Hebreus 7
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NTLH
1 Aꞌɨ́jna ɨ Melquisedec aꞌɨ́ɨ pu rey jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Salem jáꞌchajcaꞌaj, ajta vaꞌcán jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj ɨ Dios jimi. Tɨꞌɨj Abraham mupu jáꞌajvej tɨꞌɨj néijmiꞌcaa antyimueꞌtɨj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj rey jɨn tyityatatyáꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ pu ɨ Melquisedec ujóꞌmej tɨꞌɨj ij jaꞌantyinájchacaꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Abraham, aj puꞌij tyámuaꞌ tyeetyájtoo,
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 aj puꞌij ɨ Abraham tyaatáꞌ tamuáamuataꞌ puaꞌmácan tɨ aꞌɨ́jna jitze ajtyámaꞌcan ɨ tɨ tyuꞌmuéꞌtɨj joꞌmaj joꞌnyóꞌsej. Ajta aꞌɨ́jna ɨ maj jɨn aꞌyan jatamuáꞌmuaj tɨjɨn Melquisedec, aꞌyaa pu huatóomuaꞌaj tɨjɨn, Ɨ rey tɨ tyámuaꞌ naa tyíꞌijta, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ rey jɨn tyiꞌtyéjvee aꞌájna a Salem, aꞌyaa pu huatóomuaꞌaj tɨjɨn, Rey tɨ tyámuaꞌ tyihuáꞌchaꞌɨj mej mij juxáahuaj ajoꞌcháatɨmeꞌnyij.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Capu jeꞌej ámiteereꞌ aꞌtɨ́j tɨ táatajraꞌ, nusu aꞌtɨ́j tɨ náanajraꞌ puéꞌeen, capu ajta jeꞌej ámiteereꞌ aꞌtɨ́j tɨ jitze eerámaꞌcan, nusu aꞌnáj tɨ huanɨeꞌhuacaꞌ, naꞌríij aꞌnáj tɨ huamuɨ́ꞌ, aꞌɨ́j pu jɨn, aꞌyaa chaꞌtánaꞌaj tɨn huaséꞌrin tɨꞌɨj ajta ɨ yójraꞌ ɨ Dios, ɨ tɨ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee jusén jɨmeꞌ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Ajta aꞌyájna, siataꞌaj tyámuaꞌ tyeeséj tɨ jéehua juxɨéꞌvaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Melquisedec, aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Abraham tyaatáꞌ aꞌchu tamuáamuataꞌ puaꞌmácan, tɨ aꞌɨ́ɨjma jitze tyeꞌejtyámaꞌcantacaꞌaj ɨ maj rey jɨn tyityatatyáꞌcaꞌaj ɨ tɨ huaꞌantyimueꞌtɨj.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Aꞌyájna tɨꞌɨj tyáꞌxaj ɨ nyúucarij Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Leví jitze eerámaꞌcan ɨ maj majta tyiꞌtɨ́j jɨn tyityatatyíj ɨ Dios jimi, aꞌyaa mu tyityaatóocɨꞌpuaj maj huoꞌtáhuaviij ɨ tyeɨ́tyee tamuáamuataꞌ puaꞌmácan ɨ maj tyíꞌijchaꞌɨj, tyij majta huaꞌ ihuáamuaꞌ puéꞌeen nusu majta ɨ Abraham jitze eerámaꞌcan matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Melquisedec, capu aꞌɨ́jna jitze eerámaꞌcantacaꞌaj ɨ Leví, aꞌɨ́ɨ pu ajta jaꞌancuriáaꞌ tamuáamuataꞌ puaꞌmácan aꞌɨ́jna jimi Abraham, jeꞌej tɨ ɨ Dios tyiꞌtɨ́j jɨn tyaꞌtóoraj aꞌɨ́jna jimi ɨ Abraham. Aꞌyaa pu aꞌɨ́jna jɨn ɨ Melquisedec tyámuaꞌ tyeetyájtoo aꞌɨ́jcɨ ɨ Abraham,
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 ajta quee ɨꞌríj tɨ aꞌtɨ́j aꞌyan tyaataxáj yee capu aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna tɨ aꞌɨ́ɨn jéetzeꞌ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ tɨ tyámuaꞌ tyihuaꞌtáꞌcaa.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ajta íiyan ɨ cháanacaj japua, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyaꞌancuriáaꞌvej ɨ tɨ tamuáamuataꞌ tyaꞌráꞌasej aꞌɨ́ɨ mu puéꞌeen ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj cuiꞌcaa, ajta ɨ yuꞌxarij jitze aꞌyaa pu tyáꞌxaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Melquisedec tɨꞌɨj ɨ tɨ ooj júurij.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Aꞌyaa pu tyíɨꞌrij tyaj aꞌyan tyaataxáj tɨjɨn aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Leví jitze eerámaꞌcan, ɨ maj majta tyaꞌancuriáaꞌvej ɨ tɨ tamuáamuataꞌ tyaꞌráꞌasej, aꞌɨ́ɨ mu tyuꞌnájchitacaꞌ aꞌɨ́jna jimi ɨ Melquisedec tɨꞌɨj aꞌɨ́ɨn tyaanájchi ɨ Abraham,
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 jiꞌnye tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ Melquisedec eerájraa tɨꞌɨj jaꞌantyinájchej aꞌɨ́jcɨ ɨ Abraham, aꞌɨ́ɨ mu meríj jitzán séjriaꞌcaꞌaj ɨ maj jitzán eeramaꞌcáantaj muáꞌjuꞌun.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan aꞌɨ́j mu ancuriáaꞌ ɨ nyúucarij aꞌɨ́j tɨ jitze eerámaꞌcan ɨ Leví. Ajta ijíij, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj vaꞌcán jɨn tyityatatyáꞌcaꞌaj majta tyámuaꞌ eenyeꞌ, capu juxɨéꞌvaꞌcaj tɨ sɨ́ɨj huataséjreꞌen tɨ ajta vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee, capu cheꞌ aꞌɨ́j tɨ jitze eerámaꞌcan ɨ Aarón sulu aꞌɨ́j tɨ jitze ajtyámaꞌcan ɨ Melquisedec.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Jiꞌnye matɨꞌɨj seequéj jáaruuj ɨ maj jɨn tyityatatyíj, aꞌyaa pu ajta tyúuxɨeꞌveꞌ maj seequéj jáaꞌuurej ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyuꞌtaꞌíjtaj,
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 ajta aꞌɨ́jna ɨ tavástaraꞌ, ɨ tɨ jaꞌxaj ɨ yuꞌxarij jitze, séej pu tyeɨ́tyeeraꞌ jitze ajtyámaꞌcan, ɨ tɨquee eexúj aꞌnáj aꞌtɨ́j tyiꞌtɨ́j jɨn eerájraa tɨꞌij tyuꞌtyáhuɨɨreꞌen ɨ Dios jimi.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Jiꞌnye tyámuaꞌ tu tyáꞌmuaꞌreej tɨ ɨ tavástaraꞌ Judá jitze eerámaꞌcan, ajta ɨ Moisés capu aꞌnáj tyiꞌtɨ́j huataxájtacaꞌ aꞌɨ́ɨjma tyeɨ́tyeeraꞌ jitze maꞌcan, tɨꞌɨj huoꞌtaxájtacaꞌ ɨ maj vaꞌcán jɨn tyityetyaꞌúuj muáꞌjuꞌun ɨ Dios jimi.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Ajta aꞌyan tyámuaꞌ naa tyéꞌmiteereꞌ, tɨpuaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ tɨ huataséjre aꞌyan chaꞌtánaꞌaj vaꞌcán jɨn tyiꞌtyávaacaj tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ Melquisedec,
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 ajta quee aꞌɨ́jna jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj jeꞌej maj tyoꞌyúꞌxacaꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ tyétyacaa ɨ maj cuiꞌcaa, sulu aꞌɨ́j pu jɨn tyeꞌentyájrupij aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tɨ júurij taꞌmej jusén jɨmeꞌ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Jiꞌnye aꞌyaa pu ɨ Dios tyaataxájtacaꞌ tɨjɨn:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Aꞌyaa puꞌij aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ ɨ Dios anaquéej jaatyájtoo aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, capu jucaꞌnyajcaꞌaj aꞌɨ́j pu jɨn quee tyiꞌtɨ́j jeꞌej tyuꞌtyáhuɨɨ,
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij Moisés tɨ jaatyájtoo capu tyiꞌtɨ́j tyámuaꞌ huáruuj, aꞌɨ́j tu jɨn séej jimi tyiꞌijchóꞌveꞌ ɨ nyúucarij tɨ jéetzeꞌ tyámuaꞌ een, tyej tyij aꞌɨ́jna jɨn ajtyáxɨɨrej ɨ Dios jimi.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ajta ɨ Dios aꞌíjna jɨn tyaꞌtóoraj ɨ junyúucaa jɨmeꞌ. Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj vaꞌcán jɨn tyityeꞌentyájrupij capu ɨ Dios junyúucaa tyuꞌtáꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi,
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 ajta ɨ tavástaraꞌ, aꞌyaa pu aꞌɨ́jna jɨn tyeꞌentyájrupij ɨ nyúucarij jɨmeꞌ, jiꞌnye aꞌyaa pu tyáꞌxaj ɨ yuꞌxarij jitze tɨjɨn:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Aꞌyaa puꞌij, Jesús pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn jamuaꞌreej tɨ jéetzeꞌ tyámuaꞌ een aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ jájcuaj ɨ Dios tɨ jɨn tyaꞌtóoraj ityájma jimi.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj aráꞌtyeej vaꞌcán jɨn tyíꞌhuɨɨriaꞌcaꞌaj ɨ Dios jimi, mamuíꞌcaaj, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ mu cuiꞌcariaꞌaj, aꞌɨ́j pu jɨn quee ɨꞌriitacaꞌaj maj jusén jɨn júurij,
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 ajta ɨ Jesús aꞌɨ́ɨ pu jusén jɨn séejreꞌ, ajta ɨ tɨ jɨn vaꞌcán tyiꞌtyéjvee ɨ Dios jimi capu aꞌnáj antyipuaꞌrij.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Aꞌɨ́j pu jɨn pújoorej tɨ huaꞌ japua huatányuunyij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj ajtyáhuiixɨj ɨ Dios jimi aꞌɨ́jna jitze maꞌcan ɨ Jesús, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu jusén jɨn júurij, taꞌaj ij huaꞌ japua huatányuunyij.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Jesús aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ tajitzé juxɨeꞌveꞌ. Aꞌɨ́ɨ pu jɨꞌréenyaꞌaj séejreꞌ ɨ Dios jimi, ajta quee tyiꞌtɨ́j áꞌɨtzeereꞌ, capu jeꞌej puaꞌaj tyiꞌtyúuchaꞌɨɨj matɨꞌɨj ɨ séecan ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtyesejreꞌ ɨ Dios jimi, ajta tajapuá jáꞌsejreꞌ.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Capu aꞌyan tyíꞌsejreꞌ matɨꞌɨj ɨ séecan ɨ maj majta tyityetyuꞌuj ɨ Dios jimi, ɨ maj yaꞌmuáatyee cuiꞌcaa mej mij huoꞌtámuꞌvejritaj jujɨ́meꞌ majta jeꞌej aꞌɨ́ɨjma jɨmeꞌ ɨ jutyéɨtyeristyamuaꞌ. Ajta ɨ Jesús, aꞌyaa pu séej naꞌaj tyuꞌtóomuꞌvejritacaꞌ taꞌaj ij jusén jɨn néijmiꞌcaa huatyáhuɨɨreꞌen.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Ajta aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij Moisés tɨ jaatyájtoo, aꞌɨ́ɨjma pu antyíhuoocaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee mej mij vaꞌcán jɨn tyuꞌtyáhuɨɨreꞌen ɨ maj majta quee tyámuaꞌ éenyeꞌej ɨ jutzájtaꞌ, ajta aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jɨn tyaꞌtóoraj, aꞌɨ́j pu antyíhuo ɨ juyój, tɨ tyámuaꞌ een jusén jɨmeꞌ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.