Atos 23

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo pu huaꞌráasej aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tyityatatyíj tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Aj puꞌij aꞌɨ́jna ɨ Ananías, ɨ tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ puaaríij, aꞌɨ́ɨ pu huoꞌtaꞌíj maj jaꞌancáveenyij aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ajta ɨ Pablo aꞌyaa pu tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj ujeꞌrátyaꞌcaꞌaj, aꞌyaa mu tyaatajé tɨjɨn:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Aꞌyaa pu ɨ Pablo tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Aj puꞌij ɨ Pablo jáamuaꞌreeriꞌ tɨjɨn séecan mu ɨ maj tyityatatyíj saduceos puéꞌeenyeꞌej, majta séecan fariseos, aj puꞌij caꞌnyíin jɨmeꞌ aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Tɨꞌɨj ɨ Pablo aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ, aj mu mij huatyóohuij maj tyiꞌhuóoꞌihuoꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ saduceos, matɨꞌɨj mij jéꞌtaꞌ huacɨ́j ɨ maj jusɨɨriaꞌcaꞌaj.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Jiꞌnye ɨ saduceos aꞌyaa mu tyíꞌxaj maj quee cheꞌ huatájuuritaj ɨ muɨꞌchítyee, majta aꞌyan tɨjɨn maj quee séejreꞌ ɨ júuricamej ɨ maj tyíꞌhuɨɨreꞌ u tajapuá, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos néijmiꞌi mu aꞌɨ́jcɨ tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Néijmiꞌi mu tyéjijhuasimeꞌej, majta jeꞌcáj ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze, ɨ maj majta fariseos jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu ájhuiixɨj matɨꞌɨj mij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Majta meríj jéetzeꞌ nyinyuꞌcacucaꞌaj, aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj tyíꞌtzɨɨnyaꞌcaꞌaj tɨpuaꞌaj meetyátoꞌsixɨꞌɨn aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌɨ́j pu jɨn huoꞌtaꞌíj ɨ xantáaruꞌuj maj jeꞌráaviꞌtɨj mej mij majtáhuaꞌaj uyoꞌtyátoonyij joꞌmaj jeꞌráatyij ɨ xantáaruꞌuj.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Séej tɨ́caꞌrij tzajtaꞌ pu ɨ tavástaraꞌ huataséjre aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Pablo, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Yaa ariáꞌpuaꞌaj, séecan mu ɨ Israel maj jitze ajtyámaꞌcan aꞌyan tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej maj jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌyaa mu tyityaꞌtóoraj maj quee tyúꞌcuaꞌnyij, majta quee huayeꞌen, ꞌasta manaꞌaj quee jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Aꞌchu mu huáꞌpuatyej aráꞌasej ɨ tyétyacaa ɨ maj aꞌyan tyityaꞌtóoraj.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Aꞌɨ́ɨjma jimi mu ujóꞌjuꞌ ɨ maj tyihuáꞌijtyeꞌ ɨ puaaríij, majta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ huáasij, matɨꞌɨj mij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ajta ijíij, muaꞌaj majta ɨ séecan ɨ maj tyityatatyíj, xaatáhuaviij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj tɨꞌij ariáꞌpuaꞌaj yaꞌráaviꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo jaꞌmua jimi, aꞌyan setyuꞌtaxáatan yee siataꞌaj tyámuaꞌ naa tyeeꞌíhuoꞌ, tyajta ityáj tyámuaꞌ tu éenyeꞌej táꞌjuꞌun tyej tyij jaajéꞌcaj tɨꞌɨj quee xu yaꞌuvéꞌnyej.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ajta ɨ yójraꞌ ɨ ihuáariaꞌraꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌɨ́ɨ pu jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j tyíꞌxaꞌpuɨꞌɨntariaꞌcaꞌaj, tɨꞌɨj ij ujóꞌmej joꞌmaj jeꞌráatyij ɨ xantáaruꞌuj, aj puꞌij jaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pablo pu séej huatajé ɨ maj anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Tɨꞌquij ɨ tɨ anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, yoꞌvíꞌtɨj ɨ xantáaruꞌ jimi taꞌnájcaj, ajta aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj jaꞌnáaviꞌ ɨ muácaꞌraꞌan jitze aꞌɨ́jcɨ ɨ tyamuéej, tɨꞌquij jeꞌráaviꞌtɨj aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa ɨ tyamuéej tɨjɨn:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Capáj huáꞌtzaahuatyaꞌaj, jiꞌnye huáꞌpuatyej mu aꞌchu aráꞌasej ɨ tyétyacaa ɨ maj jeꞌtyéchoꞌveꞌej ɨ juyéj jitze avíitzij jɨmeꞌ, aꞌyaa mu tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej maj quee tyiꞌtɨ́j cuaꞌnyij, majta quee yeꞌen ꞌasta manaꞌaj quee jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, ajta ijíij muꞌríj tyámuaꞌ huóoruuj, aꞌɨ́j muꞌuj mij choꞌveꞌ jeꞌej paj muáaj tyuꞌtaxájtaj.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj jaataꞌítyacaꞌ ɨ tyamuéej tɨꞌij jóꞌraꞌnyij, aꞌyaa pu tyaataꞌíj tɨquee aꞌtɨ́j ixáatyeꞌej jeꞌej tɨ arí aꞌɨ́j tyuꞌtéꞌexaaj.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj huaꞌpuácaa pu huatajé ɨ maj anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, ajta aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíj maj huaꞌpuaj anxɨtyej ɨ xantáaruꞌuj tyámuaꞌ huáꞌuurej ɨ maj juɨꞌɨcán, majta huéeicatyej japuan tamuáamuataꞌ maj aveꞌtyéꞌtyaꞌaj, majta huaꞌpuaj anxɨtyej ɨ maj chúun tyuɨ́ꞌsimaꞌaj muáꞌjuꞌun, mej mij aꞌáa jóꞌjuꞌun aꞌájna a Cesarea tɨ́caꞌ aꞌtzáaj arámuaacuaj tyoomáꞌcaj ɨ tɨ́caꞌrij.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ajta pu huoꞌtaꞌíj maj séej eetyésiiratyeꞌen ɨ cahuáayuꞌ ɨ Pablo tɨ japuan aveꞌquéej, aꞌyaa pu tyihuoꞌíjcaj maj tyámuaꞌ eenyeꞌ ajóotonyij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ tajtúhuan tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Félix.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Aꞌɨ́ɨjma pu jimi yuꞌxarij huataꞌítyacaꞌ aꞌyaa pu tyáꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Nyáaj Claudio Lisias, yaa nu muatyojtyeꞌ muéetzij Félix mu paj huápuɨꞌɨj naa huaséꞌrin pajta tajtúhuan jɨn tyiꞌtyéjvee.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu jaatyéeviꞌ aꞌíjcɨ ɨ tyévij majta jeꞌen jajéꞌcatajcheꞌ, ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ tɨ romano puéꞌeen nyáaj nu nyij ajoꞌréꞌnyej nyahuaꞌajviꞌtɨ́j ɨ nyaxantáarustyamuaꞌ, nyatɨꞌɨj nyij japuan huatanyúj.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Nyajta jamuaꞌreerimuꞌcaꞌaj jeꞌej maj een jɨmeꞌ tyáꞌxajtziꞌracaꞌaj, aꞌɨ́j nu jɨn yoꞌvíꞌtɨj huaꞌ jimi ɨ juéesij ɨ maj tyáꞌxaꞌpuɨꞌɨntareꞌ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Aj nu nyij jáamuaꞌreeriꞌ maj aꞌɨ́jcɨ jɨn tyáꞌxajtziꞌracaꞌaj ɨ yuꞌxarij tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma, capu tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee mej mij jaajéꞌcaj, nusu mej mij aꞌɨ́jcɨ jɨn jeꞌtyáanaj aꞌíjcɨ ɨ aꞌtɨ́j.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ maj séecan ɨ Israel maj jitze ajtyámaꞌcan aꞌyan tyityaꞌtóoraj maj jaajéꞌcaj, muéetzij nu nyij muaataꞌítyiꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tyévij, nyajta nu huoꞌtaꞌíj ɨ maj tyáꞌxajtziꞌ maj muéetzij muaatéꞌexaatyeꞌen tyiꞌtɨ́j maj jɨn tyáꞌxajtziꞌ.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ xantáaruꞌuj, aꞌyaa mu huarɨ́j jeꞌej tɨ tyihuoꞌtéꞌexaaj ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj, tɨ́caꞌ mu yoꞌvíꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, matɨꞌɨj mij aꞌáa yoꞌréꞌnyijtyej joꞌtɨj aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Yaa ariáꞌpuaꞌaj mu huariáꞌcɨj ɨ maj juɨꞌɨcán huajúꞌcaꞌaj joꞌmaj jaꞌchej ɨ xantáaruꞌuj, majta ɨ mataꞌvéꞌtyeꞌtyeꞌ jamuán mu ujóꞌjuꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Matɨꞌɨj aráꞌaj aꞌájna a Cesarea aj mu mij jaatátuii ɨ yuꞌxarij aꞌɨ́jcɨ ɨ tajtúhuan majta aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Tɨꞌɨj ɨ tajtúhuan joꞌjíjvej aꞌɨ́jcɨ ɨ yuꞌxarij, aj puꞌij tyuꞌtaꞌíhuoꞌ joꞌtɨj jáꞌmaꞌcantacaꞌaj ɨ Pablo, ajta tɨꞌɨj jaamuaꞌréeriaj tɨ Cilicia jáꞌmaꞌcan,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.