Romanos 7
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs VC
1 Nyeꞌihuáamuaꞌ, muaꞌaj xu jamuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌyaa xu siajta tyáꞌmuaꞌreej tɨ ɨ nyúucarij aꞌyan tyéꞌijtyeꞌ tɨꞌɨj ooj júurij ɨ aꞌtɨ́j.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ajta aꞌyájna tɨpuaꞌaj íitɨꞌ huɨchaꞌaj, aꞌyaa pu tyéꞌijtyeꞌ aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ tɨ ɨ íitɨꞌ huatyáꞌɨtzeereꞌen ɨ jucɨ́ɨn jamuán tɨꞌɨj ooj júurij, ajta tɨpuaꞌaj ɨ cɨ́naꞌraꞌan arí huámuɨꞌnyij, capu cheꞌ aꞌyan tyeꞌíityeꞌej jaꞌmej ɨ nyúucarij.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Aꞌɨ́j pu jɨn, tɨpuaꞌaj séej jamuán huatyévicheꞌen, tɨꞌɨj ooj júurij ɨ cɨ́naꞌraꞌan, juxanaꞌcɨreꞌ aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, ajta tɨpuaꞌaj ɨ cɨ́naꞌraꞌan arí huámuɨꞌnyij, aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij capu cheꞌ tyeꞌíityeꞌej taꞌmej, aj puꞌij ɨꞌríitaj jaꞌmej tɨ séej tyáataj jamuán huatyévicheꞌen.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Siajta muaꞌaj, nyeꞌihuáamuaꞌ, siatɨꞌɨj jitzán ajtyáhuiixɨj ɨ Cɨríistuꞌ aj xu sij siajta jamuán huácuij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌɨ́j xu jɨn muaꞌaj séej jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ huamuɨ́ꞌ ajta jeꞌej huatájuuriacaꞌ. Aꞌɨ́j pu jɨn ɨꞌríj tyej jaatátuiireꞌen ɨ Dios ɨ tyaj jɨn xáꞌpuɨꞌ huarɨ́j.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Jiꞌnye tyatɨꞌɨj aꞌyan tyíꞌtyechajcaꞌaj matɨꞌɨj ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyityetyúuchaꞌɨj, aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌyaa pu tyitaatyáhuɨɨ tyej tyij jáamuaꞌreej tyaj quee xáꞌpuɨꞌ rɨjcaa, aꞌɨ́j tutyij huamueꞌtɨj tyej tyij huácuiꞌnyij.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ajta ijíij tyaj tyeríj huácuij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij tɨ néijmiꞌi jɨn tyíꞌtaꞌijtyaꞌcaꞌaj, tuꞌríj taxáahuaj séejreꞌ tyej tyij jaatyáhuɨɨreꞌen ɨ Dios aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ júuricamej tɨ jájcuaj, catu cheꞌ aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij tɨ míꞌmaꞌcan.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 ¿Nyij aꞌyan tyetyuꞌtaxájtaj tɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta jeꞌej puaꞌaj een? Catu xaa nyuꞌuj, jiꞌnye canu aꞌyan tyaꞌmuaꞌréeriajcheꞌ tyiꞌtɨ́j tɨ jeꞌej puaꞌaj een tɨpuaꞌaj quee huatyaꞌɨtzéereꞌnyijcheꞌ ityájma jimi aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta. Canu aꞌnáj jamuaꞌréeriajcheꞌ tɨ jeꞌej puaꞌaj een tɨpuaꞌaj nyetyíꞌnyacuaꞌtzaj, tɨpuaꞌaj quee aꞌyan tyinaatéꞌexaatyeꞌnyijcheꞌ aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij yee: “Capáj tyíꞌnyacuaꞌtzaj.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een aꞌíj pu jitze huóocaꞌan, tɨꞌij nye jitze jaatyátoonyij néijmiꞌi ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een. Jiꞌnye tɨpuaꞌaj quee séjreꞌej ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, capu ɨꞌríj tyaj jáamuaꞌreej tyiꞌtɨ́j tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ajta jájcuaj ɨmuáj, nyaxáahuaj nu joꞌcháꞌcanyaꞌaj, canu tyiꞌtɨ́j muaꞌreeriacaꞌaj, ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aj puꞌij jéetzeꞌ huataséjre nye jimi aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een, aj nu nyij huamuɨ́ꞌ.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ajta aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ tyámuaꞌ tyinaatáꞌnyijcheꞌ nyej nyij júurij náꞌraꞌnyij, aꞌyaa pu tyinoꞌxɨ́jtyej nyej nyij huámuɨꞌnyij,
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een aꞌɨ́ɨ pu náacuanamuaj nyej nyij quee jaꞌráꞌastej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij, aꞌɨ́j puꞌij jɨn ɨ nyúucarij noꞌxɨ́jtyej nyej nyij huámuɨꞌnyij.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Aꞌɨ́j pu jɨn tyámuaꞌ een aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, ajta quee tyiꞌtɨ́j jaꞌɨtziityeꞌ, néijmiꞌi pu xáꞌpuɨꞌ een.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Ajta jiꞌnye naꞌquij, ¿nyiquij aꞌɨ́jna ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een noꞌxɨ́jtyej nyej nyij huámuɨꞌnyij? Capu xaa nyuꞌuj. Aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨ huataséjreꞌen ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een, aꞌɨ́j pu jɨn aꞌɨ́jna ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een noꞌxɨ́jtyej nyej nyij aꞌɨ́jcɨ jɨn huámuɨꞌnyij, tɨꞌij ajta séeriaꞌaj jáꞌraꞌnyij tɨ jéehua huápuɨꞌɨj jeꞌej puaꞌaj huaséꞌrin ɨ Dios jimi aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Aꞌyaa tu tyáꞌmuaꞌreej tɨ ɨ nyúucarij aꞌɨ́jna jitze maꞌcan ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios, nyajta nyáaj canu uhuájcaꞌnyej, néijmiꞌi nu jɨn jahuɨɨreꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Canu yóꞌitej jeꞌej nyaj een jɨmeꞌ jɨn aꞌyan tyiꞌtyínyechaꞌɨj, jiꞌnye canu aꞌyan rɨcɨj jeꞌej nyaj tyáꞌxɨeꞌveꞌ, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨquee naꞌráanajchij, aꞌyaa nu aꞌɨ́jcɨ jɨn rɨcɨj.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ajta tɨpuaꞌaj aꞌyan nyarɨjca aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨquee naꞌráanajchij, aj nu nyij aꞌyan tyáꞌmuaꞌreeren tɨ xáꞌpuɨꞌ een aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Aꞌɨ́j nu jɨn quee cheꞌ nyáaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ aꞌyan rɨcɨj, sulu aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een ɨ tɨ úꞌsejreꞌ yunyatzájtaꞌ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Jiꞌnye aꞌyaa nu tyáꞌmuaꞌreej yunyatzájtaꞌ, ɨ nyahueꞌraꞌ jitze tɨquee uhuájcaꞌnyej, tɨquee úꞌsejreꞌ ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een, tyij nyajta aꞌyan tyáꞌxɨeꞌveꞌ nyaj aꞌyan huárɨnyij aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ, canu pújoorej nyaj aꞌyan huárɨnyij.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Canu aꞌɨ́jcɨ jɨn aꞌyan rɨcɨj ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ ɨ tɨ naꞌráanajchij nyej nyij aꞌyan huárɨnyij, sulu aꞌɨ́j nu jɨn jeꞌej puaꞌaj rɨcɨj ɨ tɨquee naꞌráanajchij.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Arí ijíij, tɨpuaꞌaj aꞌyan nyarɨjca aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej tɨquee tyinaꞌráanajchi, canu cheꞌ nyáaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ nyaj aꞌyan rɨcɨj, sulu aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een tɨ úꞌsejreꞌ yunyatzájtaꞌ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Aꞌyaa puꞌij tyéꞌmiteereꞌ nyaj jaxɨeꞌveꞌ nyaj xáꞌpuɨꞌ huárɨnyij, ajta canu pújoorej, jiꞌnye nye jitze pu séejreꞌ aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ɨ nyaxɨéjnyuꞌcaa nu jɨn jaxɨeꞌveꞌ nyaj jaꞌráꞌastee aꞌɨ́jcɨ ɨ Dios nyuucaaj,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 aꞌɨ́ɨ pu nyoꞌseꞌ aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een aꞌɨ́jcɨ jamuán ɨ tɨ tyíꞌijta yu nyaxɨéjnyuꞌcaa tzajtaꞌ. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een ɨ tɨ tyíꞌijta nyej jitze tɨ ajta arí naatyáajɨꞌquej.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Canu nyij cheꞌ jeꞌej tyéejtyoovej. ¿Aꞌtanyíj nɨiꞌrátoosij aꞌɨ́jna jitze ɨ nyaj jatyáhueꞌraꞌ tɨꞌij quee aꞌyan tyináacɨꞌtyij nyaj huámuɨꞌnyij?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Aꞌɨ́ɨ puꞌuj ɨ Dios, ɨ nyaj tyéꞌtyojtziꞌreꞌ, aꞌɨ́jcɨ jitze maꞌcan jeꞌej tɨ huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ Jesús, ɨ Cɨríistuꞌ tɨ ajta tavástaraꞌ puéꞌeen. Aꞌyaa nu nyij tyiyóꞌitej nyej jaatyáhuɨɨreꞌen jeꞌej tɨ tyeetyájtoo aꞌɨ́jna ɨ Dios ɨ junyúucaa, nyajta quee nyacaꞌnyej aꞌɨ́j nu nyij jɨn putyaꞌhuɨɨreꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.