Romanos 14
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs VC
1 Siataꞌaj tyámuaꞌ tyeetyéjeevej aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨquee xu jéehua tyáꞌtzaahuatyeꞌ, caxu tyéꞌihuoꞌraj jeꞌej tɨ aꞌɨ́ɨn tyiꞌtɨ́j tyojóꞌitej.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Aꞌyájna matɨꞌɨj ɨ séecan tyíꞌmuaꞌtzej tɨ ɨ Dios tyiꞌtáꞌcaa maj néijmiꞌi tyúꞌcuaꞌnyij, majta séecan ɨ maj quee tyámuaꞌ tyáꞌmuaꞌreej jeꞌej tɨ tyíꞌeen ɨ Dios jimi, aꞌɨ́j muꞌuj tyíꞌcuaꞌcaa ɨ tɨ tyeꞌejnyéj a chóotaꞌ.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Aꞌyaa puꞌij, aꞌɨ́jna ɨ tɨ néijmiꞌi tyíꞌcuaꞌcaa, cheꞌ quee aꞌyan tyáꞌxaahuataj aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨquee néijmiꞌi tyíꞌcuaꞌcaa, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨquee néijmiꞌi tyíꞌcuaꞌcaa, cheꞌ quee ajta jeꞌej tyáꞌxajta aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ néijmiꞌi tyíꞌcuaꞌcaa, jiꞌnye Dios pu arí jaataxɨéꞌvej.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 ¿Aꞌtanyíj muáaj papuéꞌeen pej pij jeꞌej puaꞌaj tyáꞌxajta aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ séej jimi tyíꞌhuɨɨreꞌ? Tɨpuaꞌaj tyámuaꞌ huárɨnyij nusu quee, aꞌɨ́ɨ puꞌuj jamuaꞌreej ɨ tɨ tyéꞌijtyeꞌ. Ajta aꞌɨ́ɨ pu tyámuaꞌ tyuꞌtyáꞌɨtzeereꞌej, jiꞌnye tavástaraꞌ pu jaayíꞌtɨn tɨꞌij tyámuaꞌ jáaꞌuurej.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Ajtáhuaꞌaj aꞌyájna, séecan pu aꞌyan tyéꞌmiteerasteꞌ tɨ séej xɨcáj tyaꞌtácaj tɨ jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ ɨ Dios jimi, quee máaj séecan xɨcáaraꞌ jitze, majta séecan aꞌyan tyíꞌmuaꞌtzej tɨ juxaꞌaj naꞌaj tyiꞌtápuaapuaꞌrej néijmiꞌi ɨ xɨcáj. Aꞌyaa mu mij jujɨ́ɨmuaꞌaj tyámuaꞌ naa tyáꞌmuaꞌreej tyiꞌtɨ́j maj jitzán tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Aꞌɨ́jna ɨ tɨ aꞌyan tyéꞌmiteerasteꞌ tɨ séej ɨ xɨcáaraꞌ jitze jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ, aꞌyaa pu aꞌɨ́jna jɨn tyeetyátzaahuatyeꞌsij ɨ tavástaraꞌ. Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ néijmiꞌi tyíꞌcuaꞌcaa, aꞌyaa pu ajta rɨcɨj ɨ tavástaraꞌ jimi, ajta aꞌɨ́jna jɨn tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, ajta ɨ tɨquee néijmiꞌi tyíꞌcuaꞌcaa, aꞌyaa pu ajta aꞌɨ́jna jɨn tyíꞌcuaꞌcaa ɨ tavástaraꞌ jimi, ajta pu aꞌɨ́jna jɨn tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Néijmiꞌi tyatɨꞌɨj tyanaꞌaj puaꞌmáj yan séejreꞌ capu aꞌtɨ́j jusɨ́ɨj júurij, capu ajta aꞌyan tyíꞌmuɨꞌnyij jeꞌej tɨ jusɨ́ɨj tyaꞌajxɨéꞌviꞌraꞌ.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Tɨpuaꞌaj tyajúurij, aꞌyaa tu tyíꞌtyajuurij tyej tyij tavástaraꞌ huatyáhuɨɨreꞌen, naꞌríij táacuiꞌnyij, aꞌyaa tu tyajta tyíꞌtyacuiꞌnyij tavástaraꞌ jitze maꞌcan. Aꞌɨ́j pu jɨn tɨpuaꞌaj tyajúurij nusu táacuiꞌnyij, tavástaraꞌ tu jitze ajtyámaꞌcan.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Cɨríistuꞌ tajitzé maꞌcan huamuɨ́ꞌ, ajta jeꞌen huatájuuriacaꞌ tɨꞌij huaꞌ vástaraꞌ pueꞌéenyeꞌej táꞌraꞌnyij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj meríj huácuij, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ maj júurij.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 ¿Jiꞌnye pej pij muáaj jeꞌej puaꞌaj tyáꞌxaj aꞌihuáaraꞌ? ¿Jiꞌnye pej pij pajta tyáꞌxaahuaj? Néijmiꞌi tu huatátasejrataj ɨ Dios jimi, taꞌaj ij aꞌɨ́ɨn toꞌxɨ́jtyeꞌen ityájma.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Jiꞌnye aꞌyaa pu tyáꞌxaj ɨ yuꞌxarij jitze tɨjɨn:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Aꞌɨ́j tu jɨn néijmiꞌi aꞌyan tyaataxájta ɨ Dios jimi jeꞌej tyaj tyiꞌtɨ́j jɨn huarɨ́j.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Aꞌɨ́j pu jɨn tyicheꞌ quee tajɨ́ɨmuaꞌaj jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtaxajtaj. Sulu tyicheꞌ tyámuaꞌ huátaꞌuurej tɨꞌij quee sɨ́ɨj taꞌihuáaraꞌ tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen, nusu yóꞌrɨeenyij ɨ tɨ jɨn tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Tyámuaꞌ nu nyáaj tyáꞌmuaꞌreej tɨquee tyiꞌtɨ́j séejreꞌ tɨ jeꞌej puaꞌaj tyúꞌuurej, nyáaj nu tyáꞌtzaahuatyeꞌ ɨ Jesús jimi tɨ tavástaraꞌ puéꞌeen. Ajta tɨpuaꞌaj sɨ́ɨj aꞌyan tyíꞌmuaꞌajcaj tɨ jeꞌej puaꞌaj tyúꞌuurej, aꞌɨ́j pu jimi quee tyámuaꞌ éenyeꞌej jaꞌmej.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Ajta tɨpuaꞌaj aꞌɨ́jna jɨmeꞌ jeꞌej paj muáaj tyiꞌtɨ́j tyíꞌcuaꞌcaa jeꞌej puaꞌaj tyoꞌtóomuaꞌtyij aꞌihuáaraꞌ, aꞌɨ́j paj jɨn quee cheꞌ jaxɨeꞌveꞌ aꞌihuáaraꞌ. Cheꞌ quee aꞌcueráj jɨn joꞌhuɨ́ꞌtzɨꞌɨn jaꞌihuáaraꞌ, jiꞌnye Cɨríistuꞌ puꞌríj jitzán maꞌcan huamuɨ́ꞌ.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Caxu sij tyiꞌtáꞌcareꞌen tɨ jeꞌej puaꞌaj tyúꞌrɨnyij ɨ tɨ naa tyíꞌeen jaꞌmua jimi.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Jiꞌnye aꞌájna joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj, capu aꞌɨ́ɨn juxɨeꞌveꞌ jeꞌej tyaj tyiꞌtɨ́j tyíꞌcuaꞌcaa nusu jeꞌej tyaj tyíꞌtyeyaꞌcaa, sulu tyej tyámuaꞌ tyíꞌtyechajcaj, tatatyámuaꞌveꞌej aꞌɨ́jna jitze maꞌcan ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Aꞌɨ́jna ɨ tɨ aꞌyan tyáꞌhuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ, tyámuaꞌ pu tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, majta ɨ tyeɨ́tyee aꞌyaa mu tyáꞌmuaꞌreeren tɨ aꞌɨ́ɨn tyámuaꞌ tyíꞌtyevij.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Aꞌɨ́j pu jɨn tyicheꞌ aꞌyan tyityeetyátacaꞌnyej tyej tyij tyámuaꞌ tyiꞌtyítachaꞌɨɨj, ajta tyej tyij tajɨ́ɨmuaꞌaj huatyátahuɨɨreꞌen.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Caxu yóꞌjɨpuan ɨ muárɨeꞌriaꞌraꞌ ɨ Dios aꞌɨ́jna jɨmeꞌ jeꞌej siaj tyiꞌtɨ́j tyíꞌcuaꞌcaa. Jiꞌnye néijmiꞌi pu ɨ cueꞌráj tyámuaꞌ tyíꞌeen, aꞌɨ́ɨ puꞌuj quee xáꞌpuɨꞌ tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j puáacuaꞌnyij tɨ séej jimi jeꞌej puaꞌaj een, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu yoꞌrɨésij ɨ tɨ jɨn tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Aꞌɨ́j pu jɨn jéetzeꞌ tyámuaꞌ siaj quee hueꞌraꞌaj cuaꞌajcaj, naꞌríij siaj nahuáj yaꞌcaj, siajta quee tyiꞌtɨ́j jeꞌej uuriaj tɨꞌij quee sɨ́ɨj jáꞌmuaꞌihuaaraꞌ tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Aꞌɨ́jna ɨ paj jɨn tyáꞌtzaahuatyeꞌ, aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ paj aꞌɨ́jna jɨn tyámuaꞌ eenyeꞌ ɨ Dios jimi. Cheꞌ huatóotyamuaꞌveꞌen aꞌɨ́jna ɨ tɨquee jumuaꞌtzíiraꞌaj jɨn óoxɨjtyeꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j jɨn rɨcɨj.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Ajta ɨ tɨquee tyámuaꞌ tyáꞌmuaꞌreej tɨ aꞌyan tyíꞌxaꞌpuɨꞌ tɨ tyiꞌtɨ́j huácuaꞌnyij, ajta jeꞌen jáacuaꞌnyij aꞌɨ́j pu jɨn jeꞌej puaꞌaj tyoꞌtóomuaꞌsij, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu quee tyáꞌtzaahuatyeꞌ tyíꞌcuaꞌ, ajta tyiꞌtɨ́j tɨnaꞌaj tɨ jɨn aꞌtɨ́j aꞌyan rɨjcaj quee tyámuaꞌ tyáꞌtzaahuatyeꞌej, aꞌɨ́j pu jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌej ɨ Dios jimi.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.