1 Coríntios 4
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARC
1 Aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ siaj aꞌyan tojoꞌmuaꞌraj ityájma tɨꞌɨj ɨ aꞌtyán maj jahuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ, tyaj aꞌɨ́j jɨn antyítamuaꞌreej tyej tyij jamuáamuaꞌtyej ɨ tɨ aviitziꞌ ɨ Dios jimi.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Ajta aꞌyájna, aꞌɨ́jna ɨ maj tyiꞌtɨ́j jaaꞌíjcaj, aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ tɨ tyámuaꞌ tyuꞌtóosejrataj mej mij jitzán tyíꞌcaꞌnyej.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Ajta nyéetzij jimi, capu nyejitzé juxɨeꞌveꞌ tɨpuaꞌaj muaꞌaj sianoꞌxɨ́jtyeꞌen, naꞌríij aꞌɨ́ɨmaj manoꞌxɨ́jtyeꞌen ɨ maj tyityatatyíj. Canu nyajta nyasɨ́ɨj áꞌnyaxɨjtyeꞌen.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Aꞌyaa puꞌuj, tɨpuaꞌaj nyequee jeꞌej puaꞌaj tyíꞌmuaꞌaxcaj nyaj jɨmeꞌ, capu aꞌyan huatóomuaꞌaj yee nuꞌríj xáꞌpuɨꞌ een ɨ Dios jimi. Tavástaraꞌ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ náꞌxɨjtyeꞌen.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Aꞌɨ́j pu jɨn, caxu tyiꞌtɨ́j áꞌxɨjtyaꞌaj tɨꞌɨj quee xu atyojoꞌreꞌnyáavaꞌcaj, setyuꞌchóꞌveꞌ ꞌasta naꞌaj quee uvéꞌnyej aꞌɨ́jna ɨ tavástaraꞌ, tɨꞌij aꞌɨ́ɨn jaataséjrataj ɨ tɨ juꞌavaatacaꞌaj ɨ tɨ́caꞌristeꞌ, aꞌɨ́ɨ pu ajta jaataséjrataj jeꞌej maj tyíꞌmuaꞌtzej ɨ tyeɨ́tyee. Aj puꞌij ɨ Dios tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌsij jeꞌej tɨ tyáꞌcɨꞌpuaj séej ajta séej.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Nyeꞌihuáamuaꞌ, aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ siaj sij tyámuaꞌ huárɨnyij, nyajta jaꞌmuaꞌséeratyeꞌej jeꞌej tɨ rɨcɨj aꞌɨ́jna ɨ Apolo nyajta nyáaj. Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ siaj sij aꞌyan huárɨnyij jeꞌej tyaj ityáj rɨcɨj, siaj sij quee aꞌyan rɨjcaj jeꞌej tɨquee tyéꞌyuꞌsiꞌ, ajta tɨꞌij quee aꞌtɨ́j óotzaahuatyeꞌej, nusu siaj séej tyámuaꞌ tyíꞌxajtaj siajta séej áꞌxaahuataj.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 ¿Aꞌtanyíj tyámuaꞌ tyíꞌmuaxaj ɨ séecan tzajtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee? ¿Tyiꞌtanyí péjchaꞌɨj tɨquee ɨ Dios muaatáꞌ? Ajta tɨpuaꞌaj ɨ Dios néijmiꞌi tyimuaatáꞌ, ¿jiꞌnye een jɨmeꞌ aꞌyan petyáꞌtzaahuatyeꞌ cuxáa asɨ́ɨj pupáaꞌuureej?
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 Xuꞌríj muaꞌaj huoochíjtyaanyiꞌtacaꞌ, siajta seríj néijmiꞌi tyíꞌijchaꞌɨj tyiꞌtɨ́j siaj jeꞌej tyíꞌxɨeꞌveꞌ, ajta aꞌyan jaꞌmuaꞌasej siaj muaꞌaj seríj tyíꞌijta, siajta quee cheꞌ ityájma taꞌtamuáꞌreꞌrii. Aꞌtzúj cuj aꞌyan tyiꞌjaꞌyájnatan, tyej tyij ityáj jaꞌmua jamuán tyuꞌtaꞌíjtaj.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 Aꞌɨ́j pu jɨn aꞌyan tyináꞌmiteerasteꞌ, tɨ ityájma ɨ tyaj huataꞌítyiꞌriꞌhuacaꞌ, Dios pu aꞌáa tojoꞌtyáhuii joꞌtɨj quee jóoxɨeꞌveꞌ, cuxáa meríj pu taatamuaꞌaj yee tyicheꞌ huácuiꞌiihuaj. Tuꞌríj aꞌtzísiꞌ huáꞌsejratyeꞌ néijmiꞌcaa ɨ maj tajapuá jáꞌsejreꞌ, tyajta huaꞌ jimi ɨ maj aꞌyan huacháatɨmee ɨ cháanacaj japua.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Tyajta ityáj, aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ tyaj aꞌyan tyáꞌhuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ, aꞌyaa mu tyíꞌtaxaj tyaj nuꞌuj tatɨmueꞌ, siajta muaꞌaj, ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan tyámuaꞌ xu metyityoomuámuaꞌreꞌ. Capu tacaꞌnyistiꞌ ityájma, siajta muaꞌaj néijmiꞌi xu jɨn tyéꞌviicueꞌ. Majta ityájma matáꞌxaahuaj, majta muaꞌajmaj mu jamuáꞌtyeseꞌ.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Tɨꞌɨj naꞌaj yatɨj jeꞌréꞌnyej ajta ijíij, aꞌyaa tuꞌuj tyanaꞌaj tyaꞌajpuéjtzij aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tyaj tajcuj, tyajta iꞌcuj, ajta cáanarij tyitáꞌɨtziityeꞌ, jeꞌej mu puaꞌaj táꞌmuaꞌraj ɨ tyeɨ́tyee, tyajta quee maꞌjaꞌchej,
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 tyajta cuaꞌnaj tyatɨꞌɨjtá tyíꞌmuarɨeꞌej. Ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtaxaj tyámuaꞌ tu ityáj tyihuoꞌtájeevij, jeꞌej mu puaꞌaj taꞌuurej, tyajta ityáj néijmiꞌi tu tyéꞌviicueꞌ.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 Ajta matɨꞌɨjta ɨ tyeɨ́tyee jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtaxajtaj, tyámuaꞌ tuꞌuj ityáj tyihuoꞌtájeevij. Aꞌyaa mu tojoꞌmuaꞌraj tɨꞌɨj tyiꞌtɨ́j tɨquee cheꞌ tyíꞌhuɨɨreꞌ íiyan ɨ cháanacaj japua. Aꞌyaa muꞌuj manaꞌaj mij ijíij tyityaajúꞌ.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Canu aꞌɨ́j jɨn tyajáꞌmuayuꞌseꞌ nyej nyij jamuaatatyéviꞌraꞌastaj, sulu nyej nyij tyámuaꞌ tyajamuaatáꞌitɨɨj, aꞌyájna nyatɨꞌɨj ɨ nyiyóojmuaꞌ, jiꞌnye jéehua nu jáꞌmuaxɨeꞌveꞌ.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Tyij mequee mamueꞌtɨ́j tyajamuáamuaꞌaj ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan, maj siajta quee muiꞌcaa tyitáatastyamuaꞌ. Nyáaj nu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ siaj jajtáataj ɨ Cɨríistuꞌ jitze maꞌcan, jiꞌnye nyáaj nu jamuáaꞌixaa ɨ nyúucarij tɨ jɨn Dios jamuiꞌrátoonyij, siaj sij jitzán ajtyáhuiixɨj ɨ Cɨríistuꞌ.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Aꞌɨ́j nu jɨn aꞌyan jéehua tyajaꞌmuahuaviij siaj aꞌyan tyityaajúꞌcaj nyatɨꞌɨj nyáaj.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Aꞌɨ́j nu jɨn jaꞌmua jimi jaataꞌítyacaꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Timoteo, ɨ nyaj huápuɨꞌɨj jaxɨeꞌveꞌ, nyajta yoꞌpuáaraꞌan puéꞌeen ɨ tavástaraꞌ jitze maꞌcan. Aꞌɨ́ɨ pu jamoꞌtámuaꞌreeritziꞌtyeꞌej jeꞌej nyaj tyiꞌtyínyechaꞌɨj ɨ Cɨríistuꞌ jimi tɨ ajta Jesús puéꞌeen, ajta jeꞌej nyaj tyihuáꞌmuaꞌtyej néijmiꞌqueꞌ joꞌmaj jóosɨꞌrii.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Séecan xu muaꞌaj seríj óotzaahuatyeꞌ, aꞌyan setyiꞌmuaꞌastɨj yee canu cheꞌ aꞌnáj amojoꞌtyésejra,
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 ajta tɨpuaꞌaj ɨ tavástaraꞌ aꞌyan tyaꞌránajchij, nyáaj nu jiyeꞌtzín aꞌáa jaꞌtanyésij jaꞌmua jimi. Aj nu nyij huaꞌsejran ɨ maj jéehua óotzaahuatyeꞌ, majta aꞌyan tyiꞌtɨ́j uuriaj mej quee aꞌɨ́j manaꞌaj jeꞌej maj tyíꞌxaj.
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 Jiꞌnye joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj, capu nyúucarij naꞌaj jɨn tyíꞌijta, sulu ɨ tɨ ajta néijmiꞌi jɨn putyíꞌuurej.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 ¿Jiꞌnye setyáꞌxɨeꞌveꞌ muaꞌaj, nyiquij nyaj aꞌɨ́jna jɨn ujóꞌmeꞌen nyej nyij puéjtzij jamuaataꞌan, naꞌríij nyaj aꞌɨ́j jɨn jamojoꞌtyéesej nyajaꞌmuaxɨéꞌveꞌej, nyajta jamuaꞌcuꞌváaj nyetyajamuáaꞌixaatyeꞌen?
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.