Atos 28
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVI
1 Tsa'caen poiyi'cco ccushapa ingija paña'fa tsa anttepo'choja Malta anttepo'cho.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Tsani can'jensundeccu ingima ñoa'me ñotsse coira'je'fa. Unjin tui'jesi cha'ndiosi tsendeccuja si'ngema setsaemba ingima ttu'se'fa, sa'vuye.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pabloja si'tsima boñamba si'ngenga otsiañe tson'jensi sinsinsioaca'an si'ngenga cupa sombopa tsai ancan tise tivenga.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Sinsinsioaca'an tsa'caen tise tivema tsai ancansi attepa tseni'su aindeccuja qquen afacco'fa:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Tsa'ma mi'gae dambe'yi Pabloja iyoma si'ngenga fanttundu amppian.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 A'ija ronda'je'fa Pablo minga'ni ppu've'se. Minga'ni papa amppi've'se qquen ronda'je'fa. Tsa'ma bo'tsse ronda'je'fa'ni'qque mi'gae dambisi asi'ttaemba in'jan'fa Pabloja chiga.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Tse'tti pporotsse anttepo'cho'su na'su tise'be andema an'bian. Tiseja Publio qquen inise'cho'cho. Tsa ingima mende'yepa ttu'sesi ingija tres a'ta can'jen'fa tise tsaoni. Tsa'caen ñotsse can'jemba gi
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 paña'fa Publio quitsa ajepa anjampaveyi fanfan'jemba pajipa ccui'choma. Pabloja tisema can'su japa Chigama iñajan. Iñajan nanimba tivei'ccu tisema pporaemba ccushaen.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Tsa'caen ccushaensi attepa poiyi'cco anttepo'chosundeccu, majan paji'choja jiji'fa. Jijisi Pabloja tise'pama ccusha'shaen.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Tsonsi poiyi'cco ingima ñotsse tson'fa. Toya'caen ingi jaye tson'jensi osha'choma afe'fa ingi jaya'chone shacasa'ne.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Tres ccovuve can'jemba faesu fingian angaqque'su barconga otse'fa. Tsaja Alejandría'su barco. Tsa tsu Malta anttepo'choni sanfama pasaye ronda'je'cho. Barcoja Romano dos chigave inisian'cho, Cástor –Póluxve.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Tsanga otsepa japa Siracusa canqquenga ccattufapa tres a'tave tseni can'jen'fa.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Tsene sombopa otafa'ye jayipa Regioni napi'fa. Ccaqui a'ta ñonia'ngae fingiansi jaye ashaemba dos a'tayi gi Puteolini napi'fa.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Tsenima gi faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccuma cachui'fa. Tsendeccu ingima ttu'sesi gi tise'pai'ccu fae avujaqui pa'cco can'jen'fa. Tsomba gi ja'fa rande Roma canqqueni.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Tseni'su faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccu, ingi tayo jiña qquen pañamba majandeccu ingima cachuiye ji'fa Apio Foro canqqueni. Toya'caen majandeccu Tres Tabernas canqqueni ingima cachuicco'fa. Tsendeccuma attepa Pabloja avujapa Chigama ñotsse iñajan.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Romani napipa capitánjan indiye'chondeccuma afe coira'su sundarombe na'sunga. Afesi na'suja Pabloma antte cuintsu tisuyi can'jeñe fae coira'su sundaroi'ccu.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Tres a'ta can'jemba Pabloja tseni'su israe'su nasundeccuma ttu'se. Ttu'sesi bo'fasi Pabloja tise'panga su:
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Romanondeccuja ñama iñajansepoen'ma ma'caen ñama fi'ttiya'chove attembipa ccupaye in'jan'fa.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Tsa'ma israe'su nasundeccu ñama ccupaye se'pisi gi ñajan aindeccuma iyicca'yembi'ma César na'su ña tsincon'choma pañamba tsane afaya'cho qquen su.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Tsa'camba gi que'ima ttu'se attepa condaye. Nane israendeccu Cristo jiya'chone in'jan'chove in'jamba gi va candenai'ccu tandañe.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Tsa'caen susi Roma'su israendeccuja Pablonga su'fa:
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Tsa'ma ingija quema pañañe in'jan'fa que in'jan'choma atesuye. Nane va cuna atesian'choma poi andeni egae afa'je'fa qquen gi paña'jen'fa.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Tsa'caen in'jamba maqui afaya'cho a'tama conda'fa. Tsa a'ta napisi tsain'bio a'i bo'fa Pablo can'jeni. Pabloja sinte'yi candusiañe ashaemba pa'cco a'ta si'metsse candusian Chiga aindeccuve daya'chone. Toya'caen Moisés manda'choma, Chiga Aya'fama afasundeccu tevaen'jema'qque canjan'jen Jesúsja ñoa'me Cristo qquen tsendeccuma in'jaencañe.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Tsa'caen canjan'jensi majandeccuja pañamba in'jan'fa. Tsa'ma cca'indeccuja in'jan'fambi.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Tsa'caen fae'ngae in'jambipa jaye ashaen'fasi Pabloja su:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Va aindeccunga japa
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Va aindeccuja injama'cho shacaqquia'caen dapa,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Tsa'cansi poiyi'cco ñotsse paña'faja. Ja'ñojan va Chiga ñotsse ccushaeña'chomanda tsu israembindeqquianga'qque condaseya'cho. Tsendeccu tsu ñotsse paña'faya ccushaya'chone.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Tsa'caen Pablo susi pañamba israendeccuja sombopa tisupapora afaccopa jaja'fa.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pabloja dos canqque'fa pa'cco tseni can'jen. Tise afepoen'cho tsaoni tsu can'jen. Majan tise tsaoni ji'fa'nijan Pabloja ñotsse in'jamba avusepa poiyi'cconga condase.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Chiga aindeccuve daya'chone tsu candusian. Toya'caen Na'su Jesucristone tsu atesian'jen. Poiyi'cconga tsa'caen dyombi'tsse condasesi majañi'qque tisema se'pi'fambi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.