Atos 23

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pablo pu huaꞌráasej aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tyityatatyíj tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Aj puꞌij aꞌɨ́jna ɨ Ananías, ɨ tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ puaaríij, aꞌɨ́ɨ pu huoꞌtaꞌíj maj jaꞌancáveenyij aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ajta ɨ Pablo aꞌyaa pu tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj ujeꞌrátyaꞌcaꞌaj, aꞌyaa mu tyaatajé tɨjɨn:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Aꞌyaa pu ɨ Pablo tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Aj puꞌij ɨ Pablo jáamuaꞌreeriꞌ tɨjɨn séecan mu ɨ maj tyityatatyíj saduceos puéꞌeenyeꞌej, majta séecan fariseos, aj puꞌij caꞌnyíin jɨmeꞌ aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Tɨꞌɨj ɨ Pablo aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ, aj mu mij huatyóohuij maj tyiꞌhuóoꞌihuoꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ saduceos, matɨꞌɨj mij jéꞌtaꞌ huacɨ́j ɨ maj jusɨɨriaꞌcaꞌaj.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Jiꞌnye ɨ saduceos aꞌyaa mu tyíꞌxaj maj quee cheꞌ huatájuuritaj ɨ muɨꞌchítyee, majta aꞌyan tɨjɨn maj quee séejreꞌ ɨ júuricamej ɨ maj tyíꞌhuɨɨreꞌ u tajapuá, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos néijmiꞌi mu aꞌɨ́jcɨ tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Néijmiꞌi mu tyéjijhuasimeꞌej, majta jeꞌcáj ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze, ɨ maj majta fariseos jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu ájhuiixɨj matɨꞌɨj mij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Majta meríj jéetzeꞌ nyinyuꞌcacucaꞌaj, aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj tyíꞌtzɨɨnyaꞌcaꞌaj tɨpuaꞌaj meetyátoꞌsixɨꞌɨn aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌɨ́j pu jɨn huoꞌtaꞌíj ɨ xantáaruꞌuj maj jeꞌráaviꞌtɨj mej mij majtáhuaꞌaj uyoꞌtyátoonyij joꞌmaj jeꞌráatyij ɨ xantáaruꞌuj.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Séej tɨ́caꞌrij tzajtaꞌ pu ɨ tavástaraꞌ huataséjre aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Pablo, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Yaa ariáꞌpuaꞌaj, séecan mu ɨ Israel maj jitze ajtyámaꞌcan aꞌyan tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej maj jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌyaa mu tyityaꞌtóoraj maj quee tyúꞌcuaꞌnyij, majta quee huayeꞌen, ꞌasta manaꞌaj quee jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Aꞌchu mu huáꞌpuatyej aráꞌasej ɨ tyétyacaa ɨ maj aꞌyan tyityaꞌtóoraj.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Aꞌɨ́ɨjma jimi mu ujóꞌjuꞌ ɨ maj tyihuáꞌijtyeꞌ ɨ puaaríij, majta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ huáasij, matɨꞌɨj mij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ajta ijíij, muaꞌaj majta ɨ séecan ɨ maj tyityatatyíj, xaatáhuaviij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj tɨꞌij ariáꞌpuaꞌaj yaꞌráaviꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo jaꞌmua jimi, aꞌyan setyuꞌtaxáatan yee siataꞌaj tyámuaꞌ naa tyeeꞌíhuoꞌ, tyajta ityáj tyámuaꞌ tu éenyeꞌej táꞌjuꞌun tyej tyij jaajéꞌcaj tɨꞌɨj quee xu yaꞌuvéꞌnyej.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ajta ɨ yójraꞌ ɨ ihuáariaꞌraꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, aꞌɨ́ɨ pu jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j tyíꞌxaꞌpuɨꞌɨntariaꞌcaꞌaj, tɨꞌɨj ij ujóꞌmej joꞌmaj jeꞌráatyij ɨ xantáaruꞌuj, aj puꞌij jaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablo pu séej huatajé ɨ maj anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Tɨꞌquij ɨ tɨ anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, yoꞌvíꞌtɨj ɨ xantáaruꞌ jimi taꞌnájcaj, ajta aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj jaꞌnáaviꞌ ɨ muácaꞌraꞌan jitze aꞌɨ́jcɨ ɨ tyamuéej, tɨꞌquij jeꞌráaviꞌtɨj aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa ɨ tyamuéej tɨjɨn:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Capáj huáꞌtzaahuatyaꞌaj, jiꞌnye huáꞌpuatyej mu aꞌchu aráꞌasej ɨ tyétyacaa ɨ maj jeꞌtyéchoꞌveꞌej ɨ juyéj jitze avíitzij jɨmeꞌ, aꞌyaa mu tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej maj quee tyiꞌtɨ́j cuaꞌnyij, majta quee yeꞌen ꞌasta manaꞌaj quee jaajéꞌcaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, ajta ijíij muꞌríj tyámuaꞌ huóoruuj, aꞌɨ́j muꞌuj mij choꞌveꞌ jeꞌej paj muáaj tyuꞌtaxájtaj.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj jaataꞌítyacaꞌ ɨ tyamuéej tɨꞌij jóꞌraꞌnyij, aꞌyaa pu tyaataꞌíj tɨquee aꞌtɨ́j ixáatyeꞌej jeꞌej tɨ arí aꞌɨ́j tyuꞌtéꞌexaaj.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj huaꞌpuácaa pu huatajé ɨ maj anxɨtyej xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ, ajta aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíj maj huaꞌpuaj anxɨtyej ɨ xantáaruꞌuj tyámuaꞌ huáꞌuurej ɨ maj juɨꞌɨcán, majta huéeicatyej japuan tamuáamuataꞌ maj aveꞌtyéꞌtyaꞌaj, majta huaꞌpuaj anxɨtyej ɨ maj chúun tyuɨ́ꞌsimaꞌaj muáꞌjuꞌun, mej mij aꞌáa jóꞌjuꞌun aꞌájna a Cesarea tɨ́caꞌ aꞌtzáaj arámuaacuaj tyoomáꞌcaj ɨ tɨ́caꞌrij.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ajta pu huoꞌtaꞌíj maj séej eetyésiiratyeꞌen ɨ cahuáayuꞌ ɨ Pablo tɨ japuan aveꞌquéej, aꞌyaa pu tyihuoꞌíjcaj maj tyámuaꞌ eenyeꞌ ajóotonyij aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ tajtúhuan tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Félix.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Aꞌɨ́ɨjma pu jimi yuꞌxarij huataꞌítyacaꞌ aꞌyaa pu tyáꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Nyáaj Claudio Lisias, yaa nu muatyojtyeꞌ muéetzij Félix mu paj huápuɨꞌɨj naa huaséꞌrin pajta tajtúhuan jɨn tyiꞌtyéjvee.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu jaatyéeviꞌ aꞌíjcɨ ɨ tyévij majta jeꞌen jajéꞌcatajcheꞌ, ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ tɨ romano puéꞌeen nyáaj nu nyij ajoꞌréꞌnyej nyahuaꞌajviꞌtɨ́j ɨ nyaxantáarustyamuaꞌ, nyatɨꞌɨj nyij japuan huatanyúj.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Nyajta jamuaꞌreerimuꞌcaꞌaj jeꞌej maj een jɨmeꞌ tyáꞌxajtziꞌracaꞌaj, aꞌɨ́j nu jɨn yoꞌvíꞌtɨj huaꞌ jimi ɨ juéesij ɨ maj tyáꞌxaꞌpuɨꞌɨntareꞌ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Aj nu nyij jáamuaꞌreeriꞌ maj aꞌɨ́jcɨ jɨn tyáꞌxajtziꞌracaꞌaj ɨ yuꞌxarij tɨ tyihuáꞌijtyeꞌ aꞌɨ́ɨjma, capu tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee mej mij jaajéꞌcaj, nusu mej mij aꞌɨ́jcɨ jɨn jeꞌtyáanaj aꞌíjcɨ ɨ aꞌtɨ́j.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ajta nyatɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ maj séecan ɨ Israel maj jitze ajtyámaꞌcan aꞌyan tyityaꞌtóoraj maj jaajéꞌcaj, muéetzij nu nyij muaataꞌítyiꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tyévij, nyajta nu huoꞌtaꞌíj ɨ maj tyáꞌxajtziꞌ maj muéetzij muaatéꞌexaatyeꞌen tyiꞌtɨ́j maj jɨn tyáꞌxajtziꞌ.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ xantáaruꞌuj, aꞌyaa mu huarɨ́j jeꞌej tɨ tyihuoꞌtéꞌexaaj ɨ xantáaruꞌ taꞌnájcaj, tɨ́caꞌ mu yoꞌvíꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo, matɨꞌɨj mij aꞌáa yoꞌréꞌnyijtyej joꞌtɨj aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Yaa ariáꞌpuaꞌaj mu huariáꞌcɨj ɨ maj juɨꞌɨcán huajúꞌcaꞌaj joꞌmaj jaꞌchej ɨ xantáaruꞌuj, majta ɨ mataꞌvéꞌtyeꞌtyeꞌ jamuán mu ujóꞌjuꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Matɨꞌɨj aráꞌaj aꞌájna a Cesarea aj mu mij jaatátuii ɨ yuꞌxarij aꞌɨ́jcɨ ɨ tajtúhuan majta aꞌɨ́jcɨ ɨ Pablo.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Tɨꞌɨj ɨ tajtúhuan joꞌjíjvej aꞌɨ́jcɨ ɨ yuꞌxarij, aj puꞌij tyuꞌtaꞌíhuoꞌ joꞌtɨj jáꞌmaꞌcantacaꞌaj ɨ Pablo, ajta tɨꞌɨj jaamuaꞌréeriaj tɨ Cilicia jáꞌmaꞌcan,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.