Gálatas 2
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARA
1 Tɨꞌɨj arí aꞌyan tyoomáꞌcaj tamuáamuataꞌ japuan muáacuaj nyinyiꞌraꞌaj, nyajtáhuaꞌaj nu aꞌáa joꞌmej a Jerusalén aꞌɨ́jcɨ jamuán ɨ Bernabé, nyajta nu aꞌɨ́j joꞌvíꞌtɨj ɨ Tito.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Aꞌáa nu joꞌmej, jiꞌnye ɨ Dios pu aꞌyan tyinaataséjra tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌvaꞌcaꞌaj nyaj aꞌáa jóꞌmeꞌen. Aꞌáa nu nyij huóꞌixaaj ɨ nyúucarij ɨ nyaj huóꞌixaatyeꞌsij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan. Avíitzij nu jɨn aꞌyan huarɨ́j huaꞌ jimi ɨ maj tyihuáꞌijtyeꞌ, taꞌaj ij huataséjreꞌen nyaj quee huáapuaꞌaj nyanaꞌaj tyíꞌmuarɨeꞌcaꞌaj.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Ajta quee capu aꞌyan tyuꞌrɨ́j jeꞌej maj ɨ séecan tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj, jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ Tito ɨ tɨ nyajamuáantacaꞌaj ajta huaꞌ jitze ajtyámaꞌcantacaꞌaj ɨ griego, camu aꞌyan tyaataꞌíj tɨꞌij jaꞌantyisíjchej ɨ junavíj.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Séecan ɨ maj aꞌyan tyúusejrataj maj tajitzé ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu avíitzij jɨn utyájrupij ityájma tzajtaꞌ, mej mij táaꞌeeveꞌen jeꞌej tyaj yeꞌej tyityetyítachaꞌɨɨj ɨ Cɨríistuꞌ jimi, mej mij majtáhuaꞌaj caꞌnyéjrij jɨn tyitaataꞌíjtyeꞌen ɨ nyúucarij jɨmeꞌ ɨ maj jɨn tyíꞌijta.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Catu huoꞌtaꞌ mej mij taamuéꞌtɨn, jiꞌnye aꞌyaa tu tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨ jaꞌmua tzajtaꞌ séjreꞌej ɨ nyúucarij tɨ jɨꞌréꞌcan jɨmeꞌ ɨ tɨ jɨn Dios jamuiꞌrátoosij.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huápuɨꞌɨj juxɨeꞌveꞌ, camu jeꞌej tyéejtyoj mej mij tyiꞌtɨ́j jájcuan naatéꞌexaatyeꞌ, ajta capu nyejitzé juxɨeꞌveꞌ aꞌtyán maj puéꞌeen aꞌɨ́ɨmaj, jiꞌnye capu ɨ Dios aꞌɨ́j jɨn tyihuáꞌxɨjtyeꞌ jeꞌej tɨ sɨ́ɨj huaséꞌrin.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Majta aꞌɨ́ɨmaj, aꞌyaa mu tyáamuaꞌreeriꞌ tɨ ɨ Dios aꞌyan tyinaataꞌítyacaꞌ nyej nyij huoꞌtéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta aꞌɨ́j tyuꞌtaꞌítyacaꞌ ɨ Pedro, tɨꞌɨj huoꞌtéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucarij aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ Dios aꞌɨ́j tɨ huataꞌítyacaꞌ ɨ Pedro aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ pu chaꞌtaj naꞌaj nyéetzij naataꞌítyacaꞌ nyej nyij aꞌɨ́ɨjma jimi ujóꞌmeꞌen ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Santiago, ajta ɨ Pedro, ajta ɨ Juan, aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́jna jɨn antyúumuaꞌreeriacaꞌaj mej mij huóꞌchaꞌɨɨn ɨ maj ɨ Dios jimi séejreꞌ, aꞌyaa mu tyáamuaꞌreeriꞌ tɨ ɨ Dios aꞌɨ́jna jɨn naꞌantyíhuoj, ajta taꞌaj ij ootámiteereꞌen maj meríj taataxɨéꞌvej, aꞌɨ́ɨ mu tyámuaꞌ tyitajchaꞌɨ́ɨj muáꞌraa nyéetzij majta aꞌɨ́jcɨ ɨ Bernabé, aꞌɨ́ɨ mu mij aꞌyan tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej tyej tyij ityáj ujóꞌjuꞌun aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, majta aꞌɨ́ɨmaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Aꞌɨ́ɨ mu taatáhuaviiriꞌ tyaj aꞌɨ́ɨjma ootámuaꞌreej ɨ maj quee jeꞌej tyéejviicueꞌ, aꞌɨ́j nu nyij jɨn ootyényacaꞌan nyej nyij nyaxɨeꞌviꞌraꞌ jɨn aꞌyan huárɨnyij.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Pedro, tɨꞌɨj aꞌáa jaꞌtanyéj a Antoquíia, nyáaj nu jajtyáꞌxɨj, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu tyiꞌtɨ́j jɨn quee xáꞌpuɨꞌ rɨjcaj.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Jiꞌnye huaꞌ jamuán pu tyíꞌcuaꞌcariaꞌaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, ꞌasta manaꞌaj quee séecan aráꞌaj ɨ Santiago tɨ uhuojoꞌtaꞌítyacaꞌ, aj puꞌij ajtáraa huaꞌ jimi, ajta jaatapuáꞌcɨtacaꞌ ɨ tɨ huaꞌ jamuán tyíꞌcuaꞌcariaꞌaj, jiꞌnye huáꞌtzɨɨnyaꞌcaꞌaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jaꞌantyisíꞌchej ɨ junavíj.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Majta ɨ séecan ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, camu majta aꞌyan huarɨ́j huatoojéꞌyacan jɨmeꞌ, sulu aꞌyaa mu hueꞌtzij jɨn tyúusejratacaꞌaj aꞌyájna tɨꞌɨj ajta huarɨ́j ɨ Pedro, aꞌɨ́j pu jɨn ajta ɨ Bernabé tyoꞌtyóohueꞌtzej tɨꞌɨj ij ajta aꞌyan huarɨ́j matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Aꞌɨ́j nu jɨn, nyatɨꞌɨj huoꞌséj maj quee tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn aꞌyan tyityetyúuchaꞌɨɨcaꞌaj tɨꞌɨj tyéꞌijta ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, aꞌyaa nu nyij tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Pedro metyiꞌséeracaj néijmiꞌi ɨ tyeɨ́tyee tɨjɨn: “Muáaj paj huaꞌ jitze ajtyámaꞌcan ɨ maj Israel jitze eeráanyej, aꞌyaa paj tyiꞌtyíaꞌchaꞌɨj matɨꞌɨj ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, ¿jiꞌnye een jɨmeꞌ caꞌnyéjrij jɨn aꞌyan pahuáꞌuurej aꞌɨ́ɨjma ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, mej mij aꞌráꞌastej ɨ huáꞌyiꞌraj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan?”
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Ityáj tu aꞌɨ́ɨjma jitze eerámaꞌcan ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, catu aꞌɨ́ɨjma jitze ɨ maj ootyáꞌɨtzeerej ɨ Dios jimi.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Tyajta ityáj, aꞌyaa tu tyáꞌmuaꞌreej tɨquee aꞌtɨ́j jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzeereꞌej ɨ Dios jimi, tyij ajta néijmiꞌi aráꞌastej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, sulu aꞌɨ́ɨ pu jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzeereꞌej ɨ tɨ tyáꞌtzaahuatyeꞌ ɨ Cɨríistuꞌ jimi. Aꞌɨ́j tu jɨn tyajta ityáj tyáꞌtzaahuatyeꞌ ɨ Cɨríistuꞌ jimi, taꞌaj ij ɨ Dios aꞌyan taatámuaꞌtyij tyaj jɨꞌréꞌnyeꞌej séejreꞌ, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tyej tyáꞌtzaahuatyeꞌ ɨ Cɨríistuꞌ jimi, catu ɨ tyaj jaꞌráꞌastej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta. Jiꞌnye capu aꞌtɨ́j jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzeereꞌej ɨ Dios jimi tɨpuaꞌaj aꞌráꞌastej aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Ajta ijíij, tɨpuaꞌaj aꞌyan tyetyáꞌhuoocaj tyaj jɨꞌréꞌnyeꞌej huatyáꞌɨtzeereꞌen, aꞌyaa pu tyéꞌmiteereꞌ tyej tyajta ityáj áꞌɨtzeereꞌ, ¿nyiquij aꞌyan huatóomuaꞌaj tɨ ɨ Cɨríistuꞌ caꞌnyíjraꞌaj taatáꞌ tyej tyij jeꞌej puaꞌaj tyiꞌtyítachaꞌɨɨj? Capu xaa nyuꞌuj.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Tɨpuaꞌaj nyáaj tyiꞌtɨ́j naatyúꞌuunaj, nyajtáhuaꞌaj nyij jaatyátaahuaj, nyáaj nu nyasɨ́ɨj puéꞌeenyeꞌ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Jiꞌnye nyáaj nu huamuɨ́ꞌ aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta, nyej nyij júurij huatyáꞌɨtzeereꞌen ɨ Dios jimi. Nyáaj nu nyajta jamuán óotateehuacaꞌ ɨ Cɨríistuꞌ,
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 aꞌɨ́j nu jɨn quee cheꞌ nyáaj júurij, sulu aꞌɨ́ɨ pu ɨ Cɨríistuꞌ nye jimi júurij. Ajta ɨ júuricamej ɨ nyaj jɨn ijíij júurij, aꞌɨ́j pu jɨn júurij ɨ nyaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ aꞌɨ́jna jitze maꞌcan ɨ yójraꞌ ɨ Dios, ɨ tɨ naataxɨéꞌvej, ajta huatóotoj tɨ nyejitzé maꞌcan huámuɨꞌnyij.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Aꞌɨ́j nu jɨn quee majuurɨésij aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ Dios jɨn juxɨéꞌviꞌraꞌ naatáꞌ, jiꞌnye tɨpuaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn tyíꞌijta tyuꞌtáꞌcareꞌen nyej nyij jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzeereꞌen, capu cheꞌ tyiꞌtɨ́j huatyahuɨ́ɨreꞌnyijcheꞌ tɨ ɨ Cɨríistuꞌ huamuɨ́ꞌ.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.