Lucas 6

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze maj jitzán jusoꞌpii, Jesús pu aꞌáa joomaꞌcaꞌaj joꞌtɨj tyajáꞌhuastiꞌ. Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, aꞌɨ́ɨ mu jíꞌijtzaanaxɨj ɨ muéeyaꞌraꞌ ɨ tyeríicuj, matɨꞌɨj mij jajcuaꞌtɨ́raa ɨ játzaꞌraꞌan.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Aj mu mij séecan ɨ fariseos aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Aꞌúu pu joꞌtyájrupij ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, ɨ tɨ chiꞌraꞌan puéꞌeen ɨ Dios, ajta jeꞌen aꞌɨ́jna iiráɨꞌpuj ɨ páan ɨ maj Dios huatámuꞌvejrij, tɨꞌquij jáacuaj, ajta huoꞌtaꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́ꞌcaꞌaj, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ páan aꞌɨ́ɨ muꞌuj jacuaꞌcariaꞌaj ɨ puaaríij.
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Aꞌyaa pu ajta tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Ajtáhuaꞌaj séej xɨcáaraꞌ jitze ɨ maj jitzán jusoꞌpii, Jesús pu aꞌúun joꞌtyájrupij ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, ajta jeꞌen huatyóochej tɨ tyihuóꞌixaatyeꞌen. Sɨ́ɨj pu tyáatɨꞌ aꞌúun joꞌtyávaacaꞌaj tɨquee támeeveꞌej jumuácaꞌtaꞌ pujmuaꞌ,
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos majta ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu jaꞌeevaꞌcaꞌaj mej mij jaaséj tɨpuaꞌaj tyáahuatyeꞌen aꞌɨ́jcɨ xɨcáaraꞌ jitze ɨ maj jitzán jusoꞌpii, aꞌyaa mu tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj maj aꞌɨ́j jɨn jitzán tyoꞌojpuáꞌrityeꞌen.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ajta ɨ Jesús pu jamuaꞌreeriacaꞌaj jeꞌej maj tyíꞌmuaꞌajcaa, aꞌɨ́j pu jɨn aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ quee támeeveꞌej tɨjɨn:
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 tɨꞌquij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Ajta jeꞌen huoꞌséerajraa ɨ maj aꞌáa jaꞌtaváatɨmaꞌcaa, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ quee támeevej tɨjɨn:
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos jéehua mu huatanyínyuꞌcacucaꞌ, matɨꞌɨj mij huatyóohuij maj tyiꞌhuóoꞌixaatyeꞌen jeꞌej maj huárɨnyij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Jesús.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Aꞌájna ɨmuáj, Jesús pu aꞌáa joꞌmej ɨ jɨríj jitze tɨꞌij huatyényuunyij ɨ Dios jimi, huatáxaꞌii tɨ tyényuusij.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Tɨꞌɨj huatapuáꞌriacaꞌ, aj puꞌij huoꞌtajé ɨ maj jamuán huacɨ́j, tɨꞌquij tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuácaa antyíhuo, ajta jeꞌen aꞌyan huoꞌtamuaꞌaj tɨjɨn apúusturuꞌuj tɨ aꞌyan huatóomuaꞌaj tɨjɨn sɨ́ɨj tɨ tyuꞌtaꞌíjtyiꞌreꞌej.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Aꞌíi mu mij aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj: Aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón, ɨ tɨ aꞌyan jaatamuaꞌaj tɨjɨn Pedro, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Andrés, ihuáariaꞌraꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Juan, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Felipe, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Bartolomé,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Mateo, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Tomás, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago ɨ tɨ yójraꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Alfeo, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón, ɨ maj aꞌyan jatamuáꞌmuaj tɨjɨn Celoote,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Judas ɨ tɨ yójraꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Santiago, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Judas ɨ tɨ aꞌyan tyeꞌentyímuꞌtacaa tɨjɨn Iscariote, aꞌíi pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyuꞌtátuii aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Aj puꞌij ɨ Jesús acájraa ɨ jɨríj japua huaꞌ jamuán ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj, aꞌáa mu jaꞌráꞌaj joꞌtɨj joꞌpáꞌtzaa. Aꞌáa mu jéehua jaꞌtyúusɨɨriaꞌcaꞌaj ɨ maj majta jamuán huacɨ́j, majta jéehua ɨ tyeɨ́tyee ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ maj aꞌáa joꞌcháatɨmee a Judea, majta ɨ maj Jerusalén joꞌcháatɨmee, majta aꞌáa maj joꞌcháatɨmee a jájtyij tɨ jaꞌvaꞌástɨmee a tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Tiro ajta aꞌájna a Sidón.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Aꞌɨ́j mu jɨn ajeꞌréꞌnyej mej mij jáanamuaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, ajta tɨꞌij tyihuóꞌhuaatyeꞌen ɨ maj jɨn tyíꞌcucuiꞌ. Majta ɨ maj jajpuéjtzij aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tyiyáaruꞌ tɨ huaꞌ tzajtaꞌ séejreꞌ, Jesús pu néijmiꞌcaa tyúꞌhuaaj.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Néijmiꞌi mu ɨ tyeɨ́tyee jaxɨeꞌvaꞌcaꞌaj maj jaꞌajtamuárɨeꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu néijmiꞌcaa tyíꞌhuaatyaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨ jɨn néijmiꞌi putyíꞌuurej ɨ tɨ jitzán eerányinyiicaꞌaj.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Jesús pu huoꞌséerajraa aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j, tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Siataꞌaj huatóotyamuaꞌveꞌen mu siaj tajcuj, jiꞌnye Dios pu néijmiꞌi tyajamuaatáꞌsij.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ’Siataꞌaj huatóotyamuaꞌveꞌen matɨꞌɨj ɨ tyeɨ́tyee jamuájchaꞌɨɨriaꞌaj, majta jamuatyítyej, matɨꞌɨj jeꞌej puaꞌaj tyajaꞌmuajeevaj nusu majamuaꞌxaahuariꞌraj, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ siaj nyéetzij náꞌtzaahuatyeꞌ.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Jéehua xu huatóotyamuaꞌveꞌen tɨꞌɨj aꞌyan tyajáꞌmuaꞌuuriaj, jiꞌnye muaꞌaj xu jéehua tyaꞌancuriáaꞌsij aꞌáa tɨ tyajáꞌmaꞌcan joꞌtɨj ɨ Dios jáꞌsejreꞌ, jiꞌnye ɨ huaꞌ huásimuaꞌcɨꞌɨj aꞌɨ́ɨjma ɨ tyeɨ́tyee, aꞌyaa mu majta jeꞌej puaꞌaj huóꞌruuj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxajtacaꞌaj.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Siajta muaꞌaj mu siaj chíjtyaanyiꞌij puéꞌeen, siataꞌaj huatóoxaamujrityeꞌen, jiꞌnye muaꞌaj xu seríj néijmiꞌi tyaꞌancuriáaꞌ ɨ cháanacaj japua ɨ siaj jɨn huóotyamuaꞌveꞌen.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 ’Siataꞌaj huatóoxaamujrityeꞌen mu siaj juxáahuaj tyíꞌcuaꞌ, jiꞌnye muaꞌaj xu huatatájcuj.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 ’Siataꞌaj muaꞌaj huatóoxaamujrityeꞌen matɨꞌɨj néijmiꞌi tyámuaꞌ tyajaꞌmuaxajtaj, jiꞌnye aꞌyaa mu chaꞌtaj huarɨ́j ɨ huaꞌ huásimuaꞌcɨꞌɨj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj hueꞌtzij jɨn tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Siajta muaꞌaj mu siaj nyanamuaj aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨjɨn: Siataꞌaj huoꞌxɨéꞌveꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj jamuaꞌmuaꞌraj, tyámuaꞌ xu tyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌɨ́ɨmaj jimi ɨ maj jamuájchaꞌɨɨreꞌ.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Siataꞌaj tyámuaꞌ tyihuoꞌtyátoonyij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyajaꞌmuaxaj, siajta huaꞌ jɨmeꞌ huatyényuunyij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyajaꞌmuaxaj.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j muiꞌtyéveenyij muaꞌ apéesij jitze, pataꞌaj jaatáꞌan tɨ ajta sɨ́ɨcɨtaꞌ pujmuaꞌ muiꞌtyéveenyij, tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j muáꞌchuiiraj muaꞌ máancaj, pataꞌaj pajta muaꞌ síicuꞌ jaatáchuiityeꞌen.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j tyiꞌtɨ́j muahuaviiraj, pataꞌaj jaatáꞌan, ajta tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j tyiꞌtɨ́j muáaꞌriꞌ tɨ muéetzij muaꞌ aꞌrij, capáj caꞌnyéjrij jɨn jahuaviiraj tɨꞌij muaatátuiireꞌen.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Siataꞌaj aꞌyan chaꞌtaj sianaꞌaj huaꞌ jimi huárɨnyij, jeꞌej siaj muaꞌaj tyáꞌxɨeꞌveꞌ mej mij aꞌyan jamuáaꞌuurej.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 ’Tɨpuaꞌaj muaꞌaj aꞌɨ́ɨjma sianaꞌaj xɨeꞌveꞌej ɨ maj majta jáꞌmuaxɨeꞌveꞌ, ¿tyiꞌtanyí jɨn tyámuaꞌ siarɨcɨj siaj sij tyuꞌtyámueꞌtɨn ɨ Dios jimi? Caxu tyiꞌtɨ́j, jiꞌnye ɨ maj jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi aꞌɨ́ɨ mu majta huaꞌxɨeꞌveꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj huaꞌxɨeꞌveꞌ.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ajta tɨpuaꞌaj tyámuaꞌ setyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨj jaꞌmua jimi, ¿tyiꞌtanyí jɨn jeꞌej tyajamuaatyáhuɨɨreꞌsij? Aꞌɨ́ɨ mu majta aꞌyan tyityetyúuchaꞌɨj ɨ maj jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ajta tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j siahuoꞌtanyíjtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ siaj aꞌyan tyihuáꞌchoꞌveꞌ mej mij majta tyiꞌtɨ́j jamuaataꞌan, ¿tyiꞌtanyí jɨn tyámuaꞌ siarɨcɨj? Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi, aꞌɨ́ɨ mu majta tyúunyejtyeꞌ séecan jamuán aꞌyan metyeꞌejchoꞌveꞌej mej mij majta aꞌɨ́ɨmaj tyiꞌtɨ́j huoꞌtáꞌan.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ siaj muaꞌaj huoꞌxɨéꞌveꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuájchaꞌɨɨreꞌ, siajta tyámuaꞌ huaꞌ jimi tyityetyúuchaꞌɨɨj, ajta tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j siahuoꞌtanyíjtyeꞌ, caxu aꞌyan tyeꞌejchóꞌveꞌej mej mij majta aꞌɨ́ɨmaj tyiꞌtɨ́j jamuaataꞌan. Aꞌyaa xu muaꞌaj jéehua tyaꞌancuriáaꞌsij, siajta yójmuaꞌmuaꞌ pueꞌéenyeꞌej xáꞌjuꞌun ɨ Dios tajapuá tɨ jáꞌsejreꞌ, ɨ tɨ ajta tyámuaꞌ huojoꞌmuaꞌraj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj rɨcɨj.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Siataꞌaj huaꞌancuꞌvajxɨꞌɨn ɨ tyeɨ́tyee, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta ɨ jaꞌmuavástaraꞌ tyihuaꞌcuꞌvej.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ’Caxu huáꞌxɨjtyeꞌej ɨ séecan, tɨꞌij quee ɨ Dios ajta muaꞌajmaj jamoꞌxɨ́jtyeꞌen. Caxu puéjtzij huaꞌtáꞌcareꞌen ɨ séecan, tɨꞌij quee Dios ajta muaꞌajmaj puéjtzij jamuaataꞌan. Setyihuoꞌtúꞌuunyiꞌ, aj puꞌij ɨ Dios ajta muaꞌajmaj tyajamuaatúꞌuunyiꞌraj.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Siataꞌaj tyihuoꞌtáꞌan ɨ séecan, aj puꞌij ajta ɨ Dios muaꞌajmaj tyajamuaatáꞌsij. Aꞌyaa pu tyajamuaatáꞌsij tɨꞌɨj tyámuaꞌ joꞌrioꞌuurej ajta jaatóoriaxɨꞌɨj tɨꞌij tyámuaꞌ naa tyaꞌváꞌjɨstixɨꞌɨn. Aꞌchu siaj muaꞌaj tyuꞌtapuéjveꞌsij, aꞌyaa pu chaꞌtaj ɨ Dios muaꞌajmaj tyajamuaatapuéjveꞌsij.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Jesús pu ajtáhuaꞌaj séej nyúucarij huoꞌtéꞌexaa aꞌyaa pu tɨjɨn:
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Capu aꞌɨ́jna jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ ɨ tɨ tyúumuaꞌtyej quee aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyáꞌmuaꞌtyej, ajta tɨꞌɨj jaꞌantyícɨꞌtyij ɨ tɨ tyúumuaꞌtyej, aj pu xaa aꞌyan éenyeꞌej jaꞌmej tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyáꞌmuaꞌtyej.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’¿Jiꞌnye een jɨmeꞌ petyaꞌráasej aꞌɨ́jcɨ ɨ aꞌihuáaraꞌ ɨ tɨ cɨ́ɨ naꞌaj tyoꞌtyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi, pajta muáaj pequee asɨ́ɨj aséej ɨ paj jɨn jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ajta tɨpuaꞌaj pequee jaséjraj ɨ paj jɨn jéehua áꞌɨtzeereꞌ ɨ Dios jimi, ¿jiꞌnye pej pij aꞌyan tyéꞌixaatyeꞌ aꞌihuáaraꞌ yee: Nyeꞌihuáaraꞌ nyicheꞌ muaatáhuɨɨreꞌen ɨ paj jɨn ootyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi? Muáaj paj quee maꞌ úmuaꞌrej, anaquéej paj asɨ́ɨj huaꞌséeran ɨ paj jɨn ootyáꞌɨtzeerej ɨ Dios jimi, aj pej pij tyámuaꞌ naa tyéꞌsejran pej pij jaatáhuɨɨreꞌen aꞌihuáaraꞌ ɨ tɨ cɨ́ɨ naꞌaj tyoꞌtyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Capu jeꞌej tyíɨꞌrij tɨ ɨ cɨyéj tɨ jɨ́ꞌren jeꞌej puaꞌaj eenyeꞌ huatatácaꞌan, capu ajta ɨꞌríj tɨ ɨ cɨyéj tɨ quee jɨ́ꞌreꞌen naa eenyeꞌ huatatácaꞌan.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Aꞌɨ́j tu jɨn ɨ táqueꞌraꞌ jamuaꞌreeren tyiꞌtɨ́j tɨ cɨyáaraꞌ puéꞌeen, catu xápuaꞌ táqueꞌ juuran ɨ cɨyéj jitze tɨ tyétzicareꞌ, catu tyajta úuvaj táqueꞌraꞌ antájuuraj ɨ tzíjqueꞌrixaꞌ jitze.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ tyámuaꞌ tyíꞌtyevij, tyámuaꞌ pu ajta tyíꞌxaj, jiꞌnye tzajtaꞌ pu séejreꞌ ɨ tɨ naa een, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtyevij, aꞌɨ́ɨ pu ajta jeꞌej puaꞌaj tyíꞌxaj, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu tzajtaꞌ séejreꞌ ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een. Jiꞌnye tyiꞌtɨ́j tɨ tzajtaꞌ séejreꞌ ɨ tyévij aꞌɨ́j pu huataxájta ɨ tyényaꞌraꞌ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Jiꞌnye siaj sij muaꞌaj aꞌyan tyíꞌnyejee tɨjɨn: “Tavástaraꞌ, Tavástaraꞌ”, siajta quee aꞌyan rɨcɨj jeꞌej nyaj tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Nyáaj nu jamuaatéꞌexaatyeꞌsij jeꞌej tɨ huaséꞌrin aꞌɨ́jna ɨ tɨ nyéetzij jimi mujoꞌvéꞌmej tɨꞌij náanamuaj, ajta jeꞌen aꞌyan huárɨnyij jeꞌej nyaj tyíꞌxaj.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Aꞌyaa pu huaséꞌrin tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ chiꞌij ájtaahuacaꞌ, anaquéej puꞌij tyétyeꞌ ɨmuáj jaꞌtacúunajraa, tɨꞌquij jaꞌajtaahuacaꞌ ɨ jáxuꞌuj aꞌɨ́jcɨ japua ɨ tɨ atátaavijhuacaꞌ. Matɨꞌɨj mij huatyéviiyacaꞌ, ajta huatámuɨꞌyacaꞌ ɨ játyaꞌnaj, jitzán puꞌij ajtyáꞌaj ɨ játyaꞌnaj ɨ chiꞌij jitze, ajta ɨ chiꞌij capu eetávej, jiꞌnye tyámuaꞌ pu naa tyáꞌajtaavijhuacaꞌ.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ nyanamuaj, ajta quee aꞌyan rɨcɨj jeꞌej nyaj tyíꞌxaj, aꞌyaa pu huaséꞌrin tɨꞌɨj ɨ aꞌtɨ́j tɨ ajta chiꞌij ájtaahuacaꞌ, ajta quee jaꞌtaꞌíichaꞌajraꞌaj, ajta matɨꞌɨj huatyéviiyacaꞌ ajta jeꞌen huatámuɨꞌyacaꞌ ɨ játyaꞌnaj, Tɨꞌɨj jitzán ajtyáꞌaj, aj puꞌij jeꞌtárɨej tɨꞌquij néijmiꞌi joꞌrɨej.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.