Gênesis 41

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dos canqque'fa pasasi faraónjan anamba qquen ayo'o: Nilo na'en otafani tiseja ccutsu.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 Tsa'caen ccutsu'ni na'eñe tsu siete vaura me'detssipa ppu'chotssia sombo. Sombopa naifa'su shoshovima an'jen'fa.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Tsendeccumbe sepaccoe tsu siete vaura egapa ñoa'me cuñosi na'eñe sombo'fa. Sombopa naifani ccutsu'fa faesu vaurandeccu pporotsse.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Tsomba tsu egapa cuñosi vaurandeccuja tsa siete vaura me'detssipa ppu'chotssia'ma an'fa.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Ccase anamba faesuve ayo'o: Nane fae trigo na'jiñe siete na'si me'detssipa zutssia sombo.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Tsama omboe tsu siete na'si sambapa chiga sombo'jene ju'rutssia fingiain'ccu oque'cho sombo.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Tsa'caen oque'cho na'si sombopa tsu tsa siete na'si zutssipa me'detssiama an'fa.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Tsa'ma ccaqui a'ta sinte'ye ñoa'me asi'ttaén dyaipa manda cuintsu poiyi'cco Egipto'su jai'ngae ma'caen daya'chove condasundeccu, injama'pandeqquiama'qque ttu'se'faye. Ttu'sesi ji'fasi faraónjan tise ayo'o'choma condase. Tsa'ma majan tsendeccu'suyi'qque ayo'opa in'jan'choma condaye osha'fambi.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Tsa'caen osha'fambisi tasama afe'su na'suja faraónga su:
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Na'su faraón ingima iyicca'yepa panma matssan'su na'su toya'caen ña, quema shondo'suma'qque piccopa an'bian tise sundarondeccumbe capitán tsaoni'su picco'je'chonga.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Fae cose tsa panma matssan'suja ayo'o. Toya'caen gi ña'qque ayo'o. Poi ayo'o'cho tsu jongoesu qquen condaya'chove an'bian.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Nane tseccuniñi tsu ingi'ccu fae hebreo'su dusunga piccoyepa can'jen. Tsaja capitánmbe sema'su. Tisenga gi ingi ayo'o'choma condase'fasi tise tsu ma'caen daya'chove tansintsse conda.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Tise ma'caen su'choja, ¡tsa'caen tsu pasa! Ñajan ccase tisu sema'banga ca'nisi faesuja quini'cconga pa.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Tsama pañamba faraónjan manda cuintsu Joséma ttusengaye. Tsa'caen mandasi japa jundeyi Joséma somboen'fa. Joséja tsojin'bama fuchhapa faesu ondiccu'jema ondiccupa na'su faraónga japa ccutsu.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Ccutsusi faraónjan tisema su:
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Tsonsi Joséja su:
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Tsonsi faraón Josénga qquen condase:
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Tsa na'eñe tsu sombo'fa siete vaura ppu'chotssipa me'detssia. Sombopa naifa'su shoshovima an'jen'fa.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Tsendeccumbe sepaccoe tsu siete vaura egapa ñoa'me cuñosi na'eñe sombo'fa. ¡Minguite'qque gi vaura tsa'caen egama va Egiptonima attepa cansembi!
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Tsa vaura cuñosipa ega tsu o'tie sombo'cho siete vaura ppu'chotssia'ma an'fa.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Tsa'ma tsa'caen an'ma tise'pa ai'voja toenga cuñosi'fa tsu. Nane tsa'caen an'ni'qque tise'pa an'chove atesu'faya'bi.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Tsomba ccase anamba gi faesuve ayo'o. Nane fae trigo na'jiñe siete na'si zutssipa me'detssia sombo.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Tsama omboe tsu siete na'si sambapa, vuvutssia, chiga sombo'jene ji'cho fingian oque'cho sombo.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Tsa na'si samba tsu siete na'si me'detssiama an'fa. Pa'cco va ña ayo'o'choma gi jai'ngae ma'caen daya'chove condasundeccunga condase. Tsa'ma majañi'qque tsu tsa ayo'opa in'jan'choma condaye osha'fambi.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Joséja pa'ccoma pañamba faraónga su:
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Tsa siete vaura me'detssiata tsu siete canqque'fave canjaen. Tsa'caeñi tsu siete me'detssia na'si'qque canjaen. Nane fa'eveyi ayo'o'cho tsu.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Toya'caen tsa tsendeccuma omboe sombo'cho siete vaura cuñosipa ega'qque tsu siete canqque'fave canjaen'cho. Tsa'caeñi tsu tsa siete na'si samba chiga sombo'jene ji'cho fingian oque'cho'qque canjaen. Va siete canqque'fa pa'cco tsu ñoa'me qquipoesuiteve daya.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Nane ña suqquia'caen tsu Chigaja faraónga conda tisu ma'caen tsoña'choma.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Nepiya tsu siete canqque'fa pa'cco anqque'su shacambitssia've pa'cco Egiptoni.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Tsama omboe tsu siete canqque'fa pa'cco ñoa'me qquipoesuiteve daya. Nane qquipoesuiteve dapa ñoa'me pa'cco andema dañosi tsu aindeccuja tsa ñotssia shacambitssia canqque'fama aqque'pa'faya.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Ñoa'me qquipoesuiteve dasi shacambitssia canqque'fani boña'choma metsse sefaen'faya.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Nane Chigaja tsa'caen tsoñe qquen in'jamba toya'caen junde tsa'caen tsoñasi tsu dos se faraónjan tsane ayo'o.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Nane tsa'caen daya'si tsu ja'ño faraónjan tta'ttaya'cho fae tsandie injama'papa atesu'choma cuintsu Egipto'suma mandaye.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Toya'caen tsu faraónjan qquen tsoña'cho: governarorondeccuve ccutsiaña'cho cuintsu pa'cco andenga japa pa'cco Egipto ande'su tai'fa'choma fae quinta'su enttingeccoeyi isu'faye. Nane siete canqque'fa tsa'caen shacambitsse jincho'niñi tsu tsa'caen isu'faya'cho.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Isupa tsu pa'cco ñotssia canqque'fa jincho'su trigoma boñaña'cho majan canqqueni an'biaña'chove na'su faraón su'nijan. Tseni an'biaña'cho cuintsu aindeccu an'jeña'chove.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Tsa'caen boñamba an'biansi tsu trigoja jiña aindeccu siete canqque'fa pa'cco qquipoesuiteve Egiptoni dasi qquipoe'supa pa'fasa'ne.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 José in'jamba su'choja faraóne toya'caen tisema shondosundeccune'qque ñotsse injienge.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Tsa'camba faraónjan su:
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Tsomba Josénga su:
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Que qui va na'su tsa'o'suma manda'jeya. Toya'caen pa'cco ña aindeccu tsu que manda'choma paña'faya. Tsa'ma ñajan ñoa'me na'su faraónmba jo'su ñañi gi quema ti'tsse'tssiya.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Que canjan, quema gi ccutsian pa'cco va Egipto ande'sumbe na'su governarorve.
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 na'su faraónjan tisu tiveni ejian'cho sotija, na'su pisa tevaen'jen'cho sotijama shichhapa José tivenga ejian. Tsa'caen tsomba manda cuintsu ñotssia totoa lino sarupama ondiqquiamba cori andu'fama tsifonga andian'faye.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Tsa'caen ondiqquian nanimba na'su faraón omboe ja'je'cho caronga otsiamba aindeccuma manda cuintsu tisema o'tie jayipa qquen fundo'faye: “¡Joqquitssi'faja cuintsu panshañe!” Tsa'cansi tsu poiyi'cco a'i José Egipto'su na'suve da'choma atte'fa.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Omboe faraónjan Josénga su:
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Tsomba faraónjan Joséma Zafnat-paneame inisiamba On canqque'su chigama afa'su Potifera onque'nge Asenatnga antte. Tsa'caen tsonsi poiyi'cco a'i tsu in'jan'fa José ti'tsse'tssia've da'chove.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Joséja treinta canqque'fave an'bian'ni tsu tsa'caen tisema Egipto'su na'su faraónga anga'fa.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Tsa siete canqque'fa pa'cco shacambitssia've dasi tsain'bitssi taiya'cho nepi.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Siete canqque'fa pa'cco, Joséja ñoa'me injan'tsse tsa ande'su trigoma taipa canqquenga boña. Nane poi canqquenga tsu tsa canqque jini'su nasipa'su trigoma taipa boña.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Joséja mar'su sisipa'can'tsse trigoma tai. Nane panshaen tsain'bio trigosi agattopa injan'jeñe oshambipa agattombe'yi antte.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Qquipoesuiteve daya'cho canqque'fa toya nepimbi'te José pushe Asenatja dos tsandie du'shuve isu Josémbe.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Aisheve isusi “Chiga ñama ñotsse tsonsi gi ña antiandeccu, ña vana'jen'choma'qque aqque'pa” qquen supa tisema inisian Manasésve.
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Faesuve isusi “Chiga anttesi gi ña vana'jen'cho andeni du'shuve an'bian” qquen supa tisema inisian Efraínme.
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Siete canqque'fa shacambitsse Egiptoni jincho pasasi
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 siete canqque'fa pa'cco qquipoesuiteve daye ashaen ma'caen José suqquia'caen. Tsa'caen dasi Egiptoniñi anqque'su jinsi a'i an'fa. Tsa'ma poi faesu andeni tsu qquipoe'su'fa.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Jai'ngae Egipto'su'qque qquipoe'supa faraóni ja'fa trigove iñajañe. Tsa'caen ji'fasi faraónjan poiyi'cco egiptondeccunga su: “Joséni japa tise suqquia'caen tson'faja.”
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Pa'cco ande tsa'caen qquipoesuiteve dasi Joséja trigoma boña'cho tsa'o sheque'choma fettapa Egiptondeccunga chavaen'jeñe ashaen. Nane poi canqque'fa tsu ti'tsse ega qquipoesuiteve da'ñacca.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Poi andenga tsa'caen dasi tsenisundeccu'qque Egiptoni ji'je'fa José an'bian'cho trigoma chavaye.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.