Atos 28
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs VC
1 Tsa'caen poiyi'cco ccushapa ingija paña'fa tsa anttepo'choja Malta anttepo'cho.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Tsani can'jensundeccu ingima ñoa'me ñotsse coira'je'fa. Unjin tui'jesi cha'ndiosi tsendeccuja si'ngema setsaemba ingima ttu'se'fa, sa'vuye.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pabloja si'tsima boñamba si'ngenga otsiañe tson'jensi sinsinsioaca'an si'ngenga cupa sombopa tsai ancan tise tivenga.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Sinsinsioaca'an tsa'caen tise tivema tsai ancansi attepa tseni'su aindeccuja qquen afacco'fa:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tsa'ma mi'gae dambe'yi Pabloja iyoma si'ngenga fanttundu amppian.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 A'ija ronda'je'fa Pablo minga'ni ppu've'se. Minga'ni papa amppi've'se qquen ronda'je'fa. Tsa'ma bo'tsse ronda'je'fa'ni'qque mi'gae dambisi asi'ttaemba in'jan'fa Pabloja chiga.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Tse'tti pporotsse anttepo'cho'su na'su tise'be andema an'bian. Tiseja Publio qquen inise'cho'cho. Tsa ingima mende'yepa ttu'sesi ingija tres a'ta can'jen'fa tise tsaoni. Tsa'caen ñotsse can'jemba gi
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 paña'fa Publio quitsa ajepa anjampaveyi fanfan'jemba pajipa ccui'choma. Pabloja tisema can'su japa Chigama iñajan. Iñajan nanimba tivei'ccu tisema pporaemba ccushaen.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Tsa'caen ccushaensi attepa poiyi'cco anttepo'chosundeccu, majan paji'choja jiji'fa. Jijisi Pabloja tise'pama ccusha'shaen.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Tsonsi poiyi'cco ingima ñotsse tson'fa. Toya'caen ingi jaye tson'jensi osha'choma afe'fa ingi jaya'chone shacasa'ne.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Tres ccovuve can'jemba faesu fingian angaqque'su barconga otse'fa. Tsaja Alejandría'su barco. Tsa tsu Malta anttepo'choni sanfama pasaye ronda'je'cho. Barcoja Romano dos chigave inisian'cho, Cástor –Póluxve.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Tsanga otsepa japa Siracusa canqquenga ccattufapa tres a'tave tseni can'jen'fa.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tsene sombopa otafa'ye jayipa Regioni napi'fa. Ccaqui a'ta ñonia'ngae fingiansi jaye ashaemba dos a'tayi gi Puteolini napi'fa.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Tsenima gi faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccuma cachui'fa. Tsendeccu ingima ttu'sesi gi tise'pai'ccu fae avujaqui pa'cco can'jen'fa. Tsomba gi ja'fa rande Roma canqqueni.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Tseni'su faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccu, ingi tayo jiña qquen pañamba majandeccu ingima cachuiye ji'fa Apio Foro canqqueni. Toya'caen majandeccu Tres Tabernas canqqueni ingima cachuicco'fa. Tsendeccuma attepa Pabloja avujapa Chigama ñotsse iñajan.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Romani napipa capitánjan indiye'chondeccuma afe coira'su sundarombe na'sunga. Afesi na'suja Pabloma antte cuintsu tisuyi can'jeñe fae coira'su sundaroi'ccu.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tres a'ta can'jemba Pabloja tseni'su israe'su nasundeccuma ttu'se. Ttu'sesi bo'fasi Pabloja tise'panga su:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Romanondeccuja ñama iñajansepoen'ma ma'caen ñama fi'ttiya'chove attembipa ccupaye in'jan'fa.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Tsa'ma israe'su nasundeccu ñama ccupaye se'pisi gi ñajan aindeccuma iyicca'yembi'ma César na'su ña tsincon'choma pañamba tsane afaya'cho qquen su.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Tsa'camba gi que'ima ttu'se attepa condaye. Nane israendeccu Cristo jiya'chone in'jan'chove in'jamba gi va candenai'ccu tandañe.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Tsa'caen susi Roma'su israendeccuja Pablonga su'fa:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Tsa'ma ingija quema pañañe in'jan'fa que in'jan'choma atesuye. Nane va cuna atesian'choma poi andeni egae afa'je'fa qquen gi paña'jen'fa.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Tsa'caen in'jamba maqui afaya'cho a'tama conda'fa. Tsa a'ta napisi tsain'bio a'i bo'fa Pablo can'jeni. Pabloja sinte'yi candusiañe ashaemba pa'cco a'ta si'metsse candusian Chiga aindeccuve daya'chone. Toya'caen Moisés manda'choma, Chiga Aya'fama afasundeccu tevaen'jema'qque canjan'jen Jesúsja ñoa'me Cristo qquen tsendeccuma in'jaencañe.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Tsa'caen canjan'jensi majandeccuja pañamba in'jan'fa. Tsa'ma cca'indeccuja in'jan'fambi.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Tsa'caen fae'ngae in'jambipa jaye ashaen'fasi Pabloja su:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Va aindeccunga japa
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Va aindeccuja injama'cho shacaqquia'caen dapa,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Tsa'cansi poiyi'cco ñotsse paña'faja. Ja'ñojan va Chiga ñotsse ccushaeña'chomanda tsu israembindeqquianga'qque condaseya'cho. Tsendeccu tsu ñotsse paña'faya ccushaya'chone.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Tsa'caen Pablo susi pañamba israendeccuja sombopa tisupapora afaccopa jaja'fa.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pabloja dos canqque'fa pa'cco tseni can'jen. Tise afepoen'cho tsaoni tsu can'jen. Majan tise tsaoni ji'fa'nijan Pabloja ñotsse in'jamba avusepa poiyi'cconga condase.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Chiga aindeccuve daya'chone tsu candusian. Toya'caen Na'su Jesucristone tsu atesian'jen. Poiyi'cconga tsa'caen dyombi'tsse condasesi majañi'qque tisema se'pi'fambi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.