2 Coríntios 11
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVT
1 Aꞌtzúj cuj cɨ́ɨ setyinoꞌviicueꞌ, tyij nyajta aꞌyan huaséꞌrihuaꞌaj cuxáa nyenyatɨ́mueꞌraj nyetyajaꞌmuaꞌixatyeꞌ. Cheꞌ jeꞌej tɨnaꞌaj, sianoꞌtáviicueꞌ.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ nyaj jɨn chueerij jaꞌmua jɨmeꞌ Dios jimi pu joꞌvéꞌmej. Aꞌyaa nu tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej siaj sij aꞌɨ́j sianaꞌaj jimí huatyáꞌɨtzeereꞌen ɨ Cɨríistuꞌ sequée tyiꞌtɨ́j jɨn aꞌɨtzéeriaꞌaj, yaa tɨꞌɨj íitɨꞌ tɨquee xu tyáataj jamuán huiꞌcaa.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Ajta aꞌyaa nu tyíꞌtzɨɨnyeꞌ tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j jamuáacuanamuaj tɨꞌɨj ɨ cúꞌcuꞌuj tyáacuanamuaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Eva, siaj sij quee cheꞌ tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn jáꞌastijriaꞌaj ɨ Cɨríistuꞌ.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Tyámuaꞌ xu muaꞌaj tyihuáꞌjepeꞌ tɨpuaꞌaj sɨ́ɨj mu joꞌvéꞌmej tɨ séecan ɨ nyúucarij jɨmeꞌ jaxaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, tɨquee aꞌyan huánamuajrii jeꞌej tyaj tyeríj tyajamuáaꞌixaa, siajta xu jaꞌancuriáaꞌvej séej ɨ júuricamej tɨquee aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ Dios tɨ anaquéej jaatyájtoo jaꞌmua jimi, ajta sɨ́ɨj ɨ nyúucarij tɨquee aꞌyan huánamuajrii tɨꞌɨj ɨ siaj seríj jaꞌantzaahuaj.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 Aꞌyaa puꞌij, capu aꞌyan nyaꞌasej nyaj jéetzeꞌ cɨléenyeꞌ jɨn tyíꞌhuɨɨreꞌ mequee aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj nuꞌuj huápuɨꞌɨj vaꞌcán jɨn tyityetyuꞌuj.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 Tyij ajta quee nyaɨꞌriityeꞌ nyej nyij tyámuaꞌ naa tyuꞌtaxáj huaꞌ jimi ɨ tyeɨ́tyee, capu aꞌyan een ɨ nyaj jɨn ucájmuaꞌrej, aꞌíj tu tyij aꞌnáj tɨnaꞌaj jáꞌmuasejratyeꞌ, tyajta néijmiꞌi jɨn aꞌyan rɨcɨj.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 ¿Nyiquij jeꞌej puaꞌaj naarɨ́j nyatɨꞌɨj huáapuaꞌaj nyanaꞌaj jamuaatéꞌexaa ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, nyajta huatyenyaxáahuatacaꞌ siaj sij muaꞌaj ahuóotzaahuatyeꞌen?
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Nyáaj nu huáariꞌriꞌ ɨ huaꞌ túmii aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj aꞌyee jusɨꞌrii ɨ Dios jimi, nyej nyij aꞌɨ́jna jɨn huatyényahuɨɨreꞌen nyajta muaꞌajmaj jamuaatyáhuɨɨreꞌen.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 Ajta nyatɨꞌɨj aꞌáa joꞌtyaváacaj jaꞌmua jimi capu tyiꞌtɨ́j noꞌtyáꞌɨtziij, canu tyiꞌtɨ́j jɨn jamuaatamuárɨeꞌristej, jiꞌnye aꞌɨ́ɨmaj ɨ nyeꞌihuáamuaꞌ ɨ maj aꞌáa jaꞌráacɨj a Macedonia, aꞌɨ́ɨ mu tyinaatáꞌ ɨ tɨ tyináꞌɨtziityaꞌcaꞌaj. Aꞌyaa nu tyáꞌxɨeꞌveꞌ nyaj quee jamuaatamuárɨeꞌristeꞌen, nyajta nyooj aꞌyan tyuꞌmaꞌaj naꞌmej.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Tyámuaꞌ nu naa tyáꞌmuaꞌreej ɨ tɨ aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna ɨ Cɨríistuꞌ jimi, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta quee aꞌtɨ́j tyináaꞌriꞌraj ɨ nyaj jɨn áꞌnyatzaahuatyeꞌ néijmiꞌqueꞌ aꞌáa tɨ huatacaꞌaj a Acaya.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 ¿Jiꞌnye een jɨmeꞌ aꞌyan nyetyiꞌxaj? ¿Nyiquij aꞌɨ́jna jɨmeꞌ nyaj quee jáꞌmuaxɨeꞌveꞌ? Dios pu jamuaꞌreej tɨjɨn nyajáꞌmuaxɨeꞌveꞌ.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Nyajta nyóocheꞌ nu aꞌyan tyuꞌmaꞌaj naꞌmej, nyej nyij quee huoꞌtáꞌan aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jahuoo mej mij chaꞌmanaꞌaj tyiꞌtɨ́j jɨn óotzaahuatyeꞌ, maj quee aꞌyan tyíꞌmuarɨeꞌ tyatɨꞌɨj ityáj,
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 jiꞌnye aꞌɨ́ɨ muꞌuj puéꞌeen ɨ maj quee tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn huataꞌítyiꞌhuacaꞌ, majta tyúꞌcuanamuaj aꞌyan metyuuséerataj tɨ nuꞌuj ɨ Cɨríistuꞌ huojoꞌtaꞌítyacaꞌ.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Ajta aꞌíjna capu jeꞌej taꞌsejratyeꞌ, jiꞌnye ɨ tyiyáaruꞌ pu ajta aꞌyan jusejrataj tɨꞌɨj sɨ́ɨj tɨ tyíꞌhuɨɨreꞌ u tajapuá,
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 aꞌɨ́j pu jɨn quee jeꞌej ámiteereꞌ tɨpuaꞌaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jahuɨɨreꞌ ɨ tyiyáaruꞌ aꞌyan metyúusejrata maj aꞌɨ́jna jɨn tyíꞌhuɨɨreꞌ ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ een. Majta aꞌyaa mu tyityeꞌentyipuáꞌrij jeꞌej maj tyaamueꞌtɨj aꞌɨ́jna jɨmeꞌ jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j huáruuj.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Nyajtáhuaꞌaj nu aꞌyan tyajamuaatéꞌexaatyeꞌej tɨquee aꞌtɨ́j aꞌyan tyíꞌmuaꞌajcaj yee nyej nyatɨmueꞌ, ajta tɨpuaꞌaj aꞌyan metyíꞌmuaꞌajcaj, siataꞌaj naataꞌan nyaj aꞌyan tyuꞌtaxáj tɨꞌɨj túutɨmueꞌ, nyej nyij nyajta nyáaj ahuáꞌnyatzaahuatyeꞌen,
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 ajta aꞌyájna nyatɨꞌɨj tyéꞌnyatzaahuatyeꞌ nyenyatɨ́mueꞌraj, capu aꞌyan tyíꞌxaꞌpuɨꞌ ɨ tavástaraꞌ jimi.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Jiꞌnye mueꞌtɨ́j mu óotzaahuatyeꞌ aꞌɨ́jna jɨmeꞌ jeꞌej maj tyuꞌmuárɨej, aꞌyaa nu nyij nyajta nyáaj tyéꞌnyatzaahuatyeꞌen.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Tyámuaꞌ xu muaꞌaj metyityoomuámuaꞌreꞌ, aꞌɨ́j xu jɨn tyámuaꞌ naa tyéꞌviicueꞌ aꞌɨ́ɨmaj jimi ɨ maj jutɨ́mueꞌ,
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 siajta xu tyéꞌviicueꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj caꞌnyéjrij jɨn tyajáꞌmuaꞌijtyeꞌ, naꞌríij ɨ maj tyajamuáaꞌriꞌraj, nusu ɨ maj jáꞌmuacuanamuaj, ɨ maj jáꞌmuaxanaꞌveꞌ, ajta ɨ maj jamuaꞌráavaꞌraj ɨ jaꞌmua jɨɨseꞌ.
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 Tyij ajta nyetyeviꞌrasteꞌ nyaj jaataxáj, catu ityáj ahuátacaꞌan tyej tyij aꞌyan huárɨnyij matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj.
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 ¿Nyiquij Hebreos maj puéꞌeen aꞌɨ́ɨmaj? Nyáaj nu nyajta aꞌɨ́ɨn puéꞌeen. ¿Nyiquij aꞌɨ́jna jitze muaꞌajtyámaꞌcan ɨ Israel? Nyáaj nu nyajta aꞌɨ́jna jitze ajtyámaꞌcan. ¿Nyiquij ɨ Abraham jitze mueꞌráꞌmaꞌcan? Nyajta nu nyáaj aꞌɨ́jna jitze eerámaꞌcan.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 ¿Nyiquij metyíꞌhuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan? Jéetzeꞌ nu nyáaj aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyíꞌhuɨɨreꞌ, tyij nyajta ijíij nyatɨ́mueꞌraj nyetyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ. Nyáaj nu jéetzeꞌ tyuꞌmuárɨej mequee aꞌɨ́ɨmaj, nuꞌríj jéetzeꞌ mueꞌtɨ́j huanámiꞌhuacaꞌ mequee aꞌɨ́ɨmaj, majta mueꞌtɨ́j meríj naatyáavaxɨj, nyajta nu mueꞌtɨ́j tɨn huamuɨ́ꞌ.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Anxɨ́vij mu puaꞌmáj puéjtzij naatáꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ maj seityéj japuan tamuáamuataꞌ japuan arámuaacuaj puaꞌmáj nɨeꞌriáꞌvaxɨj.
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Huéeicaj mu natyáavaxɨj cɨyéj jɨmeꞌ, majta séej naatyátoꞌsixɨj tyetyéj jɨmeꞌ. Huéeicaj pu ajoꞌcájrupij ɨ báarcuj ɨ nyaj tzajtaꞌ yiꞌcacariaꞌaj, séej tɨ́caꞌ nyajta séej xɨcáj nu áꞌtyeej nyaj jájtyij japua huajósij.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 Jéehua nu nyeríj huáraa ɨ juyéj jitze, nyajta tyuꞌtátzɨɨn aꞌɨ́jna jɨmeꞌ nyaj antáyiꞌcaa ɨ játyaꞌnaj jitze, nyajta aꞌɨ́ɨjma jɨmeꞌ ɨ náhuaꞌrij, nyajta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ nyetyeɨ́ɨtyeristyamuaꞌ, naꞌríij aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj séej chuéj japua jáꞌmaꞌcan. Nyajta nu aꞌyan chaꞌtaj nyanaꞌaj tyuꞌtátzɨɨn ɨ chájtaꞌnaj jitze, ajta joꞌtɨj quee jaꞌ aꞌtɨ́j, nusu ɨ jájritzeꞌ, nyajta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj aꞌyan tyúusejrataj maj nuꞌuj taꞌihuáamuaꞌ puéꞌeen.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Jéehua nu áꞌviicueꞌreꞌ, nyajta jéehua jajpuéjtzij, mueꞌtɨ́j nu huatáxaꞌii nyaj quee cheꞌ cutzuj, nyaapuéjtzitariacaꞌ aꞌɨ́jna jɨmeꞌ nyaj huataíꞌcuatacaꞌ nyajta huataíꞌimuj, mueꞌtɨ́j nu quee tyúꞌcuaa, nyajta huatyáxaamuɨj, nyajta quee tyíꞌchajcaꞌaj.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Ajta aꞌnáj tɨnaꞌaj nu jeꞌej tyéꞌnyamuaꞌajcaa aꞌɨ́ɨjma jɨmeꞌ ɨ maj jusɨꞌrii ɨ Dios jimi.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Tɨpuaꞌaj sɨ́ɨj tyíꞌcuiꞌcaj, nyáaj nu nyajta tyiꞌijcuíꞌnyij, ajta tɨpuaꞌaj séej jeꞌej puaꞌaj maꞌuuriaj tɨꞌij aꞌɨ́ɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen ɨ Dios jimi, nyéetzij pu jeꞌej puaꞌaj naatáꞌiixaj.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 Tɨpuaꞌaj aꞌyan tyuuxɨéꞌveꞌej nyej tyiꞌtɨ́j jɨn ahuányatzahuatyeꞌen, aꞌɨ́j nu jɨn áꞌnyatzaahuatyeꞌen ɨ tɨquee núꞌcaꞌnyistiꞌ.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Aꞌɨ́jna ɨ Dios tɨ ajta vástariaꞌraꞌ puéꞌeen ɨ tavástaraꞌ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu jamuaꞌreej nyaj quee tyiꞌtyáhueꞌtaj, tyicheꞌ tyéꞌtyojtziꞌreꞌej ɨ Dios jusén jɨmeꞌ.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 Nyatɨꞌɨj aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj a Damasco, aꞌɨ́jna ɨ tajtúhuan ɨ tɨ jahuɨɨriaꞌcaꞌaj ɨ rey Aretas, aꞌɨ́ɨ pu tyíꞌchaꞌɨɨcaꞌaj joꞌtɨj joꞌtyényinyiꞌij ɨ chájtaꞌnaj jitze tɨꞌij naatyéeviꞌ,
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 ajta séecan mu naꞌcájtoo ɨ sicɨ́rij jitze aꞌájna joꞌtɨj jaꞌnácun ɨ tyetyéj jitze, ɨ tɨ jɨn curiáꞌnamiꞌ ɨ chájtaꞌnaj.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.