1 Coríntios 4

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ siaj aꞌyan tojoꞌmuaꞌraj ityájma tɨꞌɨj ɨ aꞌtyán maj jahuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ, tyaj aꞌɨ́j jɨn antyítamuaꞌreej tyej tyij jamuáamuaꞌtyej ɨ tɨ aviitziꞌ ɨ Dios jimi.
1 Portanto, devemos ser considerados simples servos de Cristo, encarregados de explicar os mistérios de Deus.
2 Ajta aꞌyájna, aꞌɨ́jna ɨ maj tyiꞌtɨ́j jaaꞌíjcaj, aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ tɨ tyámuaꞌ tyuꞌtóosejrataj mej mij jitzán tyíꞌcaꞌnyej.
2 De um encarregado espera-se que seja fiel.
3 Ajta nyéetzij jimi, capu nyejitzé juxɨeꞌveꞌ tɨpuaꞌaj muaꞌaj sianoꞌxɨ́jtyeꞌen, naꞌríij aꞌɨ́ɨmaj manoꞌxɨ́jtyeꞌen ɨ maj tyityatatyíj. Canu nyajta nyasɨ́ɨj áꞌnyaxɨjtyeꞌen.
3 Quanto a mim, pouco importa como sou avaliado por vocês ou por qualquer autoridade humana. Na verdade, nem minha própria avaliação é importante.
4 Aꞌyaa puꞌuj, tɨpuaꞌaj nyequee jeꞌej puaꞌaj tyíꞌmuaꞌaxcaj nyaj jɨmeꞌ, capu aꞌyan huatóomuaꞌaj yee nuꞌríj xáꞌpuɨꞌ een ɨ Dios jimi. Tavástaraꞌ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ náꞌxɨjtyeꞌen.
4 Minha consciência está limpa, mas isso não prova que estou certo. O Senhor é quem me avaliará e decidirá.
5 Aꞌɨ́j pu jɨn, caxu tyiꞌtɨ́j áꞌxɨjtyaꞌaj tɨꞌɨj quee xu atyojoꞌreꞌnyáavaꞌcaj, setyuꞌchóꞌveꞌ ꞌasta naꞌaj quee uvéꞌnyej aꞌɨ́jna ɨ tavástaraꞌ, tɨꞌij aꞌɨ́ɨn jaataséjrataj ɨ tɨ juꞌavaatacaꞌaj ɨ tɨ́caꞌristeꞌ, aꞌɨ́ɨ pu ajta jaataséjrataj jeꞌej maj tyíꞌmuaꞌtzej ɨ tyeɨ́tyee. Aj puꞌij ɨ Dios tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌsij jeꞌej tɨ tyáꞌcɨꞌpuaj séej ajta séej.
5 Portanto, não julguem ninguém antes do tempo, antes que o Senhor volte. Pois ele trará à luz nossos segredos mais obscuros e revelará nossas intenções mais íntimas. Então Deus dará a cada um a devida aprovação.
6 Nyeꞌihuáamuaꞌ, aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ siaj sij tyámuaꞌ huárɨnyij, nyajta jaꞌmuaꞌséeratyeꞌej jeꞌej tɨ rɨcɨj aꞌɨ́jna ɨ Apolo nyajta nyáaj. Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ siaj sij aꞌyan huárɨnyij jeꞌej tyaj ityáj rɨcɨj, siaj sij quee aꞌyan rɨjcaj jeꞌej tɨquee tyéꞌyuꞌsiꞌ, ajta tɨꞌij quee aꞌtɨ́j óotzaahuatyeꞌej, nusu siaj séej tyámuaꞌ tyíꞌxajtaj siajta séej áꞌxaahuataj.
6 Irmãos, usei a mim mesmo e a Apolo para ilustrar o que lhes tenho dito. Se aprenderem a não ir além daquilo que está escrito, não se orgulharão de um à custa de outro.
7 ¿Aꞌtanyíj tyámuaꞌ tyíꞌmuaxaj ɨ séecan tzajtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee? ¿Tyiꞌtanyí péjchaꞌɨj tɨquee ɨ Dios muaatáꞌ? Ajta tɨpuaꞌaj ɨ Dios néijmiꞌi tyimuaatáꞌ, ¿jiꞌnye een jɨmeꞌ aꞌyan petyáꞌtzaahuatyeꞌ cuxáa asɨ́ɨj pupáaꞌuureej?
7 Pois que direito vocês têm de julgar desse modo? O que vocês têm que Deus não lhes tenha dado? E, se tudo que temos vem de Deus, por que nos orgulharmos como se não fosse uma dádiva?
8 Xuꞌríj muaꞌaj huoochíjtyaanyiꞌtacaꞌ, siajta seríj néijmiꞌi tyíꞌijchaꞌɨj tyiꞌtɨ́j siaj jeꞌej tyíꞌxɨeꞌveꞌ, ajta aꞌyan jaꞌmuaꞌasej siaj muaꞌaj seríj tyíꞌijta, siajta quee cheꞌ ityájma taꞌtamuáꞌreꞌrii. Aꞌtzúj cuj aꞌyan tyiꞌjaꞌyájnatan, tyej tyij ityáj jaꞌmua jamuán tyuꞌtaꞌíjtaj.
8 Vocês consideram que já têm tudo de que precisam. Pensam que já são ricos e até já começaram a reinar sem nós! Gostaria que, de fato, já estivessem reinando, pois então eu reinaria com vocês.
9 Aꞌɨ́j pu jɨn aꞌyan tyináꞌmiteerasteꞌ, tɨ ityájma ɨ tyaj huataꞌítyiꞌriꞌhuacaꞌ, Dios pu aꞌáa tojoꞌtyáhuii joꞌtɨj quee jóoxɨeꞌveꞌ, cuxáa meríj pu taatamuaꞌaj yee tyicheꞌ huácuiꞌiihuaj. Tuꞌríj aꞌtzísiꞌ huáꞌsejratyeꞌ néijmiꞌcaa ɨ maj tajapuá jáꞌsejreꞌ, tyajta huaꞌ jimi ɨ maj aꞌyan huacháatɨmee ɨ cháanacaj japua.
9 Por vezes me parece que Deus colocou a nós, os apóstolos, em último lugar, como condenados à morte, espetáculo para o mundo inteiro, tanto para as pessoas como para os anjos.
10 Tyajta ityáj, aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ tyaj aꞌyan tyáꞌhuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ, aꞌyaa mu tyíꞌtaxaj tyaj nuꞌuj tatɨmueꞌ, siajta muaꞌaj, ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan tyámuaꞌ xu metyityoomuámuaꞌreꞌ. Capu tacaꞌnyistiꞌ ityájma, siajta muaꞌaj néijmiꞌi xu jɨn tyéꞌviicueꞌ. Majta ityájma matáꞌxaahuaj, majta muaꞌajmaj mu jamuáꞌtyeseꞌ.
10 Nossa dedicação a Cristo nos faz parecer loucos, mas vocês afirmam ser sábios em Cristo. Nós somos fracos, mas vocês são fortes. Vocês são respeitados, mas nós somos ridicularizados.
11 Tɨꞌɨj naꞌaj yatɨj jeꞌréꞌnyej ajta ijíij, aꞌyaa tuꞌuj tyanaꞌaj tyaꞌajpuéjtzij aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tyaj tajcuj, tyajta iꞌcuj, ajta cáanarij tyitáꞌɨtziityeꞌ, jeꞌej mu puaꞌaj táꞌmuaꞌraj ɨ tyeɨ́tyee, tyajta quee maꞌjaꞌchej,
11 Até agora passamos fome e sede, e não temos roupa necessária para nos manter aquecidos. Somos espancados e não temos casa.
12 tyajta cuaꞌnaj tyatɨꞌɨjtá tyíꞌmuarɨeꞌej. Ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtaxaj tyámuaꞌ tu ityáj tyihuoꞌtájeevij, jeꞌej mu puaꞌaj taꞌuurej, tyajta ityáj néijmiꞌi tu tyéꞌviicueꞌ.
12 Trabalhamos arduamente com as próprias mãos para obter sustento. Abençoamos quem nos amaldiçoa. Somos pacientes com quem nos maltrata.
13 Ajta matɨꞌɨjta ɨ tyeɨ́tyee jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtaxajtaj, tyámuaꞌ tuꞌuj ityáj tyihuoꞌtájeevij. Aꞌyaa mu tojoꞌmuaꞌraj tɨꞌɨj tyiꞌtɨ́j tɨquee cheꞌ tyíꞌhuɨɨreꞌ íiyan ɨ cháanacaj japua. Aꞌyaa muꞌuj manaꞌaj mij ijíij tyityaajúꞌ.
13 Respondemos com bondade quando falam mal de nós. E, no entanto, até o momento, temos sido tratados como a escória do mundo, como o lixo de todos.
14 Canu aꞌɨ́j jɨn tyajáꞌmuayuꞌseꞌ nyej nyij jamuaatatyéviꞌraꞌastaj, sulu nyej nyij tyámuaꞌ tyajamuaatáꞌitɨɨj, aꞌyájna nyatɨꞌɨj ɨ nyiyóojmuaꞌ, jiꞌnye jéehua nu jáꞌmuaxɨeꞌveꞌ.
14 Não escrevo estas coisas para envergonhá-los, mas para adverti-los como meus filhos amados.
15 Tyij mequee mamueꞌtɨ́j tyajamuáamuaꞌaj ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan, maj siajta quee muiꞌcaa tyitáatastyamuaꞌ. Nyáaj nu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ siaj jajtáataj ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan, jiꞌnye nyáaj nu jamuáaꞌixaa ɨ nyúucarij tɨ jɨn Dios jamuiꞌrátoonyij, siaj sij jitzán ajtyáhuiixɨj ɨ Cɨríistuꞌ.
15 Pois, ainda que tivessem dez mil mestres em Cristo, vocês não têm muitos pais, pois eu me tornei seu pai espiritual em Cristo Jesus por meio das boas-novas que lhes anunciei.
16 Aꞌɨ́j nu jɨn aꞌyan jéehua tyajaꞌmuahuaviij siaj aꞌyan tyityaajúꞌcaj nyatɨꞌɨj nyáaj.
16 Portanto, suplico-lhes que sejam meus imitadores.
17 Aꞌɨ́j nu jɨn jaꞌmua jimi jaataꞌítyacaꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Timoteo, ɨ nyaj huápuɨꞌɨj jaxɨeꞌveꞌ, nyajta yoꞌpuáaraꞌan puéꞌeen ɨ tavástaraꞌ jitze maꞌcan. Aꞌɨ́ɨ pu jamoꞌtámuaꞌreeritziꞌtyeꞌej jeꞌej nyaj tyiꞌtyínyechaꞌɨj ɨ Cɨríistuꞌ jimi tɨ ajta Jesús puéꞌeen, ajta jeꞌej nyaj tyihuáꞌmuaꞌtyej néijmiꞌqueꞌ joꞌmaj jóosɨꞌrii.
17 Por isso enviei Timóteo, meu filho amado e fiel no Senhor. Ele os lembrará de como sigo Cristo Jesus, de acordo com o que ensino em todas as igrejas, em qualquer lugar aonde vou.
18 Séecan xu muaꞌaj seríj óotzaahuatyeꞌ, aꞌyan setyiꞌmuaꞌastɨj yee canu cheꞌ aꞌnáj amojoꞌtyésejra,
18 Alguns de vocês se tornaram arrogantes, pensando que não irei mais visitá-los.
19 ajta tɨpuaꞌaj ɨ tavástaraꞌ aꞌyan tyaꞌránajchij, nyáaj nu jiyeꞌtzín aꞌáa jaꞌtanyésij jaꞌmua jimi. Aj nu nyij huaꞌsejran ɨ maj jéehua óotzaahuatyeꞌ, majta aꞌyan tyiꞌtɨ́j uuriaj mej quee aꞌɨ́j manaꞌaj jeꞌej maj tyíꞌxaj.
19 Mas eu irei, e logo, se o Senhor permitir, e então verei se esses arrogantes apenas fazem discursos pretensiosos ou se têm, de fato, o poder de Deus.
20 Jiꞌnye joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj, capu nyúucarij naꞌaj jɨn tyíꞌijta, sulu ɨ tɨ ajta néijmiꞌi jɨn putyíꞌuurej.
20 Pois o reino de Deus não consiste apenas em palavras, mas em poder.
21 ¿Jiꞌnye setyáꞌxɨeꞌveꞌ muaꞌaj, nyiquij nyaj aꞌɨ́jna jɨn ujóꞌmeꞌen nyej nyij puéjtzij jamuaataꞌan, naꞌríij nyaj aꞌɨ́j jɨn jamojoꞌtyéesej nyajaꞌmuaxɨéꞌveꞌej, nyajta jamuaꞌcuꞌváaj nyetyajamuáaꞌixaatyeꞌen?
21 O que vocês escolhem? Devo ir com vara para castigá-los ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.