Romanos 7

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nyeꞌihuáamuaꞌ, muaꞌaj xu jamuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌyaa xu siajta tyáꞌmuaꞌreej tɨ ɨ nyúucarij aꞌyan tyéꞌijtyeꞌ tɨꞌɨj ooj júurij ɨ aꞌtɨ́j.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Ajta aꞌyájna tɨpuaꞌaj íitɨꞌ huɨchaꞌaj, aꞌyaa pu tyéꞌijtyeꞌ aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ tɨ ɨ íitɨꞌ huatyáꞌɨtzeereꞌen ɨ jucɨ́ɨn jamuán tɨꞌɨj ooj júurij, ajta tɨpuaꞌaj ɨ cɨ́naꞌraꞌan arí huámuɨꞌnyij, capu cheꞌ aꞌyan tyeꞌíityeꞌej jaꞌmej ɨ nyúucarij.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Aꞌɨ́j pu jɨn, tɨpuaꞌaj séej jamuán huatyévicheꞌen, tɨꞌɨj ooj júurij ɨ cɨ́naꞌraꞌan, juxanaꞌcɨreꞌ aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, ajta tɨpuaꞌaj ɨ cɨ́naꞌraꞌan arí huámuɨꞌnyij, aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij capu cheꞌ tyeꞌíityeꞌej taꞌmej, aj puꞌij ɨꞌríitaj jaꞌmej tɨ séej tyáataj jamuán huatyévicheꞌen.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Siajta muaꞌaj, nyeꞌihuáamuaꞌ, siatɨꞌɨj jitzán ajtyáhuiixɨj ɨ Cɨríistuꞌ aj xu sij siajta jamuán huácuij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌɨ́j xu jɨn muaꞌaj séej jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ huamuɨ́ꞌ ajta jeꞌej huatájuuriacaꞌ. Aꞌɨ́j pu jɨn ɨꞌríj tyej jaatátuiireꞌen ɨ Dios ɨ tyaj jɨn xáꞌpuɨꞌ huarɨ́j.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Jiꞌnye tyatɨꞌɨj aꞌyan tyíꞌtyechajcaꞌaj matɨꞌɨj ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyityetyúuchaꞌɨj, aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌyaa pu tyitaatyáhuɨɨ tyej tyij jáamuaꞌreej tyaj quee xáꞌpuɨꞌ rɨjcaa, aꞌɨ́j tutyij huamueꞌtɨj tyej tyij huácuiꞌnyij.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Ajta ijíij tyaj tyeríj huácuij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij tɨ néijmiꞌi jɨn tyíꞌtaꞌijtyaꞌcaꞌaj, tuꞌríj taxáahuaj séejreꞌ tyej tyij jaatyáhuɨɨreꞌen ɨ Dios aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ júuricamej tɨ jájcuaj, catu cheꞌ aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij tɨ míꞌmaꞌcan.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 ¿Nyij aꞌyan tyetyuꞌtaxájtaj tɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta jeꞌej puaꞌaj een? Catu xaa nyuꞌuj, jiꞌnye canu aꞌyan tyaꞌmuaꞌréeriajcheꞌ tyiꞌtɨ́j tɨ jeꞌej puaꞌaj een tɨpuaꞌaj quee huatyaꞌɨtzéereꞌnyijcheꞌ ityájma jimi aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta. Canu aꞌnáj jamuaꞌréeriajcheꞌ tɨ jeꞌej puaꞌaj een tɨpuaꞌaj nyetyíꞌnyacuaꞌtzaj, tɨpuaꞌaj quee aꞌyan tyinaatéꞌexaatyeꞌnyijcheꞌ aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij yee: “Capáj tyíꞌnyacuaꞌtzaj.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een aꞌíj pu jitze huóocaꞌan, tɨꞌij nye jitze jaatyátoonyij néijmiꞌi ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een. Jiꞌnye tɨpuaꞌaj quee séjreꞌej ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, capu ɨꞌríj tyaj jáamuaꞌreej tyiꞌtɨ́j tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Ajta jájcuaj ɨmuáj, nyaxáahuaj nu joꞌcháꞌcanyaꞌaj, canu tyiꞌtɨ́j muaꞌreeriacaꞌaj, ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aj puꞌij jéetzeꞌ huataséjre nye jimi aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een, aj nu nyij huamuɨ́ꞌ.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Ajta aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ tyámuaꞌ tyinaatáꞌnyijcheꞌ nyej nyij júurij náꞌraꞌnyij, aꞌyaa pu tyinoꞌxɨ́jtyej nyej nyij huámuɨꞌnyij,
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een aꞌɨ́ɨ pu náacuanamuaj nyej nyij quee jaꞌráꞌastej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij, aꞌɨ́j puꞌij jɨn ɨ nyúucarij noꞌxɨ́jtyej nyej nyij huámuɨꞌnyij.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Aꞌɨ́j pu jɨn tyámuaꞌ een aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, ajta quee tyiꞌtɨ́j jaꞌɨtziityeꞌ, néijmiꞌi pu xáꞌpuɨꞌ een.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Ajta jiꞌnye naꞌquij, ¿nyiquij aꞌɨ́jna ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een noꞌxɨ́jtyej nyej nyij huámuɨꞌnyij? Capu xaa nyuꞌuj. Aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨ huataséjreꞌen ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een, aꞌɨ́j pu jɨn aꞌɨ́jna ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een noꞌxɨ́jtyej nyej nyij aꞌɨ́jcɨ jɨn huámuɨꞌnyij, tɨꞌij ajta séeriaꞌaj jáꞌraꞌnyij tɨ jéehua huápuɨꞌɨj jeꞌej puaꞌaj huaséꞌrin ɨ Dios jimi aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Aꞌyaa tu tyáꞌmuaꞌreej tɨ ɨ nyúucarij aꞌɨ́jna jitze maꞌcan ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios, nyajta nyáaj canu uhuájcaꞌnyej, néijmiꞌi nu jɨn jahuɨɨreꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Canu yóꞌitej jeꞌej nyaj een jɨmeꞌ jɨn aꞌyan tyiꞌtyínyechaꞌɨj, jiꞌnye canu aꞌyan rɨcɨj jeꞌej nyaj tyáꞌxɨeꞌveꞌ, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨquee naꞌráanajchij, aꞌyaa nu aꞌɨ́jcɨ jɨn rɨcɨj.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ajta tɨpuaꞌaj aꞌyan nyarɨjca aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨquee naꞌráanajchij, aj nu nyij aꞌyan tyáꞌmuaꞌreeren tɨ xáꞌpuɨꞌ een aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Aꞌɨ́j nu jɨn quee cheꞌ nyáaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ aꞌyan rɨcɨj, sulu aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een ɨ tɨ úꞌsejreꞌ yunyatzájtaꞌ.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Jiꞌnye aꞌyaa nu tyáꞌmuaꞌreej yunyatzájtaꞌ, ɨ nyahueꞌraꞌ jitze tɨquee uhuájcaꞌnyej, tɨquee úꞌsejreꞌ ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een, tyij nyajta aꞌyan tyáꞌxɨeꞌveꞌ nyaj aꞌyan huárɨnyij aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ, canu pújoorej nyaj aꞌyan huárɨnyij.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Canu aꞌɨ́jcɨ jɨn aꞌyan rɨcɨj ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ ɨ tɨ naꞌráanajchij nyej nyij aꞌyan huárɨnyij, sulu aꞌɨ́j nu jɨn jeꞌej puaꞌaj rɨcɨj ɨ tɨquee naꞌráanajchij.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Arí ijíij, tɨpuaꞌaj aꞌyan nyarɨjca aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej tɨquee tyinaꞌráanajchi, canu cheꞌ nyáaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ nyaj aꞌyan rɨcɨj, sulu aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een tɨ úꞌsejreꞌ yunyatzájtaꞌ.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Aꞌyaa puꞌij tyéꞌmiteereꞌ nyaj jaxɨeꞌveꞌ nyaj xáꞌpuɨꞌ huárɨnyij, ajta canu pújoorej, jiꞌnye nye jitze pu séejreꞌ aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ɨ nyaxɨéjnyuꞌcaa nu jɨn jaxɨeꞌveꞌ nyaj jaꞌráꞌastee aꞌɨ́jcɨ ɨ Dios nyuucaaj,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 aꞌɨ́ɨ pu nyoꞌseꞌ aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een aꞌɨ́jcɨ jamuán ɨ tɨ tyíꞌijta yu nyaxɨéjnyuꞌcaa tzajtaꞌ. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een ɨ tɨ tyíꞌijta nyej jitze tɨ ajta arí naatyáajɨꞌquej.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Canu nyij cheꞌ jeꞌej tyéejtyoovej. ¿Aꞌtanyíj nɨiꞌrátoosij aꞌɨ́jna jitze ɨ nyaj jatyáhueꞌraꞌ tɨꞌij quee aꞌyan tyináacɨꞌtyij nyaj huámuɨꞌnyij?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Aꞌɨ́ɨ puꞌuj ɨ Dios, ɨ nyaj tyéꞌtyojtziꞌreꞌ, aꞌɨ́jcɨ jitze maꞌcan jeꞌej tɨ huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ Jesús, ɨ Cɨríistuꞌ tɨ ajta tavástaraꞌ puéꞌeen. Aꞌyaa nu nyij tyiyóꞌitej nyej jaatyáhuɨɨreꞌen jeꞌej tɨ tyeetyájtoo aꞌɨ́jna ɨ Dios ɨ junyúucaa, nyajta quee nyacaꞌnyej aꞌɨ́j nu nyij jɨn putyaꞌhuɨɨreꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.