2 Coríntios 5
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ
1 Aꞌyaa tu ityáj een tɨꞌɨj ɨ chiꞌij cháanacaj japua tɨ tyuꞌuj, tɨꞌɨj ɨ ɨnáamuaj tɨquee jusén jɨmeꞌ séejreꞌ, tyajta aꞌyan tyáꞌmuaꞌreej tɨpuaꞌaj huatyáꞌuunyej aꞌɨ́jna ɨ ɨnáamuaj, Dios pu arí taatyéechiꞌtyej u tajapuá tɨ jusén jɨn séejreꞌ, tɨ ajta quee muácaꞌaj jɨn taavijhua.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Aꞌɨ́j tu jɨn jéehua tyíꞌmuaꞌtzej aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyaj tyooj íiyan séejreꞌ ɨ cháanacaj japua, jiꞌnye aꞌyaa tu tyáꞌxɨeꞌveꞌ tyaj ujoꞌtyájrutyej u chiꞌtáj tɨ jútyeꞌ jáꞌsejreꞌ ɨ tɨ ajta Dios jɨn tɨeꞌcánasij,
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 aꞌyaa puꞌij, tyij tyajta quee tyíꞌijcaana, catu muámuaꞌviꞌij táꞌjuꞌun.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Meentyij tyooj jityán huacháatɨmee ɨ ɨnáamuaj, tyátayiin yutatzájtaꞌ, jiꞌnye catu jaxɨeꞌveꞌ tɨ ɨ Dios tuꞌhuáaꞌriꞌ aꞌɨ́jna ɨ tɨ jɨn tɨeꞌcánasij, sulu tɨ aꞌɨ́ɨn jéetzeꞌ tɨeꞌcáanaj ɨ júuricamej jɨmeꞌ tɨ jájcuaj tɨquee aꞌnáj áꞌpuaꞌren.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Ajta ɨ Dios pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyámuaꞌ taꞌuurej tyej tyij aꞌɨ́jna ancuriáan ɨ júuricamej, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu tajimí jaatyájtoo ɨ ju júuricamej, tyej tyij aꞌɨ́j jɨn jáamuaꞌreej jeꞌej tyaj tyiꞌtɨ́j tyaꞌancuriáaꞌsij ɨ Dios jimi.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Aꞌɨ́j tu jɨn aꞌnáj tɨnaꞌaj jitzán tyíꞌcaꞌnyej. Aꞌyaa tu tyáꞌmuaꞌreej tɨjɨn tyatɨꞌɨj tyooj júurij séjreꞌej aꞌíjcɨ jitze ɨ tyaj jatyáhueꞌraꞌ, aꞌyaa tu aꞌ ɨmuáj tyityejéꞌsejreꞌ ɨ tavástaraꞌ jimi.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Catu pújoorej tyaj jaaséj, sulu aꞌɨ́j tu jitze tyíꞌcaꞌnyej ɨ tyaj jaꞌtzaahuatyeꞌ,
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 jitzán tu jéehua tyíꞌcaꞌnyej, ajta taꞌráanajchi tyaj iitácɨɨnyej aꞌíjcɨ jitze ɨ tyaj jatyáhueꞌraꞌ tyej tyij tavástaraꞌ jimi jaꞌséeriaꞌaj táꞌraꞌnyij.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Aꞌɨ́j tu jɨn aꞌnáj tɨnaꞌaj aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij tyaatatyójtziꞌreꞌen ɨ tavástaraꞌ, tɨpuaꞌaj tyooj aꞌyan séjreꞌej nusu tyequée.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Jiꞌnye aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ tyaj néijmiꞌi huatátasejrataj joꞌtɨj jáꞌsejreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ tɨꞌij aꞌɨ́ɨn néijmiꞌcaa toꞌxɨ́jtyeꞌen, aj puꞌij sɨ́ɨj ajta sɨ́ɨj jaꞌancuriáaꞌsij jeꞌej tɨ tyáꞌcɨꞌpuaj, jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j tyuꞌmuárɨej tɨꞌɨj ooj júuricaj, tɨpuaꞌaj xáꞌpuɨꞌ huarɨ́j nusu jeꞌej puaꞌaj huarɨ́j.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Aꞌɨ́j tu jɨn, aꞌyaa tu tyáꞌmuaꞌreej tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ tyaj jéehua jáꞌtyasaꞌaj ɨ tavástaraꞌ, aꞌyaa tutyij tyíꞌtyeseꞌ tyaj huaꞌantyimueꞌtɨn ɨ tyétyacaa. Dios pu tyámuaꞌ naa tyíꞌtamuajtyej, aꞌyaa nu nyij nyajta tyáꞌxɨeꞌveꞌ siaj aꞌyan chaꞌtaj sianaꞌaj muaꞌaj tyíꞌtamuajtyej.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Catu tyajta tajɨ́ɨmuaꞌaj tyámuaꞌ tyíꞌtaxaj, sulu ityáj tu jamuatáꞌcaa siaj sij tajɨ́meꞌ ahuóotzaahuatyeꞌen, siataꞌaj sij jaayíꞌtɨhuaꞌan siaj huatányuunyij aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj óotzaahuatyeꞌ aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej maj tyúusejrataj majta quee aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej maj tyíꞌmuaꞌtzej ɨ juxɨéjnyuꞌcaa tzajtaꞌ.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Tɨpuaꞌaj tyátatɨmueꞌraj, aꞌɨ́j pu jɨmeꞌ tyaj jahuɨɨreꞌ ɨ Dios, naꞌríij quee aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna, aꞌyaa tu rɨcɨj tyej tyij muaꞌajmaj jamuaatyáhuɨɨreꞌen.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Aꞌɨ́jna ɨ tɨ Cɨríistuꞌ jɨn taaxɨéꞌvej aꞌɨ́ɨ pu tajitzé ráꞌaj, aꞌɨ́j tu tyij jɨn aꞌyan tyáꞌmuaꞌreej tɨ sɨ́ɨj huamuɨ́ꞌ huaꞌ jitze maꞌcan néijmiꞌcaa ɨ tyeɨ́tyee, majta jeꞌen néijmiꞌi jamuán huácuij.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Ajta ɨ Cɨríistuꞌ pu huamuɨ́ꞌ néijmiꞌcaa jitze maꞌcan, mej mij aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj móoj júurij quee cheꞌ jujɨ́ɨmuaꞌaj manaꞌaj jeꞌej tyéꞌejtyoovej jeꞌej maj yeꞌej tyityetyúuchaꞌɨɨj, sulu mej mij tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨj aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ tɨ huaꞌ jitze maꞌcan huamuɨ́ꞌ, ajta jeꞌen huaꞌ jitze maꞌcan huatájuuriacaꞌ.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Aꞌɨ́j pu jɨn, catu cheꞌ aꞌtɨ́j jeꞌej puaꞌaj tyíꞌmuaꞌtziireꞌ, tyij tyajta tyooj jájcuaj aꞌyan tyíꞌmuaꞌajcaa ɨ Cɨríistuꞌ jimi tɨ tyévij naꞌaj puéꞌeenyeꞌej, ajta ijíij catu cheꞌ aꞌyan tyíꞌmuaꞌtzej.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Aꞌyaa puꞌij, aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ Cɨríistuꞌ jitze ajtyámaꞌcan aꞌɨ́ɨ pu sɨ́ɨj puéꞌeen ɨ tyévij tɨ Dios arí jaajájcuarej. Puꞌríj metyajaꞌajhuaꞌxɨj jeꞌej tɨ tyiꞌtyúuchaꞌɨɨcaꞌaj tɨ míꞌmaꞌcan jɨmeꞌ, jiꞌnye puꞌríj néijmiꞌi jɨn huóojajcuarej.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Néijmiꞌi pu aꞌíjna aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ Dios jɨn tyíꞌmuarɨeꞌ, aꞌɨ́jna tɨ jitze maꞌcan ɨ Cɨríistuꞌ tajapuá huatanyúj, ajta jeꞌen taataꞌíj tyej tyij huoꞌréꞌixaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ tɨꞌij huóꞌhuɨɨreꞌen.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Aꞌyaa puꞌij huatóomuaꞌaj tɨ ɨ Dios tyámuaꞌ huóꞌruuj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj aꞌyan huacháatɨmee ɨ cháanacaj japua, ajta quee huoꞌxɨ́jtyej aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ maj jimi ootyáꞌɨtzee, sulu aꞌɨ́ɨ pu taataꞌíj tyej tyij huoꞌréꞌixaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Aꞌɨ́j tu jɨn ityáj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ Dios tɨ huoꞌtaꞌítyacaꞌ tyej tyij tyihuóꞌixaatyeꞌen ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan, ɨ tɨ aꞌyan séejreꞌ tɨꞌɨj ɨ Dios tɨ jáꞌmuajee aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ nyúucarij ɨ tyaj huáꞌixaatyeꞌ. Aꞌɨ́j tu jɨn aꞌyan tyajaꞌmuajee jitzán maꞌcan ɨ Cɨríistuꞌ siaj tyáꞌantzaahuatyeꞌen ɨ Dios jimi.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Ajta ɨ Cɨríistuꞌ capu tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee, tajitzé maꞌcan pu ɨ Dios aꞌyan jáaruuj tyej tyij jamuán ɨ Cɨríistuꞌ jɨꞌréenyeꞌqueꞌ huatyáꞌɨtzeereꞌen.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.