Atos 20
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH
1 Tsomba qquejian'cho ziya'fasi Pabloja Jesúsve in'jan'chondeccuma ttu'sepa candusian. Candusian nanimba chigambiamba Macedoniani ja.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Macedonia ande'ye jacamba tseni'su aindeccuma candusian in'jaemba Grecia andeni napi.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Tseni napipa tres ccovuve can'jen. Tsomba Siriani jaye pan barconga otseye tson'jemba israendeccu tisema fi'ttiye in'jan'fa'choma paña. Tsa'caen pañamba asi'ttaemba sa'ngae toequi Macedoniani jaye in'jan.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Tsomba jayisi faesundeccu'qque tisei'ccu fae'ngae jaja'fa. Berea'su a'i, Sópater –tsa Pirus dutssi'ye– tsu ja. Tesalónica aindeccu Aristarco, Segundo'qque jaja'fa. Toya'caen Derbe'su a'i, Gayo, tsu ja. Timoteo, toya'caen Asia'su aindeccu, Tíquico, Trófimo'qque tsu jaja'fa.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Tsendeccuja o'tie japa Troasni ingive ronda'je'fa. (Ña Lucas gi Pabloma cachui Filipos canqqueni.)
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Tsomba gi pan cupana'cco mechoa fiesta pasasi barconga otsepa Filiposne sombopa cinco a'tangae Troasni napi'fa. Napipa o'tie jacansundeccuma cachuipa fae avujaqui pa'cco tseni can'jen'fa.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Domingo cose ingija poiyi'cco bo'fa Jesúsve injan'jeña'cho panma doñamba añe. Pabloja ccaqui sinte'yi jaya'pa poiyi'cconga condasé ñoa'me enttinge cose'tsse.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nane ingija sefani'su cuartonga bopa cosesi tsain'bitssi tuñoma setsaen'fa.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Tsa'caen bopa fae chu'a tsandie, Eutico qquen inisecho'cho, cuarto ventana'ttini dyaipa paña'jen. Tsonsi Pablo ti'tsse bia've condase'jesi Euticoja anae'supa ñoa'me ana. Tsa'caen anamba amppi ja tres ppappacco'ye. Tsa'caen amppi jasi andin japa opi jangia'nijan tayo pajin ccui.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Tsonsi Pablo'qque andepa junde tisema pporaemba munsimba su:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Tsa'caen tsomba Pabloja ccase ansundepa Jesúsve injan'jeña'cho panma doñamba attufaemba afe cuintsu an'faye. An nanimba ti'tsse condasé a'ta. A'tasi sombopa ja.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Chu'a tsandieja tayo qquendyasi tisesundeccu tisema avujatsse tsaoni anga'fa.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Tsomba Pabloja sa'ngae Asón canqqueni jaye in'jansi ingija o'tie barconga otsepa ja'fa. Otsepa marngae Asóni ja'fa, tseni Pabloma cachuiye.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Tsomba Asóni Pabloma cachuisi Pablo'qque otsepa ingi'ccu fae'ngae Mitilene canqqueni ja'fa.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Tseni sombopa ccaqui a'ta Quío canqque isevetssia'ma panshamba ccaqui a'ta Samos canqqueni napipa ccattufa'fa. Tsomba Trogilio canqqueni ñofaccapa ccaqui a'ta Mileto canqqueni napi'fa.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Nane Pabloja asi'ttaemba Asia andeni bo'tsse can'jeñe in'jambipa Efesoma tsa'caen panshamba Miletoni ccattufa'fa. Junde tsu Jerusaléni jaye in'jan osha'ta tseni Pentecostés fiestama panshaeñe.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Tsa'caen Miletoni can'jemba Pabloja manda cuintsu Efeso'su Jesúsve in'jamba bo'je'cho coenzandeccuma ttuséngaye.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ttusengapa i'fasi Pabloja tsendeccunga su:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nane cca'ima quinsepoembe'yi gi que'i'ccu can'jemba Na'su Jesús in'jan'choma sema. Toya'caen israendeccu ñama fi'ttiye in'jan'fasi vana'je'an'qque gi inanzaccui'ccu sema.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Tsa'ma anttembe'yi gi osha'cho ñotssiama que'inga atesian que'ima fuiteye. Nane pa'o a'i paña'je'ni toya'caen que'i tsa'onga'qque gi candusiamba fuite.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Israendeccunga, griegondeccunga'qque gi condase cuintsu Chiga in'janqquia'caen tise'pa egae tsincon'choma catipa ingi Na'su Jesucristove in'jamba canse'faye.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Ja'ño Chiga Qquendya'pa ñama in'jaensi gi Jerusaléni jaya'cho. Ña tseni jasi ñama ma'caen tson'faya'chove ñajan atesumbi.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Tsa'ma poi canqquenga mani ña jayi'nijan Chiga Qquendya'pa tsu ñanga conda “Indipa picco'fasi qui me'detsse vanaña.”
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Tsa'ma mingavieyi'qque gi tsane dyombi. Ni paye'qque gi dyombi. Nane ñoa'me gi in'jan Na'su in'jan'cho sema'bama avujatsse naniñe. Na'su Jesús tsa sema'banga ñama mandasi gi va Chiga ingima in'jan'chone ñotsse condase'choma condase'je.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ¡Que canjan! Ja'ño gi in'jan que'ija ccatsse ñama atte'faya'bi. Nane poiyi'cco majanga ña Chiga aindeccuve daya'chone conda'chondeccu ccatsse ñama atte'faya'bi.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Tsa'camba gi que'inga ja'ño a'ta conda: Ñajan majaneñi'qque shacapa'bi gi tise'pa tsangae catiyeya'chone.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Ni fae afa'choveyi'qque se'pimbe gi pa'cco Chiga in'jan'choma que'inga conda.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Tsa'cansi injama'tse tisupa qquesa'ne. Tansintsse atesiamba poiyi'cco Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccuma ñotsse coira'faja. Nane Na'su Jesúsja tisu anjampai'ccu tayo tsendeccuma ccushaen. Tsendeccuma tsa'caen ccushaensi Chiga Qquendya'pa que'ima ttu'sepa manda tsendeccuma coira'suve da'faye.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Atesu gi ña jasi faesu a'i jipa tsu ttesi putsa'su ovejama dyoña shequianqquia'caen tsendeccuma dañoñe in'jan'faya.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nane majan que'i'su tsu enttingenga ccutsupa ñotsse condase'choma ccaningae afopoeña cuintsu majan tisema pañasundeccuja tisia'caen in'jan'faye.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Injama'tse, ñotsse in'jan'faja ña que'i'ccu tres canqque'fave can'jemba poi a'ta poi cose quimbingae poiyi'cconga candusian'jen'choma.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Ja'ñojan Chiganga gi que'ima antte Tise in'jan'cho Aya'fama pañamba canse'faye. Tise Aya'fa tsu que'ima quiñaeñe osha cuintsu que'i poiyi'cco Chiga in'jan'chondeccui'ccu Chiga tsangae canseye afe'choma fae'ngae isu'faye.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ni majambe corifin'dima ni sarupama'qque gi in'jambi'a.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Atesu'fa qui que'ija ma'caen ñajan tisu tivei'ccu semamba gana tisu canseya'chove; toya'caen ñai'ccu jacansundeccune'qque.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Tsa'caen gi que'ima atesian semamba tsu mendeqquiama fuiteya'cho. In'jan'faja Na'su Jesús qquen su'choma: “Afe'su tsu isu'suma ti'tsse avujatsse afeya'cho.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Tsa'caen supa Pabloja poiyi'ccoi'ccu ccarupa fae'ngae Chigama iñajan'fa.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Poiyi'cco i'namba Pabloma munsimba chigambiamba mochapa'fa.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Pablo “Ccatsse ñama atte'faya'bi qui” qquen susi tsu i'na'fa. Tsa'caen i'namba Pabloi'ccu fae'ngae barco duseni ja'fa camoeñe.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.