Atos 15

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsa'caen can'jen'fa'ni majan a'i Judeane ji'fa'chondeccu Antioquíani ji'fa. Jipa faengasundeccunga qquen atesian'jen'fa: “Majan ttonoma Moisés mandaqquia'caen chhiyitevaembi'ta ccushaya'bi tise egae jincho'cho'ye.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Tsa'caen atesian'jen'fasi Pablo, Bernabé tsa'cambi qquen supa tsain'bitsse afacco'fa tsendeccui'ccu. Tsa'caen afacco'fasi Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccuja manda'fa cuintsu Pablo, Bernabé, toya'caen faesundeccu'qque Jerusaléni japa Jesúsne afasundeccui'ccu tisupa afacco'fa'choma condaseccoye; toya'caen Jerusaléni'su Jesúsve in'jamba bo'je'cho coenzandeccui'ccu tsane condaseccoye.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Antioquía'su Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu tsa'caen mandamoen'fasi Fenicia ande, Samaria andengae jayipa poiyi'cconga conda'fa ma'caen israembindeqquia'qque Chiga Aya'fama pañamba in'jan'fa'choma. Tsa'caen conda'fasi poiyi'cco faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccu avuja'fa.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Jerusaléni napisi tseni'su Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu Jesúsne afasundeccu, coenzandeccu'qque tise'pama avujatsse cachuicco'fa. Tsonsi Pablo, Bernabé'qque conda'fa osha'cho ma'caen Chiga Quitsa tise'pai'ccu tson'choma.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Tsa'ma majan fariseondeccu tayo Jesúsve in'jan'chondeccu jangi ccutsupa afa'fa:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Tsa'caen susi Jesúsne afasundeccu, coenzandeccui'ccu bo'fa tsa su'chone condaseccoye.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Tsain'bitsse condase pasapa Pedro jangi ccutsupa qquen su:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Toya'caen Chiga Quitsaja a'i injama'choma atesupa tsendeccuma in'jamba poiyi'cconga tsama canjaen. Nane Tise Qquendya'pa ingima in'jaenqquia'caeñi tsendeccuma'qque in'jaensi tsu tsa'caen canjaen.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Tsa'caen tsu tsendeccuma'qque ingima'caeñi fae'ngatsse canjaen'jen. Toya'caen tsu ingima'caeñi israembindeqquia injama'choma'qque ccucha Jesúsne pañamba in'jan'fasi.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Tsa'can'ma ¿jongoesie qui que'ija ja'ño Chiga tson'choma in'jambipa Moisés manda'choma israembindeqquianga'qque manda'fa? Tsata tsu tssai'a andu'choma anduqquia'can. Nane ingi ni ingi tayopi'su coenzandeccu'qque va manda'choma tsoñe osha'fambi.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Tsa'ma ja'ño ingi'qque Na'su Jesucristove in'jansi tsu ingima mende'yepa ccushaen israembindeqquiama ccushaenqquia'caen.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Pedro tsa'caen susi poiyi'cco afambe ziya'fa. Tsonsi Bernabé Pablo'qque condase'fa Chiga tise'pai'ccu ma'caen tson'choma. Nane conda'fa ma'caen Chiga fuitepa anttesi tise'pa sefacconi'su canjaen'cho, osha'cho Chiga agattoen'choma'qque israembindeqquianga canjaen'fa'choma.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Tsendeccu afa nanisi Santiagoja su:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedro tsu tayo inginga condase ma'caen Chigaja tseyi me'ttia'ye israembindeqquiama in'jamba tise'pama'qque ttu'se cuintsu Tise a'ive da'faye.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Tsane tsu tayopi'su Chiga Aya'fama afasundeccuja qquen tevaemba su'fa:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Tsa'caen tsomba gi toequi jiya.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 cuintsu cca'indeccu
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Toya a'i meinte tsa'caen da'faya'choma atesupa
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Tsa'cansi gi ñajan in'jamba su: Israembindeqquia'qque tayo Jesúsve in'jamba tise'pa tayopi in'jan'choma antte'fasi tise'pama noñangian'fajama.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Tsa'ma tise'panga qquen tevaeñe tsu ñotssi: Osha'cho jongoesuma a'i ñoña'cho chiganga afe'cho tsu an'masia. Tsandienga pushesuma anttembi'choai'ccu can'jen'masia. Anjampama catimbe'yi fi'tti'cho aña'choja an'masia. Anjampa'qque an'masia.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Nane tayopi ashaemba poi canqqueni tsu Moisés manda'choma atesian'jen'fa. Poi sema'ma'qquia a'ta tsu tsama camba afa'fa.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Tsa'caen susi Jesúsne afasundeccu, coenzandeccu, poiyi'cco Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu'qque asi'ttaemba in'jan'fa majan tisupa'suma Antioquíani manda moeñe Pablo Bernabéi'ccu cuintsu ja'faye. Nane dos tise'pama ti'tsse joccapitssia aindeccuma manda moen'fa, Judas Barsabás, Silasma'qque.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Tsendeccui'ccu tsu qquen tevaen'choma moen'fa:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Voeyi gi paña'fa majan vani'su a'i ingi mandambi'ma tisupa que'ini japa ccaningae atesiamba que'ima noñangian'fa. Nane tise'pa afa'choi'ccu que'ima qqueña'fa qquen supa: “Que'ija ttonoma chhiyitevaemba pa'cco Moisés manda'choma pañaña'cho.”
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Tsane gi ingija bopa fae'ngae asi'ttaemba in'jan'fa ñoa'me ingi'suma que'ini mandamoeñe ingi in'jan'cho Bernabé, Pabloi'ccu cuintsu ja'faye.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Nane tsendeccuja paye dyojombitssi'fa ingi Na'su Jesucristone condaseye in'jamba.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tsendeccui'ccu gi Judas, Silasma'qque moen'fa. Tise'pa tsu ingi tevaen'jen su'choma tansintsse que'inga condase'faya.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Chiga Qquendya'pa ingima in'jaensi gi in'jan'fa aqquia va re'riccoa'veyi mandaye panshaen mandasa'ne:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Osha'cho jongoesuma a'i ñoña'cho chiganga afe'cho tsu an'masia. Anjampa'qque an'masia. Anjampama catimbe'yi fi'tti'cho aña'choja an'masia. Tsandienga pushesuma anttembi'choi'ccu can'jen'masia. Vama pañamba tson'da qui ñotsse tson'fa.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Tsa'caen tevaensi tsendeccuja anga'fa. Tsomba Antioquíani napipa Jesúsve in'jan'chondeccuma ttu'sepa tsa tevaen'jema afe'fa.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Tsama camba ñotsse su'choma pañamba poiyi'cco a'i avuja'fa.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Toya'caen Judas, Silas'qque Chiga Aya'fama afasundeccupa poiyi'cco a'ima candusiamba ñotsse in'jaen'fa.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Tsa'caen candusian can'jen'fasi Antioquía'su bo'je'chombe nasundeccu tise'pama antte'fa cuintsu toequi ja'faye tise'pama mandamoensundeccuni.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Tsa'ma Silasja toya can'jeñe in'jamba jambe shanda.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Toya'caen Pablo, Bernabé'qque tseni Antioquíani can'jemba faesu atesiansundeccui'ccu Chiga Aya'fama atesiamba candusian'fa.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Bo'tsse can'jemba Pabloja Bernabéma su:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Tsa'caen susi Bernabéja Juan Marcosma angaye in'jan.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Tsa'ma Pabloja in'jambi, tayoe Panfiliani japa Marcos tise'pai'ccu semambe'yi shandain jasi.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Tsa'caen fae'ngae in'jambipa ñoa'me afaccopa attufacco'fa. Bernabéja Marcosi'ccu barconga otsepa Chipre anttepo'choni jaja'fa.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Tsonsi Pabloja Silasma in'jamba tsai'ccu jaye ashaen. Jaye tson'jensi faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccu tise'pane Chigama iñajan'fa cuintsu Na'su tise'pama ñotsse fuiteye. Tsa'caen Chigama iñajamba tise'pama mandamoen'fa.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Tsa'caen mandamoensi Siria, Cilicia andengae japa faenga'su Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccuma atesiamba in'jaen'fa.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.