Hebreus 4

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aꞌɨ́j pu jɨn, ijíij tu ooj jeꞌej tyíɨꞌrij tɨꞌij táahuɨɨreꞌen aꞌɨ́jna ɨ Dios tɨ jɨn tyaꞌtóoratziiriꞌ tyej tyij ujoꞌtyájrutyej joꞌtyaj jaꞌhuátasoꞌpeꞌen, tyicheꞌ tyámuaꞌ tyiꞌhuátachaꞌɨɨn, tɨꞌij quee sɨ́ɨj tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen ajta jeꞌen quee jáacɨꞌtyij tɨ aꞌáa joꞌtyájrutyej.
1 Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.
2 Jiꞌnye ityáj tu jaꞌancuriáaꞌ aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jɨn tɨiꞌrátoosij, ajta aꞌɨ́ɨjma capu huoꞌtyáhuɨɨ matɨꞌɨj jáanamuajriꞌ, jiꞌnye camu aꞌyan huarɨ́j tɨꞌɨj tyéꞌijtacaꞌaj ɨ nyúucarij maj jáanamuajriꞌ.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.
3 Tyajta ityáj, ɨ tyej tyáꞌantzaahuaj, ityáj tu aꞌáa joꞌtyárutyij joꞌtyaj jaꞌhuátasoꞌpeꞌen, aꞌɨ́jna ɨ tɨ Dios jɨn aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ huaꞌ jɨmeꞌ tɨjɨn:
3 Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;
4 jiꞌnye aꞌyaa pu tyáꞌxaj ɨ yuꞌxarij jitze aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ xɨcáaraꞌ taꞌráahuaꞌpuaj tɨjɨn:
4 pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;
5 Ajtáhuaꞌaj pu aꞌyan tyáꞌxaj yuꞌxarij jitze tɨjɨn:
5 e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Ajta móocheꞌ mu séecan áꞌɨtzeereꞌ maj aꞌáa joꞌtyájrutyej joꞌmaj jamuán jaꞌhuóosoꞌpeꞌen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee aꞌáa joꞌtyájrupij, aꞌɨ́jna jɨmeꞌ maj quee jaꞌráꞌastijrej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jɨn huiꞌratonyíicheꞌ.
6 Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,
7 Aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Dios arí ajtáhuaꞌaj séej xɨcáaraꞌ jitze tyaꞌtáraj ajta aꞌyan jaatamuaꞌaj tɨjɨn: “ijíij”, aꞌɨ́jna pu jimi aꞌyan aráꞌtyeej tyaataxájtacaꞌ ɨ David aꞌnáj tɨ aꞌyan atyojoꞌréꞌnyesij, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
7 determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Jiꞌnye tɨpuaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Josué huoꞌtáꞌnyijcheꞌ maj huóosoꞌpeꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, capu ɨ Dios aꞌyan tyataxáatajcheꞌ ajtáhuaꞌaj séej xɨcáaraꞌ jitze.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.
9 Aꞌɨ́j pu jɨn óocheꞌ áꞌɨtzeereꞌ huaꞌ jimi ɨ tyeɨ́tyeristyamuaꞌmeꞌen ɨ Dios mej mij jamuán huóosoꞌpeꞌen,
9 Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.
10 jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ aꞌáa joꞌtyárutyij joꞌtɨj ɨ Dios tyihuajaꞌtáꞌcaa tɨꞌij aꞌtɨ́j huóosoꞌpeꞌen, aꞌyaa pu tyáꞌcɨꞌtyij tɨ huóosoꞌpeꞌen ɨ tɨ jɨn tyíꞌmuarɨeꞌ tɨꞌɨj ajta Dios tyiꞌhuóosoꞌpej.
10 Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.
11 Aꞌɨ́j pu jɨn, tyicheꞌ caꞌnyíjraꞌaj huatátaꞌan tyej tyij tyámuaꞌ eenyeꞌ ajta ij táacɨꞌtyij tyaj aꞌáa joꞌtyájrutyej joꞌtyaj jaꞌhuátasoꞌpeꞌen, taꞌaj ij quee aꞌtɨ́j aꞌyan rɨjcaj matɨꞌɨj jájcuaj ɨmuáj huarɨ́j ɨ maj quee tyáꞌantzaahuaj.
11 Ora, à vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu júurij ajta néijmiꞌi putyíꞌuurej. Ajta jéetzeꞌ tyíꞌhuɨɨreꞌ quee ɨ chúun tɨ juxaꞌaj tyaꞌantámuamuaa, aꞌɨ́ɨ pu tyáruꞌpij ɨ xɨéjnyuꞌcariaꞌraꞌ jitze ɨ tyévij, ajta ɨ muaꞌtzíiriaꞌraꞌ tzajtaꞌ, ajta jaayíꞌtɨn tɨ jáamuaꞌreej jeꞌej tɨ sɨ́ɨj tyíꞌmuaꞌtzej, ajta jeꞌej tɨ sɨ́ɨj tyáꞌxɨeꞌveꞌ ɨ juxɨéjnyuꞌcaa tzajtaꞌ tɨꞌij tyiꞌtɨ́j jɨn jeꞌej huárɨnyij.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Ajta néijmiꞌi ɨ Dios tɨ tyúꞌtaahuacaꞌ capu tyiꞌtɨ́j ɨꞌríj tɨꞌij jimi huatyóoꞌavaaj, néijmiꞌi pu jimi tyíꞌsejreꞌ, ajta aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ tyaj néijmiꞌi jimi huatátasejrataj.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Aꞌɨ́jna ɨ Jesús, ɨ tɨ yójraꞌ puéꞌeen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tajimí vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ Dios jimi, ajta arí tajapuá joꞌojnyéj. Aꞌɨ́j pu jɨn tyicheꞌ tyámuaꞌ eenyeꞌ ɨ tyaj jitzán tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
14 Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajɨ́meꞌ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ Dios jimi, aꞌɨ́ɨ pu jaayíꞌtɨn tɨꞌij táꞌancuꞌvaxɨꞌɨn aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyaj quee tacaꞌnyej ɨ tatzájtaꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌyan tyaapuéjtzitariacaꞌ tyatɨꞌɨj ityáj, ajta aꞌɨ́jna capu aꞌnáj tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Tyicheꞌ taxáahuaj ajtyáxɨɨrej joꞌtɨj joꞌtyéjvee ɨ ɨpuárij ɨ tɨ jitzán acájca ɨ Dios tɨ jéehua taxɨeꞌveꞌ, tɨꞌij aꞌɨ́ɨn táꞌancuꞌvaxɨꞌɨn ajta jeꞌen táahuɨɨreꞌen tyatɨꞌɨj áꞌviicueꞌriaꞌaj.
16 Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.