Hebreus 4
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVI
1 Aꞌɨ́j pu jɨn, ijíij tu ooj jeꞌej tyíɨꞌrij tɨꞌij táahuɨɨreꞌen aꞌɨ́jna ɨ Dios tɨ jɨn tyaꞌtóoratziiriꞌ tyej tyij ujoꞌtyájrutyej joꞌtyaj jaꞌhuátasoꞌpeꞌen, tyicheꞌ tyámuaꞌ tyiꞌhuátachaꞌɨɨn, tɨꞌij quee sɨ́ɨj tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen ajta jeꞌen quee jáacɨꞌtyij tɨ aꞌáa joꞌtyájrutyej.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Jiꞌnye ityáj tu jaꞌancuriáaꞌ aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jɨn tɨiꞌrátoosij, ajta aꞌɨ́ɨjma capu huoꞌtyáhuɨɨ matɨꞌɨj jáanamuajriꞌ, jiꞌnye camu aꞌyan huarɨ́j tɨꞌɨj tyéꞌijtacaꞌaj ɨ nyúucarij maj jáanamuajriꞌ.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Tyajta ityáj, ɨ tyej tyáꞌantzaahuaj, ityáj tu aꞌáa joꞌtyárutyij joꞌtyaj jaꞌhuátasoꞌpeꞌen, aꞌɨ́jna ɨ tɨ Dios jɨn aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ huaꞌ jɨmeꞌ tɨjɨn:
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 jiꞌnye aꞌyaa pu tyáꞌxaj ɨ yuꞌxarij jitze aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ xɨcáaraꞌ taꞌráahuaꞌpuaj tɨjɨn:
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Ajtáhuaꞌaj pu aꞌyan tyáꞌxaj yuꞌxarij jitze tɨjɨn:
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Ajta móocheꞌ mu séecan áꞌɨtzeereꞌ maj aꞌáa joꞌtyájrutyej joꞌmaj jamuán jaꞌhuóosoꞌpeꞌen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee aꞌáa joꞌtyájrupij, aꞌɨ́jna jɨmeꞌ maj quee jaꞌráꞌastijrej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jɨn huiꞌratonyíicheꞌ.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Dios arí ajtáhuaꞌaj séej xɨcáaraꞌ jitze tyaꞌtáraj ajta aꞌyan jaatamuaꞌaj tɨjɨn: “ijíij”, aꞌɨ́jna pu jimi aꞌyan aráꞌtyeej tyaataxájtacaꞌ ɨ David aꞌnáj tɨ aꞌyan atyojoꞌréꞌnyesij, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Jiꞌnye tɨpuaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Josué huoꞌtáꞌnyijcheꞌ maj huóosoꞌpeꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, capu ɨ Dios aꞌyan tyataxáatajcheꞌ ajtáhuaꞌaj séej xɨcáaraꞌ jitze.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Aꞌɨ́j pu jɨn óocheꞌ áꞌɨtzeereꞌ huaꞌ jimi ɨ tyeɨ́tyeristyamuaꞌmeꞌen ɨ Dios mej mij jamuán huóosoꞌpeꞌen,
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ aꞌáa joꞌtyárutyij joꞌtɨj ɨ Dios tyihuajaꞌtáꞌcaa tɨꞌij aꞌtɨ́j huóosoꞌpeꞌen, aꞌyaa pu tyáꞌcɨꞌtyij tɨ huóosoꞌpeꞌen ɨ tɨ jɨn tyíꞌmuarɨeꞌ tɨꞌɨj ajta Dios tyiꞌhuóosoꞌpej.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Aꞌɨ́j pu jɨn, tyicheꞌ caꞌnyíjraꞌaj huatátaꞌan tyej tyij tyámuaꞌ eenyeꞌ ajta ij táacɨꞌtyij tyaj aꞌáa joꞌtyájrutyej joꞌtyaj jaꞌhuátasoꞌpeꞌen, taꞌaj ij quee aꞌtɨ́j aꞌyan rɨjcaj matɨꞌɨj jájcuaj ɨmuáj huarɨ́j ɨ maj quee tyáꞌantzaahuaj.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu júurij ajta néijmiꞌi putyíꞌuurej. Ajta jéetzeꞌ tyíꞌhuɨɨreꞌ quee ɨ chúun tɨ juxaꞌaj tyaꞌantámuamuaa, aꞌɨ́ɨ pu tyáruꞌpij ɨ xɨéjnyuꞌcariaꞌraꞌ jitze ɨ tyévij, ajta ɨ muaꞌtzíiriaꞌraꞌ tzajtaꞌ, ajta jaayíꞌtɨn tɨ jáamuaꞌreej jeꞌej tɨ sɨ́ɨj tyíꞌmuaꞌtzej, ajta jeꞌej tɨ sɨ́ɨj tyáꞌxɨeꞌveꞌ ɨ juxɨéjnyuꞌcaa tzajtaꞌ tɨꞌij tyiꞌtɨ́j jɨn jeꞌej huárɨnyij.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Ajta néijmiꞌi ɨ Dios tɨ tyúꞌtaahuacaꞌ capu tyiꞌtɨ́j ɨꞌríj tɨꞌij jimi huatyóoꞌavaaj, néijmiꞌi pu jimi tyíꞌsejreꞌ, ajta aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ tyaj néijmiꞌi jimi huatátasejrataj.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Aꞌɨ́jna ɨ Jesús, ɨ tɨ yójraꞌ puéꞌeen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tajimí vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ Dios jimi, ajta arí tajapuá joꞌojnyéj. Aꞌɨ́j pu jɨn tyicheꞌ tyámuaꞌ eenyeꞌ ɨ tyaj jitzán tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajɨ́meꞌ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ Dios jimi, aꞌɨ́ɨ pu jaayíꞌtɨn tɨꞌij táꞌancuꞌvaxɨꞌɨn aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyaj quee tacaꞌnyej ɨ tatzájtaꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌyan tyaapuéjtzitariacaꞌ tyatɨꞌɨj ityáj, ajta aꞌɨ́jna capu aꞌnáj tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Tyicheꞌ taxáahuaj ajtyáxɨɨrej joꞌtɨj joꞌtyéjvee ɨ ɨpuárij ɨ tɨ jitzán acájca ɨ Dios tɨ jéehua taxɨeꞌveꞌ, tɨꞌij aꞌɨ́ɨn táꞌancuꞌvaxɨꞌɨn ajta jeꞌen táahuɨɨreꞌen tyatɨꞌɨj áꞌviicueꞌriaꞌaj.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.