Gênesis 41
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARIB
1 Dos canqque'fa pasasi faraónjan anamba qquen ayo'o: Nilo na'en otafani tiseja ccutsu.
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 Tsa'caen ccutsu'ni na'eñe tsu siete vaura me'detssipa ppu'chotssia sombo. Sombopa naifa'su shoshovima an'jen'fa.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Tsendeccumbe sepaccoe tsu siete vaura egapa ñoa'me cuñosi na'eñe sombo'fa. Sombopa naifani ccutsu'fa faesu vaurandeccu pporotsse.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Tsomba tsu egapa cuñosi vaurandeccuja tsa siete vaura me'detssipa ppu'chotssia'ma an'fa.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Ccase anamba faesuve ayo'o: Nane fae trigo na'jiñe siete na'si me'detssipa zutssia sombo.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Tsama omboe tsu siete na'si sambapa chiga sombo'jene ju'rutssia fingiain'ccu oque'cho sombo.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Tsa'caen oque'cho na'si sombopa tsu tsa siete na'si zutssipa me'detssiama an'fa.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Tsa'ma ccaqui a'ta sinte'ye ñoa'me asi'ttaén dyaipa manda cuintsu poiyi'cco Egipto'su jai'ngae ma'caen daya'chove condasundeccu, injama'pandeqquiama'qque ttu'se'faye. Ttu'sesi ji'fasi faraónjan tise ayo'o'choma condase. Tsa'ma majan tsendeccu'suyi'qque ayo'opa in'jan'choma condaye osha'fambi.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Tsa'caen osha'fambisi tasama afe'su na'suja faraónga su:
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Na'su faraón ingima iyicca'yepa panma matssan'su na'su toya'caen ña, quema shondo'suma'qque piccopa an'bian tise sundarondeccumbe capitán tsaoni'su picco'je'chonga.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Fae cose tsa panma matssan'suja ayo'o. Toya'caen gi ña'qque ayo'o. Poi ayo'o'cho tsu jongoesu qquen condaya'chove an'bian.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Nane tseccuniñi tsu ingi'ccu fae hebreo'su dusunga piccoyepa can'jen. Tsaja capitánmbe sema'su. Tisenga gi ingi ayo'o'choma condase'fasi tise tsu ma'caen daya'chove tansintsse conda.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Tise ma'caen su'choja, ¡tsa'caen tsu pasa! Ñajan ccase tisu sema'banga ca'nisi faesuja quini'cconga pa.
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Tsama pañamba faraónjan manda cuintsu Joséma ttusengaye. Tsa'caen mandasi japa jundeyi Joséma somboen'fa. Joséja tsojin'bama fuchhapa faesu ondiccu'jema ondiccupa na'su faraónga japa ccutsu.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Ccutsusi faraónjan tisema su:
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Tsonsi Joséja su:
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Tsonsi faraón Josénga qquen condase:
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Tsa na'eñe tsu sombo'fa siete vaura ppu'chotssipa me'detssia. Sombopa naifa'su shoshovima an'jen'fa.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Tsendeccumbe sepaccoe tsu siete vaura egapa ñoa'me cuñosi na'eñe sombo'fa. ¡Minguite'qque gi vaura tsa'caen egama va Egiptonima attepa cansembi!
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Tsa vaura cuñosipa ega tsu o'tie sombo'cho siete vaura ppu'chotssia'ma an'fa.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Tsa'ma tsa'caen an'ma tise'pa ai'voja toenga cuñosi'fa tsu. Nane tsa'caen an'ni'qque tise'pa an'chove atesu'faya'bi.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Tsomba ccase anamba gi faesuve ayo'o. Nane fae trigo na'jiñe siete na'si zutssipa me'detssia sombo.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Tsama omboe tsu siete na'si sambapa, vuvutssia, chiga sombo'jene ji'cho fingian oque'cho sombo.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Tsa na'si samba tsu siete na'si me'detssiama an'fa. Pa'cco va ña ayo'o'choma gi jai'ngae ma'caen daya'chove condasundeccunga condase. Tsa'ma majañi'qque tsu tsa ayo'opa in'jan'choma condaye osha'fambi.”
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Joséja pa'ccoma pañamba faraónga su:
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Tsa siete vaura me'detssiata tsu siete canqque'fave canjaen. Tsa'caeñi tsu siete me'detssia na'si'qque canjaen. Nane fa'eveyi ayo'o'cho tsu.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Toya'caen tsa tsendeccuma omboe sombo'cho siete vaura cuñosipa ega'qque tsu siete canqque'fave canjaen'cho. Tsa'caeñi tsu tsa siete na'si samba chiga sombo'jene ji'cho fingian oque'cho'qque canjaen. Va siete canqque'fa pa'cco tsu ñoa'me qquipoesuiteve daya.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Nane ña suqquia'caen tsu Chigaja faraónga conda tisu ma'caen tsoña'choma.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Nepiya tsu siete canqque'fa pa'cco anqque'su shacambitssia've pa'cco Egiptoni.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Tsama omboe tsu siete canqque'fa pa'cco ñoa'me qquipoesuiteve daya. Nane qquipoesuiteve dapa ñoa'me pa'cco andema dañosi tsu aindeccuja tsa ñotssia shacambitssia canqque'fama aqque'pa'faya.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Ñoa'me qquipoesuiteve dasi shacambitssia canqque'fani boña'choma metsse sefaen'faya.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Nane Chigaja tsa'caen tsoñe qquen in'jamba toya'caen junde tsa'caen tsoñasi tsu dos se faraónjan tsane ayo'o.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 “Nane tsa'caen daya'si tsu ja'ño faraónjan tta'ttaya'cho fae tsandie injama'papa atesu'choma cuintsu Egipto'suma mandaye.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Toya'caen tsu faraónjan qquen tsoña'cho: governarorondeccuve ccutsiaña'cho cuintsu pa'cco andenga japa pa'cco Egipto ande'su tai'fa'choma fae quinta'su enttingeccoeyi isu'faye. Nane siete canqque'fa tsa'caen shacambitsse jincho'niñi tsu tsa'caen isu'faya'cho.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Isupa tsu pa'cco ñotssia canqque'fa jincho'su trigoma boñaña'cho majan canqqueni an'biaña'chove na'su faraón su'nijan. Tseni an'biaña'cho cuintsu aindeccu an'jeña'chove.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Tsa'caen boñamba an'biansi tsu trigoja jiña aindeccu siete canqque'fa pa'cco qquipoesuiteve Egiptoni dasi qquipoe'supa pa'fasa'ne.”
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 José in'jamba su'choja faraóne toya'caen tisema shondosundeccune'qque ñotsse injienge.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Tsa'camba faraónjan su:
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Tsomba Josénga su:
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Que qui va na'su tsa'o'suma manda'jeya. Toya'caen pa'cco ña aindeccu tsu que manda'choma paña'faya. Tsa'ma ñajan ñoa'me na'su faraónmba jo'su ñañi gi quema ti'tsse'tssiya.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Que canjan, quema gi ccutsian pa'cco va Egipto ande'sumbe na'su governarorve.
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 na'su faraónjan tisu tiveni ejian'cho sotija, na'su pisa tevaen'jen'cho sotijama shichhapa José tivenga ejian. Tsa'caen tsomba manda cuintsu ñotssia totoa lino sarupama ondiqquiamba cori andu'fama tsifonga andian'faye.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Tsa'caen ondiqquian nanimba na'su faraón omboe ja'je'cho caronga otsiamba aindeccuma manda cuintsu tisema o'tie jayipa qquen fundo'faye: “¡Joqquitssi'faja cuintsu panshañe!” Tsa'cansi tsu poiyi'cco a'i José Egipto'su na'suve da'choma atte'fa.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Omboe faraónjan Josénga su:
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Tsomba faraónjan Joséma Zafnat-paneame inisiamba On canqque'su chigama afa'su Potifera onque'nge Asenatnga antte. Tsa'caen tsonsi poiyi'cco a'i tsu in'jan'fa José ti'tsse'tssia've da'chove.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Joséja treinta canqque'fave an'bian'ni tsu tsa'caen tisema Egipto'su na'su faraónga anga'fa.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Tsa siete canqque'fa pa'cco shacambitssia've dasi tsain'bitssi taiya'cho nepi.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Siete canqque'fa pa'cco, Joséja ñoa'me injan'tsse tsa ande'su trigoma taipa canqquenga boña. Nane poi canqquenga tsu tsa canqque jini'su nasipa'su trigoma taipa boña.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Joséja mar'su sisipa'can'tsse trigoma tai. Nane panshaen tsain'bio trigosi agattopa injan'jeñe oshambipa agattombe'yi antte.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Qquipoesuiteve daya'cho canqque'fa toya nepimbi'te José pushe Asenatja dos tsandie du'shuve isu Josémbe.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Aisheve isusi “Chiga ñama ñotsse tsonsi gi ña antiandeccu, ña vana'jen'choma'qque aqque'pa” qquen supa tisema inisian Manasésve.
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Faesuve isusi “Chiga anttesi gi ña vana'jen'cho andeni du'shuve an'bian” qquen supa tisema inisian Efraínme.
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Siete canqque'fa shacambitsse Egiptoni jincho pasasi
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 siete canqque'fa pa'cco qquipoesuiteve daye ashaen ma'caen José suqquia'caen. Tsa'caen dasi Egiptoniñi anqque'su jinsi a'i an'fa. Tsa'ma poi faesu andeni tsu qquipoe'su'fa.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Jai'ngae Egipto'su'qque qquipoe'supa faraóni ja'fa trigove iñajañe. Tsa'caen ji'fasi faraónjan poiyi'cco egiptondeccunga su: “Joséni japa tise suqquia'caen tson'faja.”
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Pa'cco ande tsa'caen qquipoesuiteve dasi Joséja trigoma boña'cho tsa'o sheque'choma fettapa Egiptondeccunga chavaen'jeñe ashaen. Nane poi canqque'fa tsu ti'tsse ega qquipoesuiteve da'ñacca.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Poi andenga tsa'caen dasi tsenisundeccu'qque Egiptoni ji'je'fa José an'bian'cho trigoma chavaye.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.