoesuiteve da'cho. Toya tsu cinco canqque'fa tsa'caen da'jeya. Nane jon'an'qque qui tai'faya'bi.
6 Por estes dois anos a fome esteve na terra; e ainda há cinco anos nos quais não haverá cultivo nem colheita.
7 Tsa'ma Chigaja que'ima o'tie ñama vani moe cuintsu ña tsonsi ingi dushundeccu ccushapa canse'faye; toya'caen tsain'bio que'i'suma ccushaeñe.
7 E Deus me enviou adiante de vós para preservar para vós uma posteridade na terra, e para salvar as vossas vidas com grande livramento.
8 Tsa'camba Chiga tsu ñama vani moe'su. Que'ija me'in. Tise tsu ñama tson faraónga conda'suve; toya'caen faraón tsa'o na'suve; toya'caen pa'cco Egipto andema manda'suve.
8 Então, agora, não fostes vós que me enviastes aqui, mas Deus. E ele me fez pai de Faraó, e senhor sobre toda a sua casa, e governador de toda a terra do Egito.
9 Junde ña yaya can'jeni ja'faja. Japa tisenga su'faja: ‘Qquen tsu que dutssi'ye Joséja su: Chiga mandasi gi pa'cco Egipto ande'su na'suve da. Jundeyi ñani jija.
9 Apressai-vos e subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim diz teu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Desce até mim, e não te demores,
10 Jipa qui Gosén andeni canseya. Nane que dutssiyendeccu, que du'tssiyembe dushundeccu, pa'cco que aiña'cho, toya'caen pa'cco que an'bian'choi'ccu fae'ngae qui tseni canseya. Tsa'caen jipa qui ñai'ccu pporotsse canse'faya.
10 e tu habitará na terra de Gósen, e estarás perto de mim, tu, e teus filhos, e os filhos de teus filhos, e teus rebanhos, e teu gado, e tudo que tens.
11 Vani gi quenga, que etti'sunga, poiyi'cco que'i'ccu canjensundeccunga anqque'suma afeya cuintsu que'i jongoesuve shacambitsse canse'faye. Nane toya tsu cinco canqque'fa pa'cco qquipoesuite jinchoya.’
11 E ali eu te sustentarei, pois ainda há cinco anos de fome, para que tu e tua casa e tudo que tens não vades à pobreza.
12 Tsa'caen condaye japa ña quinshin Benjamin, toya'caen que'i'qque qui ñoa'me ñotsse su'choma pañamba condasundeccu.
12 E eis que vossos olhos veem, e os olhos de meu irmão Benjamim, que é minha boca que está falando convosco.
13 Ña yayanga condase'faja ma'caen ña egipto'suma manda'je'choma, toya'caen pa'cco que'i vani atte'choma. ¡Junde japa ña yayama i'nga'faja!
13 E contareis a meu pai de toda a minha glória no Egito, e de tudo o que tendes visto; apressar-vos-eis, e trareis meu pai para cá.
14 Tsa'caen supa Joséja tise quinshin Benjamínma munsimba i'nañe ashaen. Benjamín'qque Joséma munsimba i'na.
14 E ele caiu sobre o pescoço de seu irmão Benjamim, e chorou, e Benjamim chorou sobre o pescoço dele.
15 Omboe poiyi'cco tisu antiandeccuma munsimba mochapa i'na. Tsa'caen tson nanisi poiyi'cco tise antiandeccu Joséi'ccu condasecco'fa.
15 Além disso, ele beijou todos os seus irmãos, e chorou sobre eles. E depois disso, seus irmãos falaram com ele.
16 Tsa'caen tsonsi faraón tsaone'qque José antiandeccu ji'chove paña'fa. Tsama pañamba faraón toya'caen poiyi'cco tisema shondosundeccu'qque avuja'fa.
16 E essa notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: Os irmãos de José vieram. E isso agradou muito a Faraó e a seus servos.
17 Tsa'caen avujapa faraónjan Joséma su:
17 E Faraó disse a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: Carregai vossos animais, e parti, e ide à terra de Canaã,
18 que yayama i'nga'faye; toya'caen tisei'ccu canjensundeccuma'qque. Ña gi va Egipto ande'su bove ñotssia andema afeya. Tsonsi tsu va ande'su bove ñotssia anqque'suma amba canse'faya.
18 e tomai vosso pai e vossas famílias, e vinde a mim, e eu vos darei o bom da terra do Egito, e vós comereis a gordura da terra.
19 — ausente —
19 A ti, agora, ordeno: Fazei isto: Tomai carroças da terra do Egito para vossos pequenos, e para vossas mulheres, e trazei vosso pai, e vinde.
20 — ausente —
20 Também não considereis os vossos bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é vosso.
21 Faraón suqquia'caen tsu Israel dutssiyendeccuja tson'fa. Joséja faraón mandaqquia'caen qquitssa'je'cho caroma afepa anqque'suma'qque afe tise'pa jayipa aña'chove.
21 E os filhos de Israel assim fizeram. E José lhes deu carroças, de acordo com a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
22 Toya'caen cuna ondiccu'je ñotssiama poiyi'cconga afe cuintsu ondiccu'faye. Tsa'ma Benjamíngaja tresciento corifin'dima afepa cinco ondiccu'je ñotssiama afe.
22 A todos eles deu, a cada homem, mudas de roupas; mas a Benjamim ele deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupas.
23 Tise yayangaja moe diez boro Egipto ande'su bove ñotssiama andu'suve. Toya'caen faesu diez boro trigo, pan, anqque'suma'qque andu'suve moe tise yaya jiñamba tsaiquiningae aña'chove.
23 E para seu pai ele enviou desta maneira: dez jumentos carregados com as coisas boas do Egito, e dez jumentas carregadas com trigo e pão e alimento para seu pai, para o caminho.
24 Joséja tise antiandeccuma chigambiamba moe'jemba qquen su:
24 Assim ele enviou seus irmãos, e eles partiram. E ele lhes disse: Vede para que não contendais pelo caminho.
25 Egipto ande'ye sombopa Canaán andeni nepi'fa tise'pa yaya Jacob can'jeni.
25 E eles subiram e saíram do Egito, e vieram à terra de Canaã até Jacó, seu pai;
26 Tseni nepipa tise'pa yaya Jacobnga conda'fa José toya canse'choma. Toya'caen tsu condase'fa José pa'cco Egipto ande'su na'suve da'choma. Condasesi paña'ma ñoa'me su'chove in'jambi. Nane ma'caen tsomba suya'chove atesumbi.
26 e lhe contaram, dizendo: José ainda está vivo, e ele é governador sobre toda a terra do Egito. E o coração de Jacó desfaleceu, pois ele não acreditou neles.
27 Tsa'ma pa'cco José su'choma condase'fasi toya'caen José moe'cho tise'pama angaya'cho qquitssa'je'cho caroma attepa vuiquipa ñoa'me avuja.
27 E eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. E quando ele viu as carroças que José havia enviado para levá-lo, reviveu o espírito de Jacó, seu pai;
28 Avujapa su: “¡Nanitssi tsu ña dutssi'ye José toya canse'choma ña pañasi! Toya pambi'te gi japa tisema atteya.”
28 E Israel disse: Isto é o suficiente! José, meu filho, ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.