Atos 23

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pablo pu huaꞌráasej aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tyityatatyíj tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Aj puꞌij aꞌɨ́jna ɨ Ananías, ɨ tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ puaaríij, aꞌɨ́ɨ pu huoꞌtaꞌíj maj jaꞌancáveenyij aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ajta ɨ Pablo aꞌyaa pu tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj ujeꞌrátyaꞌcaꞌaj, aꞌyaa mu tyaatajé tɨjɨn:
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Aꞌyaa pu ɨ Pablo tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Aj puꞌij ɨ Pablo jáamuaꞌreeriꞌ tɨjɨn séecan mu ɨ maj tyityatatyíj saduceos puéꞌeenyeꞌej, majta séecan fariseos, aj puꞌij caꞌnyíin jɨmeꞌ aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Tɨꞌɨj ɨ Pablo aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ, aj mu mij huatyóohuij maj tyiꞌhuóoꞌihuoꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ saduceos, matɨꞌɨj mij jéꞌtaꞌ huacɨ́j ɨ maj jusɨɨriaꞌcaꞌaj.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Jiꞌnye ɨ saduceos aꞌyaa mu tyíꞌxaj maj quee cheꞌ huatájuuritaj ɨ muɨꞌchítyee, majta aꞌyan tɨjɨn maj quee séejreꞌ ɨ júuricamej ɨ maj tyíꞌhuɨɨreꞌ u tajapuá, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos néijmiꞌi mu aꞌɨ́jcɨ tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Néijmiꞌi mu tyéjijhuasimeꞌej, majta jeꞌcáj ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze, ɨ maj majta fariseos jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu ájhuiixɨj matɨꞌɨj mij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Majta meríj jéetzeꞌ nyinyuꞌcacucaꞌaj, aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj tyíꞌtzɨɨnyaꞌcaꞌaj tɨpuaꞌaj meetyátoꞌsixɨꞌɨn aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌɨ́j pu jɨn huoꞌtaꞌíj ɨ xantáaruꞌuj maj jeꞌráaviꞌtɨj mej mij majtáhuaꞌaj uyoꞌtyátoonyij joꞌmaj jeꞌráatyij ɨ xantáaruꞌuj.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Séej tɨ́caꞌrij tzajtaꞌ pu ɨ tavástaraꞌ huataséjre aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Pablo, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Yaa ariáꞌpuaꞌaj, séecan mu ɨ Israel maj jitze ajtyámaꞌcan aꞌyan tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej maj jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌyaa mu tyityaꞌtóoraj maj quee tyúꞌcuaꞌnyij, majta quee huayeꞌen, ꞌasta manaꞌaj quee jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Aꞌchu mu huáꞌpuatyej aráꞌasej ɨ tyétyacaa ɨ maj aꞌyan tyityaꞌtóoraj.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Aꞌɨ́ɨjma jimi mu ujóꞌjuꞌ ɨ maj tyihuáꞌijtyeꞌ ɨ puaaríij, majta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ huáasij, matɨꞌɨj mij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ajta ijíij, muaꞌaj majta ɨ séecan ɨ maj tyityatatyíj, xaatáhuaviij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj tɨꞌij ariáꞌpuaꞌaj yaꞌráaviꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo jaꞌmua jimi, aꞌyan setyuꞌtaxáatan yee siataꞌaj tyámuaꞌ naa tyeeꞌíhuoꞌ, tyajta ityáj tyámuaꞌ tu éenyeꞌej táꞌjuꞌun tyej tyij jaajéꞌcaj tɨꞌɨj quee xu yaꞌuvéꞌnyej.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ajta ɨ yójraꞌ ɨ ihuáariaꞌraꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌɨ́ɨ pu jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j tyíꞌxaꞌpuɨꞌɨntariaꞌcaꞌaj, tɨꞌɨj ij ujóꞌmej joꞌmaj jeꞌráatyij ɨ xantáaruꞌuj, aj puꞌij jaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablo pu séej huatajé ɨ maj anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Tɨꞌquij ɨ tɨ anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, yoꞌvíꞌtɨj ɨ xantáaruꞌ jimi taꞌnájcaj, ajta aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj jaꞌnáaviꞌ ɨ muácaꞌraꞌan jitze aꞌɨ́jcɨ ɨ tyamuéej, tɨꞌquij jeꞌráaviꞌtɨj aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa ɨ tyamuéej tɨjɨn:
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Capáj huáꞌtzaahuatyaꞌaj, jiꞌnye huáꞌpuatyej mu aꞌchu aráꞌasej ɨ tyétyacaa ɨ maj jeꞌtyéchoꞌveꞌej ɨ juyéj jitze avíitzij jɨmeꞌ, aꞌyaa mu tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej maj quee tyiꞌtɨ́j cuaꞌnyij, majta quee yeꞌen ꞌasta manaꞌaj quee jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, ajta ijíij muꞌríj tyámuaꞌ huóoruuj, aꞌɨ́j muꞌuj mij choꞌveꞌ jeꞌej paj muáaj tyuꞌtaxájtaj.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj jaataꞌítyacaꞌ ɨ tyamuéej tɨꞌij jóꞌraꞌnyij, aꞌyaa pu tyaataꞌíj tɨquee aꞌtɨ́j ixáatyeꞌej jeꞌej tɨ arí aꞌɨ́j tyuꞌtéꞌexaaj.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj huaꞌpuácaa pu huatajé ɨ maj anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, ajta aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíj maj huaꞌpuaj anxɨtyej ɨ xantáaruꞌuj tyámuaꞌ huáꞌuurej ɨ maj juɨꞌɨcán, majta huéeicatyej japuan tamuáamuataꞌ maj aveꞌtyéꞌtyaꞌaj, majta huaꞌpuaj anxɨtyej ɨ maj chúun tyuɨ́ꞌsimaꞌaj muáꞌjuꞌun, mej mij aꞌáa jóꞌjuꞌun aꞌájna a Cesarea tɨ́caꞌ aꞌtzáaj arámuaacuaj tyoomáꞌcaj ɨ tɨ́caꞌrij.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ajta pu huoꞌtaꞌíj maj séej eetyésiiratyeꞌen ɨ cahuáayuꞌ ɨ Pablo tɨ japuan aveꞌquéej, aꞌyaa pu tyihuoꞌíjcaj maj tyámuaꞌ eenyeꞌ ajóotonyij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ tajtúhuan tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Félix.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Aꞌɨ́ɨjma pu jimi yuꞌxarij huataꞌítyacaꞌ aꞌyaa pu tyáꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Nyáaj Claudio Lisias, yaa nu muatyojtyeꞌ muéetzij Félix mu paj huápuɨꞌɨj naa huaséꞌrin pajta tajtúhuan jɨn tyiꞌtyéjvee.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu jaatyéeviꞌ aꞌíjcɨ ɨ tyévij majta jeꞌen jajéꞌcatajcheꞌ, ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ tɨ romano puéꞌeen nyáaj nu nyij ajoꞌréꞌnyej nyahuaꞌajviꞌtɨ́j ɨ nyaxantáarustyamuaꞌ, nyatɨꞌɨj nyij japuan huatanyúj.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nyajta jamuaꞌreerimuꞌcaꞌaj jeꞌej maj een jɨmeꞌ tyáꞌxajtziꞌracaꞌaj, aꞌɨ́j nu jɨn yoꞌvíꞌtɨj huaꞌ jimi ɨ juéesij ɨ maj tyáꞌxaꞌpuɨꞌɨntareꞌ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Aj nu nyij jáamuaꞌreeriꞌ maj aꞌɨ́jcɨ jɨn tyáꞌxajtziꞌracaꞌaj ɨ yuꞌxarij tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma, capu tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee mej mij jaajéꞌcaj, nusu mej mij aꞌɨ́jcɨ jɨn jeꞌtyáanaj aꞌíjcɨ ɨ aꞌtɨ́j.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ maj séecan ɨ Israel maj jitze ajtyámaꞌcan aꞌyan tyityaꞌtóoraj maj jaajéꞌcaj, muéetzij nu nyij muaataꞌítyiꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tyévij, nyajta nu huoꞌtaꞌíj ɨ maj tyáꞌxajtziꞌ maj muéetzij muaatéꞌexaatyeꞌen tyiꞌtɨ́j maj jɨn tyáꞌxajtziꞌ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ xantáaruꞌuj, aꞌyaa mu huarɨ́j jeꞌej tɨ tyihuoꞌtéꞌexaaj ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj, tɨ́caꞌ mu yoꞌvíꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, matɨꞌɨj mij aꞌáa yoꞌréꞌnyijtyej joꞌtɨj aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Yaa ariáꞌpuaꞌaj mu huariáꞌcɨj ɨ maj juɨꞌɨcán huajúꞌcaꞌaj joꞌmaj jaꞌchej ɨ xantáaruꞌuj, majta ɨ mataꞌvéꞌtyeꞌtyeꞌ jamuán mu ujóꞌjuꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Matɨꞌɨj aráꞌaj aꞌájna a Cesarea aj mu mij jaatátuii ɨ yuꞌxarij aꞌɨ́jcɨ ɨ tajtúhuan majta aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Tɨꞌɨj ɨ tajtúhuan joꞌjíjvej aꞌɨ́jcɨ ɨ yuꞌxarij, aj puꞌij tyuꞌtaꞌíhuoꞌ joꞌtɨj jáꞌmaꞌcantacaꞌaj ɨ Pablo, ajta tɨꞌɨj jaamuaꞌréeriaj tɨ Cilicia jáꞌmaꞌcan,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.