Atos 4
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARC
1 Toya Pedro, Juan, aindeccunga condase'je'fa'ni Chigama afa'su nasundeccu, Chiga etti'su sundaro capitáin'ccu napi'fa. Saduseondeccu'qque tsendeccui'ccu ji'fa.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Pedro, Juan'qque Jesús tayo qquendyasi poiyi'cco a'i tsa'caen ccase qquendya'faya'cho qquen condase'je'fasi nasundeccuja iyicca'yepa
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 tsendecuma indiye manda'fa. Tsonsi indipa tayo sime dajisi picco'je'cho ettinga piccopa a'ta'fa ccaqui a'ta somboemba iyu'uye.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Tsa'ma tsain'bitssi a'i, Chiga Aya'fama pañasundeccu, ñotsse pañamba in'jan'fa. Pañamba in'jan'chondeccuja jo'su tsandienaccuveyi agatto'ma cinco milqquia'ca'ontssi.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ccaqui a'ta israe'su nasundeccu, toya'caen coenzandeccu, Chiga manda'choma atesu'chondeccu'qque, Jerusaléni bo'fa.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Anás –tsa Chigama afa'su na'su– toya'caen Caifás, Juan, Alejandro, nane poiyi'cco majan Chigama afa'su na'su antianaccu tsu bo'fa.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Tsa'caen bopa Pedro Juanma i'faye manda. Ipa enttingenga ccutsiamba qquen iñajampaña'fa:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tsonsi Pedroja Chiga Qquendya'pa tisema in'jaensi qquen su:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 ¿Jongoesune qui ingima iñajampaña'fa? Va paji'choma ñotsse tsomba ma'caen ccushaen'chone iñajampaña'da
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 ñotsse paña'faja cuintsu poiyi'cco israendeccu'qque paña'faye. Jesucristo Nasareno va a'ima ccushaensi tsu tiseja que'i enttingeni ccutsu. Tsa Jesús tsu que'i avuja'cconga otipa fi'tti'cho. Tsa'caen fi'ttisi Chiga Quitsaja tisema pa'cho'ye ccase qquendyaen.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Que'ija Jesúsma fi'ttipa qui tsaoñasundeccu patuma joqquitssian catiqquia'caen tson'fa. Nane tsa'caen joqquitssian'fa'cho patu tsu ja'ñojan chan'jime ccutsiaña'chove da.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Majan faesu ccushaen'suve me'i'on tsu. Ni Chiga Quitsa'qque faesu ccushaen'suve condambi va ande'su aindeccunga majan ingima ccushaeñe oshaya'chove.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pedro, Juan, tsa'caen dyombi'tsse afa'fasi nasundeccuja asi'ttaen'fa: “Vandeccuja aqquia a'i, escoeranga bo'tsse ca'nimbindeqquia'ta ¿ma'caen tsu ya'cantsse afa'fa?” Qquen asi'ttaemba in'jan'fa tsendeccuja fae'ngae Jesúsi'ccu jacansundeccu.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Toya'caen a'i ccusha'cho'qque tsendeccui'ccu fae'ngae ccutsusi attepa jongoesu qquen afaye osha'fambi.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Tsa'camba tsendeccuma joqquitssiañe manda'fa bo'je'cho cuarto'ye. Tsa'caen joqquitssiamba nasundeccuja tisupayi qquen condasecco'fa:
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 —¿Ma'caen gi tson'faya va aindeccuma? Poiyi'cco Jerusaléni can'jendeccu pañamba atesucho'fa va sefane canjaen'cho ccushaen'choma. ¿Ma'caen gi ccaningaeja afa'faya?
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Tsa'ma jinge se'pi'faye cuintsu poiyi'cco a'i vandeccu condase'choma pañambe can'faye. Jinge iyu'u'faye cuintsu majangayi'qque Jesúsma ccase afambe can'faye.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Tsa'caen afaccopa tsendeccuma ttu'sepa iyu'upa se'pi'fa cuintsu Jesúsne majangayi'qque condasepa atesiambeyi can'faye.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Tsa'ma Pedro, Juan'qque pañamba su'fa:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Nane ingi pañamba atte'chone afa'je'chomanda gi antteye osha'fambi.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Tsa'caen su'fasi ti'tsse iyu'upa fettamoen'fa. Nane poiyi'cco a'i tsa a'i ccusha'chone in'jamba Chigama avujatsse afa'je'fasi ma'caen Pedro, Juanma ma'ppiya'chove jinchombisi tsa'caen moen'fa.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Tsa tsandie, Chiga sefane canjaensi ccusha'choja, coenza –cuarenta canqque'fama ti'tsse tsu an'bian.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Pedro, Juan'qque fettayepa tisupanaccunga ja'fa. Japa pa'tssima conda'fa ma'caen Chigama afa'su nasundeccu, toya'caen coenzandeccu su'fa'choma.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Tsonsi poiyi'cco pañamba fae'be aya'fa'caeñi Chiga Quitsama fae'ngae iñajan'fa:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Que qui que Qquendya'pai'ccu tayopi quema shondo'su Davidma in'jaensi qquen tsu su:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Poi ande'su nasundeccu tsu ñoña'fa geraeñe.
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ñoa'me tsu va canqqueni Na'su Herodes, Governaror Poncio Pilato'qque, israembindeqquia, israendeccu'qque bopa quembe ño'a Dutssi'ye Jesúsma iyicca'ye'fa.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Tise'paja tsa'caen tsomba tsu que tayo in'jamba antteqquia'caen tson'fa.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ja'ñojan, Na'su, tise'pa iyu'u'choma pañamba que shondosundeccuma fuiteja ingija dyombi'tsse que Aya'fama afa'faye.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Queja osha'choma oshachopa pajisundeccuma ccushaemba sefani'su canjaen'cho, sefani'su agattoen'choma'qque canjaenjan cuintsu poiyi'cco a'i attepa que Ño'a Dutssi'ye Jesúsve in'jamba tise iniseningae tsa'caen tson qquen in'jan'faye.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Chigama iñajan nanisi tise'pa bo'je'ttija oya. Tsa'caen oyasi poiyi'cconga Chiga Qquendya'pa ca'ni. Ca'nisi dyombi'tsse Chiga Aya'fama afa'je'fa.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Poiyi'cco Jesúsve in'jan'chondeccu fae'be injama'choa'caen fae in'jan'choveyi in'jamba canse'fa. Nane tise'pa an'bian'choma'qque fa'engayi an'bian'ma ni majañi'qque “Vaja ñambeyi” qquen su'fambi.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Chiga tsa'caen tise'pama in'jaensi Jesúsne afasundeccuja Na'su Jesús papa ccase qquendya'chone condasesi tsain'bio a'i pañamba in'jan'fa. Toya'caen Chiga poiyi'ccoma fuitepa ñotsse tsonsi
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 majañi'qque tise'pa'suja mecho'fambi. Nane poiyi'cco majan tsa'o, andema an'bian'chondeccuja chavaemba corifin'dima isupa ipa
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 afe'fa Jesúsne afasundeccunga. Tsa'caen afe'fasi tsendeccuja isupa mendeqquianga attufaen'fa majan ti'tsse shaca'chonga.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Nane tse'tti can'jen Levita a'i, José qquen inisecho'cho. Tisema isu'cho andeja Chipre anttepo'cho. Jesúsne afasundeccuja tsama inisian'fa Bernabé, “Fuite'su A'i” qquen su'chove.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Tsa Bernabé'qque nasipama an'biamba chavaen. Chavaemba corifin'dima isupa Jesúsne afasundeccunga afe.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.