Lucas 8
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVI
1 Tɨꞌɨj aꞌyan tyuꞌrɨ́j, Jesús pu aꞌáa joꞌcháꞌcanyaꞌaj muiꞌcaquéj ɨ chájtaꞌnaj jitze, huaꞌixáatyaꞌaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios. Aꞌɨ́ɨ mu majta jamuán huajúꞌcaꞌaj ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 séecan mu majta úucaa jamuán huajúꞌcaꞌaj ɨ Jesús tɨ tyihuóꞌhuaa ɨ maj tyiyáaruꞌuj huaꞌ tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj. Aꞌɨ́ɨ pu sɨ́ɨj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen aꞌɨ́jna ɨ Maríia, ɨ maj aꞌyan jatamuáꞌmuaj tɨjɨn Magdala tɨ jáꞌmaꞌcan, ɨ maj jitzán iiráacɨj ɨ tyiyáaruꞌuj ɨ maj aráahuaꞌpuaj aráꞌasej,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 aꞌɨ́ɨ pu ajta huaꞌ jamuán huamaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Juana, ɨ tɨ ɨ́raꞌraꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Cuza, ɨ tɨ tyiꞌtyéjvee ɨ Herodes jimi, ajta aꞌɨ́jna ɨ Susana, majtáhuaꞌaj séecan maj majta huáꞌhuɨɨriaꞌcaꞌaj tyiꞌtɨ́j maj tyíꞌchaꞌɨɨcaꞌaj jɨmeꞌ.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Mueꞌtɨ́j mu ɨ tyeɨ́tyee jaꞌráacɨj ɨ séej chájtaꞌnaj jitze majta séej, mej mij jaaséj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aj mu mij jéehua tyúusɨɨj ɨ tyeɨ́tyee. Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyihuaꞌajmuáꞌtyej séej nyúucarij jɨmeꞌ aꞌyan tɨjɨn:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —Aꞌtɨ́j tɨ tyíꞌhuastee pu aꞌáa joꞌmej joꞌtɨj tyajáꞌhuasteꞌ. Ajta tɨꞌɨj tyiꞌhuástyaꞌcaj, séecan pu ɨ ímueꞌrij juyéj jitze huavatzɨ́ɨjraa, matɨꞌɨj mij ɨ tyeɨ́tyee japuan huahuíistɨraa, majta ɨ pínaꞌsee mu jaaréꞌjeꞌpuj.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ajta séecan ɨ ímueꞌrij aꞌáa pu joꞌvatzɨ́ɨjraa ɨ tyetyéj tzajtaꞌ, ajta tɨꞌɨj ajnyáxɨ aj puꞌij huariáꞌtaj ɨ xɨcáj jɨmeꞌ, jiꞌnye capu huaréenajyiꞌcaa.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ajta séecan ɨ ímueꞌrij tzícareꞌej pu tzajtaꞌ huavatzɨ́ɨjraa, aj puꞌij ɨ tzícareꞌej huahuásej jamuán ɨ ímueꞌrij, capu jaatáꞌ tɨꞌij ajnyáxɨꞌɨn ɨ ímueꞌrij.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ajta séecan ɨ ímueꞌrij, aꞌáa pu joꞌvatzɨ́ɨjraa joꞌtɨj joꞌjɨ́ꞌreꞌen ɨ chuéj, néijmiꞌi pu ajnyéj, tɨꞌquij huácɨɨriacaꞌ, aꞌyaa pu jéetzeꞌ tyeꞌrájraa quee ɨ tɨ jaahuástej.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, aꞌyaa mu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ jeꞌej tɨ huatóomuaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ jaataxájtacaꞌ.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 ’Aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ nyaj jaataxájtacaꞌ aꞌyaa pu huatóomuaꞌaj tɨjɨn: Aꞌɨ́jna ɨ ímueꞌrij, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios,
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ huavatzɨ́ɨjraa ɨ juyéj jitze, aꞌyaa pu een matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj janamuaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ajta jeꞌen ɨ tyiyáaruꞌ mujoꞌvaꞌmaꞌaj jaꞌmej aꞌɨ́ɨ puꞌij huáariꞌraj ɨ nyúucarij tɨ arí huaꞌtzajtaꞌ huatyáꞌɨtzee, mej mij quee tyáꞌantzaahuatyeꞌen, ajta tɨꞌij quee Dios huaꞌ japua huatányuunyij.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyetyéj tzajtaꞌ huavatzɨ́ɨjraa, aꞌyaa pu een matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jutyamuaꞌveꞌej jaꞌancuriáaꞌ ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ajta camu jéehua tyéꞌviicueꞌ, aꞌtzúj mu áꞌtyeeren maj tyáꞌtzaahuatyeꞌ, ajta tɨꞌɨjta atyojoꞌréꞌnyej aꞌájna xɨcáaraꞌ maj jitzán jajpuéjtzij, camu tyoꞌtáviicueꞌraj sulu jiyeꞌtzín mu yoꞌhuáꞌxɨj.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ajta ɨ ímueꞌrij tɨ tzícareꞌej tzajtaꞌ huavatzɨ́ɨjraa, aꞌyaa pu een matɨꞌɨj ɨ maj janamuaj ɨ nyúucarij, ajta aꞌɨ́ɨ pu huáꞌmueꞌtɨj íiyan tɨ tyíꞌsejreꞌ ɨ cháanacaj japua, aꞌɨ́jna ɨ maj jéehua tyiꞌijchaꞌɨ́ɨj, nusu ɨ tɨ naa tyuꞌséꞌrin, aꞌɨ́j mu jɨn quee aróoꞌastee maj tyámuaꞌ eenyeꞌ ɨ Dios jimi.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Ajta aꞌɨ́jna ɨ ímueꞌrij tɨ aꞌáa joꞌvatzɨ́ɨjraa ɨ chuéj japua joꞌtɨj joꞌjɨ́ꞌreꞌen, aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj tyámuaꞌ een ɨ jutzájtaꞌ, majta juxɨéꞌviꞌraꞌ jɨn janamuaj majta aꞌyan rɨcɨj jeꞌej tɨ tyéꞌijta ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, aꞌyaa mu mij jéehua tyuꞌtyáhuɨɨreꞌsij ɨ Dios jimi.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 ’Capu aꞌtɨ́j jaꞌantyítɨeeraj ɨ tɨéj taꞌaj ij tyiꞌtɨ́j jɨn jaꞌváꞌnaj, nusu tɨꞌij utáatzij jityej yeꞌrájchetyij, sulu áan pu ɨmuáj yoꞌojchesij, mej mij atanyéjnyeꞌrij ɨ maj utyáruꞌpij.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj quee tyiꞌtɨ́j tyíꞌsejreꞌ tɨ jusén jɨn avíitziꞌhuaj jaꞌmej, capu ajta jusén jɨn avíitziꞌhuaj jaꞌmej jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j tyíꞌmuaꞌreej ɨ tyeɨ́tyee.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 ’Aꞌyaa puꞌij, tyámuaꞌ xu tyuꞌnamuaj, jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyiꞌtɨ́j tyíchaꞌɨj, Dios pu jéetzeꞌ tyaataꞌsij, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ quee tyiꞌtɨ́j tyíchaꞌɨj, Dios pu jáariꞌraj aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ aꞌyan tyéꞌmiteerasteꞌ tɨ jájchaꞌɨj.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 ’Aꞌɨ́jna ɨ náanajraꞌ ɨ Jesús majta ihuáamuaꞌmuaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu ajeꞌréꞌnyej joꞌtɨj aꞌɨ́ɨn joꞌtyávaacaꞌaj, ajta capu huatáɨꞌriitariacaꞌ maj ajtyáxɨɨrej aꞌɨ́jcɨ jimi, jiꞌnye jéehua mu ɨ tyeɨ́tyee ajaꞌtyúusɨɨriaꞌcaꞌaj.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Aꞌtɨ́j pu aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨjɨn:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Séej xɨcáaraꞌ jitze, Jesús pu atyájraa ɨ báarcuj jitze majta aꞌɨ́ɨmaj jamuán ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj, aꞌyaa puꞌij tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 móocheꞌ mu jájtyij japua huajuꞌcaj, tɨꞌɨj ɨ Jesús huatácuj. Aj puꞌij caꞌnyíin jɨn huatáꞌaacariacaꞌ, ajta jéehua atyáxɨjrihuaꞌaj ɨ jájtyij ɨ báarcuj jitze, muꞌríj tɨn ajoꞌcárutyisimaꞌaj.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Aj mu mij ɨ maj jamuán huacɨ́j jaajɨ́stej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aꞌyaa mu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Aj puꞌij téꞌej aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j tɨjɨn:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Matɨꞌɨj antacɨ́j aꞌáa mu jaꞌráꞌaj aꞌáa tɨ huatacaꞌaj a Gadara, után jitze pujmuaꞌ tɨ jáꞌsejreꞌ aꞌájna a Galileea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Tɨꞌɨj ɨ Jesús eetáraj ɨ báarcuj jitze, aj puꞌij sɨ́ɨj jaꞌantyinájchacaꞌ ɨ tyévij tɨ tyiyáaruꞌ tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ puꞌij ajtyáxɨɨriacaꞌ. Puꞌríj áꞌtyeeviꞌcaꞌaj tɨquee tyíꞌchajcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j, capu ajta chiꞌij tzajtaꞌ chajcaꞌaj, sulu aꞌáa pu jáꞌchajcaꞌaj joꞌmaj muɨꞌchítyee jáꞌavaꞌtacaa.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Tɨꞌɨj jaaséej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aꞌáa pu véjriꞌ jimi tyítunutacaꞌ, aꞌyan tyiꞌjíihuaj tɨjɨn:
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ, jiꞌnye Jesús pu jaataꞌíj ɨ tyiyáaruꞌ tɨ iirájraꞌnyij ɨ tyévij jitze. Mueꞌtɨ́j mu tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj ɨ tyiyáaruꞌuj aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌtɨ́j, majta ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj aꞌáa jáꞌchajcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu jaꞌnájɨꞌquihuaꞌaj muácaꞌraꞌan jitze, majta ɨcájraꞌan jitze cadéenaj jɨmeꞌ, majta jaatyáꞌavaataj, ajta aꞌɨ́jna ɨ tyévij, aꞌɨ́ɨ pu jajtzáꞌnaꞌaj ɨ cadéenaj, ajta maꞌúrutyij joꞌtɨj quee jaꞌ tyiꞌtɨ́j.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Jesús puꞌij aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 aꞌɨ́ɨ mu mij ɨ tyiyáaruꞌuj aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨquee huoꞌtaꞌítyej joꞌmaj jáꞌnamiꞌ ɨ tyiyáaruꞌuj.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Majta a véjriꞌ jéehua ɨ tuíixuj joꞌtyúꞌuucaꞌaj, aꞌáa mu tyojóohuɨɨracaꞌaj ɨ jɨríj jitze, aꞌɨ́ɨ mu mij ɨ tyiyáaruꞌuj aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ huoꞌtáꞌan mej mij tuíixuj tzajtaꞌ utyájrutyej, aj puꞌij Jesús huoꞌtaꞌ.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Matɨꞌɨj mij iiráacɨj ɨ tyévij tzajtaꞌ, majta jeꞌen ɨ tuíixuj tzajtaꞌ utyájrupij, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ tuíixuj mu joꞌhuáachajraa, matɨꞌɨj mij ancáavatzɨj joꞌtɨj jaꞌancátyee, aj mu mij jáataꞌ atyáavatzɨj aꞌáa mu atyájcuii.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌchaꞌɨɨcaꞌaj ɨ tuíixuj, matɨꞌɨj jaaséej jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j, aꞌɨ́ɨ mu joꞌhuáachajraa, matɨꞌɨj mij chájtaꞌ tyojoꞌtaxájtacaꞌ, majta néijmiꞌqueꞌ joꞌmaj joꞌcháatɨmee.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Matɨꞌɨj mij ɨ tyeɨ́tyee ajeꞌréꞌnyej mej mij jaaséj jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j. Matɨꞌɨj aꞌáa joꞌréꞌnyej joꞌtɨj ɨ Jesús joꞌtyávaacaꞌaj, aꞌáa mu yóꞌtyoo aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌtɨ́j ɨ maj jitzán iiráacɨj ɨ tyiyáaruꞌuj, aꞌáa pu joꞌtácatyii ajta arí tyíꞌchajcaꞌaj, capu cheꞌ jutɨmueꞌracaꞌaj, aj mu mij tyuꞌtátzɨɨn.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jaaséej, aꞌɨ́ɨ mu huoꞌtéꞌexaa ɨ tyeɨ́tyee jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyáahuaj aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌtɨ́j tyiyáaruꞌuj maj tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Matɨꞌɨj mij néijmiꞌi ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj aꞌáa joꞌcháatɨmaꞌcaa aꞌájna a Gadara, aꞌɨ́ɨ mu jaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ jóꞌraꞌnyij, jiꞌnye jéehua mu tyuꞌtátzɨɨn. Aꞌɨ́j pu jɨn Jesús atyájraa ɨ báarcuj jitze, tɨꞌquij jóꞌraa.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ajta aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j ɨ maj tyiyáaruꞌuj tzajtaꞌ iiráacɨj, jéehua pu jaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ jaatáꞌan tɨ jamuán jóꞌraꞌnyij, ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyaataꞌíj tɨ aꞌáa joꞌtyáꞌɨtzeereꞌen, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 —Huariáꞌraꞌ joꞌpaj jaꞌchej, pej pij néijmiꞌi huoꞌtéꞌexaatyeꞌen jeꞌej tɨ ɨ Dios tyúꞌruuj a jimi.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Tɨꞌɨj ɨ Jesús huariáꞌraa után jitze pujmuaꞌ, tyámuaꞌ mu naa ɨ tyeɨ́tyee tyetyéejej muutyámuaꞌvaꞌaj, jiꞌnye néijmiꞌi mu jachoꞌvaꞌcaꞌaj.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Aj puꞌij sɨ́ɨj ajeꞌréꞌnyej tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Jairo, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyíꞌijtacaꞌaj u tyeyúuj tzajtaꞌ. Aꞌɨ́ɨ puꞌij Jesús jimi tyítunutacaꞌ, ajta aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ aꞌáa joꞌréꞌnyej joꞌtɨj jaꞌchej,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 jiꞌnye séej puꞌuj tyiyójcaꞌaj íitacan, tɨ aꞌyan tyéejchaꞌɨɨcaꞌaj aꞌchu tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj nyinyiꞌraꞌaj, ajta arí áꞌmeꞌriajcaꞌaj.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ajta huaꞌ tzajtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee íitɨꞌ pu aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj tɨ arí tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj nyinyiꞌraꞌaj áꞌtyeej tɨ tyíꞌcuiꞌ aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ anányinyicaꞌaj ɨ xúureꞌej, ajta arí néijmiꞌi jɨn tyajaꞌhuóorɨeecaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ huóoꞌijtacaꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tyíꞌhuaꞌtacaa, ajta capu aꞌtɨ́j jaayíꞌtɨhuaꞌaj tɨ tyáahuaatyeꞌen.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Tɨꞌquij aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ huáritaꞌ ajoꞌréꞌnyej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aj puꞌij jaꞌajtamuárɨej ɨ máancajraꞌan jitze, tɨꞌɨj aꞌyan huarɨ́j aj puꞌij huatyápuaꞌriacaꞌ ɨ tɨ anányinyicaꞌaj ɨ xúureꞌej.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Tɨꞌquij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ajta aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, aꞌɨ́ɨ pu jáamuaꞌreeriꞌ tɨ quee ɨꞌriitacaꞌaj tɨ huatyóoꞌavaaj, aj puꞌij ajeꞌréꞌnyej juviváaj, tɨꞌquij tyítunutacaꞌ jimi ɨ Jesús. Aꞌyaa puꞌij néijmiꞌi tyuꞌtaxájtacaꞌ jeꞌej tɨ een jɨmeꞌ tyaꞌajtamuárɨej, ajta jeꞌej tɨꞌij tyuꞌrúj.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jesús puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Óocheꞌ pu tyiꞌxáatacaj aꞌɨ́jna ɨ Jesús, tɨꞌɨj sɨ́ɨj ajeꞌréꞌnyej tɨ huaꞌ jitze ajtyámaꞌcan ɨ maj aꞌáa jaꞌchej ɨ Jairo jamuán, aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyíꞌijta ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, aꞌyaa puꞌij tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ajta ɨ Jesús tɨꞌɨj aꞌyan tyáanamuajriꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Jairo tɨjɨn:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Matɨꞌɨj aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌtɨj ɨ Jairo jaꞌchej, capu huoꞌtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee maj aꞌúun joꞌtyájrutyej u chiꞌtáj, aꞌɨ́ɨjma puꞌuj huatáꞌ ɨ Pedro, ajta ɨ Juan, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ huásimuaꞌmuaꞌ ɨ tɨ huamuɨ́ꞌ.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Néijmiꞌi mu ɨ tyeɨ́tyee juyiinyacaꞌaj majta juxaamuɨjrityaꞌcaꞌaj, ajta aꞌɨ́jna ɨ Jesús, aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Néijmiꞌi mu jaatyaꞌatzájraa, jiꞌnye máamuaꞌreeriacaꞌaj tɨjɨn huamuɨ́ꞌ.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Aj puꞌij ɨ Jesús jajvíꞌ ɨ muácaꞌraꞌan jitze, ajta caꞌnyíin jɨn aꞌyan tyaatajé tɨjɨn:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Tɨꞌquij aꞌɨ́ɨn huatájuuriacaꞌ, ajta jeꞌen ájchej, ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyihuoꞌtaꞌíj ɨ huásimuaꞌmuaꞌ mej mij tyáacueꞌtyej.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Jéehua mu jeꞌej tyityoꞌtóomuajtyacaꞌ ɨ huásimuaꞌmuaꞌ, ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyihuoꞌtáꞌijmuejriꞌ maj quee aꞌtɨ́j ixaatyeꞌej jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.