Atos 7

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsomba tse'i Chigama afa'su na'suja Estebama iñajampaña:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Estebanjan su:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Tsa'caen attiamba tsu qquen su: “Que andema catipa que antiandeccuma'qque catipa ña quenga canjaeña'cho andenga jaja.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Qquen susi Abrahamjan Mesopotamia –tsa Caldea aindeccu andema– catipa Harán andeni ja. Tseni japa can'jensi tise yayaja pa. Tsa'caen pasi Chigaja Abrahamma i va andeni –ingi ja'ño can'jen'cho andeni.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Tsa'ma Chiga Quitsaja ni minga'vieyi'qque Abrahamnga andema afembi. Tsa'cansi Abraham: “Va andeja ñambe” qquen suye oshambi. Tsa'ma tsa'caen Abrahamnga afembipa Chiga Quitsaja jai'ngae afeya'chone conda. Nane Abraham toya du'shu mechoite Chigaja tsa andema tisenga, tise dutssiyendeccunga'qque afeye su.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Toya'caen tsu Chiga Quitsaja qquen afa: “Que dutssiyendeccu tsu can'jen'faya faesumbe andeni. Tseni can'jen'fasi tsu tseni'su aindeccuja quia'me tsendeccuma semoen'faya. Nane ma'ppipa tsu semoen'faya cuatrociento canqque'fave.”
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Toya'caen tsu su: “Ñajan ccane'qque tsa semoensundeccumbe injama'choma somboeña. Tsomba tse'i gi que dutssiyendeccuma somboemba ccase vani iya. Isi tsu tsendeccuja Ñame in'jamba iñajan'faya.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Qquen supa Chigaja fae'ngae injancco'faya'chone Abrahamnga afa. Qquen afapa ttonoma chhiyitevaemba canjaeña'chove conda. Tsa'caen paña'chopa Abrahamjan tise dutssi'ye Isaacma isusi ocho a'tangae ttonoma chhiyitevaen. Toya'caen Isaac'qque coemba tise dutssi'ye Jacobma isusi tsa'caeñi tson. Jacob'qque coemba tsa'caeñi tson tise doce dutssiyendeccuma. Tsa doce tsu ingi tayopi'su israe'su ccasheyendeccu.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Tsendeccu tsu tisupa injama'choi'ccu se'pipa tise'pa quinshin Joséma iyicca'ye'fa. Iyicca'yepa Joséma indipa chavaen'fa faesunga cuintsu Egipto andeni angapa semoeñe. Tsa'ma Chiga Quitsa Joséma fuitepa
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 tise vana'jen'choma pasaen. Tsa'caen fuitepa Chiga in'jaensi José osha'choma atesuchosi Egipto'su na'su, Faraónjan tisema in'jan. Nane Faraónjan Joséma in'jamba na'su quini'cco'pave tson. Nane Egipto ande'su governarorve, Faraón tsa'o na'suve'qque tson.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Tsa'caen dasi qquipoesuiteve da. Pa'cco Egipto andeni vani Canaán andeni'qque vui'o a'imbipa vana'jen'fa. Nane ingi tayopi'su ccasheyendeccu'qque tsa'caen me'i'anda jongoesuma tsu an'faya.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Tsa'ma Jacobja “Egipto andeni trigo jin” qquen pañamba me'ttia'ye aisheve Egiptoni ingi tayopi'su coenzandeccuma mandamoen.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 O'tie chavanga'choma sefaemba ccase ja'fasi tsu Joséja tise'panga tisuma conda. Tsomba Faraónga'qque condasesi tise'qque atesu José antiandeccuma.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Tsa'caen condasepa Joséja manda tise quindyandeccuma cuintsu tise yaya Jacobma poiyi'cco tise antiandeccuma'qque i'faye. Nane tsendeccuja pa'cco tsu setenta y cinco a'i.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tsa'caen ttu'sesi Jacobja Egipto andeni can'jemba pa. Ingi tayopi'su coenzandeccu'qque tseni pa'fa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Tsa'caen pa'fasi Siquem canqqueni tise'pa tsu'ttama angapa a'tu'fa. Nane tayopi tsu Abraham tsa fattocco chango atu'ttima chava. Tise corifin'dima Siquemni'su Hamor dutssiyendeccunga afepoemba tsa atu'tti changoma chava.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Tse'i Chiga Quitsa tayoyi Abrahamnga andema afeye su'cho a'ta tsu tsé napiji. Tsa'caen napiji'ni israendeccuja Egipto andeni can'jemba tsain'bitssi a'ive atapa'fa.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tsa'caen atapasi faesu a'i Egipto ande'su na'su Faraónme da. Tsaja Joséma atesumbi'choa.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Tsa'camba ingi tayopi'su coenzandeccuma'qque chi'gapa patsuye in'jamba tise'pama afopoemba vanae. Nane tsa'caen vanaemba manda tsandie du'shuve isu'ta cuintsu cati'faye a'i panshaen atapasa'ne.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tsa'caen manda'je'ni Moisésma isu. Tsave tsu Chiga in'jan'cho. Tsa'cansi tise yaya tsaoni a'tutsse coirapa an'bian'fa tres ccovuve.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Tsa'ma tisema ti'tsse a'tuye oshambipa catisi Faraón onque'nge tisema attepa mende'yepa isupa coeña. Nane tisu du'shuma'caen tsu in'jamba coeña.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Tsa'caen coeñansi tsu Moisés pa'cco Egiptosundeccu atesuqque'suma atesucho. Nane tsa'caen atesuchopa pa'ccoma afapa tson.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Tsomba can'jemba cuarenta canqque'fave an'biamba Moisésja israe'supa tisu israe aindeccuma can'su jaye in'jan.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Tseni japa israe'suma egipto'su egae tson'jen'choma atte. Attepa israe'suma ccushaemba egipto'suma ccane'qque egae tsoñe in'jamba tisema fi'tti.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Nane Moisésja qquen in'jamba tsa'caen tson: “Ñai'ccu tsu Chigaja israendeccuma ccushaeña. Ña ccushaensi tsu ñajan ccushaen'su qquen in'jan'faya.” Tsa'ma israendeccuja tsa'caen in'jan'fambi.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Tsomba ccaqui a'ta Moisés atte dos israendeccu iyicco'je'fa'choma. Attepa ñoquiañe in'jamba su: “Que'ija antianaccu'fa qui. ¿Jongoese qui tisupaporaja egae tson'jen'fa?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Tsonsi faenga'suma iyiccaye'je'cho Moisésma ccofettamoemba su: “¿Majan tsu quemajan ingi injama'choma somboen'su na'suve tson?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Ñama'qque ti qui fi'ttiye in'jan cani Egipto'suma fi'ttiqquia'caen?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Qquen susi pañamba Moisésja dyopa ccuyapa ja Madián andeni. Tseni japa tseni'su a'ia'caen can'jen. Can'jemba pushepa dos tsandie du'shuve an'bian.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Tseni'qque cuarenta canqque'fave Sinaí ccotta'cco pporotsse a'i menia can'jensi Chigama sefacconi'su shondo'suja tisenga attian. Nane si'ngeveyi quini'si anchandasi attian.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tsa'caen attiansi Moisésja tsama attepa dyopa can'boen. Ti'tsse ñotsse atteye in'jamba catsepa paña Na'su Chiga
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 qquen su'choma: “Ña gi que coenzandeccu'yembe Chiga. Nane Abraham, Isaac, Jacobmbe Chiga gi.” Qquen susi Moisésja ttun'dundu'je'e dyopa cañe oshambi.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Toya'caen tsu Na'su Chigaja su: “Shichhaja que sapatoma. Va'tti que ccutsu'ttija Chiga ande tsu.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Atte gi ña a'i Egiptoni vana'jen'choma. Paña gi tise'pa attuse'je'fa'choma. Tsa'camba gi ji tsendeccuma tise'pa vana'jen'cho'ye somboemba ño'faeñe. Ja'ñojan que jija, ña quema mandamoeñe Egiptoni.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Qquen tsu Chigaja Moisésma manda Tisema sefacconi'su shondo'suma afaemba. Nane quini'sie anchanda'choye attiamba ya'caen tsu manda. Israendeccu tayoe Moisésma chi'gapa “¿Majan tsu quemajan ingi injama'choma somboen'su na'suve tson?” qquen su'fasi tsu Chigaja tsaveyi na'su ccushaen'suve tsomba moen.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moisésja Egipto andeni sefani'su agattoen'choma, sefani'su canjaen'choma'qque canjan'jen. Cu'a Marni'qque tsa'caen tsomba ingi tayopi'su coenzandeccuma Egipto'ye somboemba ccushaen. Toya'caen tsendeccu cuarenta canqque'fave a'i menia can'jensi Moisésja tsa'caen sefani'su canjaen'choma canjaen.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tsa Moisésyi tsu israendeccunga su: “Chiga Quitsaja ñama'caeñi faesu Chiga Aya'fa afa'suma que'inga moeñe tson'jen que'i antian'suveyi. Tsama paña'faja.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Toya'caen ingi tayopi'su coenzandeccu a'i menia can'jensi tsa Moisés tsu Sinaí ccotta'cconga ansundepa Chigama sefacconi'su shondo'sui'ccu condase. Tsa'caen condasepa tise paña'choma ingi tayopi'su coenzandeccunga condase.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Toya'caen tsu Chiga Aya'fama paña'ma ingi tayopi'su coenzandeccuja Moisésma chi'gapa toe Egiptoni jaye in'jan'fa.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Moisés toya Sinaí ccotta'cconi can'jen'ni tise'paja Moisés quindya Aarónma su'fa: “Ingimbe ñoñajan chigave cuintsu ingima o'tie angacañe. Nane atesu'fambi gi mingae dapa tsu uta jimbi Moisés, ingima Egipto'ye somboen'suja.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Qquen manda'fasi vaura du'shua'ca'me ñoñamba ccutsian tise'pa chigave. Tsa'caen ccutsiansi ovejama fi'ttipa oque oraen'fa tise'pa in'jansi ñoña'cho chiganga. Nane avuja'fa tise'pa tivei'ccu ñoña'cho chigama.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Tsonsi Chiga Quitsaja tsendeccuma catiqquia'caen tson cuintsu osha'cho sefacconi'su jincho'choma chigama'caen iñajan'faye. Tsa'cansi tsu tayopi'su Chiga Aya'fama afasundeccuja qquen tevaen'fa:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Me'i, ñanga afe'fambi qui. Tsa'ma tisupa qui chiga'ca'me ñoña'fa tsanga iñajañe.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Ingi tayopi'su coenzandeccuja a'i menia can'jemba Chiga a'ima cachuicco'je'cho carpa tsa'ove an'bian'fa. Tsamajan Chiga Moisésma manda cuintsu tise canjaenqquia'caen ñoñañe. Tsa'caen mandasi tsu Moisés tsa'caen ñoña.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Tayopi'su coenzandeccu pa'fasi tise'pa dushundeccu Josuéi'ccu va andeni jiji'fa. Tsa'caen ji'fasi Chiga Quitsaja va andeni can'jensundeccuma joqquitssian cuintsu ingi coenzandeccu tise'pa andema itsapa can'jen'faye. Toya'caen tsa'caen jipa Chiga a'ima cachuicco'je'cho carpa tsa'oma'qque i'fa. Tsa'caen ipa tsu toya David can'jeinte an'bian'fa.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Chiga Quitsa Davidma in'jansi Davidja ccane'qque tise Chiga, tayopi'su coenza Jacobmbe Chigave in'jamba jo'su tsayi can'jeña'cho tsa'ove tsao'ñañe in'jan. Tsa'caen in'jamba Chigama iñajan cuintsu tise ñoñañe antteye.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Tsa'caen iñajansi Chiga se'pisi David dutssi'ye Salomónjan omboe Chiga tsa'ove tsao'ña.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Tsa'ma sefani'su Chigaja a'i tsao'ña'cho tsaoni can'jembi. Nane Chiga Aya'fama afa'suja qquen tsu su:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Sefacconi tsu ña dyaipa'cho. Andeta tsu ña tsuicho'cho.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Ña tivei'ccu pa'cco osha'choma agattoembi'a ti gi?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Tsa'ma que'ija toyayi qui injama'choi'ccu in'jan'fambi. Tsonsinai'ccu'qque pañambipa qui injama'cho'qque atesumbindeqquia injama'choa'cañi'fa. Toyayi qui Chiga Qquendya'pama pañambiqquia'caen in'jan'fambi. Ñoa'me qui tayopi'su a'ia'cañi'fa.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Chiga Aya'fama afa'sumajan ¿majameñi'qque tsu tayopi'su coenzandeccuja egae tsombe can'fambi? Tayoe Chigambe Ño'a jiya'chone condasesi coenzandeccuja tsa condasesundeccuma fi'tti'fa. Ja'ño tsa Ño'a jisi que'i'qque tisema chi'gapa nasundeccunga afepa fi'tti'fa.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Que'ija Chigama sefacconi'su shondosundeccu afasi Chiga manda'choma isu'a'qque toya qui paña'fambi.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Esteban tsa'caen susi pañamba ti'tsse ttun'dundu'jeve iyicca'ye ccutsu'fa.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Tsa'ma Estebanjan Chiga Qquendya'pa tisema ñotsse in'jaensi sefacconima camba ñoa'me Chiga osha'cho ñotssiama atte. Jesúsma'qque atte Chiga tansinfani ccutsu'choma.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Tsa'caen attepa su:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Tsa'ma Esteban qquen susi aindeccuja pañañe in'jambipa tsonsinama piccopa quia'me fundopa butto catse'fa Estevanga.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Tsa'caen catsepa qquitssa panshan anga'fa canqque joccani. Tseni angapa patui'ccu tisema ttovaccoen'fa. Tsa'caen ttovaccoen'jemba afopa'cho camba afasundeccuja tise'pa omba'su ondiccu'jema oshichha afe'fa fae tsandie chu'anga cuintsu coira'jeye. Tsa tsandie iniseja Saulo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Toya patui'ccu tsa'caen ttovaccoen'jen'fani Estebanjan Chigama iñajamba su:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Qquen supa ccaru dyaipa quia'me fundopa afa:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.