Mateus 20

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ’Aꞌyaa pu tyíꞌrɨnyacaa aꞌájna joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj, tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ úuvaj huahuástej, tapuáꞌrisimaꞌcaj pu iirájraa tɨꞌij aꞌtyán huatáꞌinyeen mej mij tyuꞌmuárɨeꞌen joꞌtɨj tyajáꞌhuasteꞌ.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Aꞌyaa puꞌij tyihuoꞌxáꞌpuɨꞌɨntariꞌriꞌ tɨ aꞌyan tyihuoꞌnájchityeꞌen aꞌchu séej túmii jɨmeꞌ, tɨꞌquij huoꞌtaꞌítyacaꞌ maj jóꞌcɨɨnyej joꞌtɨj jaꞌhuiityiꞌ ɨ úuvaj.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Ajtáhuaꞌaj pu iirájraa aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j aꞌtzáaj jéꞌtaꞌ huatyamáꞌcaj ɨ xɨcáj, séecan pu ajtáhuaꞌaj huátyoj aꞌájna joꞌmaj jóosoꞌpii, camu tyiꞌtɨ́j muarɨeꞌcaꞌaj.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Aꞌyaa puꞌij tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn: “Séricuj siajta muaꞌaj, siataꞌaj utyojoꞌváꞌmuarɨeꞌen jóꞌnyaj úuvaj joꞌhuástej, aꞌyaa nu tyajaꞌmuanajchityeꞌej aꞌchu tɨ aꞌyan tyaꞌráanajchi.” Matɨꞌɨj mij ujóꞌjuꞌ.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j, ajtáhuaꞌaj pu iirájraa aꞌtzáaj tacuaríixpuaj, ajtáhuaꞌaj tɨꞌɨj arí avéjriꞌ camaꞌcaj ɨ xɨcáj, aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj huarɨ́j.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Ajtáhuaꞌaj pu iirájraa tɨꞌɨj arí ancarutyísimaꞌcaj ɨ xɨcáj, ajtáhuaꞌaj pu séecan huátyoj ɨ maj ajoꞌtyúꞌuucaꞌaj joꞌmaj jóosoꞌpii. Aꞌyaa pu tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn: “¿Jiꞌnye een jɨn siaꞌyan huatyuꞌuj tɨꞌɨj naꞌaj íiyaꞌ ɨmuáj?”
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Aꞌyaa mu tyityaatanyúj tɨjɨn: “Capu aꞌtɨ́j maꞌ tajáꞌinyej.” Aꞌyaa puꞌij tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn: “Séricuj siajta muaꞌaj, siataꞌaj tyojoꞌváꞌmuarɨeꞌen jóꞌnyaj úuvaj joꞌhuástej.”
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 ’Tɨꞌɨj huatyéchumuaꞌriacaꞌ, aj puꞌij jaatajé ɨ tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ ɨ maj tyíꞌmuɨjhuacaa, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Uhuojoꞌtájee ɨ maj tyíꞌmuarɨeꞌ pataꞌaj tyihuoꞌnájchityeꞌen, aꞌɨ́ɨjma paj anaquéej tyuꞌnájchityeꞌen ɨ maj chúmuaꞌ ɨmuáj ajoꞌréꞌnyej, pajta huaꞌantyityájtɨreꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj anaquéej ajoꞌréꞌnyej.”
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Aj mu mij aꞌɨ́ɨmaj ajeꞌréꞌnyej ɨ maj aꞌtzáaj ɨmuáj huatyóohuij tɨꞌɨj arí ancarutyísimaꞌcaj ɨ xɨcáj, aj puꞌij tyihuoꞌnájchij séej ajta séej túmii jɨmeꞌ.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Tɨꞌquij taꞌij aꞌɨ́ɨjma huacɨꞌɨj maj tyiꞌhuóonajchityeꞌen ɨ maj anaquéej huatyóohuij, aꞌyaa mu mij aꞌɨ́ɨmaj tyíꞌmuaꞌajcaj tɨ jéetzeꞌ tyihuáꞌnajchityeꞌen aꞌɨ́ɨjma, ajta quee aꞌyan tyuꞌrɨ́j, jiꞌnye aꞌyaa mu chaꞌtaj manaꞌaj tyiꞌhuóonajchi séej túmii jɨmeꞌ.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Matɨꞌɨj tyiꞌhuoonáachityeꞌej, aj mu mij huatyóohuij maj jeꞌej tyiꞌriáꞌmuaꞌtyij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ tɨ tyichuéj,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 aꞌyaa mu mij tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee íiyaꞌtaj huatyóohuij, séej ooraj muꞌuj tyuꞌmuárɨej, pajta muáaj, aꞌyaa paj chaꞌtaj panaꞌaj tyihuoꞌnájchij patɨꞌɨj ityájma, tyajta ityáj tyetyaꞌráꞌastej séej xɨcáj tyej tyuꞌmuárɨej tɨꞌɨj naꞌaj tyeꞌriáꞌxɨriacaꞌ.”
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jaꞌaꞌrij ɨ úuvaj aꞌyaa pu séej tyuꞌtéꞌexaaj ɨ tɨ anaquéej huatyóochej tɨjɨn: “Cásɨꞌ nyaꞌ amíincuj, canu jeꞌej puaꞌaj muaꞌuurej. ¿Nyiquij pequee aꞌyan tyuꞌtáꞌ muaꞌ nyuucaaj jɨmeꞌ paj tyuꞌmuárɨeꞌen séej túmii jɨmeꞌ?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Maꞌcuíj ancuriáaꞌ ɨ paj jaamuéꞌtɨj, pajta jóꞌraꞌnyij. Tɨpuaꞌaj nyáaj aꞌyan nyetyáꞌxɨeꞌvaꞌaj nyaj aꞌyan chaꞌtaj nyanaꞌaj tyimuaanájchityeꞌen nyatɨꞌɨj tyaanájchi aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ aꞌtzáaj ɨmuáj huatyóochej tɨꞌɨj arí aancárutyij ɨ xɨcáj,
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 aꞌɨ́j nu jɨn aꞌyan tyaꞌajxɨéꞌviꞌraꞌ nyaj aꞌyan huárɨnyij jeꞌej nyaj tyáꞌxɨeꞌveꞌ aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ nyaj túmii. ¿Caꞌ jeꞌej puaꞌaj muaꞌasej aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ nyaj tyámuaꞌ tyíꞌtyevij?”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Aꞌɨ́j pu jɨn, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj ijíij aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj uvéꞌtyajtɨj, aꞌɨ́ɨ mu anáraꞌsij, majta ɨ maj ijíij aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj anáatyij, aꞌɨ́ɨ mu uvéꞌtyajtɨrij.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Tɨꞌɨj ɨ Jesús arí aꞌáa joomáꞌcaj aꞌájna a Jerusalén, aꞌɨ́ɨ pu jujɨ́meꞌ huoꞌtajé aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 —Tuꞌríj aꞌáa joꞌréꞌnyesij a Jerusalén, joꞌtɨj joꞌtátuiiriꞌhuaj aꞌɨ́jna ɨ tɨ ajta tyévij jitze huanɨeꞌhuacaꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tyíꞌijta ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, ajta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze, aꞌɨ́ɨ mu tyuꞌtáꞌsij mej mij jaajéꞌcaj,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 majta aꞌɨ́ɨjma huatátuiireꞌsij ɨ maj séej chuéj japua jáꞌmaꞌcan mej mij jaatyáxaahuataj, majta jaatyávaxɨꞌɨj, majta jeꞌen jóꞌtateesij ɨ cúruuj jitze, ajta huéeicaj xɨcáj jitze huatájuuritaj.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ajta aꞌɨ́jna ɨ huaꞌ náanaj aꞌɨ́jna yojmuaꞌ ɨ Zebedeo, huaꞌ jamuán ɨ juyójmuaꞌ, aꞌɨ́ɨ pu ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ Jesús jimi ajta jeꞌen tyítunutacaꞌ tɨꞌij tyiꞌtɨ́j jaatáhuaviij.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Jesús pu aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Jesús pu aꞌyan pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Matɨꞌɨj ɨ séecan ɨ maj tamuáamuataꞌ aráꞌasej jáanamuajriꞌ, jéehua mu huatanyínyuꞌcacucaꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj huaꞌpuaj.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Aj puꞌij ɨ Jesús huoꞌtajé néijmiꞌcaa, tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ajta muaꞌajmaj jimi capu juxɨeꞌveꞌ tɨ aꞌyan tyíꞌeenyeꞌ. Sulu aꞌɨ́jna ɨ tɨ jaxɨeꞌveꞌ tɨ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyávaacaj, cheꞌ aꞌɨ́ɨn huoꞌtyáhuɨɨreꞌen ɨ séecan,
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jaxɨeꞌveꞌ tɨ tyeꞌentyájrutyej aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ tɨ jéetzeꞌ veꞌéj, cheꞌ aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌ ɨ tɨ caꞌnyéjrij jɨn tyíꞌijtyiꞌreꞌ.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ ajta tyévij jitze huanɨeꞌhuacaꞌ, capu aꞌɨ́jna jɨn mujoꞌvéꞌmej mej mij jaatyáhuɨɨreꞌen, sulu taꞌaj huoꞌtyáhuɨɨreꞌen ɨ séecan, ajta huaꞌ jitze maꞌcan huámuɨꞌnyij, tɨꞌij muiꞌcaa huáhuɨɨreꞌen.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj iiráacɨj aꞌájna a Jericó, jéehua mu tyeɨ́tyee jamuán jóꞌjuꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Majta huaꞌpuaj ɨ maj aracúcuꞌnyijmee aꞌáa mu jeꞌtyétyaꞌcaꞌaj véjriꞌ ɨ juyéj jitze, matɨꞌɨj jáanamuajriꞌ tɨ ɨ Jesús ajaꞌváꞌmaꞌcaꞌaj, aꞌyaa mu tyityeetyejíihuajraa tɨjɨn:
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Majta ɨ tyeɨ́tyee, aꞌɨ́ɨ mu huaꞌajtyáꞌxɨj, majta huoꞌtáꞌijmuejriꞌ mej mij huatyáapuaꞌrej, majta aꞌɨ́ɨmaj jéetzeꞌ mu caꞌnyíin jɨn huatyejíihuajra aꞌyaa mu tɨjɨn:
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Aj puꞌij Jesús oocháxɨj, ajta huoꞌtajé aꞌɨ́ɨjma ɨ maj aracúcuꞌnyijmee, tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Aꞌyaa mu tyityaatanyúj tɨjɨn:
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Aj puꞌij Jesús huaꞌancuꞌvajxɨ, ajta jeꞌen huaꞌrámuarɨeꞌxɨj ɨ huaꞌjɨꞌsij jitze. Tɨꞌɨj huaꞌrámuarɨeꞌxɨj aj mu mij huarúj, matɨꞌɨj mij atanyéenyeꞌrij muáꞌraa, aj mu mij jamuán joꞌcɨ́j.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.