Gênesis 41
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARA
1 Dos canqque'fa pasasi faraónjan anamba qquen ayo'o: Nilo na'en otafani tiseja ccutsu.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 Tsa'caen ccutsu'ni na'eñe tsu siete vaura me'detssipa ppu'chotssia sombo. Sombopa naifa'su shoshovima an'jen'fa.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Tsendeccumbe sepaccoe tsu siete vaura egapa ñoa'me cuñosi na'eñe sombo'fa. Sombopa naifani ccutsu'fa faesu vaurandeccu pporotsse.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Tsomba tsu egapa cuñosi vaurandeccuja tsa siete vaura me'detssipa ppu'chotssia'ma an'fa.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Ccase anamba faesuve ayo'o: Nane fae trigo na'jiñe siete na'si me'detssipa zutssia sombo.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Tsama omboe tsu siete na'si sambapa chiga sombo'jene ju'rutssia fingiain'ccu oque'cho sombo.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Tsa'caen oque'cho na'si sombopa tsu tsa siete na'si zutssipa me'detssiama an'fa.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Tsa'ma ccaqui a'ta sinte'ye ñoa'me asi'ttaén dyaipa manda cuintsu poiyi'cco Egipto'su jai'ngae ma'caen daya'chove condasundeccu, injama'pandeqquiama'qque ttu'se'faye. Ttu'sesi ji'fasi faraónjan tise ayo'o'choma condase. Tsa'ma majan tsendeccu'suyi'qque ayo'opa in'jan'choma condaye osha'fambi.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Tsa'caen osha'fambisi tasama afe'su na'suja faraónga su:
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Na'su faraón ingima iyicca'yepa panma matssan'su na'su toya'caen ña, quema shondo'suma'qque piccopa an'bian tise sundarondeccumbe capitán tsaoni'su picco'je'chonga.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Fae cose tsa panma matssan'suja ayo'o. Toya'caen gi ña'qque ayo'o. Poi ayo'o'cho tsu jongoesu qquen condaya'chove an'bian.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Nane tseccuniñi tsu ingi'ccu fae hebreo'su dusunga piccoyepa can'jen. Tsaja capitánmbe sema'su. Tisenga gi ingi ayo'o'choma condase'fasi tise tsu ma'caen daya'chove tansintsse conda.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Tise ma'caen su'choja, ¡tsa'caen tsu pasa! Ñajan ccase tisu sema'banga ca'nisi faesuja quini'cconga pa.
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Tsama pañamba faraónjan manda cuintsu Joséma ttusengaye. Tsa'caen mandasi japa jundeyi Joséma somboen'fa. Joséja tsojin'bama fuchhapa faesu ondiccu'jema ondiccupa na'su faraónga japa ccutsu.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Ccutsusi faraónjan tisema su:
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Tsonsi Joséja su:
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Tsonsi faraón Josénga qquen condase:
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Tsa na'eñe tsu sombo'fa siete vaura ppu'chotssipa me'detssia. Sombopa naifa'su shoshovima an'jen'fa.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Tsendeccumbe sepaccoe tsu siete vaura egapa ñoa'me cuñosi na'eñe sombo'fa. ¡Minguite'qque gi vaura tsa'caen egama va Egiptonima attepa cansembi!
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Tsa vaura cuñosipa ega tsu o'tie sombo'cho siete vaura ppu'chotssia'ma an'fa.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Tsa'ma tsa'caen an'ma tise'pa ai'voja toenga cuñosi'fa tsu. Nane tsa'caen an'ni'qque tise'pa an'chove atesu'faya'bi.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 Tsomba ccase anamba gi faesuve ayo'o. Nane fae trigo na'jiñe siete na'si zutssipa me'detssia sombo.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Tsama omboe tsu siete na'si sambapa, vuvutssia, chiga sombo'jene ji'cho fingian oque'cho sombo.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Tsa na'si samba tsu siete na'si me'detssiama an'fa. Pa'cco va ña ayo'o'choma gi jai'ngae ma'caen daya'chove condasundeccunga condase. Tsa'ma majañi'qque tsu tsa ayo'opa in'jan'choma condaye osha'fambi.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Joséja pa'ccoma pañamba faraónga su:
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Tsa siete vaura me'detssiata tsu siete canqque'fave canjaen. Tsa'caeñi tsu siete me'detssia na'si'qque canjaen. Nane fa'eveyi ayo'o'cho tsu.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Toya'caen tsa tsendeccuma omboe sombo'cho siete vaura cuñosipa ega'qque tsu siete canqque'fave canjaen'cho. Tsa'caeñi tsu tsa siete na'si samba chiga sombo'jene ji'cho fingian oque'cho'qque canjaen. Va siete canqque'fa pa'cco tsu ñoa'me qquipoesuiteve daya.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Nane ña suqquia'caen tsu Chigaja faraónga conda tisu ma'caen tsoña'choma.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Nepiya tsu siete canqque'fa pa'cco anqque'su shacambitssia've pa'cco Egiptoni.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Tsama omboe tsu siete canqque'fa pa'cco ñoa'me qquipoesuiteve daya. Nane qquipoesuiteve dapa ñoa'me pa'cco andema dañosi tsu aindeccuja tsa ñotssia shacambitssia canqque'fama aqque'pa'faya.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Ñoa'me qquipoesuiteve dasi shacambitssia canqque'fani boña'choma metsse sefaen'faya.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Nane Chigaja tsa'caen tsoñe qquen in'jamba toya'caen junde tsa'caen tsoñasi tsu dos se faraónjan tsane ayo'o.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Nane tsa'caen daya'si tsu ja'ño faraónjan tta'ttaya'cho fae tsandie injama'papa atesu'choma cuintsu Egipto'suma mandaye.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Toya'caen tsu faraónjan qquen tsoña'cho: governarorondeccuve ccutsiaña'cho cuintsu pa'cco andenga japa pa'cco Egipto ande'su tai'fa'choma fae quinta'su enttingeccoeyi isu'faye. Nane siete canqque'fa tsa'caen shacambitsse jincho'niñi tsu tsa'caen isu'faya'cho.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Isupa tsu pa'cco ñotssia canqque'fa jincho'su trigoma boñaña'cho majan canqqueni an'biaña'chove na'su faraón su'nijan. Tseni an'biaña'cho cuintsu aindeccu an'jeña'chove.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Tsa'caen boñamba an'biansi tsu trigoja jiña aindeccu siete canqque'fa pa'cco qquipoesuiteve Egiptoni dasi qquipoe'supa pa'fasa'ne.”
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 José in'jamba su'choja faraóne toya'caen tisema shondosundeccune'qque ñotsse injienge.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Tsa'camba faraónjan su:
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Tsomba Josénga su:
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Que qui va na'su tsa'o'suma manda'jeya. Toya'caen pa'cco ña aindeccu tsu que manda'choma paña'faya. Tsa'ma ñajan ñoa'me na'su faraónmba jo'su ñañi gi quema ti'tsse'tssiya.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Que canjan, quema gi ccutsian pa'cco va Egipto ande'sumbe na'su governarorve.
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 na'su faraónjan tisu tiveni ejian'cho sotija, na'su pisa tevaen'jen'cho sotijama shichhapa José tivenga ejian. Tsa'caen tsomba manda cuintsu ñotssia totoa lino sarupama ondiqquiamba cori andu'fama tsifonga andian'faye.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Tsa'caen ondiqquian nanimba na'su faraón omboe ja'je'cho caronga otsiamba aindeccuma manda cuintsu tisema o'tie jayipa qquen fundo'faye: “¡Joqquitssi'faja cuintsu panshañe!” Tsa'cansi tsu poiyi'cco a'i José Egipto'su na'suve da'choma atte'fa.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Omboe faraónjan Josénga su:
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Tsomba faraónjan Joséma Zafnat-paneame inisiamba On canqque'su chigama afa'su Potifera onque'nge Asenatnga antte. Tsa'caen tsonsi poiyi'cco a'i tsu in'jan'fa José ti'tsse'tssia've da'chove.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Joséja treinta canqque'fave an'bian'ni tsu tsa'caen tisema Egipto'su na'su faraónga anga'fa.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Tsa siete canqque'fa pa'cco shacambitssia've dasi tsain'bitssi taiya'cho nepi.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Siete canqque'fa pa'cco, Joséja ñoa'me injan'tsse tsa ande'su trigoma taipa canqquenga boña. Nane poi canqquenga tsu tsa canqque jini'su nasipa'su trigoma taipa boña.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Joséja mar'su sisipa'can'tsse trigoma tai. Nane panshaen tsain'bio trigosi agattopa injan'jeñe oshambipa agattombe'yi antte.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Qquipoesuiteve daya'cho canqque'fa toya nepimbi'te José pushe Asenatja dos tsandie du'shuve isu Josémbe.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Aisheve isusi “Chiga ñama ñotsse tsonsi gi ña antiandeccu, ña vana'jen'choma'qque aqque'pa” qquen supa tisema inisian Manasésve.
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Faesuve isusi “Chiga anttesi gi ña vana'jen'cho andeni du'shuve an'bian” qquen supa tisema inisian Efraínme.
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Siete canqque'fa shacambitsse Egiptoni jincho pasasi
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 siete canqque'fa pa'cco qquipoesuiteve daye ashaen ma'caen José suqquia'caen. Tsa'caen dasi Egiptoniñi anqque'su jinsi a'i an'fa. Tsa'ma poi faesu andeni tsu qquipoe'su'fa.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Jai'ngae Egipto'su'qque qquipoe'supa faraóni ja'fa trigove iñajañe. Tsa'caen ji'fasi faraónjan poiyi'cco egiptondeccunga su: “Joséni japa tise suqquia'caen tson'faja.”
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Pa'cco ande tsa'caen qquipoesuiteve dasi Joséja trigoma boña'cho tsa'o sheque'choma fettapa Egiptondeccunga chavaen'jeñe ashaen. Nane poi canqque'fa tsu ti'tsse ega qquipoesuiteve da'ñacca.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Poi andenga tsa'caen dasi tsenisundeccu'qque Egiptoni ji'je'fa José an'bian'cho trigoma chavaye.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.