Lucas 8

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tɨꞌɨj aꞌyan tyuꞌrɨ́j, Jesús pu aꞌáa joꞌcháꞌcanyaꞌaj muiꞌcaquéj ɨ chájtaꞌnaj jitze, huaꞌixáatyaꞌaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios. Aꞌɨ́ɨ mu majta jamuán huajúꞌcaꞌaj ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej,
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 séecan mu majta úucaa jamuán huajúꞌcaꞌaj ɨ Jesús tɨ tyihuóꞌhuaa ɨ maj tyiyáaruꞌuj huaꞌ tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj. Aꞌɨ́ɨ pu sɨ́ɨj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen aꞌɨ́jna ɨ Maríia, ɨ maj aꞌyan jatamuáꞌmuaj tɨjɨn Magdala tɨ jáꞌmaꞌcan, ɨ maj jitzán iiráacɨj ɨ tyiyáaruꞌuj ɨ maj aráahuaꞌpuaj aráꞌasej,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 aꞌɨ́ɨ pu ajta huaꞌ jamuán huamaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Juana, ɨ tɨ ɨ́raꞌraꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Cuza, ɨ tɨ tyiꞌtyéjvee ɨ Herodes jimi, ajta aꞌɨ́jna ɨ Susana, majtáhuaꞌaj séecan maj majta huáꞌhuɨɨriaꞌcaꞌaj tyiꞌtɨ́j maj tyíꞌchaꞌɨɨcaꞌaj jɨmeꞌ.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Mueꞌtɨ́j mu ɨ tyeɨ́tyee jaꞌráacɨj ɨ séej chájtaꞌnaj jitze majta séej, mej mij jaaséj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aj mu mij jéehua tyúusɨɨj ɨ tyeɨ́tyee. Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyihuaꞌajmuáꞌtyej séej nyúucarij jɨmeꞌ aꞌyan tɨjɨn:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 —Aꞌtɨ́j tɨ tyíꞌhuastee pu aꞌáa joꞌmej joꞌtɨj tyajáꞌhuasteꞌ. Ajta tɨꞌɨj tyiꞌhuástyaꞌcaj, séecan pu ɨ ímueꞌrij juyéj jitze huavatzɨ́ɨjraa, matɨꞌɨj mij ɨ tyeɨ́tyee japuan huahuíistɨraa, majta ɨ pínaꞌsee mu jaaréꞌjeꞌpuj.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ajta séecan ɨ ímueꞌrij aꞌáa pu joꞌvatzɨ́ɨjraa ɨ tyetyéj tzajtaꞌ, ajta tɨꞌɨj ajnyáxɨ aj puꞌij huariáꞌtaj ɨ xɨcáj jɨmeꞌ, jiꞌnye capu huaréenajyiꞌcaa.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ajta séecan ɨ ímueꞌrij tzícareꞌej pu tzajtaꞌ huavatzɨ́ɨjraa, aj puꞌij ɨ tzícareꞌej huahuásej jamuán ɨ ímueꞌrij, capu jaatáꞌ tɨꞌij ajnyáxɨꞌɨn ɨ ímueꞌrij.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ajta séecan ɨ ímueꞌrij, aꞌáa pu joꞌvatzɨ́ɨjraa joꞌtɨj joꞌjɨ́ꞌreꞌen ɨ chuéj, néijmiꞌi pu ajnyéj, tɨꞌquij huácɨɨriacaꞌ, aꞌyaa pu jéetzeꞌ tyeꞌrájraa quee ɨ tɨ jaahuástej.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, aꞌyaa mu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ jeꞌej tɨ huatóomuaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ jaataxájtacaꞌ.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 ’Aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ nyaj jaataxájtacaꞌ aꞌyaa pu huatóomuaꞌaj tɨjɨn: Aꞌɨ́jna ɨ ímueꞌrij, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios,
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ huavatzɨ́ɨjraa ɨ juyéj jitze, aꞌyaa pu een matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj janamuaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ajta jeꞌen ɨ tyiyáaruꞌ mujoꞌvaꞌmaꞌaj jaꞌmej aꞌɨ́ɨ puꞌij huáariꞌraj ɨ nyúucarij tɨ arí huaꞌtzajtaꞌ huatyáꞌɨtzee, mej mij quee tyáꞌantzaahuatyeꞌen, ajta tɨꞌij quee Dios huaꞌ japua huatányuunyij.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyetyéj tzajtaꞌ huavatzɨ́ɨjraa, aꞌyaa pu een matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jutyamuaꞌveꞌej jaꞌancuriáaꞌ ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ajta camu jéehua tyéꞌviicueꞌ, aꞌtzúj mu áꞌtyeeren maj tyáꞌtzaahuatyeꞌ, ajta tɨꞌɨjta atyojoꞌréꞌnyej aꞌájna xɨcáaraꞌ maj jitzán jajpuéjtzij, camu tyoꞌtáviicueꞌraj sulu jiyeꞌtzín mu yoꞌhuáꞌxɨj.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Ajta ɨ ímueꞌrij tɨ tzícareꞌej tzajtaꞌ huavatzɨ́ɨjraa, aꞌyaa pu een matɨꞌɨj ɨ maj janamuaj ɨ nyúucarij, ajta aꞌɨ́ɨ pu huáꞌmueꞌtɨj íiyan tɨ tyíꞌsejreꞌ ɨ cháanacaj japua, aꞌɨ́jna ɨ maj jéehua tyiꞌijchaꞌɨ́ɨj, nusu ɨ tɨ naa tyuꞌséꞌrin, aꞌɨ́j mu jɨn quee aróoꞌastee maj tyámuaꞌ eenyeꞌ ɨ Dios jimi.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Ajta aꞌɨ́jna ɨ ímueꞌrij tɨ aꞌáa joꞌvatzɨ́ɨjraa ɨ chuéj japua joꞌtɨj joꞌjɨ́ꞌreꞌen, aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj tyámuaꞌ een ɨ jutzájtaꞌ, majta juxɨéꞌviꞌraꞌ jɨn janamuaj majta aꞌyan rɨcɨj jeꞌej tɨ tyéꞌijta ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, aꞌyaa mu mij jéehua tyuꞌtyáhuɨɨreꞌsij ɨ Dios jimi.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 ’Capu aꞌtɨ́j jaꞌantyítɨeeraj ɨ tɨéj taꞌaj ij tyiꞌtɨ́j jɨn jaꞌváꞌnaj, nusu tɨꞌij utáatzij jityej yeꞌrájchetyij, sulu áan pu ɨmuáj yoꞌojchesij, mej mij atanyéjnyeꞌrij ɨ maj utyáruꞌpij.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj quee tyiꞌtɨ́j tyíꞌsejreꞌ tɨ jusén jɨn avíitziꞌhuaj jaꞌmej, capu ajta jusén jɨn avíitziꞌhuaj jaꞌmej jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j tyíꞌmuaꞌreej ɨ tyeɨ́tyee.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 ’Aꞌyaa puꞌij, tyámuaꞌ xu tyuꞌnamuaj, jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyiꞌtɨ́j tyíchaꞌɨj, Dios pu jéetzeꞌ tyaataꞌsij, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ quee tyiꞌtɨ́j tyíchaꞌɨj, Dios pu jáariꞌraj aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ aꞌyan tyéꞌmiteerasteꞌ tɨ jájchaꞌɨj.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 ’Aꞌɨ́jna ɨ náanajraꞌ ɨ Jesús majta ihuáamuaꞌmuaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu ajeꞌréꞌnyej joꞌtɨj aꞌɨ́ɨn joꞌtyávaacaꞌaj, ajta capu huatáɨꞌriitariacaꞌ maj ajtyáxɨɨrej aꞌɨ́jcɨ jimi, jiꞌnye jéehua mu ɨ tyeɨ́tyee ajaꞌtyúusɨɨriaꞌcaꞌaj.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Aꞌtɨ́j pu aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨjɨn:
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Séej xɨcáaraꞌ jitze, Jesús pu atyájraa ɨ báarcuj jitze majta aꞌɨ́ɨmaj jamuán ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj, aꞌyaa puꞌij tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 móocheꞌ mu jájtyij japua huajuꞌcaj, tɨꞌɨj ɨ Jesús huatácuj. Aj puꞌij caꞌnyíin jɨn huatáꞌaacariacaꞌ, ajta jéehua atyáxɨjrihuaꞌaj ɨ jájtyij ɨ báarcuj jitze, muꞌríj tɨn ajoꞌcárutyisimaꞌaj.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Aj mu mij ɨ maj jamuán huacɨ́j jaajɨ́stej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aꞌyaa mu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Aj puꞌij téꞌej aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j tɨjɨn:
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Matɨꞌɨj antacɨ́j aꞌáa mu jaꞌráꞌaj aꞌáa tɨ huatacaꞌaj a Gadara, után jitze pujmuaꞌ tɨ jáꞌsejreꞌ aꞌájna a Galileea.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Tɨꞌɨj ɨ Jesús eetáraj ɨ báarcuj jitze, aj puꞌij sɨ́ɨj jaꞌantyinájchacaꞌ ɨ tyévij tɨ tyiyáaruꞌ tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ puꞌij ajtyáxɨɨriacaꞌ. Puꞌríj áꞌtyeeviꞌcaꞌaj tɨquee tyíꞌchajcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j, capu ajta chiꞌij tzajtaꞌ chajcaꞌaj, sulu aꞌáa pu jáꞌchajcaꞌaj joꞌmaj muɨꞌchítyee jáꞌavaꞌtacaa.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Tɨꞌɨj jaaséej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aꞌáa pu véjriꞌ jimi tyítunutacaꞌ, aꞌyan tyiꞌjíihuaj tɨjɨn:
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ, jiꞌnye Jesús pu jaataꞌíj ɨ tyiyáaruꞌ tɨ iirájraꞌnyij ɨ tyévij jitze. Mueꞌtɨ́j mu tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj ɨ tyiyáaruꞌuj aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌtɨ́j, majta ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj aꞌáa jáꞌchajcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu jaꞌnájɨꞌquihuaꞌaj muácaꞌraꞌan jitze, majta ɨcájraꞌan jitze cadéenaj jɨmeꞌ, majta jaatyáꞌavaataj, ajta aꞌɨ́jna ɨ tyévij, aꞌɨ́ɨ pu jajtzáꞌnaꞌaj ɨ cadéenaj, ajta maꞌúrutyij joꞌtɨj quee jaꞌ tyiꞌtɨ́j.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Jesús puꞌij aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 aꞌɨ́ɨ mu mij ɨ tyiyáaruꞌuj aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨquee huoꞌtaꞌítyej joꞌmaj jáꞌnamiꞌ ɨ tyiyáaruꞌuj.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Majta a véjriꞌ jéehua ɨ tuíixuj joꞌtyúꞌuucaꞌaj, aꞌáa mu tyojóohuɨɨracaꞌaj ɨ jɨríj jitze, aꞌɨ́ɨ mu mij ɨ tyiyáaruꞌuj aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ huoꞌtáꞌan mej mij tuíixuj tzajtaꞌ utyájrutyej, aj puꞌij Jesús huoꞌtaꞌ.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Matɨꞌɨj mij iiráacɨj ɨ tyévij tzajtaꞌ, majta jeꞌen ɨ tuíixuj tzajtaꞌ utyájrupij, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ tuíixuj mu joꞌhuáachajraa, matɨꞌɨj mij ancáavatzɨj joꞌtɨj jaꞌancátyee, aj mu mij jáataꞌ atyáavatzɨj aꞌáa mu atyájcuii.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌchaꞌɨɨcaꞌaj ɨ tuíixuj, matɨꞌɨj jaaséej jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j, aꞌɨ́ɨ mu joꞌhuáachajraa, matɨꞌɨj mij chájtaꞌ tyojoꞌtaxájtacaꞌ, majta néijmiꞌqueꞌ joꞌmaj joꞌcháatɨmee.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Matɨꞌɨj mij ɨ tyeɨ́tyee ajeꞌréꞌnyej mej mij jaaséj jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j. Matɨꞌɨj aꞌáa joꞌréꞌnyej joꞌtɨj ɨ Jesús joꞌtyávaacaꞌaj, aꞌáa mu yóꞌtyoo aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌtɨ́j ɨ maj jitzán iiráacɨj ɨ tyiyáaruꞌuj, aꞌáa pu joꞌtácatyii ajta arí tyíꞌchajcaꞌaj, capu cheꞌ jutɨmueꞌracaꞌaj, aj mu mij tyuꞌtátzɨɨn.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jaaséej, aꞌɨ́ɨ mu huoꞌtéꞌexaa ɨ tyeɨ́tyee jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyáahuaj aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌtɨ́j tyiyáaruꞌuj maj tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Matɨꞌɨj mij néijmiꞌi ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj aꞌáa joꞌcháatɨmaꞌcaa aꞌájna a Gadara, aꞌɨ́ɨ mu jaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ jóꞌraꞌnyij, jiꞌnye jéehua mu tyuꞌtátzɨɨn. Aꞌɨ́j pu jɨn Jesús atyájraa ɨ báarcuj jitze, tɨꞌquij jóꞌraa.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Ajta aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j ɨ maj tyiyáaruꞌuj tzajtaꞌ iiráacɨj, jéehua pu jaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ jaatáꞌan tɨ jamuán jóꞌraꞌnyij, ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyaataꞌíj tɨ aꞌáa joꞌtyáꞌɨtzeereꞌen, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Huariáꞌraꞌ joꞌpaj jaꞌchej, pej pij néijmiꞌi huoꞌtéꞌexaatyeꞌen jeꞌej tɨ ɨ Dios tyúꞌruuj a jimi.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Tɨꞌɨj ɨ Jesús huariáꞌraa után jitze pujmuaꞌ, tyámuaꞌ mu naa ɨ tyeɨ́tyee tyetyéejej muutyámuaꞌvaꞌaj, jiꞌnye néijmiꞌi mu jachoꞌvaꞌcaꞌaj.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Aj puꞌij sɨ́ɨj ajeꞌréꞌnyej tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Jairo, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyíꞌijtacaꞌaj u tyeyúuj tzajtaꞌ. Aꞌɨ́ɨ puꞌij Jesús jimi tyítunutacaꞌ, ajta aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ aꞌáa joꞌréꞌnyej joꞌtɨj jaꞌchej,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 jiꞌnye séej puꞌuj tyiyójcaꞌaj íitacan, tɨ aꞌyan tyéejchaꞌɨɨcaꞌaj aꞌchu tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj nyinyiꞌraꞌaj, ajta arí áꞌmeꞌriajcaꞌaj.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ajta huaꞌ tzajtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee íitɨꞌ pu aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj tɨ arí tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj nyinyiꞌraꞌaj áꞌtyeej tɨ tyíꞌcuiꞌ aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ anányinyicaꞌaj ɨ xúureꞌej, ajta arí néijmiꞌi jɨn tyajaꞌhuóorɨeecaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ huóoꞌijtacaꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tyíꞌhuaꞌtacaa, ajta capu aꞌtɨ́j jaayíꞌtɨhuaꞌaj tɨ tyáahuaatyeꞌen.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Tɨꞌquij aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ huáritaꞌ ajoꞌréꞌnyej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aj puꞌij jaꞌajtamuárɨej ɨ máancajraꞌan jitze, tɨꞌɨj aꞌyan huarɨ́j aj puꞌij huatyápuaꞌriacaꞌ ɨ tɨ anányinyicaꞌaj ɨ xúureꞌej.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Tɨꞌquij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Ajta aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, aꞌɨ́ɨ pu jáamuaꞌreeriꞌ tɨ quee ɨꞌriitacaꞌaj tɨ huatyóoꞌavaaj, aj puꞌij ajeꞌréꞌnyej juviváaj, tɨꞌquij tyítunutacaꞌ jimi ɨ Jesús. Aꞌyaa puꞌij néijmiꞌi tyuꞌtaxájtacaꞌ jeꞌej tɨ een jɨmeꞌ tyaꞌajtamuárɨej, ajta jeꞌej tɨꞌij tyuꞌrúj.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Jesús puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Óocheꞌ pu tyiꞌxáatacaj aꞌɨ́jna ɨ Jesús, tɨꞌɨj sɨ́ɨj ajeꞌréꞌnyej tɨ huaꞌ jitze ajtyámaꞌcan ɨ maj aꞌáa jaꞌchej ɨ Jairo jamuán, aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyíꞌijta ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, aꞌyaa puꞌij tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ajta ɨ Jesús tɨꞌɨj aꞌyan tyáanamuajriꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Jairo tɨjɨn:
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Matɨꞌɨj aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌtɨj ɨ Jairo jaꞌchej, capu huoꞌtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee maj aꞌúun joꞌtyájrutyej u chiꞌtáj, aꞌɨ́ɨjma puꞌuj huatáꞌ ɨ Pedro, ajta ɨ Juan, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ huásimuaꞌmuaꞌ ɨ tɨ huamuɨ́ꞌ.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Néijmiꞌi mu ɨ tyeɨ́tyee juyiinyacaꞌaj majta juxaamuɨjrityaꞌcaꞌaj, ajta aꞌɨ́jna ɨ Jesús, aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Néijmiꞌi mu jaatyaꞌatzájraa, jiꞌnye máamuaꞌreeriacaꞌaj tɨjɨn huamuɨ́ꞌ.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Aj puꞌij ɨ Jesús jajvíꞌ ɨ muácaꞌraꞌan jitze, ajta caꞌnyíin jɨn aꞌyan tyaatajé tɨjɨn:
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Tɨꞌquij aꞌɨ́ɨn huatájuuriacaꞌ, ajta jeꞌen ájchej, ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyihuoꞌtaꞌíj ɨ huásimuaꞌmuaꞌ mej mij tyáacueꞌtyej.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Jéehua mu jeꞌej tyityoꞌtóomuajtyacaꞌ ɨ huásimuaꞌmuaꞌ, ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyihuoꞌtáꞌijmuejriꞌ maj quee aꞌtɨ́j ixaatyeꞌej jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.