Lucas 6

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze maj jitzán jusoꞌpii, Jesús pu aꞌáa joomaꞌcaꞌaj joꞌtɨj tyajáꞌhuastiꞌ. Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, aꞌɨ́ɨ mu jíꞌijtzaanaxɨj ɨ muéeyaꞌraꞌ ɨ tyeríicuj, matɨꞌɨj mij jajcuaꞌtɨ́raa ɨ játzaꞌraꞌan.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Aj mu mij séecan ɨ fariseos aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Aꞌúu pu joꞌtyájrupij ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, ɨ tɨ chiꞌraꞌan puéꞌeen ɨ Dios, ajta jeꞌen aꞌɨ́jna iiráɨꞌpuj ɨ páan ɨ maj Dios huatámuꞌvejrij, tɨꞌquij jáacuaj, ajta huoꞌtaꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́ꞌcaꞌaj, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ páan aꞌɨ́ɨ muꞌuj jacuaꞌcariaꞌaj ɨ puaaríij.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Aꞌyaa pu ajta tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ajtáhuaꞌaj séej xɨcáaraꞌ jitze ɨ maj jitzán jusoꞌpii, Jesús pu aꞌúun joꞌtyájrupij ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, ajta jeꞌen huatyóochej tɨ tyihuóꞌixaatyeꞌen. Sɨ́ɨj pu tyáatɨꞌ aꞌúun joꞌtyávaacaꞌaj tɨquee támeeveꞌej jumuácaꞌtaꞌ pujmuaꞌ,
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos majta ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu jaꞌeevaꞌcaꞌaj mej mij jaaséj tɨpuaꞌaj tyáahuatyeꞌen aꞌɨ́jcɨ xɨcáaraꞌ jitze ɨ maj jitzán jusoꞌpii, aꞌyaa mu tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj maj aꞌɨ́j jɨn jitzán tyoꞌojpuáꞌrityeꞌen.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Ajta ɨ Jesús pu jamuaꞌreeriacaꞌaj jeꞌej maj tyíꞌmuaꞌajcaa, aꞌɨ́j pu jɨn aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ quee támeeveꞌej tɨjɨn:
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 tɨꞌquij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Ajta jeꞌen huoꞌséerajraa ɨ maj aꞌáa jaꞌtaváatɨmaꞌcaa, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ quee támeevej tɨjɨn:
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos jéehua mu huatanyínyuꞌcacucaꞌ, matɨꞌɨj mij huatyóohuij maj tyiꞌhuóoꞌixaatyeꞌen jeꞌej maj huárɨnyij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Jesús.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Aꞌájna ɨmuáj, Jesús pu aꞌáa joꞌmej ɨ jɨríj jitze tɨꞌij huatyényuunyij ɨ Dios jimi, huatáxaꞌii tɨ tyényuusij.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Tɨꞌɨj huatapuáꞌriacaꞌ, aj puꞌij huoꞌtajé ɨ maj jamuán huacɨ́j, tɨꞌquij tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuácaa antyíhuo, ajta jeꞌen aꞌyan huoꞌtamuaꞌaj tɨjɨn apúusturuꞌuj tɨ aꞌyan huatóomuaꞌaj tɨjɨn sɨ́ɨj tɨ tyuꞌtaꞌíjtyiꞌreꞌej.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Aꞌíi mu mij aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj: Aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón, ɨ tɨ aꞌyan jaatamuaꞌaj tɨjɨn Pedro, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Andrés, ihuáariaꞌraꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Juan, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Felipe, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Bartolomé,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Mateo, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Tomás, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago ɨ tɨ yójraꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Alfeo, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón, ɨ maj aꞌyan jatamuáꞌmuaj tɨjɨn Celoote,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Judas ɨ tɨ yójraꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Judas ɨ tɨ aꞌyan tyeꞌentyímuꞌtacaa tɨjɨn Iscariote, aꞌíi pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyuꞌtátuii aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Aj puꞌij ɨ Jesús acájraa ɨ jɨríj japua huaꞌ jamuán ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj, aꞌáa mu jaꞌráꞌaj joꞌtɨj joꞌpáꞌtzaa. Aꞌáa mu jéehua jaꞌtyúusɨɨriaꞌcaꞌaj ɨ maj majta jamuán huacɨ́j, majta jéehua ɨ tyeɨ́tyee ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ maj aꞌáa joꞌcháatɨmee a Judea, majta ɨ maj Jerusalén joꞌcháatɨmee, majta aꞌáa maj joꞌcháatɨmee a jájtyij tɨ jaꞌvaꞌástɨmee a tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Tiro ajta aꞌájna a Sidón.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Aꞌɨ́j mu jɨn ajeꞌréꞌnyej mej mij jáanamuaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, ajta tɨꞌij tyihuóꞌhuaatyeꞌen ɨ maj jɨn tyíꞌcucuiꞌ. Majta ɨ maj jajpuéjtzij aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tyiyáaruꞌ tɨ huaꞌ tzajtaꞌ séejreꞌ, Jesús pu néijmiꞌcaa tyúꞌhuaaj.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Néijmiꞌi mu ɨ tyeɨ́tyee jaxɨeꞌvaꞌcaꞌaj maj jaꞌajtamuárɨeꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu néijmiꞌcaa tyíꞌhuaatyaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨ jɨn néijmiꞌi putyíꞌuurej ɨ tɨ jitzán eerányinyiicaꞌaj.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Jesús pu huoꞌséerajraa aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j, tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Siataꞌaj huatóotyamuaꞌveꞌen mu siaj tajcuj, jiꞌnye Dios pu néijmiꞌi tyajamuaatáꞌsij.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ’Siataꞌaj huatóotyamuaꞌveꞌen matɨꞌɨj ɨ tyeɨ́tyee jamuájchaꞌɨɨriaꞌaj, majta jamuatyítyej, matɨꞌɨj jeꞌej puaꞌaj tyajaꞌmuajeevaj nusu majamuaꞌxaahuariꞌraj, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ siaj nyéetzij náꞌtzaahuatyeꞌ.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Jéehua xu huatóotyamuaꞌveꞌen tɨꞌɨj aꞌyan tyajáꞌmuaꞌuuriaj, jiꞌnye muaꞌaj xu jéehua tyaꞌancuriáaꞌsij aꞌáa tɨ tyajáꞌmaꞌcan joꞌtɨj ɨ Dios jáꞌsejreꞌ, jiꞌnye ɨ huaꞌ huásimuaꞌcɨꞌɨj aꞌɨ́ɨjma ɨ tyeɨ́tyee, aꞌyaa mu majta jeꞌej puaꞌaj huóꞌruuj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxajtacaꞌaj.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Siajta muaꞌaj mu siaj chíjtyaanyiꞌij puéꞌeen, siataꞌaj huatóoxaamujrityeꞌen, jiꞌnye muaꞌaj xu seríj néijmiꞌi tyaꞌancuriáaꞌ ɨ cháanacaj japua ɨ siaj jɨn huóotyamuaꞌveꞌen.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Siataꞌaj huatóoxaamujrityeꞌen mu siaj juxáahuaj tyíꞌcuaꞌ, jiꞌnye muaꞌaj xu huatatájcuj.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ’Siataꞌaj muaꞌaj huatóoxaamujrityeꞌen matɨꞌɨj néijmiꞌi tyámuaꞌ tyajaꞌmuaxajtaj, jiꞌnye aꞌyaa mu chaꞌtaj huarɨ́j ɨ huaꞌ huásimuaꞌcɨꞌɨj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj hueꞌtzij jɨn tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Siajta muaꞌaj mu siaj nyanamuaj aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨjɨn: Siataꞌaj huoꞌxɨéꞌveꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj jamuaꞌmuaꞌraj, tyámuaꞌ xu tyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌɨ́ɨmaj jimi ɨ maj jamuájchaꞌɨɨreꞌ.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Siataꞌaj tyámuaꞌ tyihuoꞌtyátoonyij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyajaꞌmuaxaj, siajta huaꞌ jɨmeꞌ huatyényuunyij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyajaꞌmuaxaj.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j muiꞌtyéveenyij muaꞌ apéesij jitze, pataꞌaj jaatáꞌan tɨ ajta sɨ́ɨcɨtaꞌ pujmuaꞌ muiꞌtyéveenyij, tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j muáꞌchuiiraj muaꞌ máancaj, pataꞌaj pajta muaꞌ síicuꞌ jaatáchuiityeꞌen.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j tyiꞌtɨ́j muahuaviiraj, pataꞌaj jaatáꞌan, ajta tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j tyiꞌtɨ́j muáaꞌriꞌ tɨ muéetzij muaꞌ aꞌrij, capáj caꞌnyéjrij jɨn jahuaviiraj tɨꞌij muaatátuiireꞌen.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Siataꞌaj aꞌyan chaꞌtaj sianaꞌaj huaꞌ jimi huárɨnyij, jeꞌej siaj muaꞌaj tyáꞌxɨeꞌveꞌ mej mij aꞌyan jamuáaꞌuurej.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ’Tɨpuaꞌaj muaꞌaj aꞌɨ́ɨjma sianaꞌaj xɨeꞌveꞌej ɨ maj majta jáꞌmuaxɨeꞌveꞌ, ¿tyiꞌtanyí jɨn tyámuaꞌ siarɨcɨj siaj sij tyuꞌtyámueꞌtɨn ɨ Dios jimi? Caxu tyiꞌtɨ́j, jiꞌnye ɨ maj jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi aꞌɨ́ɨ mu majta huaꞌxɨeꞌveꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj huaꞌxɨeꞌveꞌ.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ajta tɨpuaꞌaj tyámuaꞌ setyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨj jaꞌmua jimi, ¿tyiꞌtanyí jɨn jeꞌej tyajamuaatyáhuɨɨreꞌsij? Aꞌɨ́ɨ mu majta aꞌyan tyityetyúuchaꞌɨj ɨ maj jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ajta tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j siahuoꞌtanyíjtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ siaj aꞌyan tyihuáꞌchoꞌveꞌ mej mij majta tyiꞌtɨ́j jamuaataꞌan, ¿tyiꞌtanyí jɨn tyámuaꞌ siarɨcɨj? Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi, aꞌɨ́ɨ mu majta tyúunyejtyeꞌ séecan jamuán aꞌyan metyeꞌejchoꞌveꞌej mej mij majta aꞌɨ́ɨmaj tyiꞌtɨ́j huoꞌtáꞌan.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ siaj muaꞌaj huoꞌxɨéꞌveꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuájchaꞌɨɨreꞌ, siajta tyámuaꞌ huaꞌ jimi tyityetyúuchaꞌɨɨj, ajta tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j siahuoꞌtanyíjtyeꞌ, caxu aꞌyan tyeꞌejchóꞌveꞌej mej mij majta aꞌɨ́ɨmaj tyiꞌtɨ́j jamuaataꞌan. Aꞌyaa xu muaꞌaj jéehua tyaꞌancuriáaꞌsij, siajta yójmuaꞌmuaꞌ pueꞌéenyeꞌej xáꞌjuꞌun ɨ Dios tajapuá tɨ jáꞌsejreꞌ, ɨ tɨ ajta tyámuaꞌ huojoꞌmuaꞌraj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj rɨcɨj.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Siataꞌaj huaꞌancuꞌvajxɨꞌɨn ɨ tyeɨ́tyee, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta ɨ jaꞌmuavástaraꞌ tyihuaꞌcuꞌvej.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ’Caxu huáꞌxɨjtyeꞌej ɨ séecan, tɨꞌij quee ɨ Dios ajta muaꞌajmaj jamoꞌxɨ́jtyeꞌen. Caxu puéjtzij huaꞌtáꞌcareꞌen ɨ séecan, tɨꞌij quee Dios ajta muaꞌajmaj puéjtzij jamuaataꞌan. Setyihuoꞌtúꞌuunyiꞌ, aj puꞌij ɨ Dios ajta muaꞌajmaj tyajamuaatúꞌuunyiꞌraj.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Siataꞌaj tyihuoꞌtáꞌan ɨ séecan, aj puꞌij ajta ɨ Dios muaꞌajmaj tyajamuaatáꞌsij. Aꞌyaa pu tyajamuaatáꞌsij tɨꞌɨj tyámuaꞌ joꞌrioꞌuurej ajta jaatóoriaxɨꞌɨj tɨꞌij tyámuaꞌ naa tyaꞌváꞌjɨstixɨꞌɨn. Aꞌchu siaj muaꞌaj tyuꞌtapuéjveꞌsij, aꞌyaa pu chaꞌtaj ɨ Dios muaꞌajmaj tyajamuaatapuéjveꞌsij.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Jesús pu ajtáhuaꞌaj séej nyúucarij huoꞌtéꞌexaa aꞌyaa pu tɨjɨn:
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Capu aꞌɨ́jna jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ ɨ tɨ tyúumuaꞌtyej quee aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyáꞌmuaꞌtyej, ajta tɨꞌɨj jaꞌantyícɨꞌtyij ɨ tɨ tyúumuaꞌtyej, aj pu xaa aꞌyan éenyeꞌej jaꞌmej tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyáꞌmuaꞌtyej.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’¿Jiꞌnye een jɨmeꞌ petyaꞌráasej aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌihuáaraꞌ ɨ tɨ cɨ́ɨ naꞌaj tyoꞌtyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi, pajta muáaj pequee asɨ́ɨj aséej ɨ paj jɨn jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ajta tɨpuaꞌaj pequee jaséjraj ɨ paj jɨn jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi, ¿jiꞌnye pej pij aꞌyan tyéꞌixaatyeꞌ aꞌihuáaraꞌ yee: Nyeꞌihuáaraꞌ nyicheꞌ muaatáhuɨɨreꞌen ɨ paj jɨn ootyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi? Muáaj paj quee maꞌ úmuaꞌrej, anaquéej paj asɨ́ɨj huaꞌséeran ɨ paj jɨn ootyáꞌɨtzeerej ɨ Dios jimi, aj pej pij tyámuaꞌ naa tyéꞌsejran pej pij jaatáhuɨɨreꞌen aꞌihuáaraꞌ ɨ tɨ cɨ́ɨ naꞌaj tyoꞌtyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ’Capu jeꞌej tyíɨꞌrij tɨ ɨ cɨyéj tɨ jɨ́ꞌren jeꞌej puaꞌaj eenyeꞌ huatatácaꞌan, capu ajta ɨꞌríj tɨ ɨ cɨyéj tɨ quee jɨ́ꞌreꞌen naa eenyeꞌ huatatácaꞌan.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Aꞌɨ́j tu jɨn ɨ táqueꞌraꞌ jamuaꞌreeren tyiꞌtɨ́j tɨ cɨyáaraꞌ puéꞌeen, catu xápuaꞌ táqueꞌ juuran ɨ cɨyéj jitze tɨ tyétzicareꞌ, catu tyajta úuvaj táqueꞌraꞌ antájuuraj ɨ tzíjqueꞌrixaꞌ jitze.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ tyámuaꞌ tyíꞌtyevij, tyámuaꞌ pu ajta tyíꞌxaj, jiꞌnye tzajtaꞌ pu séejreꞌ ɨ tɨ naa een, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtyevij, aꞌɨ́ɨ pu ajta jeꞌej puaꞌaj tyíꞌxaj, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu tzajtaꞌ séejreꞌ ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een. Jiꞌnye tyiꞌtɨ́j tɨ tzajtaꞌ séejreꞌ ɨ tyévij aꞌɨ́j pu huataxájta ɨ tyényaꞌraꞌ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Jiꞌnye siaj sij muaꞌaj aꞌyan tyíꞌnyejee tɨjɨn: “Tavástaraꞌ, Tavástaraꞌ”, siajta quee aꞌyan rɨcɨj jeꞌej nyaj tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Nyáaj nu jamuaatéꞌexaatyeꞌsij jeꞌej tɨ huaséꞌrin aꞌɨ́jna ɨ tɨ nyéetzij jimi mujoꞌvéꞌmej tɨꞌij náanamuaj, ajta jeꞌen aꞌyan huárɨnyij jeꞌej nyaj tyíꞌxaj.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Aꞌyaa pu huaséꞌrin tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ chiꞌij ájtaahuacaꞌ, anaquéej puꞌij tyétyeꞌ ɨmuáj jaꞌtacúunajraa, tɨꞌquij jaꞌajtaahuacaꞌ ɨ jáxuꞌuj aꞌɨ́jcɨ japua ɨ tɨ atátaavijhuacaꞌ. Matɨꞌɨj mij huatyéviiyacaꞌ, ajta huatámuɨꞌyacaꞌ ɨ játyaꞌnaj, jitzán puꞌij ajtyáꞌaj ɨ játyaꞌnaj ɨ chiꞌij jitze, ajta ɨ chiꞌij capu eetávej, jiꞌnye tyámuaꞌ pu naa tyáꞌajtaavijhuacaꞌ.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ nyanamuaj, ajta quee aꞌyan rɨcɨj jeꞌej nyaj tyíꞌxaj, aꞌyaa pu huaséꞌrin tɨꞌɨj ɨ aꞌtɨ́j tɨ ajta chiꞌij ájtaahuacaꞌ, ajta quee jaꞌtaꞌíichaꞌajraꞌaj, ajta matɨꞌɨj huatyéviiyacaꞌ ajta jeꞌen huatámuɨꞌyacaꞌ ɨ játyaꞌnaj, Tɨꞌɨj jitzán ajtyáꞌaj, aj puꞌij jeꞌtárɨej tɨꞌquij néijmiꞌi joꞌrɨej.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.