Atos 7
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 Tsomba tse'i Chigama afa'su na'suja Estebama iñajampaña:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Estebanjan su:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Tsa'caen attiamba tsu qquen su: “Que andema catipa que antiandeccuma'qque catipa ña quenga canjaeña'cho andenga jaja.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Qquen susi Abrahamjan Mesopotamia –tsa Caldea aindeccu andema– catipa Harán andeni ja. Tseni japa can'jensi tise yayaja pa. Tsa'caen pasi Chigaja Abrahamma i va andeni –ingi ja'ño can'jen'cho andeni.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Tsa'ma Chiga Quitsaja ni minga'vieyi'qque Abrahamnga andema afembi. Tsa'cansi Abraham: “Va andeja ñambe” qquen suye oshambi. Tsa'ma tsa'caen Abrahamnga afembipa Chiga Quitsaja jai'ngae afeya'chone conda. Nane Abraham toya du'shu mechoite Chigaja tsa andema tisenga, tise dutssiyendeccunga'qque afeye su.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Toya'caen tsu Chiga Quitsaja qquen afa: “Que dutssiyendeccu tsu can'jen'faya faesumbe andeni. Tseni can'jen'fasi tsu tseni'su aindeccuja quia'me tsendeccuma semoen'faya. Nane ma'ppipa tsu semoen'faya cuatrociento canqque'fave.”
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Toya'caen tsu su: “Ñajan ccane'qque tsa semoensundeccumbe injama'choma somboeña. Tsomba tse'i gi que dutssiyendeccuma somboemba ccase vani iya. Isi tsu tsendeccuja Ñame in'jamba iñajan'faya.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Qquen supa Chigaja fae'ngae injancco'faya'chone Abrahamnga afa. Qquen afapa ttonoma chhiyitevaemba canjaeña'chove conda. Tsa'caen paña'chopa Abrahamjan tise dutssi'ye Isaacma isusi ocho a'tangae ttonoma chhiyitevaen. Toya'caen Isaac'qque coemba tise dutssi'ye Jacobma isusi tsa'caeñi tson. Jacob'qque coemba tsa'caeñi tson tise doce dutssiyendeccuma. Tsa doce tsu ingi tayopi'su israe'su ccasheyendeccu.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Tsendeccu tsu tisupa injama'choi'ccu se'pipa tise'pa quinshin Joséma iyicca'ye'fa. Iyicca'yepa Joséma indipa chavaen'fa faesunga cuintsu Egipto andeni angapa semoeñe. Tsa'ma Chiga Quitsa Joséma fuitepa
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 tise vana'jen'choma pasaen. Tsa'caen fuitepa Chiga in'jaensi José osha'choma atesuchosi Egipto'su na'su, Faraónjan tisema in'jan. Nane Faraónjan Joséma in'jamba na'su quini'cco'pave tson. Nane Egipto ande'su governarorve, Faraón tsa'o na'suve'qque tson.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Tsa'caen dasi qquipoesuiteve da. Pa'cco Egipto andeni vani Canaán andeni'qque vui'o a'imbipa vana'jen'fa. Nane ingi tayopi'su ccasheyendeccu'qque tsa'caen me'i'anda jongoesuma tsu an'faya.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Tsa'ma Jacobja “Egipto andeni trigo jin” qquen pañamba me'ttia'ye aisheve Egiptoni ingi tayopi'su coenzandeccuma mandamoen.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 O'tie chavanga'choma sefaemba ccase ja'fasi tsu Joséja tise'panga tisuma conda. Tsomba Faraónga'qque condasesi tise'qque atesu José antiandeccuma.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Tsa'caen condasepa Joséja manda tise quindyandeccuma cuintsu tise yaya Jacobma poiyi'cco tise antiandeccuma'qque i'faye. Nane tsendeccuja pa'cco tsu setenta y cinco a'i.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tsa'caen ttu'sesi Jacobja Egipto andeni can'jemba pa. Ingi tayopi'su coenzandeccu'qque tseni pa'fa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Tsa'caen pa'fasi Siquem canqqueni tise'pa tsu'ttama angapa a'tu'fa. Nane tayopi tsu Abraham tsa fattocco chango atu'ttima chava. Tise corifin'dima Siquemni'su Hamor dutssiyendeccunga afepoemba tsa atu'tti changoma chava.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Tse'i Chiga Quitsa tayoyi Abrahamnga andema afeye su'cho a'ta tsu tsé napiji. Tsa'caen napiji'ni israendeccuja Egipto andeni can'jemba tsain'bitssi a'ive atapa'fa.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tsa'caen atapasi faesu a'i Egipto ande'su na'su Faraónme da. Tsaja Joséma atesumbi'choa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Tsa'camba ingi tayopi'su coenzandeccuma'qque chi'gapa patsuye in'jamba tise'pama afopoemba vanae. Nane tsa'caen vanaemba manda tsandie du'shuve isu'ta cuintsu cati'faye a'i panshaen atapasa'ne.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Tsa'caen manda'je'ni Moisésma isu. Tsave tsu Chiga in'jan'cho. Tsa'cansi tise yaya tsaoni a'tutsse coirapa an'bian'fa tres ccovuve.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Tsa'ma tisema ti'tsse a'tuye oshambipa catisi Faraón onque'nge tisema attepa mende'yepa isupa coeña. Nane tisu du'shuma'caen tsu in'jamba coeña.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tsa'caen coeñansi tsu Moisés pa'cco Egiptosundeccu atesuqque'suma atesucho. Nane tsa'caen atesuchopa pa'ccoma afapa tson.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Tsomba can'jemba cuarenta canqque'fave an'biamba Moisésja israe'supa tisu israe aindeccuma can'su jaye in'jan.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tseni japa israe'suma egipto'su egae tson'jen'choma atte. Attepa israe'suma ccushaemba egipto'suma ccane'qque egae tsoñe in'jamba tisema fi'tti.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nane Moisésja qquen in'jamba tsa'caen tson: “Ñai'ccu tsu Chigaja israendeccuma ccushaeña. Ña ccushaensi tsu ñajan ccushaen'su qquen in'jan'faya.” Tsa'ma israendeccuja tsa'caen in'jan'fambi.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Tsomba ccaqui a'ta Moisés atte dos israendeccu iyicco'je'fa'choma. Attepa ñoquiañe in'jamba su: “Que'ija antianaccu'fa qui. ¿Jongoese qui tisupaporaja egae tson'jen'fa?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Tsonsi faenga'suma iyiccaye'je'cho Moisésma ccofettamoemba su: “¿Majan tsu quemajan ingi injama'choma somboen'su na'suve tson?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Ñama'qque ti qui fi'ttiye in'jan cani Egipto'suma fi'ttiqquia'caen?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Qquen susi pañamba Moisésja dyopa ccuyapa ja Madián andeni. Tseni japa tseni'su a'ia'caen can'jen. Can'jemba pushepa dos tsandie du'shuve an'bian.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Tseni'qque cuarenta canqque'fave Sinaí ccotta'cco pporotsse a'i menia can'jensi Chigama sefacconi'su shondo'suja tisenga attian. Nane si'ngeveyi quini'si anchandasi attian.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Tsa'caen attiansi Moisésja tsama attepa dyopa can'boen. Ti'tsse ñotsse atteye in'jamba catsepa paña Na'su Chiga
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 qquen su'choma: “Ña gi que coenzandeccu'yembe Chiga. Nane Abraham, Isaac, Jacobmbe Chiga gi.” Qquen susi Moisésja ttun'dundu'je'e dyopa cañe oshambi.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Toya'caen tsu Na'su Chigaja su: “Shichhaja que sapatoma. Va'tti que ccutsu'ttija Chiga ande tsu.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Atte gi ña a'i Egiptoni vana'jen'choma. Paña gi tise'pa attuse'je'fa'choma. Tsa'camba gi ji tsendeccuma tise'pa vana'jen'cho'ye somboemba ño'faeñe. Ja'ñojan que jija, ña quema mandamoeñe Egiptoni.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Qquen tsu Chigaja Moisésma manda Tisema sefacconi'su shondo'suma afaemba. Nane quini'sie anchanda'choye attiamba ya'caen tsu manda. Israendeccu tayoe Moisésma chi'gapa “¿Majan tsu quemajan ingi injama'choma somboen'su na'suve tson?” qquen su'fasi tsu Chigaja tsaveyi na'su ccushaen'suve tsomba moen.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisésja Egipto andeni sefani'su agattoen'choma, sefani'su canjaen'choma'qque canjan'jen. Cu'a Marni'qque tsa'caen tsomba ingi tayopi'su coenzandeccuma Egipto'ye somboemba ccushaen. Toya'caen tsendeccu cuarenta canqque'fave a'i menia can'jensi Moisésja tsa'caen sefani'su canjaen'choma canjaen.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tsa Moisésyi tsu israendeccunga su: “Chiga Quitsaja ñama'caeñi faesu Chiga Aya'fa afa'suma que'inga moeñe tson'jen que'i antian'suveyi. Tsama paña'faja.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Toya'caen ingi tayopi'su coenzandeccu a'i menia can'jensi tsa Moisés tsu Sinaí ccotta'cconga ansundepa Chigama sefacconi'su shondo'sui'ccu condase. Tsa'caen condasepa tise paña'choma ingi tayopi'su coenzandeccunga condase.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Toya'caen tsu Chiga Aya'fama paña'ma ingi tayopi'su coenzandeccuja Moisésma chi'gapa toe Egiptoni jaye in'jan'fa.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Moisés toya Sinaí ccotta'cconi can'jen'ni tise'paja Moisés quindya Aarónma su'fa: “Ingimbe ñoñajan chigave cuintsu ingima o'tie angacañe. Nane atesu'fambi gi mingae dapa tsu uta jimbi Moisés, ingima Egipto'ye somboen'suja.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Qquen manda'fasi vaura du'shua'ca'me ñoñamba ccutsian tise'pa chigave. Tsa'caen ccutsiansi ovejama fi'ttipa oque oraen'fa tise'pa in'jansi ñoña'cho chiganga. Nane avuja'fa tise'pa tivei'ccu ñoña'cho chigama.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tsonsi Chiga Quitsaja tsendeccuma catiqquia'caen tson cuintsu osha'cho sefacconi'su jincho'choma chigama'caen iñajan'faye. Tsa'cansi tsu tayopi'su Chiga Aya'fama afasundeccuja qquen tevaen'fa:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Me'i, ñanga afe'fambi qui. Tsa'ma tisupa qui chiga'ca'me ñoña'fa tsanga iñajañe.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Ingi tayopi'su coenzandeccuja a'i menia can'jemba Chiga a'ima cachuicco'je'cho carpa tsa'ove an'bian'fa. Tsamajan Chiga Moisésma manda cuintsu tise canjaenqquia'caen ñoñañe. Tsa'caen mandasi tsu Moisés tsa'caen ñoña.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Tayopi'su coenzandeccu pa'fasi tise'pa dushundeccu Josuéi'ccu va andeni jiji'fa. Tsa'caen ji'fasi Chiga Quitsaja va andeni can'jensundeccuma joqquitssian cuintsu ingi coenzandeccu tise'pa andema itsapa can'jen'faye. Toya'caen tsa'caen jipa Chiga a'ima cachuicco'je'cho carpa tsa'oma'qque i'fa. Tsa'caen ipa tsu toya David can'jeinte an'bian'fa.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Chiga Quitsa Davidma in'jansi Davidja ccane'qque tise Chiga, tayopi'su coenza Jacobmbe Chigave in'jamba jo'su tsayi can'jeña'cho tsa'ove tsao'ñañe in'jan. Tsa'caen in'jamba Chigama iñajan cuintsu tise ñoñañe antteye.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Tsa'caen iñajansi Chiga se'pisi David dutssi'ye Salomónjan omboe Chiga tsa'ove tsao'ña.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Tsa'ma sefani'su Chigaja a'i tsao'ña'cho tsaoni can'jembi. Nane Chiga Aya'fama afa'suja qquen tsu su:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Sefacconi tsu ña dyaipa'cho. Andeta tsu ña tsuicho'cho.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ña tivei'ccu pa'cco osha'choma agattoembi'a ti gi?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Tsa'ma que'ija toyayi qui injama'choi'ccu in'jan'fambi. Tsonsinai'ccu'qque pañambipa qui injama'cho'qque atesumbindeqquia injama'choa'cañi'fa. Toyayi qui Chiga Qquendya'pama pañambiqquia'caen in'jan'fambi. Ñoa'me qui tayopi'su a'ia'cañi'fa.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Chiga Aya'fama afa'sumajan ¿majameñi'qque tsu tayopi'su coenzandeccuja egae tsombe can'fambi? Tayoe Chigambe Ño'a jiya'chone condasesi coenzandeccuja tsa condasesundeccuma fi'tti'fa. Ja'ño tsa Ño'a jisi que'i'qque tisema chi'gapa nasundeccunga afepa fi'tti'fa.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Que'ija Chigama sefacconi'su shondosundeccu afasi Chiga manda'choma isu'a'qque toya qui paña'fambi.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Esteban tsa'caen susi pañamba ti'tsse ttun'dundu'jeve iyicca'ye ccutsu'fa.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Tsa'ma Estebanjan Chiga Qquendya'pa tisema ñotsse in'jaensi sefacconima camba ñoa'me Chiga osha'cho ñotssiama atte. Jesúsma'qque atte Chiga tansinfani ccutsu'choma.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Tsa'caen attepa su:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Tsa'ma Esteban qquen susi aindeccuja pañañe in'jambipa tsonsinama piccopa quia'me fundopa butto catse'fa Estevanga.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Tsa'caen catsepa qquitssa panshan anga'fa canqque joccani. Tseni angapa patui'ccu tisema ttovaccoen'fa. Tsa'caen ttovaccoen'jemba afopa'cho camba afasundeccuja tise'pa omba'su ondiccu'jema oshichha afe'fa fae tsandie chu'anga cuintsu coira'jeye. Tsa tsandie iniseja Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Toya patui'ccu tsa'caen ttovaccoen'jen'fani Estebanjan Chigama iñajamba su:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Qquen supa ccaru dyaipa quia'me fundopa afa:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.